Tibetan
ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པ། ལེའུ་བཅུ་གཉིས་པ། ༈ གང་ཞིག་སློབ་པ་མིན་པའི་ཟུང་འཇུག་ལ་ཞེས་པ་སློབ་པའི་ལམ་བཞི་མཐར་ཕྱིན་ནས་མི་སློབ་པའི་ལམ་སྣང་སྟོང་དང་། བདེ་སྟོང་སོགས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་ལ་དཀྲི་བའི་ཐབས་སམ་ལམ་ཆེན་དུ་གྱུར་བ་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་གི་ཡོན་ཏན་ཀུན་ཀྱང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ལ་ཡང་དག་པར་བརྟེན་པ་ཡིན་ན། ལམ་དེ་ཉིད་ནི་དུས་ནམ་ཡང་ཕྱི་རོལ་པ་དང་ཉན་རང་སོགས་ཀྱི་རྒྱུར་མི་འགྱུར་ལ། འདི་ལྟར་རྫོགས་པས་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་གསང་བ་ནི། སྟོང་པ་ཉིད་དེ། དེ་ལ་དངོས་པོ་དང་མཚན་ཉིད་གང་ཡང་མི་གནས་ཤིང་མཐའ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་དོན་ཀ་དག་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ་དབུ་མར་བཟུང་དགོས་པའང་མེད་ཅིང་། ཀུན་རྫོབ་དང་དོན་དམ་ཞེས་ངོ་བོ་ཉིད་གང་ཡང་སྤང་པས་དམིགས་སུ་མེད་པ་ནི་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་གྲུབ་ལ། དེ་ཡང་རྩོད་པ་མངོན་པར་འཕེལ་བ་ཞེས་བདེན་གཉིས་གོ་ལོག་ཏུ་འཛིན་པའི་རྟོག་གེ་མགོ་མཁྲེགས་ཀྱི་ཚོགས་རྣམས་ནི། བདེན་གཉིས་ཤ་བའི་རྭ་ལྟར་ཐ་དད་བཟུང་ནས་བརྟགས་ཤིང་རྗེས་སུ་དཔག་པའི་ཕྱི་བཞིན་དུ་འབྲང་ཞིང་རང་གི་ངན་རྟོག་ཁོ་ནས་དཔྱད་པ་ཞེས་པ་དང་། དོན་དམ་ཡུལ་ནི་དེ་དང་འགལ་བ་ཅན་ཡིན་ཏེ། ཆོས་དྲང་དོན་ལ་བསླབ་སྦྱང་ཅི་ཙམ་བྱས་ཀྱང་ངེས་དོན་རང་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་མ་མཐོང་བར་དུ་འཁོར་བའི་ས་ལས་མ་འདས་ཤིང་། སོ་སོ་རང་གི་རིག་པ་བརྗོད་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་རྟོགས་ཚེ་མི་སློབ་པའི་ལམ་གྱི་བདེན་པ་མཐོང་བའོ། །དེ་ལས་དངོས་པོར་སྨྲ་བ་གྲུབ་མཐའི་རྟོག་གེ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་ཕལ་མོ་ཆེ་དང་། ས་མཚམས་དམའ་བ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོ་རྟོག་གེ་ཡི་ཞེས་ད་ལྟའི་བདེན་རྫུན་གོ་ལོག་དང་། ཡིན་མིན་གོ་ལོག་ཏུ་འཆད་པའི་མཚན་ཉིད་ཕལ་མོ་ཆེ་མཚུངས་སོ། །རྟོག་དཔྱོད་ལས་འདས་པའི་རྒྱལ་པའི་ཡེ་ཤེས་བརྗོད་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བ་ནི་གདོད་ནས་གྲོལ་བ་སྟེ། ཡེ་ནས་སུས་ཀྱང་བཅིངས་པ་མེད་པའི་རང་གྲོལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་མཆོག་རྨད་དུ་བྱུང་བ་གང་། ཤེས་བྱ་སྣང་བས་མ་བཅིངས་སྟོང་པའི་དངོས་ལས་མི་འགྱུར་ཞིང་། སྟོང་པ་རང་བཞིན་གསལ་བའི་སྙིང་པོ་འགག་པ་མེད་པ་ནི། རིག་པར་བཞུགས་པའི་སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁམས་འདུ་འབྲལ་མེད་པ་སོ་སོ་མ་ཡིན་ཐ་མི་དད་དེ་ཉི་མའི་སྙིང་པོ་བཞིན་དུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཡོན་ཏན་ཕྲིན་ལས་ཀྱི་དཔལ་ཡོན་ཡོངས་སུ་རྫོགས་པ་ནི་ཉི་མའི་དཔལ་ཡོན་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པ་བཞིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བུའི་རྫོགས
Chinese
