Tibetan
དཔུང་བཞིན། །སེམས་སྐྱོན་གྱིས་རིག་པ་སྒྲིབ་པས་ཕུངས། །སྐྱོན་བྲལ་གྱི་རིག་པ་འདི་ལྟ་སྟེ། །སྙོགས་མ་དང་བྲལ་བའི་ཆུ་ཀླུང་དང་། །བསྲེགས་བྱེད་ཀྱི་དབྱིངས་ལྟར་གཟུང་འཛིན་བྲལ། །འཆི་མེད་ཀྱི་ལམ་དུ་ཆུ་འཛིན་དཔུང་། །འཁྲིགས་པའི་ཚེ་དེའི་དབྱིངས་སྟོང་པ་དང་། །ནམ་མཁའ་གཉིས་སྟོང་པ་གོ་མཉམ་བཞིན། །འཁྲུལ་སེམས་དག་རིག་པ་ཁྱབ་བདལ་དེ། །རིག་ངོ་ན་སེམས་ཀྱི་དྲི་མ་སྤོངས། །མ་རིག་ཚེ་སེམས་ཅན་རང་རྒྱུད་པ། །དེ་གཉིས་ཀྱི་ཁྱད་པར་འབྱེད་པ་ཉུང་། དེ་ཕྱིར་ན་བསྲེག་བྱེད་བདར་བའི་གསེར། །ཇི་བཞིན་དུ་ཁུ་འཐར་གཞིབ་པ་གལ། །དེ་ཚུལ་ནི་རྣམ་དག་ཐོས་བསུམ་བསྒོམ། ཡིན་གྱུར་ན་སྐྱོན་མེད་ལག་ལེན་གནད། །ཐོས་པ་འགའ་རྣ་དྲེད་དད་པས་བདུད། །བསམ་པ་ཕལ་ཐེ་ཚོམ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུ། །སྒོམ་ཞེན་ཅན་དུད་འགྲོའི་རྒྱུ་རུ་བཤད། །དེ་ཕྱིར་ན་ཐོས་བསམ་སྒོམ་གསུམ་པོ། །བྱང་ཆུབ་གྱི་ལམ་དུ་བསྒྱུར་ཐབས་གནད། །ལྟ་བ་ཞེས་སེམས་ཀྱི་སེམས་ལ་བལྟ། །སོ་སོ་རུ་འདུག་ན་འཁྲུལ་སེམས་ཡིན། །གཉིས་མེད་རྟོག་ན་རིག་པ་སྟེ། །དེ་བཞིན་གྱི་ངང་དེར་མ་བཅོས་པར། །རང་བབས་སུ་བཞག་ལ་བསྒོམ་པ་ཟེར། །བསྒོམ་མཁན་གྱི་སེམས་ཀྱིས་བསྒོམ་རྒྱུ་ཞིག །ཡོང་གྱུར་ན་དེ་ཡང་འཁྲུལ་སེམས་ཡིན། །བསྒོམས་བྱ་དང་བསྒོམ་བྱེད་དབྱེར་མེད་པར། །འཛིན་མེད་དང་ཡོངས་མེད་དོན་རྟོགས་ཚེ། །རྣམ་དག་གི་སྒོམ་ཚུལ་ཤེས་པ་ཡིན། །སྤྱོད་པ་ཡང་ལྟ་སྒོམ་དེ་དགའི་ངང་། །ཞི་ཆགས་དང་ཁྲོ་བོའི་ལས་སྣ་ཚོགས། །སོ་སོ་རུ་འཛིན་ན་འཁྲུལ་སེམས་ཡིན། །སྤྱད་བྱ་དང་སྤྱོད་བྱེད་འཛིན་བྲལ་ངང་། །ཡེངས་མེད་ཀྱི་བརྡུལ་ཞུགས་ལྡན་གྱུར་ན། །སྤྱོད་པ་ཡི་ལམ་མཆོག་མཐོང་བ་ཡིན། །ཚུལ་དེ་སྐད་ཅེས་བརྗོད་པས་དགེ་བའི་མཐུས། །ཡོངས་རྗེས་འཇུག་རྣམས་ལོག་པར་མི་འཕྱན་ཞིང་། །ལམ་ལྟ་སྒོམས་དང་སྤྱོད་པ་མཐར་ཕྱིན་ནས། །འབྲས་རང་བྱུང་གི་སྐུ་གསུམ་མངོན་གྱུར་ཤོག །༈ དབྱིངས་ཀྱི་རྒྱལ་བ་རིགས་མཆོག་ལྔ། །གཅིག་དྲིལ་དྲུག་པ་རྡོ་རྗེ་འཆང་། །གང་དེའི་ཞལ་སྐྱིན་འཇིགས་མེད་གླིང་། །སྙིང་གི་པད་མོར་རོལ་དང་ཀྱཻ། །ཞལ་གདམས་ཚིག་གི་ན་ཡམས་ལས། །རྣམ་དག་ལྟ་སྒོམ་ཐུན་གཅིག་དགའ། །དེ་ཕྱིར་དེ་དོན་མཁྱེན་འཚལ་ལོ། །འོན་ཀྱང་ཁྱོད་ཀྱི་ནན་ཏན་ངོར། །རྟོག་དཔྱོད་བྲལ་བའི་ཚིག་འདི་སྐད། །དལ་འབྱོར་རྙེད་དཀའ་འཇིག་སླ་དང་། །དགེ་སྡིག་རྣམ་སྨིན་བསླུ་མེད་ཚུལ། །འཁོར་དང་ར་པའི་དུཿཁ་བདེ། །དེ་ཀུན་བསམ་པ་ནང་པའི་ལུགས། །སྐྱབས་སེམས་ཡན་
Chinese
如军队一般。 心之过患遮蔽了觉性，导致堕落。 无过患的觉性是这样的： 如无泥泞的河流， 如焚烧之界般，远离能取所取。 在不死的道路上，如云雾之军。 当浓厚之时，其界空性， 如虚空二者空性等同一般。 错乱之心，觉性广大。 若识认，则舍弃心之垢染。 若不识，则众生自相续。 二者之差别，能辨别者甚少。 因此，如焚烧锤炼之金， 如是精勤地研磨至关重要。 其方式即是清净的闻思修。 若如此，则是无过患之实修要点。 听闻有些如耳语，被信心所欺骗。 思维大多是产生怀疑之因。 执着禅修者，被说是畜生之因。 因此，听闻、思维、禅修三者， 转为菩提道之方法至关重要。 所谓见，即是心观心。 若各自而住，则是错乱之心。 若证悟无二，则是觉性。 如是之状态，不作改变地， 安住于自性中，称之为禅修。 禅修者的心，若有禅修之物， 若出现，那也是错乱之心。 所修与能修无有分别地， 无执着且无有任何事物之义，若能证悟， 则是知晓清净之禅修方式。 行为也是，于见修之喜悦中， 寂静调伏与愤怒之诸事业， 若各自执着，则是错乱之心。 所行与能行无执着之状态， 若具足无散乱之精进， 则是见到行为之殊胜道。 如是讲述此理之善妙力量， 愿一切随学者不入歧途， 道路之见修与行持至究竟， 果位自生之三身愿能现前。 ༈ 法界之怙主五部至尊， 合一之第六金刚持（藏文：རྡོ་རྗེ་འཆང་།，梵文天城体：वज्रधर，梵文罗马拟音：Vajradhara，汉语字面意思：持金刚者）。 其恩师无畏洲（吉美林巴，འཇིགས་མེད་གླིང་། (1730-1798)，位于今西藏自治区境内）， 于心之莲花中嬉戏，ཀྱཻ། 口诀之言语如甘露， 清净见修一味喜。 因此，愿知晓其义。 然而，应汝之恳切， 说此离于分别之语。 暇满难得易坏， 善恶业果不虚之理， 轮回痛苦视为安乐， 彼一切思维乃内道之规。 皈依心等。
English
