Tibetan
蒋扬贡噶滇巴嘉辰教言集JTG16གསུང་ཐོར་བུའི་སྐོར་བཞུགས་སོ།། 1-400 ༄༅། །གསུང་ཐོར་བུའི་སྐོར་བཞུགས་སོ།། ༄། །གསུང་ལན། མཁས་པ་ཀུན་དགའ་རྒྱལ་མཚན་ལགས། ༄༅། །གསུང་ཐོར་བུའི་སྐོར་བཞུགས་སོ།། གསུང་ལན། མཁས་པ་ཀུན་དགའ་རྒྱལ་མཚན་ལགས། །ཉིད་གསུང་ལྷ་ཡི་རྔ་ཆེན་ནི། །བདག་གིས་ལེགས་པར་མཇལ་བས་སྤྲོ། །འོན་ཀྱང་ཀུན་གཞི་རྒྱུ་རྒྱུད་ལ། །གནས་སྣང་གཉིས་སུ་ཕྱེས་པ་འདིས། །དབྱངས་ཅན་དགྱེས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་རྗེས། །གསལ་སྟོང་ཕྲ་རགས་དྭངས་སྙིགས་སུ། །ཕྱེས་དང་གཅིག་ཏུ་བབས་པར་ངེས། །དེར་སྐྱོན་ཐམས་ཅད་བཟློག་པར་དཀའ། །ཆོས་ཉིད་རང་བཞིན་རྣམ་དག་ཞིག །ཞལ་གྱིས་བཞེས་ལས་ཐབས་ཅི་ཞིག །ཆོས་ཅན་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་སོགས། །འཁྲུལ་པ་མ་དག་ལྟར་སྣང་རྣམས། །དག་པའི་ལམ་གྱིས་སྦྱང་བ་ན། །རང་བཞིན་དག་འགྱུར་མི་བཞེད་ཅིང་། །དེ་ཕྱིར་ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་པ། །གདོད་ནས་དག་པ་ཉིད་ཀྱིས་སོ། །དེས་ན་གཞན་སྟོང་དབུ་མ་ཆེའི། །ཀུན་བརྟགས་གློ་བུར་སྦྱང་བྱ་དང་། །ཡོངས་གྲུབ་རང་བཞིན་འགྱུར་མེད་དུ། །བཤད་དང་དགོངས་གཅིག་ཉིད་འགྱུར་ཕྱིར། །དེ་སྐྱོན་མང་དུ་སྨྲས་པ་རྣམས། །རང་གི་སྟེང་དུ་འཁོར་བའམ། །ཤིན་ཏུ་བཟློག་པར་དཀའ་བ་འོ། །བློ་རིན་ཀུན་གཞི་བཤད་པ་རྣམས། །རྫོགས་ཆེན་ཉིད་དང་ལྟོ་སྦྱར་བ། །རྗེ་བཙུན་གོང་མའི་གསུང་རབ་དང་། །ཐད་ཀ་ཉིད་དུ་འགྲིག་དཀའ་བས། །དེ་ཡི་དགག་བཞག་ཐམས་ཅད་ལེགས། །གཟིམ་འོག་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཡི། །རྣམ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་དབྱེ་བ་ནི། །ཀུན་གཞི་སྔར་མེད་ཡེ་ཤེས་ཞིག །འཁོར་འདས་དབྱེར་མེད་ལྟ་བསྒོམས་ནས། །གསར་དུ་སྐྱེ་བ་འདྲ་ཞིག་གསུངས། ། 1-401 དེ་ལྟར་ན་ནི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །དོན་དང་འགལ་བ་ལྟ་ཅི་སྨྲོས། །ཚིག་ཀྱང་འགལ་བ་ཉིད་དུ་འགྱུར། །དེ་མིན་རྒྱུ་རྒྱུད་ཀུན་གཞིར་ཞོག །ཀུན་གཞི་ལས་གཞན་ཡེ་ཤེས་སུ། །འཇོག་པའི་གཞི་ནི་ཅི་ཞིག་ཡོད། །ཀུན་གཞི་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པ་ན། །ཡེ་ཤེས་ཉིད་ལས་གཞན་མེད་དོ། །ཡང་ནི་སྐབས་འགར་སྒྲིབ་མེད་ཀྱི། །གསལ་རིག་གཉུག་མ་ལྷན་སྐྱེས་བཞེད། །དེ་ལྟར་ན་ནི་ཀུན་གཞི་ཡི། །མཚན་ཉིད་གསལ་རིག་མ་འགགས་པ། །དེ་ག་ཡིན་ནམ་ལོགས་ཤིག་ཡིན། །དེ་ཡིན་ཀུན་གཞིའི་ནང་དུ་བཞག །དེ་མིན་ད་ལྟ་བསྐྱང་རྒྱུ་ཡི། །གསལ་རིག་གང་ཡིན་སྨྲ་བར་རིགས། །ལར་ནི་རྒྱུ་རྒྱུད་ཀུན་གཞི་ཡི། །རང་གི་ངོ་བོ་མཚན་ཉིད་དེ། །རྗེ་བཙུན་གོང་མས་བརྟགས་པ་ལྟར། །འཇོག་ལས་དེ་ཡི་གནས་ལུགས་ངོར། །དབྱེ་བ་གཉིས་སུ་བྱ་མི་རིགས། །ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་དང་མ་ཟིན་ནས། །རྟོགས་དང་མ་རྟོགས་ཁྱད་པར་གྱིས། །གནས་སྣང་གཉིས་སུ་དབྱེ་ན་འཐད། །དེ་ནི་རྟོགས་ལྡན་ངོ་སྐལ་ལས། །ཀུན་གཞིའི་གནས་ལུགས་ཉིད་མ་ཡིན། །གལ་ཏེ་གཉིས་སུ་འདོད་གྱུར་ན། །རྒྱུ་རྒྱུད་ཀུན་གཞི་གཉིས་སུ་ཐལ། །དེ་ཕྱིར་བདག་འདྲ་བླུ
Chinese