第十二品 第十二品 对于那不需学习的结合，指的是学习的四道达到圆满后，不需学习的道，即显空和合、乐空等结合的方法，或成为大道的六度功德，都完全依赖于智慧的到彼岸。这条道路无论何时都不会成为外道和声闻缘觉等的因。如此圆满，一切佛的身语意的秘密即是空性。其中没有任何事物和特征存在，远离一切边际，原始清净大圆满无需执持为中观。世俗谛和胜义谛，因为没有任何自性需要舍弃，所以无所缘是为大圆满。而那争论增长，即执持二谛为颠倒的顽固的推理者们，将二谛执为如鹿角般不同，进行考察和随之推测，追随外道，仅凭自己的恶分别进行分析。胜义谛的境界与此相反。无论对正法进行多少学习，如果未见到真实意义的自心本性，就无法脱离轮回。当如实证悟各自的觉性超出言语的范畴时，就能见到不需学习的道的真谛。因此，主张实有的宗派推理者大多是声闻，以及层次较低的凡夫推理者，与现在颠倒真假、颠倒是非的多数相宗相同。超越思辨的国王般的智慧，远离一切言说，本初解脱，本来没有任何人束缚的自解脱大圆满之道极为稀有。不被所知现象束缚，不会从空性的事物中改变。空性自性光明的精华，永不停止。安住于觉性中的身和智慧的界限，无有聚散，非异非一，如太阳的精华一般，圆满具足佛的身语意功德事业的庄严，如同太阳的庄严圆满具足一般。如此的圆满
English
Chapter Twelve Chapter Twelve That which is the non-learning union refers to the completion of the four paths of learning, and the path of non-learning, such as the union of appearance and emptiness, bliss and emptiness, etc., or the qualities of the six perfections that become the great path, all rely entirely on the perfection of wisdom. This path will never become the cause of outsiders and hearers, self-realizers, etc. In this way, the secret of the body, speech, and mind of all Buddhas is emptiness. There is nothing and no characteristics in it, and the meaning of original purity, the Great Perfection, which is free from all extremes, does not need to be held as Madhyamaka. Conventional truth and ultimate truth, because there is no nature to abandon, are without object, which is established as the Great Perfection. And those who increase disputes, that is, those stubborn reasoners who hold the two truths as inverted, hold the two truths as different as deer horns, examine and speculate accordingly, follow outsiders, and analyze only with their own evil discriminations. The realm of ultimate truth is contrary to this. No matter how much one studies the true Dharma, if one does not see the true meaning of one's own mind, one cannot escape from samsara. When one realizes that one's own awareness is beyond the realm of expression, one can see the truth of the path of non-learning. Therefore, most of the sectarian reasoners who advocate reality are Hearers, and the lower-level ordinary people reasoners are the same as most of the characteristic schools that now invert truth and falsehood, and invert right and wrong. The king-like wisdom that transcends speculation, free from all expression, is primordially liberated, and the supreme and wonderful path of self-liberation Great Perfection, which has never been bound by anyone, is rare. Not bound by knowable phenomena, it does not change from the reality of emptiness. The essence of emptiness, self-illuminating, never ceases. The body abiding in awareness and the realm of wisdom are inseparable, neither different nor the same, like the essence of the sun, completely possessing the glory of the body, speech, mind, qualities, and activities of the Buddha, just like the glory of the sun is completely fulfilled. Such perfection
Tibetan
