Tibetan
局米旁大师教言集MP303全智文殊上师所授典籍.五青莲及五利剑 27-14-1a 全智文殊上师所授典籍.五青莲及五利剑 ༄༅། །ཀུན་མཁྱེན་བླ་མར་འཇམ་དཔལ་གྱི་རྗེས་སུ་གནང་བའི་བསྟན་བཅོས་ཨུཏྤལ་ལྔ་པ་དང་། རལ་གྲི་ལྔ་བཞུགས་སོ། ། 27-14-1b མཆོག་གྲུབ་པའི་ཨུཏྤལ་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཤེས་བྱ་ཀུན་ལ་ཁྱབ་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྐུ་གྲུབ་པའི་ཚུལ་གསལ་བར་སྟོན་པ་སྟེ་སྐུ་ཡི་གསང་བའོ། ། ༈ དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྐུ་ཡི་གསང་བ་ཇི་ལྟར་སྒྲུབ་ཚུལ་མཆོག་གྲུབ་པའི་ཨུཏྤལ་བཞུགས། དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ལས་བྱེད་པ། །སངས་རྒྱས་ཐོག་མ་ཐ་མ་མེད། །དང་པོའི་སངས་རྒྱས་རྒྱུ་མེད་པ། །ཡེ་ཤེས་སྐུ་ཅན་ཁྱོད་ལ་འདུད། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ། །སྐུ་ནི་ལོངས་སྤྲུལ་རང་བཞིན་ལ། །ཚད་དཔག་དཀའ་བ་སྐུ་བཞི་སོགས། །ཡང་དག་དོན་ལ་རྟག་ཏུ་གནས། །སྣང་ཚུལ་མི་རྟག་ཚུལ་ཡིན་པས། །ཅི་འདི་ཐ་དད་ཡིན་ནམ་མིན། །ཡིན་ན་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྐུ། ། 27-14-2a རྡུལ་ཆ་དུས་ཀྱི་འགྱུར་བ་ཅན། །རྡོ་རྗེ་སྐུ་རུ་ཇི་ལྟར་རུང་། །སྤང་ཞིང་བསླུ་བ་ཉིད་དང་ཡང་། །ཚད་མེད་ཡོན་ཏན་མི་སྣང་ཞིང་། །མཉམ་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་བས། །གཉིས་དུས་འཁོར་ཡེ་ཤེས་གྲུབ་པ་དྲངས། སྣང་ཅན་གྱི་གང་ཟག་དང་། །གཉིས་སུ་མེད་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི། །རྗེས་ལས་ཐོབ་པའི་བློ་ངོ་ལ། །སྐུ་ཡི་གཟུགས་སོགས་ཇི་ལྟར་མཐོང་། །ཅི་འདི་གདུལ་བྱའི་སྣང་ངོ་ལ། །འཇིག་རྟེན་མཐུན་འཇུག་རོལ་མོ་ཡིས། །རྟག་དང་མི་རྟག་ཚུལ་དུ་སྣང་། །དོན་ལ་གཉིས་སུ་མེད་པ་ཡི། །ཡེ་ཤེས་སྲིད་ཞི་མཉམ་པ་ཉིད། །སྐུ་ཐུགས་ཟུང་དུ་འཇུག་པ་སྟེ། །ཕྱོགས་དང་དུས་ཀུན་མཉམ་ཉིད་ 27-14-2b པས། །ཆོས་དང་ཆོས་ཉིད་གཉིས་སུ་མེད། །ཤེས་དང་ཤེས་བྱ་དབྱེར་མེད་པར། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལས་མ་གཡོས་པས། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་མཐར་ཐུག་ནི། །ཡེ་ཤེས་རྡོ་རྗེའི་སྐུ་ཞེས་བྱ། །དབྱིངས་ཡེ་དབྱེར་མེད་དག་པའི་སྐུ། །མཐར་ཐུག་བྲི་གང་བྲལ་བའོ། །དེས་ན་དུས་འཁོར་དང་རྒྱུད་བླ་སོགས་དྲངས། གཞི་འབྲས་དབྱེར་མེད་དེ། །འདི་སྒྲུབ་རིགས་པ་ཆོས་ཐམས་ཅད། །མཉམ་ཉིད་ཡིན་པས་བདེན་པ་གཉིས། །དབྱེར་མེད་ཚུལ་གྱིས་རྒྱས་པར་སྒྲུབས། །གཞན་དུ་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྐུ། །འདུས་བྱས་ཆ་དང་འགྱུར་བར་མཐོང་། །འདི་ལ་ཉེས་པ་ཚད་མེད་དོ། །གཞན་ཡང་ཐེག་ཆེན་གྱིས་འབྲས་བུ། །ཡོན་ཏན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པ། །ཡིད་དང་གསང་བ་བསམ་མི་ཁྱབ། །རྟོགས་ན་དེ་ལྡོག་ཡོན་ཏན་ཐོབ། །དེས་ན་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་ཀྱང་། །སྣང་ཚུལ་ནོར་བུ་ཇི་བཞིན་དུ། །མཛད་པ་རྟག་ཅིང་ཁྱབ་པ་དང་། །སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རོལ་མོ་སོགས། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་གང་ཡིན་ཡང་། །གཉིས་ཆོས་ཆ་ཡི་དུ་མ་དང་། །རྡུལ་དང་སྐད་ཅིག་འགྱུར་བའི་ཆ། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ཡོང་མེད་པས། །རྟག་པ་ཉིད་དང་ཚད་མེད་དང་། ། 27-14-3a གཉ