蒋扬·贡噶滇巴嘉辰教言集JTG16 零散教言集 零散教言集 答复： 堪布根嘎坚赞 零散教言集。答复：堪布根嘎坚赞。您所说的如天鼓之声，我很高兴能好好拜见。然而，对于阿赖耶识（kun gzhi，梵文ālaya-vijñāna，梵文罗马转写ālaya-vijñāna，汉语字面意思：一切种子的储藏处）的因续，分为‘处’和‘显’两种，这与妙音天女（Dbyangs can，梵文Sarasvatī，智慧女神）欢喜的龙树（Klu sgrub，梵文Nāgārjuna，佛教中观学派创始人）的观点，将明空、粗细、清浊分开，并归为一体的观点一致。因此，所有的过失都难以避免。法性（chos nyid，梵文dharmatā，事物本来的性质）自性（rang bzhin，梵文svabhāva，事物自身所具有的性质）本净（rnam dag，梵文viśuddha，完全清净）的观点，如果能接受，还有什么办法呢？法相（chos can，具有某种性质的事物），如蕴（phung po，梵文skandha，构成人身的五种要素）、界（khams，梵文dhātu，构成世界的六种要素）、处（skye mched，梵文āyatana，感觉器官与对象）等，这些看似不净的错觉，如果通过清净的道来净化，难道不认为会转变为自性清净吗？因此，一切法相，本来就是清净的。因此，他空（gzhan stong，认为胜义谛是空性的，但不是空无所有，而是具有如来藏等真实存在的性质）中观（dbu ma，梵文Madhyamaka，佛教中观学派）认为，遍计所执（kun brtags，梵文parikalpita，虚妄分别所产生的概念）是暂时的，可以净化的，而圆成实性（yongs grub，梵文pariniṣpanna，通过修行才能证得的真实性质）是自性不变的。这种说法和观点是一致的，因此，对它的诸多批评，要么是回到了自己身上，要么是极难驳倒的。关于智慧（blo rin）阿赖耶识的说法，与大圆满（rdzogs chen，藏传佛教宁玛派的最高教法）相联系，与至尊上师的教言，很难直接一致，因此，对它的所有辩驳都很好。在您完全了解的睡眠状态下，名识（rnam shes，梵文vijñāna，意识）和智慧（ye shes，梵文jñāna，超越性的智慧）的区别在于，阿赖耶识是前所未有的智慧，通过观修轮回涅槃无二，而产生的一种新的东西。 这样一来，岂止是与智慧的意义相悖，连词句也变得矛盾了。如果不是这样，就把因续放在阿赖耶识中。除了阿赖耶识之外，还有什么可以作为安立智慧的基础呢？当阿赖耶识被方便（thabs，梵文upāya，达到目的的手段或方法）所摄持时，除了智慧之外，别无他物。或者，有时会认为无垢（sgrib med）的，光明（gsal）和觉性（rig），是本有的俱生（lhan skyes，与生俱来的）。如果是这样，那么阿赖耶识的体性（mtshan nyid，梵文lakṣaṇa，事物的特征或标志）就是光明和觉性不间断，这和阿赖耶识是一样的吗？还是 अलग（log shig，不同的）的？如果是一样的，就放在阿赖耶识中。如果不是，那么现在要修的光明和觉性是什么，应该说清楚。一般来说，因续阿赖耶识的自性（rang gi ngo bo，事物自身存在的本质）和体性，就像至尊上师所观察的那样，在安立时，不应该将它的状态分为两种。通过方便的摄持与未摄持，以及证悟与未证悟的差别，将‘处’和‘显’分为两种是可以的。这是证悟者的本分，而不是阿赖耶识本身的状态。如果认为有两种，那么因续阿赖耶识就成了两种。因此，像我这样愚笨的人
English
Collected Teachings of Jamyang Gonngga Tenzinpa Gyaltsen JTG16 Collection of Miscellaneous Teachings Collection of Miscellaneous Teachings Response: Scholar Kunga Gyaltsen Collection of Miscellaneous Teachings. Response: Scholar Kunga Gyaltsen. I am delighted to have properly encountered your words, which are like the great drum of the gods. However, regarding the basis-continuum (kun gzhi, Sanskrit ālaya-vijñāna, literally: storehouse consciousness) being divided into 'place' and 'appearance,' this is definitely in line with the views of Sarasvatī-pleasing Nāgārjuna, who divided clarity and emptiness, gross and subtle, pure and impure, and brought them into one. Therefore, all faults are difficult to avert. What other method is there than to accept the nature of reality (chos nyid, Sanskrit dharmatā), self-nature (rang bzhin, Sanskrit svabhāva), and original purity (rnam dag, Sanskrit viśuddha)? Phenomena (chos can), such as the aggregates (phung po, Sanskrit skandha), elements (khams, Sanskrit dhātu), and sense bases (skye mched, Sanskrit āyatana), which appear as impure illusions, when purified by the path of purity, do you not accept that they will transform into self-nature purity? Therefore, all phenomena