Like an army. The faults of the mind obscure awareness, causing downfall. Faultless awareness is like this: Like a river free from mud, Like the realm of cremation, free from grasping and being grasped. On the path of immortality, like an army of clouds. When thick, its realm is emptiness, Like the emptiness of two skies being equal. Deluded mind, awareness is vast and expansive. If recognized, abandon the stains of the mind. If not recognized, beings are their own continuum. Few can distinguish the difference between the two. Therefore, like gold refined by fire, it is crucial to diligently grind it. The method is pure hearing, contemplation, and meditation. If so, it is the key to faultless practice. Some hearing is like whispers, deceived by faith. Most contemplation is the cause of generating doubt. Those attached to meditation are said to be the cause of animals. Therefore, the method of transforming hearing, contemplation, and meditation, into the path of enlightenment is crucial. So-called view is looking at the mind with the mind. If dwelling separately, it is a deluded mind. If realizing non-duality, it is awareness. In that state, without alteration, resting in its natural state is called meditation. If the meditator's mind has something to meditate on, if it arises, that too is a deluded mind. When the object of meditation and the meditator are without separation, when the meaning of no grasping and no existence is realized, then one knows the pure way of meditation. Action is also, in the joy of view and meditation, various activities of peace, attachment, and anger, if grasped separately, it is a deluded mind. In the state of no grasping of what is acted upon and the actor, if endowed with undistracted diligence, then one sees the supreme path of action. By the power of the merit of speaking in this way, may all followers not stray into wrong paths, may the view, meditation, and action of the path reach completion, may the result, the spontaneously arising three kayas, be realized. ༈ The supreme lords of the five families of the sphere, The sixth unified Vajradhara (藏文：རྡོ་རྗེ་འཆང་།，梵文天城体：वज्रधर，梵文罗马拟音：Vajradhara，汉语字面意思：持金刚者). His kindness, Jigme Lingpa (འཇིགས་མེད་གླིང་། (1730-1798), located in present-day Tibet Autonomous Region), plays in the lotus of the heart, kya! The nectar of the oral instructions, The joy of pure view and meditation in one taste. Therefore, may its meaning be known. However, in response to your earnestness, I speak these words free from conceptualization. The difficulty of obtaining leisure and endowments, and their easy destruction, the unfailing nature of the ripening of virtue and vice, the suffering of samsara and regarding it as happiness, all those thoughts are the customs of the inner path. Refuge, mind, etc.
