Tibetan
ལེའུ་བཅུ་གཅིག་པ། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་བསྟན་པ། ལེའུ་བཅུ་གཅིག་པ། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་བསྟན་པ། ད་ནི་བསྟན་པ་མཐའ་དག་གི་རྩེ་མོར་གྱུར་པ་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ནི། རྩ་བ། རྒྱལ་བས་འཁོར་ལོ་བར་པར་རྣམ་ཐར་གསུམ། །བསྟན་བྱའི་ངོ་བོ་སོ་སོ་རང་རིག་ཉིད། །སེམས་ཅན་ཁམས་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་རུ། །རང་བཞིན་བཞུགས་ལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་གྲགས། །ཞེས་པ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་ལོ་གསུམ་དུ་གསུངས་པ་དང་པོ་བཀའ་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་། བར་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་། ཐ་མ་ལ་ལེགས་པར་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་གསུམ་དུ་བཤད་པ་ལ་འདི་ནི་བར་རྣམ་ཐར་གསུམ་སྟེ། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་མཚན་མ་མེད་པ་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྨོན་པ་མེད་པ་དང་གསུམ་མོ། །རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཉིད་ཙམ་དུའང་དམིགས་པ་མེད་པས་རང་གི་ངོ་བོས་རྣམ་པར་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་མཚན་མ་མེད་པ་ནི་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ་སྤྲོས་པ་དང་མཚན་མ་དང་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་མིདམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྨོན་པ་མེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་བལྟ་བ་དང་བཅས་པས་འབྲས་བུ་ལ་སྨོན་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་ཡང་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་ལ་འདུ་སྟེ། དང་པོ་ནི་ཡོད་མེད་ཀྱིམཐའ་ལས་འདས་པས་གཞི། གཉིས་པ་ནི་ད་ལྟར་ཡང་མི་གནས་པས་ལམ། གསུམ་པ་ནི་མ་འོངས་པ་ལ་ལྟོས་མི་འཆའ་བས་འབྲས་བུ་སྟེ་དེས་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེའི་མཙན་ཉིད་ཀྱང་ངོ་བོ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམ་རྟོག་གིས་དབེན་པ། ཡུལ་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་མཚན་མའི་སྣང་བ་མེད་པ། ཡུལ་ཅན་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཏི་མུག་དང་བྲལ་བའི་སྒོ་ནས་སྲིད་པའི་རྒྱུ་འབྲས་རྩ་བ་འབྱིན་པ་ལ་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ནའང་ནང་དུམཉམ་པར་བཞག་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཐོས་པ་ནི་ཚིག་རོ། །གོ་བ་ནི་རྣམ་རྟོག །མྱོང་བ་ནི་ཕོ་ཚོད་དུ་སོང་བས་འཁོར་ལོ་བར་པའི་དགོངས་པ་རིག་ཚོགས་ཀྱིས་བཀྲལ་བའི་སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་གི་དོན་ཅི་ཡང་མ་མཐོང་བའི་སྟོང་ཉིད་ལ་ལྟ་བ་དང་། ཅི་ཡང་མ་དམིགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་བསྒོམ་པར་འདོད་པའི་གཤིས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་ནི་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་དང་མན་ངག་གི་ཐབས་ལ་བརྟེན་ནས་རིག་པ་གསུམ་གྱི་ཐ་མ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་རྟོགས་པ 【处理错误】 [ { "original_tibetan": "ལེའུ་བཅུ་གཅིག་པ། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་བསྟན་པ།", "chinese_translation": "第十一章，宣说自性大圆满。", "english_translation": "Chapter Eleven: Explanation of the Great Perfection of