are inherently pure. Therefore, the great Other-Emptiness (gzhan stong) Madhyamaka (dbu ma) school teaches that the imputed (kun brtags, Sanskrit parikalpita) is temporary and can be purified, while the perfectly established (yongs grub, Sanskrit pariniṣpanna) is immutable in its self-nature. Because this explanation and intention are the same, the many criticisms of it either rebound upon oneself or are extremely difficult to refute. The explanations of wisdom (blo rin) and the basis-continuum, when combined with Dzogchen (rdzogs chen), are difficult to align directly with the teachings of the venerable forefathers. Therefore, all refutations and affirmations of it are excellent. In your state of complete knowledge during sleep, the distinction between consciousness (rnam shes, Sanskrit vijñāna) and wisdom (ye shes, Sanskrit jñāna) is that the basis-continuum is a previously non-existent wisdom, which is said to be newly born from meditating on the inseparability of samsara and nirvana. In that case, not only does it contradict the meaning of wisdom, but even the words become contradictory. If not, then leave the basis-continuum as the basis-continuum. What basis is there for establishing wisdom as something other than the basis-continuum? When the basis-continuum is grasped by skillful means (thabs, Sanskrit upāya), there is nothing other than wisdom. Also, sometimes it is asserted that the clear awareness (gsal rig) that is without obscurations (sgrib med) is innate (lhan skyes). If that is the case, then is the characteristic (mtshan nyid, Sanskrit lakṣaṇa) of the basis-continuum, which is uninterrupted clear awareness, the same or different (log shig)? If it is the same, then it is placed within the basis-continuum. If it is different, then it is appropriate to say what the clear awareness is that is to be cultivated now. Generally, the self-nature (rang gi ngo bo) and characteristic of the basis-continuum of the basis-continuum, as examined by the venerable forefathers, should not be divided into two in terms of its state. It is appropriate to divide 'place' and 'appearance' based on the difference between being grasped by skillful means and not being grasped, and between realization and non-realization. This is the lot of those who have realization, not the state of the basis-continuum itself. If you assert that there are two, then the basis-continuum becomes two. Therefore, someone foolish like me --------------------------------------------------------------------------------