་པ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པའི་དོན་གང་ལ་དབང་པོ་རབ་འབྲིང་ཐ་མ་དང་། བློའི་རིམ་པ་ཡང་དེ་ལྟ་བུའི་སྟོབས་ཆེ་ཆུང་གི་ཁྱད་ཆོས་ཀྱིས་མཇལ་ལུགས་སམ་རྟོགས་ལུགས་གསུམ་དུ་ཡོད་པ་ལ། རྫོགས་ཆེན་སེམས་སྡེ་པས་ནི་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱི་ཆོས་ཐམས་ཅད་སེམས་ཉིད་ཀྱི་རོལ་པའི་རྩལ་དུ་ཤར་བར་འདོད་ཅིང་། ཀློང་གི་སྡེ་ནི་རང་སྣང་བཀོད་པའི་རྒྱན་ཞེས་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་ཀུན་ཏུ་བཟང་མོའི་ཀློང་ལས་མ་འདས་འདོད་ལ། མན་ངག་སྡེ་ནི་སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཡེ་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་བ་ཡིན་ནའང་མེད་སྣང་སྟོང་པའི་གཟུགས་ལ་བདག་ཏུ་བཟུང་ནས་འཁྲུལ་སྣང་བརྟས་པ་ཙམ་ལས་དོན་ལ་མེད་པ་ཡོད་པར་བཟུང་བ་ཙམ་མོ། །དེ་དག་ཀུན་ཀྱང་དགྲོལ་གཞི་དངོས་པོ་མཚན་མ་གང་ཡང་མེད་པའི་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལས་གཞན་མ་མཆིས་ཤིང་། གང་གིས་དགྲོལ་བ་སྤངས་པའི་སེམས་ཉིད་རང་གསལ་གྱི་གདངས་སམ་དབྱིངས་ནི། གཞི་འབྱུང་ཡུལ་དང་རྩ་བ་འབྱུང་ཁུངས་མེད་པའི་ཀློང་ན་འགགས་པ་མེད་ཅིང་གསལ་ལ། དེ་ཡང་སུས་ཀྱང་བྱས་ཤིང་བཅོས་པ་མེད་པས་ཡེ་ནས་གྲོལ་བ་ཡིན་ལ། དེ་ཉིད་ཀྱང་རང་གིས་རང་གྲོལ་བ་ལས་རྐྱེན་ལ་རེག་མ་ལུས་ཤིང་། ཅེར་གྲོལ་ཡིན་པས་ལྟོས་གཞི་ཀུན་དང་བྲལ་ཞིང་། གཅིག་ཡིན་ཞེས་དུམ་བུར་གཅོད་རྒྱུ་དང་། དུ་མ་ཡིན་ཞེས་གྲངས་ལ་འདེབས་རྒྱུ་དང་། མིང་གདག་པས་མཐའ་ལས་གྲོལ་ཞིང་། གཅིག་པོར་ཡང་རིག་པར་གྲོལ་བས་མཚན་ཉིད་ལོག་ན་གང་ཡང་མེད་ཅིང་། གང་དག་སེམས་ནི་ཀུན་རྟོག་གི་རྣམ་རྟོག་འཁྲུལ་སྣང་གི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་ལ། དེ་ལས་འདས་པའི་རིག་པ་ནི་བལྟ་བྱ་ལྟ་བྱེད་བསྒོམ་བྱ་བསྒོམ་བྱེད་སོགས་ཀྱི་བློ་དང་བྲལ་བའི་བདག་མེད་ཡིན་མིན་དང་ཡོད་མེད་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་བྲལ་བ་ནི། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་ལ་རྟོགས་པ་རྣམས་ནི་གཞི་དེ་ཉིད་ལས་རིག་པར་གྲོལ་བས་དམིགས་གཏད་དབྱིངས་སུ་ཡལ་བའོ། །མ་རྟོག་སེམས་ཅན་རྣམས་ནི་གཞི་སྟོང་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་ངང་དུ་འཁོར་བའོ། །རྣམ་པས་དབྱེ་ན་གཞི་ཆུ་ལྟ་བུ་དང་། སེམས་བྱུང་གི་རྣམ་རྟོག་ཆུ་བུར་བཞིན་དུ་འཕྲོ་བ་དང་། རྟོག་མེད་ཙམ་དུ་སེམས་དང་རིག་པ་གཉིས་འདྲ་ནའང་། རིག་པ་ནི་གང་ལའང་མ་གྲུབ་པས་རང་བཞིན་མེད་པ་ཟང་ཐལ་ལ། སེམས་ནི་ལྡེང་ཀའི་ཆུ་ལྟ་བུར་འཁྱིལ་ཞིང་རྨོངས་པས་རིག་ཆ་བྲལ་ཞིང་། རིག་པ་ནི་གནམ་སྟོང་གི་ཟླ་བ་བླ་འོག་ཡོད་ཀྱང་། ཟླ་བའི་འོད་དཀར་གྱི་ཡོན་ཏན་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མ་བྲི་བར་གཏིང་ན་གསལ་བ་དང་འདྲ་ཞིང་།
Chinese
对于大圆满的见解，根据根器上、中、下，以及智慧的层次，也同样有力量大小的差别，有三种见解或证悟的方式。大圆满心部认为，显现世间轮回涅槃的一切法，都是心性的游舞之展现。界部则认为，一切法都是自显庄严的装饰，没有超出具足一切殊胜的普贤王母的界。而口诀部则认为，包含显现世间轮回涅槃的一切法，本来就未曾存在过，却执着于空性的显现为实有，只是增长了错觉，实际上只是将不存在的事物执着为存在。所有这些，都没有超出作为解脱之基础的，没有任何事物和相状的菩提心。而以何来解脱呢？就是舍弃了的自性心，自明的觉性或界，在没有来源和根本的界中，没有阻碍而明澈。那也是没有任何人造作和改造的，所以本来解脱。那也是自己解脱自己，没有沾染任何因缘。因为是当下解脱，所以脱离一切所依。说它是一，就成了断灭见；说它是多，就成了计数；用名称来安立，就脱离了边。即使是唯一，也因为觉性而解脱，如果改变其体性，就什么也没有了。哪些心是遍计的分别念，是错觉的自性。超越了那些的心识，是脱离了能见所见、能修所修等念头的无我，是脱离了存在不存在等言说的。这是自性大圆满的特点，而证悟者们是从那个基础中以觉性而解脱，所以目标融入了法界。没有证悟的众生们，就在那个空性的基础中流转。从相上来区分，基础就像水一样，心所生的分别念就像水泡一样生灭。仅仅在无念的状态中，心和觉性是相似的，但是觉性在任何事物上都不成立，所以是无自性的空性。心就像洼地里的水一样停滞，因为愚昧而缺少觉性。觉性就像虚空中的月亮，虽然有上下，但是月亮的光明却丝毫没有减少，而在深处明亮一样。