Naturalness" }, { "original_tibetan": "ལེའུ་བཅུ་གཅིག་པ། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་བསྟན་པ།", "chinese_translation": "第十一章，宣说自性大圆满。", "english_translation": "Chapter Eleven: Explanation of the Great Perfection of Naturalness" }, { "original_tibetan": "ད་ནི་བསྟན་པ་མཐའ་དག་གི་རྩེ་མོར་གྱུར་པ་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ནི། རྩ་བ། རྒྱལ་བས་འཁོར་ལོ་བར་པར་རྣམ་ཐར་གསུམ། །བསྟན་བྱའི་ངོ་བོ་སོ་སོ་རང་རིག་ཉིད། །སེམས་ཅན་ཁམས་ལ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་རུ། །རང་བཞིན་བཞུགས་ལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་གྲགས། །ཞེས་པ་ནི་དུས་གསུམ་གྱི་རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱིས་འཁོར་ལོ་གསུམ་དུ་གསུངས་པ་དང་པོ་བཀའ་བདེན་པ་བཞིའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་། བར་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་། ཐ་མ་ལ་ལེགས་པར་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་ཆོས་ཀྱི་འཁོར་ལོ་དང་གསུམ་དུ་བཤད་པ་ལ་འདི་ནི་བར་རྣམ་ཐར་གསུམ་སྟེ། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་མཚན་མ་མེད་པ་དང་། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྨོན་པ་མེད་པ་དང་གསུམ་མོ། །རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྟོང་པ་ཉིད་ནི་ཆོས་ཉིད་ཙམ་དུའང་དམིགས་པ་མེད་པས་རང་གི་ངོ་བོས་རྣམ་པར་དབེན་པའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ། རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་མཚན་མ་མེད་པ་ནི་ཞི་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་ཏེ་སྤྲོས་པ་དང་མཚན་མ་དང་རྒྱུ་ཅུང་ཟད་མིདམིགས་པའི་ཕྱིར་རོ། །རྣམ་པར་ཐར་པའི་སྒོ་སྨོན་པ་མེད་པ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་ཡང་དག་པར་རྗེས་སུ་བལྟ་བ་དང་བཅས་པས་འབྲས་བུ་ལ་སྨོན་པར་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པའོ། །དེ་ལྟར་རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་ཡང་གཞི་ལམ་འབྲས་བུ་གསུམ་ལ་འདུ་སྟེ། དང་པོ་ནི་ཡོད་མེད་ཀྱིམཐའ་ལས་འདས་པས་གཞི། གཉིས་པ་ནི་ད་ལྟར་ཡང་མི་གནས་པས་ལམ། གསུམ་པ་ནི་མ་འོངས་པ་ལ་ལྟོས་མི་འཆའ་བས་འབྲས་བུ་སྟེ་དེས་མི་དམིགས་པ་ཞེས་བརྗོད་དོ། །དེའི་མཙན་ཉིད་ཀྱང་ངོ་བོ་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམ་རྟོག་གིས་དབེན་པ། ཡུལ་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་མཚན་མའི་སྣང་བ་མེད་པ། ཡུལ་ཅན་གྱི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་གཏི་མུག་དང་བྲལ་བའི་སྒོ་ནས་སྲིད་པའི་རྒྱུ་འབྲས་རྩ་བ་འབྱིན་པ་ལ་དུས་གསུམ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་ཞེས་བྱའོ། །དེ་ལྟ་ནའང་ནང་དུམཉམ་པར་བཞག་པའི་གནས་སྐབས་ན་ཐོས་པ་ནི་ཚིག་རོ། །གོ་བ་ནི་རྣམ་རྟོག །མྱོང་བ་ནི་ཕོ་ཚོད་དུ་སོང་བས་འཁོར་ལོ་བར་པའི་དགོངས་པ་རིག་ཚོགས་ཀྱིས་བཀྲལ་བའི་སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་གི་དོན་ཅི་ཡང་མ་མཐོང་བའི་སྟོང་ཉིད་ལ་ལྟ་བ་དང་། ཅི་ཡང་མ་དམིགས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་བསྒོམ་པར་འདོད་པའི་གཤིས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་ནི་བླ་མའི་བྱིན་རླབས་དང་མན་ངག་གི་ཐབས་ལ་བརྟེན་ནས་རིག་པ་གསུམ་གྱི་ཐ་མ་ཤེས་པར་བྱས་ནས་རྟོགས་པ", "chinese_translation": "现在是成为一切教法顶峰的自性大圆满。根本是：胜者于中转法轮，有解脱三门。所诠之体性，各自为自明。有情界中，有如来藏。自性安住，称大圆满。 