Chinese
当布施食物、衣服等受用时，因此宣说回向等从轮回中解脱出来的教诲，布施者迅速获得教诲之后，从此视轮回为过患，现证圣道，从而彻底断除有续，证得声闻、独觉的寂灭。因此，获得有因涅槃的因也是从声闻、独觉的布施中产生的。或者，也可以这样理解：彻底断除有续，从而趋向于断除有续之道的有因寂灭，即声闻、独觉的涅槃。第三，发誓利益有情众生者，通过布施不会很久就能获得喜悦。不是菩萨的布施，不是在布施的同时就享用布施的果报，而是为了期待布施的异熟果。因此，他们也可能不投入布施，因为布施的果报没有显现，所以对布施不感兴趣。发誓利益众生的菩萨（55a） 们，通过布施不会很久，而是在同一时间就享用其果报，从而获得喜悦，因为他们不期待异熟果，而是为了他人的安乐而布施。因此，他们也会对布施感到高兴。第四，因为慈爱者和非慈爱者，所以布施的功德才是最重要的。赞叹布施的功德才是最值得追求的，即第一位的，因为如前所述，具有慈爱之心的菩萨和不具有慈爱之心的凡夫，以及所有的声闻、独觉，获得增上生和决定胜的因都是布施。第五，即使出现财富和痛苦，也能成为增进他人利益的原因。第一，如听到“如何给予”之声，经过思维后，菩萨产生喜悦，同样，对于诸佛，进入寂灭是否能带来喜悦？既然已经舍弃一切，又何必再说呢？菩萨仅仅是向乞丐布施，当他们心满意足时，菩萨自己会产生什么样的喜悦呢？当一些乞丐来到菩萨的门前，听到菩萨听到他们乞求给予他们想要的受用之声时
English
When offering food, clothing, and other enjoyments, and thereby expounding instructions such as dedication that reverse the cycle of existence, the giver quickly receives the instructions, and thereafter views the cycle of existence as flawed. Having realized the noble path, they completely sever the continuum of existence and attain the peace of the Hearers and Solitary Realizers. Therefore, the cause for attaining conditioned nirvana also arises from the giving of Hearers and Solitary Realizers. Alternatively, it can also be understood as: having completely severed the continuum of existence, thereby proceeding to the conditioned peace of the path that severs the continuum of existence, which is the nirvana of Hearers and Solitary Realizers. Third, those sentient beings who have vowed to benefit beings will, through giving, not take long to attain joy. The giving of those who are not bodhisattvas is not enjoying the result of giving at the same time as giving, but rather hoping for the ripening of giving. Therefore, they may not engage in giving, because the result of giving has not manifested, so they are not interested in giving. Bodhisattvas who have vowed to benefit beings (55a) will, through giving, not take long, but will enjoy its result at the same time, thereby attaining joy, because they do not hope for ripening, but give for the sake of others' happiness. For that reason, they will also be happy to give. Fourth, because of those who are loving and those who are not loving, therefore the words of giving are the most important. The words of praise for giving are the most desirable, that is, the first, because, as mentioned before, the bodhisattvas who possess loving-kindness and the ordinary beings who do not possess loving-kindness, and all the Hearers and Solitary Realizers, the cause for attaining higher realms and definite goodness is giving. Fifth, even if wealth and suffering arise, they can become the cause for increasing the benefit of others. First, just as hearing the sound of "How to give," after thinking about it, the bodhisattva generates joy, similarly, for the Buddhas, does entering into peace bring joy? Since everything has already been abandoned, what need is there to say more? The bodhisattva merely gives to beggars, and when they are satisfied, what kind of joy will the bodhisattva himself generate? When some beggars come to the bodhisattva's door and the bodhisattva hears the sound of them begging to give them the enjoyments they desire
