Tibetan
ས་ཆོས་ཉིད་ཀྱང་གཉིད་དུ་སོང་བཞིན་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལ་སྤྱོད་པ་དང་། དེ་ལས་སད་པ་བཞིན་དུ་འཁྲུལ་སྣང་སངས་པ་གཉིས་ཀྱང་། འཁྲུལ་སྣང་དབང་པོ་ཉམས་པའི་གཉིད་སྟུག་བཞིན་དང་། གྲོལ་བ་དེ་ལས་སད་པའི་གནས་སྐབས་དང་འདྲ་སྟེ། དེ་ཡང་ཐོག་མའི་ངེས་མེད་གཞིའི་ལྷུན་གྲུབ་དང་། མཐར་གྱི་གྲོལ་བའི་ཀ་དག་དྲི་མ་ཀུན་བྲལ་གཉིས་པོ་ཡང་། རྫས་གཅིག་པ་ལྟ་བུའི་ཐ་སྙད་བཞག་ཆོག་ཀྱང་། སླད་ཀྱི་འཁྲུལ་པའི་གཞི་བྱེད་པ་དང་མི་བྱེད་པའི་ཁྱད་པར་ཤེས་པ་གཅེས་ཞེས་པ་ནི། ཐོག་མའི་ངེས་མེད་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱི་འཁྲུལ་གཞི་བྱེད་ཀྱང་། མཐར་གྱིས་གྲོལ་བའི་ཀ་དག་གི་ལམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་སྦྱང་བ་ཡིན་པས་འབྲས་བུ་རྒྱུར་མི་ལྡོག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་དབྱིངས་ཀྱི་གྲོལ་ས་ཀ་དག་དང་ཅེས་ཐོག་མའི་གྲོལ་གཞི་དང་། ད་ལྟའི་ལམ་གྱི་རིག་པ་ཀ་དག་གཉིས་ལ་ཁྱད་པར་ཡོད་དེ། རྟོགས་ཚུལ་ཙམ་ལ་རྒྱ་ཆད་ཕྱོགས་ལྷུང་མེད་པར་མཉམ་ནའང་། གྲོལ་ས་ཉིད་ནི་རླུང་སེམས་ཆ་དང་བཅས་པ་ཉིད་རྣམ་པར་བྱང་བའི་དག་པར་གྱུར་པའི་འཁོར་འདས་གཉིས་ཀ་ན་དག་པ་སྟེ། ལམ་གྱི་དུས་སུ་རླུང་སེམས་གཉིས་མ་དག་པའི་རྐྱེན་དབང་ཁོ་ན་དང་འགྲོགས་ཤིང་། སེམས་དང་སེམས་བྱུང་ལས་བྱུང་བའི་དྲི་མ་དང་བཅས་པ་སྟེ་ཆོས་ཀྱི་བསླད་ཅིང་། ཁུར་བུས་རྟོག་བྲལ་གྱི་ངང་དུ་དངོས་སུ་གནས་པ་རེས་འགའ་ཙམ་མོ། །དེ་བཞིན་ཆོས་ཉིད་བར་དོའི་རིག་གདངས་ནི། རིག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་ཡེ་ནས་རྒྱལ་བ་སྐུ་གསུམ་གྱི་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་བཅས་བ་རྫོགས་པ་དང་། རྒྱུད་སྡེ་གཞན་མར་རྟོག་བཅས་གོམས་པའམ། བསྐྱེད་རིམས་ལ་གོམས་པའི་ལྷའི་སྒྱུ་ལུས་གཉིས་ལྟར་སྣང་ལྷ་སྐུར་མཚུངས་ཀྱང་དོན་ལ་སྣང་བ་ལོངས་སྐུའི་ཞིང་ཁམས་སུ་ཤར་ཞིང་། ལྷ་རྣམས་ངོ་ཤེས་ཐོག་ཏུ་གྲོལ་བ་དང་། མི་གྲོལ་ཁྱད་པར་ཆེ་ཞིང་། དེ་ལས་ཁྱད་པར་ལམ་འདིར་ཞུགས་པའི་དམ་ཚིག་ཅན་རྣམས་ནི། ས་བཅུ་པའི་སྣང་བས་བསྡུས་པའི་ལོངས་སྐུ་ལ། ཐོགས་པ་མ་ཡིན་ཞིང་དེའི་དཔེ་བྱད་ནི་ཞེས་པ་དེའི་མངོན་པར་རྟོགས་པ་དེ་ཉིད་རང་བཞིན་སྤྲུལ་པའི་ཞིང་ཁམས་བཅུའམ་ལྔར་བཀོད་པ་ལ་མྱུར་བ་ཉིད་དུ་མི་ཐོགས་པར་འགྲོ་བའོ། །དེའི་ཕྱིར་ན་འདི་ནི་འགྱུར་བ་མེད་པའི་རྡོ་རྗེའི་ལམ་མཆོག་སྟེ། གདོད་ནས་ཞེས་ཡེ་ནས་གྲོལ་བའི་རིག་པའི་ངོ་བོ་ཀ་ནས་དག་པ་ནི། སྟོང་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པ་སྟེ། བསམ་པ་དང་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་ཤིང་མཚན་ཉིད་བློའི་དཔྱད་ནས་བརྗོད་པས་ཐུག་པ་མེད་པ་ལ་སྤང་ཞེས་པའོ། །ད་གདོད་གྲོལ་བ་ཐོབ་འདོད་ཀྱི་སྨོན་པ་མེད་ལ་རིག་པའི་ཡོན་ཏན་རྫོགས་པའོ། །རིག་པའང་ཤེས་པར་བྱ་བའི་ཡུལ་ལ་མི་གནས་པས་ན། ང་དང་ཞེས་རིག་པ་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དང་། ང་ཡིར་འཛིན་པ་ངའི་རིག་པ་ཞེས་གཉིས་སུ་འཛིན་པའི་ཆོས་དང་བྲལ་བའོ། །དེ་ལ་སྒོམ་དང་བསྒོམ་པར་བྱ་བའི་ཆོས་གཉིས་ཀ་མེད་ལ། མ་བཅོས་པར་རྣལ་མར་བཞག་ན་རིག་པ་རྗེན་པ་སྟེ། སྒྲིབ་པ་དང་བྲལ་བ་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་ཞེས་པའོ། །རང་གི་གནས་ལུགས་ཀྱི་ངོ་བོ་མཐའ་དང་བྲལ་བ་དེ་གཞན་དུ་མི་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ན། མ་རིག་འཛིན་པའི་འཁྲུལ་སྣང་གིས་སྲིད་པར་དེ་འཁོར་བར་འཁྲིད་མི་ནུས་ལ། ཕྱི་རོལ་གྱི་ཡུལ་དང་བདག་ཏུ་ཞེན་པའི་འཁྲུལ་སྣང་རྣམས་ནི། བྱེད་པོས་མ་བྱས་ཤིང་རང་སེམས་ཀྱི་རྟོག་པ་བརྟས་པ་ལས་གྲུབ་ཅིང་། གཞི་དང་རྩ་བ་མེད་པ་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེས་ཀྱང་སྐྱེས་ཙམ་ཉིད་ནས་སྐྱེ་བ་མེད་པར་རྫོགས་པར་རྟོགས་པ་སྟེ། དེ་ལས་གཞན་པའི་རྟོགས་པ་ཡོད་མི་དགོས་ཤིང་ ཀློག་པ་དང་། འཛིན་པ་དང་། བསྒོམ་པ་དང་། བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པ་དང་། དེའི་དོན་ལ་སེམས་པ་སོགས་མཐའ་དག་བློའི་བྱས་པའི་ཆོས་ཡིན་པས་ལྡེམ་པོའི་གྲུབ་མཐར་ཞིག་པར་གྱུར་ན། ཡིད་སྨོན་མེད་པའི་སངས་རྒྱས་དེ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །ཁྱད་པར་སེམས་སྡེ་དང་། ནང་ཀློང་སྡེ་གཉིས་ཀ་ལས་མ་བསྟན་པའི་བླ་ན་མེད་པའི་ལམ་ཐོད་རྒལ་ནི། རིག་གདངས་མངོན་སུམ་དུ་མཐོང་བས་གེགས་དང་གོལ་ས་ཉུང་ཞིང་། ཕྱིའི་འབྱུང་བ་ས་རྡོ་རི་བྲག་སོགས་ཡུལ་སྣང་གི་རྡོས་བཅས་ཀྱི་དྲི་མ་ཟད་པས་འབྱུང་ཆེན་གྱི་སྣང་བ་ཡེ་ཤེས་འོད་གསལ་ཆེན་པོར་དྭངས་པའི་ལམ་མཆོག་མངོན་དུ་བྱེད་པས་ནང་གི་འབྱུང་བ་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱིས་སྦྱངས་པས་རྡུལ་ཕྲན་ཉིད་ལས་དྭངས་པར་མ་ནུས་པའང་། འཇའ་ལུས་འཕོ་བ་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེའི་སྐུར་སྨིན་ནས་གཞན་གྱི་དོན་འཁོར་བ་མ་སྟོངས་ཀྱི་བར་དུ་མཛད་ཅིང་། དེ་ཕྱིར་སྔ་འགྱུར་བ་རང་གི་སྡེ་བས་ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་བཞི་པོ་ཀུན་དང་ཁྱད་ཞུགས་པའི་མཚན་ཉིད་ལེགས་པར་ཕྱེ་བ་མན་ངག་གི་དམ་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་མོད་ཀྱི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་གློ་བུར་གྱི་རྐྱེན་ལས་བྱུང་བ་ཡིན་པས། འདི་ཉིད་ཆོས་དབྱིངས་དག་པའི་ཀློད་དུ་མ་ནུབ་པར་དུ་གློ་བུར་རྐྱེན་གྱིས་བསླུ་བའི་རྟོག་ཚོགས་ཞེས། ཚོགས་དྲུག་ལས་བྱུང་བའི་རྣམ་རྟོག་ལུ་གུ་རྒྱུད་དུ་ཤར་བའི་ཆོས་སྣ་ཚོགས་ཀྱི་དབང་གིས། ཐ་མར་རང་ལུགས་སྲིད་པའི་བདག་པོའི་སེམས་ཉིད་བདག་མེད་ལ་བདག་ཏུ་བཟུང་ཞིང་། སྣང་བ་གཞན་མེད་གཞན་དུ་བཟུང་
Chinese
正如大地也进入睡眠，体验轮回的痛苦，又如从睡眠中醒来，迷乱显现消散一样。迷乱显现如同感官迟钝的沉睡，解脱则如同从沉睡中醒来的状态。也就是说，最初的无定基之任运成就，和最终解脱的本来清净、远离一切垢染，这两者虽然可以安立为似乎是同一种物质的名称，但重要的是要了解它们之间是否作为后续迷乱之基础的差别。虽然最初的无定任运成就是迷乱的基础，但最终解脱的本来清净，已经清净了道上的所有障碍，因此果不会倒退为因。同样，本体的解脱处——本来清净，与最初的解脱基础，以及现在的道之觉性——本来清净，这两者之间存在差别。虽然在证悟的方式上，没有广狭和偏袒的平等性，但解脱处本身是风心及其所有部分完全清净，成为清净的轮回和涅槃二者皆清净的状态。在道上，风心二者与不净的因缘相伴随，并且伴随着由心和心所产生的垢染，即法之瑕疵，偶尔会以负担的方式真实地处于离念的状态中。同样，法性中阴的觉性光芒，对于觉性的法性而言，本来就圆满了具有能依所依的三身佛陀，并且如同在其他续部中习惯于有分别念，或者习惯于生起次第的本尊幻身一样，虽然显现为本尊身相，但实际上显现为报身刹土，本尊们在认识自性的基础上获得解脱和不解脱之间存在巨大差异。更重要的是，进入此道的具誓者们，对于包含十地显现的报身，不会有任何阻碍，并且其譬喻是指，对于将其证悟显现为自性化身刹土十地或五地，能够迅速且无碍地前往。因此，这是不变的金刚殊胜道，从原始（gDOD NAS）开始，即从一开始就解脱的觉性之自性——本来清净，是空性、无自性，超越了思维和言语的范畴，并且由于概念思维的分析而无法触及，因此被称为“舍弃”。现在（DA gDOD g
English
Just as the earth itself falls asleep and experiences the suffering of samsara, and just as awakening from sleep dispels illusory appearances, so too are these two: illusory appearances are like a deep sleep in which the senses are dulled, and liberation is like the state of awakening from that sleep. That is to say, the initially indeterminate, spontaneously present ground, and the ultimately liberating, primordially pure, utterly stainless state—these two can be