Chinese
全智文殊上师所授典籍.五青莲及五利剑 全智文殊上师所授典籍.五青莲及五利剑 顶礼！ 现在开始讲述全知文殊上师所传授的典籍——《五青莲》和《五利剑》。 殊胜成就之青莲， 如来（Tathāgata，梵文，tathāgata，如此而来者）通晓一切所知，明示证悟圆满智慧之身的方式，此乃身之秘密。 现在开始讲述如来身之秘密的修持方法——殊胜成就之青莲。 三世诸佛皆由此生， 无有初始亦无终结之佛。 最初之佛无因而生， 具足智慧之身，我向您顶礼。 所谓如来， 其身乃报身、化身与自性身。 难以衡量，具足四身等， 恒常安住于真实义中。 显现之相皆为无常之态， 那么，这究竟是相同还是不同呢？ 若是相同，则善逝（Sugata，梵文，sugata，善逝，如来十号之一）之身， 亦具微尘之分，随时间流逝而变化。 又怎能是金刚身呢？ 若说舍弃虚妄， 则无量功德亦不可见。 若不能保持平等性， 又如何能证悟二时轮之智慧呢？ 对于有显现的众生， 以及无二智慧的 随之而生的智慧， 又如何能见到身之形象等呢？ 难道这仅仅是为调伏所化众生， 以适应世间的方式， 显现常与无常之态吗？ 实际上，无二智慧乃是 涅槃与轮回的平等性。 身与意融为一体， 在一切方位与时间中皆是平等性， 法与法性无二无别。 能知与所知无有分别， 安住于法界而不动摇， 因此，如来之究竟， 即是智慧金刚身。 法界与智慧无二无别，乃是清净之身。 究竟之境，远离增减。 因此，时轮金刚和续部等， 基与果无有分别。 修持此法，一切诸法， 皆是平等性，以二谛， 无二之方式来广大修持。 否则，圆满正觉之身， 将被视为由因缘和合而成，具有变化。 如此则有过失无数。 此外，大乘之果， 具有不可思议的功德。 意与秘密皆不可思议。 若能证悟，则能获得相应的功德。 因此，即使不可思议， 显现之相亦如珍宝一般。 事业恒常且周遍， 身语意的游舞等， 一切诸法， 皆是二法之分， 微尘与刹那变化之分， 在自性中皆不存在。 因此，才是恒常、无量， 无二无别。
English
Teachings from Jamyang Khyentse Wangpo - MP303 - Texts Conferred by Omniscient Manjushri Guru: The Five Blue Lotuses and Five Swords Texts Conferred by Omniscient Manjushri Guru: The Five Blue Lotuses and Five Swords Homage! Here begins the explanation of the texts 'The Five Blue Lotuses' and 'The Five Swords' conferred by the Omniscient Manjushri Guru. The Utpala (blue lotus) of Supreme Accomplishment: Clearly demonstrates how the Tathāgata (Sanskrit, tathāgata, 'one who has thus come') embodies the wisdom that pervades all knowable objects; this is the secret of the body. Now begins the explanation of how to accomplish the secret of the Tathāgata's body - the Utpala of Supreme Accomplishment. From whom all Buddhas of the three times arise, The Buddha who has neither beginning nor end. The primordial Buddha who arises without cause, Possessing a wisdom body, to you I prostrate. The one known as the Tathāgata, Whose body is the Sambhogakaya, Nirmanakaya, and Svabhavikakaya (enjoyment, emanation and nature bodies). Immeasurable, possessing the four bodies, etc., Always abiding in the true meaning. Since appearances are impermanent, Are these the same or different? If they are the same, then the body of the Sugata (Sanskrit, sugata, 'gone to bliss', one of the ten epithets of a Buddha), Has particles and is subject to temporal change. How then can it be a Vajra body? If abandoning delusion, Then immeasurable qualities are also invisible. If it does not remain in equanimity, How can the wisdom of the two Kalachakras be realized? For sentient beings who have appearances, And for the wisdom that is non-dual, The intelligence that arises from it, How can the