所谓三世诸佛所说的三转法轮，初转法轮为四谛之法轮，中转法轮为无相法轮，末转法轮为善分别法轮。此为中转法轮之解脱三门，即空性解脱门，无相解脱门，无愿解脱门。空性解脱门，于法性亦无所缘，以自性而自性寂。无相解脱门，乃寂灭之相，以无戏论、无相、无少许因之故。无愿解脱门，以智慧而如实随观，于果位亦无少许可愿之处。如是，解脱三门亦可归于基、道、果三者。初者，超越有无之边，故为基。二者，当下亦不住，故为道。三者，不观待未来，故为果，是为无所缘。其体性亦是，从异品之分别念而寂灭，从所缘之异品而无相之显现，从能缘之异品而远离愚昧，从而断除有之因果根本，是为三时平等性之见。如是，于内安住之时，听闻乃是词句之残渣，理解乃是分别念，体验乃是臆测。以理智分析中转法轮之意，则不见任何破除有之空性之义，而观空性，欲修无所缘之法性之本性之安住方式，乃是依靠上师之加持与口诀之方便，从而了知三智之末者而证悟。", "english_translation": "Now, the Great Perfection of Naturalness, which is the pinnacle of all teachings. The root text states: 'The Victorious One, in the intermediate turning of the wheel, taught the three liberations. The essence of what is taught is self-awareness itself. In the realm of sentient beings, it is the essence of the Sugata. Abiding naturally, it is known as the Great Perfection.' This refers to the three turnings of the wheel of Dharma spoken by the Buddhas of the three times. The first is the wheel of Dharma of the four truths. The second is the wheel of Dharma of no characteristics. The last is the wheel of Dharma of perfect discrimination. This is the intermediate, the three doors of liberation: the door of liberation of emptiness, the door of liberation of signlessness, and the door of liberation of wishlessness. The door of liberation of emptiness is characterized by being devoid of its own nature, as there is no object of focus even in suchness. The door of liberation of signlessness is characterized by peace, because there is no elaboration, no sign, and no slight cause to be perceived. The door of liberation of wishlessness is without any desire for results, because it is accompanied by wisdom that correctly observes. Thus, the three doors of liberation are also included in the three: ground, path, and fruition. The first is the ground because it transcends the extremes of existence and non-existence. The second is the path because it does not abide even in the present. The third is the fruition because it does not depend on the future; it is called non-objectification. Its characteristic is also that it is devoid of conceptual thoughts that are dissimilar in essence, without the appearance of signs that are dissimilar in object, and free from delusion that is dissimilar in subject. Thus, the view of the equality of the three times uproots the cause and effect of existence. Even so, in the state of abiding equally within, hearing is the residue of words, understanding is conceptual thought, and experience becomes a guess. By analyzing the intention of the intermediate wheel of Dharma with intellectual faculties, one does not see the meaning of emptiness that negates existence, and the way of abiding in the nature of wanting to contemplate emptiness and the nature of non-objectification is to rely on the blessings of the guru and the means of secret instructions, and then to understand the last of the three wisdoms and realize it." } ] ============================================================