designated as if they were the same substance, but it is important to understand the difference between whether or not they serve as the basis for subsequent delusion. Although the initially indeterminate, spontaneously present ground serves as the basis for delusion, the ultimately liberating, primordially pure state purifies all the obscurations on the path, and therefore the result does not revert to the cause. Similarly, there is a difference between the primordially pure state of liberation in the expanse and the initial ground of liberation, and the present awareness of the path, the primordially pure state. Although they are equal in that there is no bias in the way they are realized, the place of liberation itself is the purity in which the wind-mind and all its parts are completely purified, and both samsara and nirvana are pure. On the path, the two, wind and mind, are associated only with impure causes, and are accompanied by the defilements arising from mind and mental factors, which are flaws in the Dharma, and occasionally they actually remain in a state of non-conceptuality as a burden. Similarly, the radiance of awareness in the bardo of dharmata is such that, for the dharmata of awareness, the three kayas of the Victorious Ones, with their supports and supported, are complete from the beginning. And although it appears like the illusory body of a deity, as one is accustomed to conceptual thought in other tantras, or as one is accustomed to the deity's illusory body in the generation stage, in reality it appears as a sambhogakaya pure land, and there is a great difference between the deities being liberated upon recognizing their own nature and not being liberated. More importantly, those who have entered this path with vows have no obstruction to the sambhogakaya, which is encompassed by the appearances of the ten bhumis, and its example is that they can quickly and without obstruction go to the ten or five bhumis where that realization is manifested as a nirmanakaya pure land. Therefore, this is the supreme, unchanging vajra path. From the beginning (gDOD NAS), that is, the nature of awareness that is liberated from the beginning—primordial purity—is emptiness, devoid of inherent existence, beyond the realm of thought and speech, and cannot be reached by conceptual analysis, and is therefore called "abandonment." Now (DA gDOD g
Chinese
不希求获得戏论，且圆满了智慧的功德。因为智慧不住于所知的对境，所以远离了执著智慧为“我”以及执著“我的智慧”这二取之法。对此，既没有修，也没有所修之法，若不加改造地安住，则是赤裸的智慧，意思是说现量见到了远离了遮障。由于自之本性的体性远离了边，不会变为其他，因此，不认识的执著的错觉，无法将之引入轮回。而对外境和自我的执著的错觉等，并非由作者所作，而是由自心的分别念增长而成的，从无基无根中生出一切，但证悟到仅仅是生起之时就圆满了无生，不需要除此之外的证悟，阅读和，执持和，禅修和，著书立说和，思维其义等一切都是心所造作之法，一旦在虚伪的宗派中毁灭，就是无有希求的佛陀本身。特别是心部和，界部这两者都没有宣说的无上妥噶道，由于现量见到明觉光芒，障碍和歧途很少。由于外面的地石山岩等境相的粗重垢染已尽，大种的显现清净为智慧大光明之道的殊胜显现，因此，内部的诸大种通过彻却修习，即使不能比微尘还清净，也能成熟为虹身大迁转金刚身，为了其他众生的利益直到轮回未空之间行持。因此，前译派以自宗的见修行果四者都超胜于思辨的特征，善加辨别，是口诀的殊胜之处。虽然如此，但执著我为偶发性的因素所生，因此，此者若未在法界清净的开阔中消逝，则被偶发性因素所迷惑的分别念之流，即由六识产生的分别念如流水般显现的各种法的影响下，最终将自宗存在的自主心性执著为无我的我，并将无有他者的显现执著为他者。