form of the body, etc., be seen? Is this merely to tame those to be subdued, By engaging in worldly activities, Appearing as permanent and impermanent? In reality, non-dual wisdom is The equanimity of samsara and nirvana. Body and mind are integrated, Being equanimous in all directions and times, Dharma and Dharmata (the nature of dharma) are non-dual. Knower and known are inseparable, Remaining unmoving from the Dharmadhatu (the realm of dharma), Therefore, the ultimate Tathāgata is Known as the wisdom Vajra body. Dharmadhatu and wisdom are inseparable, the pure body. The ultimate state, free from increase and decrease. Therefore, Kalachakra and the tantras, etc., Base and result are inseparable. Practicing this method, all dharmas, Are equanimous, through the two truths, Practice extensively in a non-dual manner. Otherwise, the body of perfect enlightenment, Will be seen as compounded and subject to change. This has countless faults. Furthermore, the result of the Mahayana, Has inconceivable qualities. Mind and secrets are inconceivable. If realized, corresponding qualities are attained. Therefore, even though inconceivable, Appearances are like jewels. Activities are constant and pervasive, The play of body, speech, and mind, etc., All phenomena, Are divisions of dualistic dharmas, Divisions of particles and momentary changes, Do not exist in their essence. Therefore, it is constant, immeasurable, And non-dual. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ིས་སུ་མེད་པར་ཡང་དག་གནས། །གང་དག་ང་ལ་གཟུགས་སུ་མཐོང་། །གང་དག་ང་ལ་སྒྲར་ཤེས་པ། །ལོག་པའི་ལམ་དུ་ཞུགས་པ་སྟེ། །སྐྱེ་བོ་དེ་དག་ང་མི་མཐོང་། །སངས་རྒྱས་རྣམས་ནི་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །འདྲེན་པ་རྣམས་ནི་ཆོས་ཉིད་ལྟ། །ཆོས་ཉིད་ཤེས་པར་བྱ་མིན་པས། །དེ་ནི་རྣམ་པར་ཤེས་མི་ནུས། །སྐྱེ་ཞིང་འགགས་པ་འགྱུར་བའི་ཆ། །མེད་པས་རྟག་པ་ཉིད་དུ་འདོད། །རྡུལ་དང་ཕྱོགས་ཀྱི་ཆ་བཅས་སུ། །མེད་པ་དེ་ནི་ཀུན་ཁྱབ་ཉིད། །གཡོ་དང་འཇུག་པ་གཉིས་ཆོས་བྲལ། །དེ་ནི་ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པའོ། །ངོ་བོ་སྣང་སྟོང་རིས་མེད་པ། །ཐ་སྙད་ཀུན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར། །རྟག་དང་མི་རྟག་ཁྱབ་མ་ཁྱབ། །ལྷུན་གྲུབ་མ་གྲུབ་སོགས་མེད་ཀྱང་། །གནས་ལུགས་འདི་ནི་ཆོས་ཉིད་ཀྱིས། །གྲུབ་ཅིང་གཉིས་སུ་འབྱེད་པ་ཡི། །ཐ་སྙད་ཤེས་རབ་ཀྱིས་གཞལ་ན། །མི་རྟག་སོགས་སུ་བཞག་མེད་ཅིང་། །ལྡོག་པ་ཉིད་དུ་ཚད་གྲུབ་ན། །དེ་ཕྱིར་རྟག་སོགས་ཞེས་སུ་བརྗོད། །བདེ་གཤེགས་ལ་ནི་ཡོན་ཏན་ཀུན། །མཉམ་མེད་གཞལ་མེད་ཚུལ་གྱིས་སུ། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ལྷུན་གྲུབ་འདོད། །སྐུ་འདིས་མཐའ་ 27-14-3b