Tibetan
ལག་བདུན་དང་ནི། །རྡོར་སེམས་མཎྜལ་བླ་མ་ཡི། །རྣལ་འབྱོར་བསྒོམ་སོགས་ལམ་རིམ་མཆོས། །འཁོར་འདས་ཆོས་ཀུན་ངོ་བོས་སྟོང་། །རིགས་བཞིན་གསལ་ཞིང་རྩལ་སྣང་བཀྲ། །མཐའ་བཞི་བྲལ་བའི་བདག་མེད་གང་། །ལྟ་བ་ཡིན་ཞེས་མཁས་རྣམས་བཞེད། །དུས་གསུམ་རྣམ་རྟོག་རྒྱུན་བཅད་ནས། །ཅི་ཡང་མི་སྒོམ་མ་ཡེངས་ངང་། །བཟོ་བཅོས་མེད་པར་སྡོད་པ་འདི། །སྔོན་དུས་སྒོམ་ཆེན་པ་རྣམས་ལུགས། །ཞི་ཆགས་ཁྲོ་སོགས་སྤྱོད་ལམ་ཀུན། །སྒོམ་པ་ལམ་དུ་ཁྱེར་བ་ལ། །སྤྱོད་པ་ཡིན་ཞེས་བཞེད་པ་མང་། །དེང་སྐབས་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་བཞི། །གོ་བས་གཏན་ལ་ཕབ་རློམས་ལས། །ཉམས་མྱོང་ཐེངས་པ་ཤིན་ཏུ་ཉུང་། །དེ་ཕྱིར་མ་ཡེངས་མི་སྒོམ་དོན། །ཉམས་སུ་ལེན་པ་གནད་དུ་ཆེ། །དེ་ལྟར་ཉམས་སུ་ལེན་པའི་དུས། །དང་པོ་འཇུགས་བུའི་དྲན་པ་ཞེས། །གནས་ལུགས་དྲན་པས་འཛིན་པ་ཡིན། །དེ་རྗེས་རྣམ་དག་དྲན་པ་དེ། །མ་ཡེངས་ངང་དུ་འཇོག་པའོ། །ཡང་ཅིག་དྲན་པ་སྒོམ་ཤར་ཞེས། །དྲན་པ་མ་གཏོགས་སྒོམ་རྒྱུ་དབེན། །མཐའ་རུ་དྲན་དང་ཡེངས་པ་གཉིས། །ཐོབ་ཤོར་མེད་དེ་མཉམ་པ་ཉིད། །ཅི་ཕྱིར་ཞེ་ན་དྲན་པ་ལས། །ལྷག་པའི་སྒོམ་རྒྱུ་མེད་པ་དང་། །ཡོངས་པའི་ཚེ་ན་དྲན་དུས་ཀྱི། །ངོ་བོ་དེ་དང་ཁྱད་མེད་དེ། །མཁའ་ལ་ཉི་ཤར་རླུང་འཚུབ་དང་། །སྤྲིན་འཁྲིགས་འཇའ་སྣང་གང་ཡང་རུང་། །ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་མཉམ་པ་ཉིད། །ཚུལ་དེས་གོམས་པ་མཐར་ཕྱིན་ནས། །ལྟ་སྒོམ་དོན་དང་ལྡན་པར་ངེས། །ངེས་པ་དོན་གྱི་རྡོ་རྗེ་འཆང་། །བླ་མའི་བྱིན་གྱིས་འཕྲལ་ཕུག་ཀུན། །ཀུན་ནས་ཀུན་ཏུ་བདེ་ལེགས་ཤོག །༢ འཕྲལ་དགའ་སྐྱན་འདྲེས་པའི་ལྟད་མོ་ཡང་། །ཕུགས་ཕན་བདེར་འགྱུར་བ་གདོན་མི་ཟ། །ཡུལ་དེ་ཡི་སར་ནུབ་རྩུབ་སྦྱོར་གཟུགས། །གཟུགས་གནད་ལ་དབབ་ན་བྲན་ཏུ་འགྱུར། །ལྷ་དཔལ་ཕུར་གཉིས་ཀྱིས་འཁྲུལ་འཁོར་གྱིས། །གདོན་ཕལ་ཆར་རྒྱངས་རིང་ཕག་ཏུ་འབྲོས། །རྒྱུགས་ཅུང་ཟད་ངོམ་ཀྱང་འཕགས་མི་ནུས། །ཉིད་ད་སྡེ་བགྲངས་བྱ་བཞི་ལྔ་ཚུན། །རྐྱེན་མི་འདོད་ཐོག་བབས་འཚུབས་ལྷོང་ངོ་། །ལྟས་མངོན་དུ་གྱུར་པ་བཟློག་པའི་ཐབས། །ལྷ་དཔལ་ཕུར་གྱི་ཞི་དྲག་ལས་ལ་འབུངས། །ཆོས་འཁོར་འདས་དང་སྡེ་བརྒྱད་མང་མཆོད་གཟབ། །ཡང་བྱ་བྱིས་དང་ཉ་གྲོགས་སྦྱིན་པས་སྐྱོང་། །སྤྲང་སྦྱིན་དང་ལམ་འཕྲང་ཟི་བཅོས་གནད། །གནད་འདི་དག་གིས་འཕྲལ་ཕུག་ཀུན་བདེ་ཞེས། །དཔལ་མཁྱེན་བརྩེའི་འོད་ཟེར་བཀའ་ཡིན་སྨྲ། །ཡོངས་བསྟན་འགྲོ་ལ་སྨན་པའི་བཀྲ་ཤིས་ཤོག །དཔལ་ཡུལ་སྐྱབ་ནང་བླ་མ་འཇིགས་མེད་པད་མ་སྐལ་
Chinese