English
Regarding the view of Dzogchen, according to the superior, middling, and inferior faculties, and the levels of intelligence, there are also differences in the strength of these, and there are three ways of seeing or realizing. The Dzogchen Semde (Mind Series) believes that all phenomena of samsara and nirvana are the display of the play of mind itself. The Longde (Space Series) believes that all phenomena are the adornment of self-appearing displays, and do not go beyond the space of Samantabhadri, who possesses all perfections. The Mengagde (Instruction Series) believes that all phenomena included in samsara and nirvana have never existed from the beginning, but clinging to the appearance of emptiness as real, only increases delusion, and in reality, it is only clinging to what does not exist as existing. All of these do not go beyond the Bodhicitta, which is the basis of liberation, and has no objects or characteristics. And by what is liberation achieved? It is the self-liberated mind itself, the self-luminous awareness or space, which is unobstructed and clear in the space without origin or root. That is also not made or modified by anyone, so it is primordially liberated. That itself liberates itself, without touching any conditions. Because it is immediate liberation, it is free from all dependencies. Saying it is one becomes nihilism; saying it is many becomes counting; establishing it with a name frees it from extremes. Even if it is unique, it is liberated by awareness, and if its nature changes, there is nothing. Those minds are the nature of conceptual thoughts, the self-nature of illusion. The awareness that transcends those is the selflessness that is free from the thoughts of seer and seen, meditator and meditated, and is free from the words of existence and non-existence. This is the characteristic of the Great Perfection of naturalness, and those who have realized it are liberated from that basis by awareness, so the target dissolves into the Dharmadhatu. Sentient beings who have not realized it wander in that empty basis. If distinguished by aspects, the basis is like water, and the conceptual thoughts arising from the mind are like bubbles arising and ceasing. Even if mind and awareness are similar only in the state of non-thought, awareness is not established in anything, so it is emptiness without self-nature. The mind is stagnant like water in a puddle, and lacks awareness because of ignorance. Awareness is like the moon in the empty sky, although there is up and down, the quality of the moon's white light does not diminish at all, and it is clear in the depths.