Tibetan
། སེམས་དཔའ་དེས་བསམས་པ་ལས་སློང་བ་པོ་འདི་བདག་དང་གཞན་གང་ལ་སློང་བ་ཡིན་སྙམ་དུ་རྟོག་པའི་ཚེ་རྒྱལ་སྲས་བདག་ཉིད་ལ་སློང་བར་རྟོགས་པ་ན། རྒྱལ་སྲས་དེའི་རྒྱུད་ལ་བདེ་བ་འབྱུང་བ་དེ་ལྟར་ཐུབ་པ་ཉན་རང་རྣམས་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་ཞི་བར་ཞུགས་པ་ལས་ཐོབ་པའི་བདེ་བ་དེས་ཀྱང་འགྲན་པར་བྱེད་པ་མིན་ནོ། །སེམས་དཔས་ཕྱི་ནང་གི་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་བཏང་བས་གཞན་དོན་གྱིས་ཡིད་ཚིམ་པའི་བདེ་བ་ཆེས་ཆེར་འབྱུང་བ་ལྟ་ཞིག་སྨོས་ཅི་དགོས། ཡང་ན། ཉན་རང་གི་ཞི་བདེ་ལས་བྱང་འཕགས་ལ་སློང་བའི་སྒྲ་ཐོས་པའི་བདེ་བ་ཆེ་བ་དེ་ལྟར་(༥༥བ) ན་སེམས་དཔས་གཞན་དོན་དུ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་བཏང་བས་དེ་འབྲས་དམན་པའི་མྱང་འདས་ཐོབ་པའི་བདེ་བ་ལས་ལྷག་པའི་བདེ་བ་འབྱུང་བ་ལྟ་ཞིག་སྨོས་ཅི་དགོས་ཞེས་འཆད་པར་བྱེད་དོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་སེམས་དཔས་ལུས་སོགས་གཏོང་བ་ན་ལུས་སྡུག་བསྔལ་བར་འགྱུར་རམ་ཞེ་ན། བྱང་སེམས་ཆགས་མེད་དང༌། ཆགས་བཅས་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། ལུས་བཅད་པ་ལས་སྡུག་བསྔལ་འབྱུང་མི་སྲིད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། བེམས་པོ་བཅད་པ་ལྟ་བུ་སྟེ། ཇི་སྐད་དུ། འདི་ལྟ་སྟེ། དཔེར་ན། ཤིང་སཱ་ལ་ཆེན་པོའི་ཚལ་ཞིག་ཡོད་ལ། དེར་འགའ་ཞིག་འོངས་ནས་སཱ་ལ་གཅིག་བཅད་པ་ན། དེར་ཤིང་སཱ་ལ་ལྷག་མ་དེ་རྣམས་འདི་སྙམ་དུ་འདི་ནི་བཅད་པའོ། །བདག་ཅག་ནི་མ་བཅད་པའོ་སྙམ་དུ་མི་སེམས་ཤིང༌། དེ་དག་ལ་རྗེས་སུ་ཆགས་པ་དང་ཁོང་ཁྲོ་བ་མེད་དོ། །རྟོག་པ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་མེད་དོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བཟོད་པ་དེ་ལྟ་བུ་གང་ཡིན་པ་འདི་ནི་བཟོད་པ་ཡོངས་སུ་དག་པ་མཆོག་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་འབྱུང་བས། འཕགས་པའི་ལུས་བཅད་པས་ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་མེད་དེ། ལུས་དེ་ལས་ཉོན་གྱིས་བསྐྱེད་པའི་རྣམ་སྨིན་མ་ཡིན་པའི་ཕྱིར་དང༌། སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྒྱུ་སྡིག་པ་སྤང་བའི་ཕྱིར། དེ་བཅད་པས་ཡིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་མེད་དེ། སྡུག་བསྔལ་ལ་སོགས་པ་ཡོངས་སུ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། ཇི་སྐད་དུ། དེ་ལ་ལུས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་མེད། །ཡིད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་ག་ལ་ཡོད། །དེ་ནི་སྙིང་རྗེས་འཇིག་རྟེན་སྡུག །དེ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་ཡུན་རིང་གནས། །ཞེས་དང༌། སྤྱོད་འཇུག་ལས། སྡིག་པ་སྤང་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་མེད། །(༥༦ན) མཁས་པའི་ཕྱིར་ན་མི་དགའ་མེད། །འདི་ལྟར་ལོག་པར་རྟོག་པ་དང༌། །སྡིག་པས་སེམས་དང་ལུས་ལ་གནོད། །བསོད་ནམས་ཀྱིས་ནི་ལུས་བདེ་ལ། །མཁས་པ་ཡིས་ནི་སེམས་བདེ་ན། །གཞན་དོན་འཁོར་བར་གནས་ཀྱང་ནི། །སྙིང་རྗེ་ཅན་དག་ཅི་སྟེ་སྐྱོ། །ཞེས་སོ། །གཉིས་པ་ནི། ལུས་བཅད་སྟེར་ཞིང་བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་གྱིས། །གཞན་དག་རྣམས་ཀྱི་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི། །སྡུག་བསྔལ་རང་རིག་ཉིད་དུ་མཐོང་ནས་ནི། །དེ་བཅད་བྱ་ཕྱིར་མྱུར་དུ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ། །སེམས་དཔས་ལུས་བཅད་ནས་སྟེར་ཞིང་དེ་ལས་བྱུང་བའི་བདག་གི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་གདུང་བས་གཟིར་བ་ལ་རྗེས་སུ་དཔགས་ནས། སེམས་ཅན་གཞན་དག་རྣམས་ཀྱི་དམྱལ་བ་ལ་སོགས་པའི་ངན་སོང་གསུམ་གྱི་སྡུག་བསྔལ་ཆེས་ཆེན་པོས་ལུས་སྡུག་བསྔལ་བ་ནི་བདག་གི་ཤ་བཅད་པ་འདི་ལས་སྟོང་འགྱུར་གྱིས་ལྷག་པའི་སྡུག་བསྔལ་བསྲན་དུ་མེད་པ་དེའང་རང་གི་སྡུག་བསྔལ་ཇི་ལྟར་རིག་པ་ཉིད་བཞིན་དུ་མཐོང་ནས། སེམས་དཔའ་དེས་ནི་རང་ལུས་བཅད་པའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྡུག་བསྔལ་ཙམ་དུའང་མི་ལྟ་བར་དམྱལ་སོགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་དེ་རྒྱུན་བཅད་པར་བྱ་བའི་ཕྱིར་བྱང་ཆེན་གྱི་ཆེད་དུ་མྱུར་དུ་བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་མོ། །གསུམ་པ་ལ། འཇིག་རྟེན་ལས་འདས། མ་འདས་ཀྱི་སྦྱིན་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི། སྦྱིན་པ་སྦྱིན་བྱ་ལེན་པོ་གཏོང་པོས་སྟོང༌། །འཇིག་རྟེན་འདས་པའི་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ཞེས་བྱ། །སྦྱིན་པ་གང་གིས་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་ཞེས་པའི་ཕ་རོལ་ནི་འཁོར་བའི་ཕར་ཡོད་པའི་སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་སྤངས་པ་ལྡན་པའི་སངས་རྒྱས་ཉིད་དོ། །དེར་སོན་པ་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའོ། ། དེའང་པྲཱྀ་སྐྱོང་བ་ལའོ། །གྷཉ་རྐྱེན། གྲུབ་པ་ཉ་ཎ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ལ་ཨི་ཙ་བཞིན་ནོས་ཉ་དབྱི་ཞིང༌། བྱིངས་ལ་འཕེལ། སྲཱྀ་པཱ་ར། ཙ་ཚ་དག་ནི་དྷུ་ཊ་དང་གྷ་རྗེས་སུ་འབྲེལ་བ་ལ་ཀ་ཁ་དག་གོས་གྷ་ཕྱིས། སྲོག་གི་ཨ་བཞག དབྱངས་དྲངས་པས་པཱ་ར། གང་བྱ་བ་ནི་ལས་སོས་གཉིས་པའི་ཨཾ་རྐྱེན། ཨ་ཡིག་ལ་དབྱི་འོས་རྟགས་མཐའ་རའི་ཨ་དབྱི། དབྱངས་དྲངས་པས་པཱ་རཾ། (༥༦བ) དེས་ནི་ཕ་རོལ་གྱི་ཚིག་ཏུ་གྲུབ། དེའི་མཐར་ཕྱིན་པའི་ཚིག་ཕྱི་མ་ཨི་ཏཱ་ཡོད་པ་ན། ཚིག་སྔ་ཕྱིའི་བར་གྱི་རྣམ་དབྱེ་པཱ་རཾ་གྱི་མ་བསྡུ་བར་མི་བྱ་སྟེ། པྲཱྀ་ཥོ་དར་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར། ཕར་ཕྱིན་དུ་འཇོག་བྱེད་དངོས་ནི་ཤེར་ཕྱིན་ཡིན་ཏེ། དེས་ཟིན་པའི་སྦྱིན་སོགས་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བར་བྱས་པས་ཕ་རོལ་ཏུ་འགྲོ་བ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ། སྦྱིན་སོགས་དེ་དག་ལ་ཕར་ཕྱིན་གྱི་མིང་རྙེད་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟའི་སྦྱིན་སོགས་ཤེར་ཕྱིན་ཕར་ཕྱིན་ཡིན་པ་ལྟར་ཕར་ཕྱིན་དུའང་འཇོག་གོ། །དེས་ན་སྦྱིན་པ་སྦྱིན་བྱ་ལེན་པོ་གཏོང་པོས་སྟོང༌། འཇིག་རྟེན་འདས་པ
Chinese