七支以及，金刚萨埵坛城上师的，瑜伽禅修等次第道法。轮回涅槃诸法本体空，如其自性显明，功用光明灿烂，离四边之无我，是为见解，智者如是说。断绝三时分别念的相续，什么也不修，不散乱的状态，不加造作地安住，这是往昔大禅修者们的传统。息静贪欲嗔怒等一切行为，将禅修融入于道，是为行持，多数人如此认为。如今见、修、行、果四者，只是以理解来确定，实际的体验却极其稀少。因此，不散乱，不修持的要点，实修至关重要。如是实修之时，最初名为入门之念，以忆念安住之方式而执持。其后，清净之念，于不散乱中安住。又，名为忆念禅修生起，除了忆念之外，没有其他的禅修。最终，忆念和散乱二者，无得无失，平等一味。为何如此？因为除了忆念之外，没有更殊胜的禅修，以及散乱之时，与忆念时的，本体并无差别，如虚空中日出、狂风，以及乌云密布、彩虹显现，任何现象，一切本体平等一味。以这种方式串习至究竟，定能具有见修之实义。证悟实义之金刚持，祈愿上师之加持，当下未来，一切时处，一切皆吉祥！
English
The seven limbs, and the Vajrasattva mandala of the Lama, the path of yoga meditation and so on. All phenomena of samsara and nirvana are empty in essence, clear as their own nature, and radiant with skillful manifestations. Whatever is selfless, free from the four extremes, is considered the view, so the wise say. Cutting off the continuum of conceptual thoughts of the three times, not meditating on anything, without distraction, abiding without fabrication, this is the tradition of the great meditators of the past. All behaviors, such as pacifying attachment and anger, taking meditation into the path, is considered conduct, many think so. Nowadays, the four, view, meditation, conduct, and result, are determined by understanding, but the experience is very rare. Therefore, the point of not being distracted and not meditating, it is crucial to practice. When practicing in this way, the first is called the memory of entering, which is held by remembering the way of abiding. After that, that pure memory, abide without distraction. Again, it is called the arising of memory meditation, there is little meditation other than memory. In the end, both memory and distraction, without gain or loss, are equal. Why is that? Because there is no more excellent meditation than memory, and when distracted, there is no difference from the essence of the time of memory, like the sunrise in the sky, the storm, and the clouds, the rainbow, whatever phenomenon, all essence is equal. By familiarizing yourself with this method to the end, you will surely have the true meaning of view and meditation. Vajradhara who realizes the true meaning, may the blessings of the Lama, in the present and future, at all times and places, may all be auspicious!