ཡས་དོན་བྱེད་ན། །རྟག་ལ་དོན་བྱེད་འགལ་བ་ཡི། །དབང་ཕྱུག་བཞིན་དུ་འདི་མི་འགྱུར། །དབང་ཕྱུག་གཅིག་བདེན་ཀུན་གྱི་རྒྱུ། །དེ་འདྲ་སྒྲུབ་ལ་ཚད་མ་མེད། །འདིར་ནི་ཆོས་ཀུན་ངོ་བོ་ཡིན། །སྟོང་ཕྱིར་མཉམ་པ་ཉིད་གྲུབ་ཅིང་། །མཉམ་པ་ཉིད་ནི་ཕྱོགས་དུས་ཀྱི། །གཉིས་ཆོས་ཀུན་བྲལ་བྲི་གང་བྲལ། །བདག་གཉིས་བྲལ་བའི་དབྱིངས་དེ་ལ། །བདག་དངོས་དབང་ཕྱུག་སུ་ཡིས་དྲངས། །འདི་ཡི་ཡོན་ཏན་ཐམས་ཅད་ནི། །ལྷུན་གྱིས་གྲུབ་པར་གནས་པ་ལ། །རིམ་དང་ཅིག་ཅར་བརྟགས་མེད་དེ། །ཇི་ལྟར་ཟླ་བའི་ངོ་བོ་ལ། །ཆུ་སྣོད་དག་ཏུ་འཆར་རུང་བ། །ངོ་བོ་ཉིད་ལ་ལྷུན་གྲུབ་ཀྱང་། །གལ་ཏེ་ཆུ་སྣོད་ཐམས་ཅད་ནི། །གཅིག་ཆར་ཡོད་ན་གཅིག་ཆར་འཆར། །འོན་ཀྱང་རྒྱུ་རྐྱེན་ལས་བྱུང་ཀུན། །ཅིག་ཅར་ཡོད་པ་མི་སྲིད་པས། །རིམ་གྱིས་འཆར་བ་ཉིད་དུ་ཤེས། །དེ་བཞིན་འགྲོ་བའི་སྣང་བ་ནི། །འགྱུར་བཅས་འདུས་བྱས་ཉིད་ཡིན་ཕྱིར། །ཅིག་ཅར་སྣང་བ་མི་སྲིད་པས། །རིམ་གྱིས་འབྱུང་བར་ཡང་དག་ཤེས། །འགྱུར་མེད་ཉིད་དུ་འགྱུར་བ་ནི། །རིམ་དང་ཅིག་ཅར་གཉིས་བྲལ་བའི། །མཉམ་པ་ཉིད་དུ་གནས་པའོ། །ཆོས་ཉིད་བཞིན་དུ་གཤེགས་པ་ཡི། ། 27-14-4a དེ་བཞིན་གཤེགས་ཞེས་གང་བརྗོད་པ། །འབྲས་བུ་བླ་ན་མེད་པ་ནི། །ཆོས་ཉིད་བཞིན་དུ་བསྟན་པ་ཡི། །བསྟན་པ་འདི་ལས་ཕྱི་རོལ་ཏུ། །གྱུར་པ་རྣམས་ལ་མེད་ཤེས་བྱ། །ཕྱི་དང་ནང་གི་མུ་སྟེགས་ཅན། །རྣམས་ལ་རྒྱུ་འབྲས་ཚུལ་གྱིས་ནི། །བདེ་གཤེགས་མི་རྟག་སྒྲུབ་པར་བྱེད། །སྣང་ཚུལ་དབང་གིས་དེ་ཡང་གྲུབ། །ཆོས་ཉིད་ཟབ་མོའི་གནས་ལུགས་དང་། །རྗེས་ཐོབ་ཤན་འབྱེད་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །རྟག་སོགས་ཁས་ལ
Chinese
不住色声香味触法，安住于正道。（不住色声香味触法，安住于正道。） 凡以形相见我者，或以音声求我者，是人行于邪道，彼等不能见如来。 诸佛以法为身，导师视法性为根本。（诸佛以法为身，导师视法性为根本。） 法性不可被认知，因此无法完全了解。（法性不可被认知，因此无法完全了解。） 生灭变异之分既无，故视为恒常不变。（生灭变异之分既无，故视为恒常不变。） 微尘与方所之分既无，故其体性遍及一切。（微尘与方所之分既无，故其体性遍及一切。） 无有动摇与作用，此乃自然成就。（无有动摇与作用，此乃自然成就。） 本体空明无别，超越一切名言概念。 恒常与无常，遍及与不遍及，自然成就与非自然成就等，虽皆不存在。 然此存在之方式，乃由法性所成就，若以分别二元对立之名言概念，以智慧衡量之，则无所谓无常等。 若以反向方式建立衡量标准，则可称之为恒常等。 善逝如来具足一切功德，以无与伦比、不可衡量之方式，本体自然成就。 此身若行无量利生之事，亦不与恒常之体性相违背，犹如自在天一般。 自在天为唯一真实，乃万物之因，然欲以此比拟，实无确切之证据。 于此，万法皆为本体，因其空性而成就平等性。 平等性远离一切方所与时间，无有减少与增益。 于远离二取之法界中，谁能引导我与自在天？ 此等功德皆自然成就，安住于此。 不可用次第或同时来衡量，犹如月亮之本体。 能映现在各种水器之中，本体虽自然成就。 然若所有水器同时存在，则月影亦同时显现。 然而，一切由因缘所生之事物，不可能同时存在。 故知其显现乃是次第发生。 如是，众生之显现，因其具有变异与造作。 故不可能同时显现，应知其乃次第发生。 不变之体性，远离次第与同时，安住于平等性中。 如法性一般逝去者，被称为如来（de bzhin gshegs，梵文：Tathāgata，梵文罗马转写：Tathāgata，字面意思：如实到来者）。 无上之果，乃是如法性一般显现。 应知，于此教法之外，别无他法。 内外道之徒，以因果之方式，试图证明善逝如来为无常。 然依显现之方式，彼亦可成立。 以甚深之法性，及后得之分别智慧，可否定恒常等之主张。
English
Without dwelling in forms, sounds, smells, tastes, tactile objects, or mental objects, abide in the correct path. Those who see me in form, or seek me in sound, those people walk on a false path, they cannot see the Tathāgata. The Buddhas have Dharma as their body, the guides regard Dharmatā (法性) as the root. Dharmatā cannot be fully known, therefore it cannot be completely understood. Since there is no division of arising, ceasing, and changing, it is regarded as constant. Since there is no division of dust and direction, its essence