Tibetan
་ཡིན་ཏེ། དེའང་ལྷའི་མིག་གི་རིག་པ་དང་། སྔོན་གནས་རྗེས་དྲན་དང་། ཟག་པ་ཟད་པའི་རིག་པའོ། །རིག་པ་ནི་ཤེས་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་ཕྱི་མའི་དོན་བསམ་བརྗོད་རྒྱུ་འབྲས་དང་བཅས་པའི་རྣམ་ཤེས་ཚོགས་བརྒྱད་ལས་འདས་པའི་རིག་པའི་ཆོས་ཉིད་ནི་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའོ། །དེས་སེམས་ཅན་གྱི་རྒྱུད་ལ་བཞུགས་ཚུལ་ནི་འཁོར་ལོ་ཐ་མའི་དོན་གྱི་དབང་པོ་རྣོན་པོའི་ངོར་ཤེས་བྱའི་གཤིས་ཇི་ལྟར་གནས་པ་ལྟར་བསྟན་པ་སྟེ། འཁོར་ལོ་བར་པ་དང་སྔ་མ་གཉིས་དྲང་བའི་དོན་རྩོད་པའི་གཞིའི་གནས་སུ་གྱུར་པ་ཞེས་དྲང་དོན་དུ་བཞག་ནས། འཁོར་ལོ་ཐ་མ་ལེགས་པར་རྣམ་པར་ཕྱེ་བ་དང་ལྡན་པ་ཤིན་ཏུ་ངོ་མཚར་རྨད་དུ་བྱུང་བ་ངེས་པའི་དོན་རྩོད་པའི་གཞིའི་གནས་སུ་མ་གྱུར་པ་ལགས་སོ། །ཞེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །ཁྱད་པར་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ནི་སེམས་བྱུང་དབྱིངས་སུ་ཞི་བའི་སྤྲོས་བྲལ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་བྱ་བྲལ་བློ་འདས་ཆེན་པོའི་རྒྱུན་ངང་བཞག་རང་གནས་ལ་བཟོ་མི་འཆོས་པས་རྩལ་སྣང་གློ་བུར་བའི་དྲི་མ་རང་དེངས་ལ་འགྲོ་བའོ། །རྩ་བ། གང་དུ་རྒྱ་ཆེའི་ལམ་བཟང་དམ་པའི་དོན། །མཐའ་དག་བློ་ཡི་བྱི་དོར་ཁོ་ནའི་ཕྱིར། །སྡོམ་པ་གསུམ་དང་ཕྱིན་དྲུག་བསྐྱེད་རྫོགས་སོགས། །ཀུན་ཀྱང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་སྟེགས་ཡིན། །ཞེས་པ་ནི་དེའང་གང་དུ་ནང་པ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་བསྟན་པ་རྒྱ་ཆེན་སྤྱོད་པའི་ལམ་བཟང་དམ་པ་རྣམས་ཀྱི་དོན་མཐའ་དག་བློ་ཡི་དྲི་མ་བསལ་ཐབས་ཀྱི་བྱི་དོར་ཁོ་ན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སོ་སོ་ཐར་པ་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རིག་པ་འཛིན་པའི་དམ་ཚིག་སྟེ་སྡོམ་པ་གསུམ་དང་སྦྱིན་པ་ལ་སོགས་པའི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པའི་བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་སོགས་དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གོ་སར་འགྲོ་བའི་ལམ་སྟེགས་ཙམ་ཞིག་ཡིན་པའང་བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོའི་བརྗོད་བྱ་ནི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་ཉིད་ཀྱང་དམིགས་བསམ་ལས་འདས་པའི་གཤིས་ཐོག་ཏུ་ཕེབས་ཚེ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཞེས་ཐ་སྙད་ཙམ་མོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་གྲུབ་མཐའི་བཤད་གཞི་ངེས་པར་མ་བྱས་ན་ཐོས་པ་ཆེ་ལ་སྒོམ་པ་ཆུང་བ་དག་གིས་ཐབས་ཁྱད་དུ་གསོད་པའི་གྲུབ་མཐའ་ཡིནཞེས་འཕགས་ལམ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་བསྐུར་པ་འདེབས་པ་བྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །རྩ་བ། འདིར་ནི་འཁོར་དང་མྱ་ངན་འདས་པའི་ཆོས། །དབྱིངས་ལས་མ་གཡོས་གཞན་དུ་གྱུར་པ་མེད། །འཁོར་འདས་མ་གྲུབ་གཞི་ཡི་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་། །ངོ་བོ་རང་བཞིན་
Chinese
即是，那也是天眼之智，宿命追忆，以及漏尽之智。智即是所谓的识。如是，后世之义，连同思、语、因、果的八识聚之外的智之法性，即是自性大圆满。其安住于有情相续的方式，是如最后一转法轮之义，于根器锐利者前，所知之性如何安住般地宣说。中间和最初二法轮被安立为争论正直之义的基础之处，因此被安立为不了义。最后一法轮是善妙分别且具足，极其稀有罕见，不是争论决定之义的基础之处。如是所说。特别是大圆满，是心生于法界中寂灭的离戏、自生之智慧，是无为、超离心识的大延续，安住于自性本位，不作修饰，因此任运显现的忽然之垢染自然清净。根本偈：何处广阔善道胜义谛，一切唯为心之拂尘故，三律仪与六度生圆等，皆是大圆满之阶梯。此谓，何处佛教广阔行持的善道胜义谛，一切都是为了清除心的垢染的拂尘之故。别解脱戒、菩提萨埵戒、持明者的誓言，即三律仪，以及布施等六度，金刚乘的生起次第和圆满次第等，所有这些都是趋向大圆满果位的阶梯而已。一切教法的精髓所诠释的，是般若波罗蜜多，而其若安住于超越分别思虑之本性时，仅是大圆满之名相而已。若未确定如此大圆满宗义的论述基础，则多闻少修者会认为这是贬低方便的宗义，从而对胜道无分别之法性加以诽谤。根本偈：于此轮回与涅槃之法，未离法界亦无异变，轮涅未成基之法性亦，体性自性