English
There is no desire to obtain play, and the merits of wisdom are perfected. Since wisdom does not abide in the object to be known, it is free from the dharma of grasping wisdom as "I" and grasping "my wisdom" as duality. In this, there is neither meditation nor the object of meditation, and if one abides without alteration, it is naked wisdom, which means that one directly sees that it is free from obscurations. Since the nature of one's own state is free from extremes and does not change into anything else, the delusion of ignorance cannot lead it into samsara. The delusions of attachment to external objects and self are not made by an agent, but are produced by the increase of one's own mind's conceptual thoughts. Although all things arise from a groundless and rootless source, one realizes that they are complete without arising from the moment of arising. There is no need for any other realization than this. Reading, holding, meditating, writing treatises, and thinking about their meaning are all dharmas made by the mind. Once they are destroyed in a false sect, they are the Buddha himself without desire. In particular, the unsurpassed Tögal path, which is not taught in either the Mind Series or the Space Series, has few obstacles and detours because the radiance of awareness is directly seen. Because the gross impurities of the external elements, such as earth, stones, mountains, and rocks, have been exhausted, the appearance of the great elements is purified into the great light of wisdom, which is the supreme path. Therefore, even if the internal elements cannot be purified more than dust by practicing Trekchö, they can mature into the rainbow body, the great transference, the vajra body, and act for the benefit of other beings until samsara is empty. Therefore, the early translation school excels in all four aspects of view, meditation, conduct, and result, which are superior to speculation, and is the supreme essence of the oral instructions. Although this is the case, grasping at the self arises from accidental causes. Therefore, if this is not extinguished in the purity of the Dharmadhatu, the stream of conceptual thoughts that are deceived by accidental causes, that is, the influence of the various dharmas that arise like a flowing stream of conceptual thoughts arising from the six consciousnesses, will ultimately grasp the self-existent mind of one's own tradition as the self of no-self, and grasp the appearance of no-other as other.