心菩萨思惟，此来乞者是向我乞讨还是向他人乞讨呢？当他觉悟到是向王子自己乞讨时，王子心中生起的快乐，即使是声闻缘觉们进入一切痛苦寂灭后所获得的快乐也无法与之相比。菩萨布施内外一切事物，因利他而心满意足所生起的巨大快乐，更不用说了。或者说，听闻向圣者乞讨的声音所带来的快乐，比声闻缘觉的寂静快乐更大，那么菩萨为了利益他人而布施一切事物，由此获得的快乐，比获得低劣涅槃的快乐更为殊胜，更不用说了，应当这样宣说。第二，如果菩萨布施身体等，身体会感到痛苦吗？菩萨分为无著和有著两种。第一种情况是，身体被切割不会产生痛苦，因为他已经证悟一切法无自性。就像切割无情物一样。如经中所说：例如，有一个巨大的娑罗树林，有人来到那里，砍伐了一棵娑罗树，剩下的娑罗树不会想：这棵树被砍伐了，我们没有被砍伐。它们不会因此而产生贪恋和愤怒，没有分别念和妄想。菩萨的这种忍辱，是清净圆满的忍辱，如同虚空一般。因此，圣者的身体被切割不会有身体的痛苦，因为这个身体不是由烦恼所生的异熟果，并且因为舍弃了痛苦之因的罪业。切割身体不会有精神上的痛苦，因为痛苦等完全不可得。如经中所说：他没有身体的痛苦，哪里会有精神的痛苦呢？他以慈悲怜悯世间，因此他能长久住世。又如《入行论》中所说：为舍罪业故，痛苦即非苦，智者无不悦。如是颠倒想，罪业损身心，福德令身安，智者令心乐，为利他住世。
English
The Bodhisattva thought, "Is this beggar begging from me or from someone else?" When he realized that he was begging from the prince himself, the joy that arose in the prince's mind was such that even the joy obtained by the Shravakas and Pratyekabuddhas from entering the complete cessation of all suffering could not compare with it. What need is there to mention the immense joy that arises when a Bodhisattva gives away all inner and outer things, and is satisfied with altruism? Or, the joy of hearing the sound of begging from the noble ones is greater than the peace of the Shravakas and Pratyekabuddhas, then the joy that arises when a Bodhisattva gives away all things for the benefit of others is even more superior to the joy of attaining an inferior Nirvana, what need is there to say, it should be declared in this way. Secondly, if the Bodhisattva gives away the body etc., will the body feel pain? Bodhisattvas are divided into two types: those without attachment and those with attachment. The first case is that cutting the body will not cause pain, because he has realized that all dharmas are without self-nature. It is like cutting an inanimate object. As it is said in the scriptures: For example, there is a large Sala tree forest, and someone comes there and cuts down one Sala tree, the remaining Sala trees will not think: This tree has been cut down, we have not been cut down. They will not develop attachment and anger because of this, there is no discrimination and delusion. Such patience of the Bodhisattva is pure and complete patience, like space. Therefore, cutting the body of the noble one will not cause physical pain, because this body is not the result of maturation caused by afflictions, and because the cause of suffering, sin, has been abandoned. Cutting the body will not cause mental pain, because suffering etc. are completely unattainable. As it is said in the scriptures: He has no physical pain, where will there be mental pain? He has compassion for the world, therefore he can live long. Also, as it is said in the "Entering the Bodhisattva's Way of Life": For the sake of abandoning sins, suffering is not suffering, the wise do not feel displeasure. Like this, inverted thinking, sins harm body and mind, merit makes the body happy, the wise make the mind happy, for the benefit of others, abide in the world.