English
That is, it is also the wisdom of the divine eye, the recollection of past lives, and the wisdom of the exhaustion of outflows. Wisdom is what is called consciousness. Thus, the meaning of future lives, together with the eight aggregates of consciousness that include thought, speech, cause, and effect, the Dharma nature of wisdom beyond them is the Great Perfection of self-nature. The way it abides in the continuum of sentient beings is taught as how the nature of knowable things abides in the face of sharp faculties in the meaning of the final turning of the wheel. The middle and first two wheels are established as the basis for arguing about the meaning of straightforwardness, so they are established as provisional meanings. The final wheel is well-separated and complete, extremely rare and wonderful, and is not the basis for arguing about the meaning of certainty. As it is said. In particular, the Great Perfection is the naturally arising wisdom of quiescence and freedom from elaboration in the realm of mind-born phenomena, the great continuum of non-action and transcendence of mind, abiding in its own state without fabrication or alteration, so the stains of sudden appearances of skill naturally clear themselves. Root verse: Wherever the vast and good path, the supreme meaning, all are solely for the sake of cleansing the mind. The three vows, the six perfections, generation and completion, etc., are all steps on the path to the Great Perfection. This means that wherever the vast practice of the Buddhist teachings, the good path, the supreme meaning, all are solely for the sake of the dust that removes the defilements of the mind. The vows of individual liberation, the vows of the Bodhisattva, the vows of the Vidyadhara, that is, the three vows, and the six perfections such as generosity, the generation and completion stages of the Vajrayana, etc., all of these are just steps on the path to the state of Great Perfection. The subject matter of the essence of all teachings is the Prajnaparamita, and when it abides in the nature beyond conceptual thought, it is merely a name for the Great Perfection. If the basis for discussing the tenets of such a Great Perfection is not determined, then those who have much learning but little practice will think that this is a tenet that disparages skillful means, and thus slander the Dharma nature of the supreme path of non-discrimination. Root verse: Here, the Dharma of samsara and nirvana, does not move from the Dharmadhatu, nor does it change into anything else. Samsara and nirvana are not established, and the Dharma nature of the ground is also, the essence of self-nature.