pervades everything. Without movement and action, this is naturally accomplished. The essence is clear and empty, without distinction, beyond all names and concepts. Constant and impermanent, pervasive and non-pervasive, naturally accomplished and not naturally accomplished, etc., although all do not exist. However, this way of being is accomplished by Dharmatā. If measured with wisdom using the conceptual notions of duality, there is no such thing as impermanence, etc. If a standard of measurement is established in a reverse manner, then it can be called constant, etc. The Sugata (善逝) possesses all qualities, in an unparalleled and immeasurable way, the essence is naturally accomplished. If this body performs limitless deeds for the benefit of beings, it does not contradict the nature of constancy, just like Īśvara (自在天). Īśvara is the only truth, the cause of all things, but there is no definite evidence to compare it to this. Here, all dharmas are the essence, and equality is achieved because of emptiness. Equality is free from all places and times, without decrease or increase. In the Dharmadhātu (法界) that is free from dualistic grasping, who can guide me and Īśvara? All these qualities are naturally accomplished and abide here. It cannot be measured in sequence or simultaneously, like the essence of the moon. It can be reflected in various water vessels, although the essence is naturally accomplished. However, if all water vessels exist simultaneously, then the moon's reflection will also appear simultaneously. However, it is impossible for all things arising from causes and conditions to exist simultaneously. Therefore, it is known that its appearance occurs sequentially. Likewise, the appearance of sentient beings, because it has change and fabrication. Therefore, it is impossible to appear simultaneously, it should be known that it occurs sequentially. The unchanging nature is free from sequence and simultaneity, and abides in equality. One who has gone like Dharmatā is called Tathāgata. The unsurpassed fruit is manifested like Dharmatā. It should be known that there is no other method outside of this teaching. The followers of internal and external paths try to prove that the Sugata is impermanent in the way of cause and effect. However, according to the way of appearance, it can also be established. With the profound Dharmatā and the discriminating wisdom of subsequent attainment, the assertion of constancy, etc., can be denied. --------------------------------------------------------------------------------