Chinese
又，慈悲者为何忧伤？如是说。第二是，身体割舍布施，以我的痛苦，将其他众生的地狱等痛苦，视为自己所感受的一样，为了断除那些痛苦而迅速精进。菩萨割舍身体布施，并追随由此而生的我的痛苦的煎熬。其他众生的地狱等三恶道的极大痛苦折磨身体，比我割舍这肉所受的痛苦还要超过千倍，那无法忍受的痛苦也如自己感受痛苦一样看待。菩萨不会将割舍自身所受的痛苦仅仅看作是痛苦，而是为了断除地狱等的痛苦，为了大菩提而迅速精进。第三，有出世间和不出世间的布施两种，第一种是，布施、布施物、接受者、施予者皆空，称为出世间的波罗蜜多。以何布施而到达彼岸呢？彼岸是指远离轮回此岸，具有断除二障的佛陀。到达那里就是到达彼岸。也就是对ᱯྲཱྀ་（梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思）进行守护。གྷཉ་是助词。成就，ཉ་和ཎ་相连，像ཨི་ཙ་一样，ནོས་去掉ཉ་，在词干上增加。སྲཱྀ་པཱ་ར། ཙ་和ཚ་等与དྷུ་ཊ་和གྷ་相连时，ཀ་和ཁ་等被གྷ་代替。保留词根的ཨ་。发音时读作པཱ་ར། 要做的事情是业，属格第二格的ཨཾ་助词。ཨ་字母应该去掉结尾的རའི་ཨ་。发音时读作པཱ་རཾ། (56b)因此，它成为彼岸的词。如果在那之后有“到达”这个词，那么词前后的词性པཱ་རཾ་的མ་不应该省略，因为会出现པྲཱྀ་ཥོ་དར་等词。真正能安立为“到彼岸”的是慧度，因为以它所摄持的布施等回向菩提，所以才能到达彼岸，因为布施等才能获得“到彼岸”的名称。像这样的布施等，既是慧度，又是到彼岸，所以也安立为到彼岸。因此，布施、布施物、接受者、施予者皆空，是出世间的
English
Also, why do the compassionate ones grieve? So it is said. The second is, giving away the body in generosity, with my suffering, seeing the suffering of hells and so forth of other beings as if experiencing it myself, swiftly striving to cut off those sufferings. The Bodhisattva cuts off and gives away the body, and following the torment of suffering arising from that, he estimates that the suffering of other sentient beings in the three lower realms, such as hells, is a thousand times greater than the suffering of cutting off this flesh, and that unbearable suffering is seen as if experiencing it oneself. That Bodhisattva does not regard the suffering of cutting off his own body merely as suffering, but swiftly strives for the sake of great Bodhi in order to cut off the suffering of hells and so forth. Thirdly, there are two kinds of generosity: transcendent and non-transcendent. The first is: generosity, the object of generosity, the receiver, and the giver are all empty, which is called transcendent pāramitā. By what generosity does one go to the other shore? The other shore refers to the Buddha who is beyond this shore of samsara and possesses the abandonment of the two obscurations. Reaching there is reaching the other shore. That is also about protecting prī (梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思). Ghañ is a particle. Accomplishment, nya and ṇa are connected, like ica, nos removes nya, and increases on the stem. Srīpāra. Ca and tsha etc. are connected with dhūṭa and gha, ka and kha etc. are replaced by gha. Keep the root's a. When pronouncing, read pāra. What needs to be done is karma, the am particle of the second genitive case. The a letter should remove the final rā's a. When pronouncing, read pāraṃ. (56b) Therefore, it becomes the word of the other shore. If there is the word "reaching" after that, then the gender of the words before and after the word pāraṃ should not be omitted, because words like prīṣodara will appear. What truly establishes "reaching the other shore" is prajñāpāramitā, because by dedicating the generosity etc. held by it to Bodhi, one can reach the other shore, because generosity etc. can obtain the name "reaching the other shore." Like such generosity etc., which is both prajñāpāramitā and reaching the other shore, it is also established as reaching the other shore. Therefore, generosity, the object of generosity, the receiver, and the giver are all empty, which is transcendent.