Tibetan
་པར་ང་དང་ངའི་ཕུང་པོ་གཉིས་ངེས་པར་དོན་སྟེང་ནས་གྲུབ་པའི་ཐ་དད་མ་ཡིན་པར་ངེས་པ་ནི། ང་དང་ཕུང་པོ་གཉིས་ངེས་པར་དོན་སྟེང་ནས་གྲུབ་པའི་ཐ་དད་ཡིན་ ན་འབྲེལ་མེད་སོ་སོ་བར་འགྱུར་བས། ཕུང་པོ་བླང་བྱ་དང་ང་ལེན་པ་པོར་མི་འཐད་ལ། མིག་གིས་གཟུགས་མཐོང་བ་ལ་ངས་མཐོང་བ་དང༌། ལག་པ་ན་བ་ལ་ང་ན་བ་སོགས་ཀྱི་ཐ་སྙད་མི་འཐད་པར་ཐལ། ང་དང་ཕུང་པོ་གཉིས་འབྲེལ་མེད་སོ་སོ་བར་འདུག་པའི་ཕྱིར། ཐ་དད་ཀྱང་མ་ཡིན་པར་ངེས་པ་ནི། ཕྱོགས་ཆོས་ངེས་པའོ། །ཡང་ང་དེ་རྟག་མི་རྟག །རྟག་ན། སྐྱེ་ཤི་རྒྱུན་ཆད་ལ། མི་རྟག་ན། ངའི་ཆ་ཤས་རྣམས་དང་གཅིག་གམ་ཐ་དད། གཅིག་ན། ང་སྐྱེས་ཙམ་ན་སྨྲ་མི་ཤེས་པ་བཞིན་ང་རྒས་ནས་ཀྱང་སྨྲ་མི་ཤེས་པ་དང༌། ཕྱིས་རབ་ཏུ་བྱུང་ན་སྐྱེས་ཙམ་ནས་རབ་ཏུ་བྱུང་བ་དང༌། ང་སྨྲ་བ་ན་སྐྱེས་ཙམ་ན་སྨྲ་བ་སོགས་སུ་ཐལ། ཆ་ཤས་རྣམས་དང་སྣང་ཚུལ་དེ་ལྟར་དུ་གྲུབ་པའི་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཐ་དད་ན། ང་སྐྱེ་བ་རྟེན་པ་དང་འདས་པ་དྲན་པ་མ་ཡིན་པ་འཐད་པར་ཐལ་བ་དང༌། ལས་གསོག་པ་པོའི་ང་དང་རྣམ་སྨིན་མྱོང་བ་པོའི་ང་གཉིས་ཀྱང་འབྲེལ་མེད་སོ་སོ་བར་ཐལ། ངའི་ཆ་ཤས་རྣམས་དང་སྣང་ཚུལ་དེ་ལྟར་དུ་གྲུབ་པའི་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེ་ལྟར་འབྲེལ་མེད་སོ་སོ་བར་འགྱུར་བ་སྔར་ལྟར་རོ། །དེ་ཡང་སྔར་བཤད་པའི་རང་རྒྱུད་ལ་བརྟགས་ཏེ་གང་ཟག་གི་བདག་ཏུ་འཛིན་ལུགས་ངོས་ཟིན་པར་བྱ་བ་དང༌། གང་ཟག་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་ན་ཕུང་པོ་དང་ངོ་བོ་གཅིག་དང་ཐ་དད་གང་རུང་དུ་གྲུབ་དགོས་ཀྱི། དེ་གཉིས་ལས་གཞན་དུ་གྲུབ་ཐབས་མེད་པར་ཐག་བཅད་པ་དང༌། གང་ཟག་དང་ཕུང་པོ་གཉིས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ངོ་བོ་གཅིག་ཡིན་པ་ལ་གནོད་པ་མཐོང་བ་དང༌། གང་ཟག་དང་ཕུང་པོ་གཉིས་རང་བཞིན་གྱིས་གྲུབ་པའི་ཐ་དད་ཡིན་པ་ལ་གནོད་བྱེད་ལེགས་པར་མཐོང་བ་སྟེ་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་བསྒོམ་པའི་གནད་བཞི་ཚང་ན་དེ་ནས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་པའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ རྟོགས་པའི་ལྟ་བ་རྣམ་དག་སྐྱེའོ། །བཞི་པ་དགག་གཞི་ལ་དགག་བྱ་རྣམ་པར་བཅད་པ་རྟགས་ཀྱི་བསྒྲུབ་བྱ་ངས་པའི་གཅིག་དང་དུ་བྲལ་གྱི་རྟགས་ནི། གནད་དེ་རྣམས་ལ་བརྟེན་ནས་འཛིན་ཚུལ་དང་སྣང་ཚུལ་དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་འདུག །ཡེ་མི་འདུག་སྙམ་དུ་ངེས་པ་ནི། སྐྱང་རྒྱུའི་ལྟ་བ་ངེས་པ་དང་གོ་བ་ཡིན་ལ། དེ་སྐྱོང་ཚུལ་ཡང་ངེས་པའི་གནད། འཛིན་པའི་གནད། སྣང་བའི་གནད་གསུམ་དང་ལྡན་པས་ང་འཛིན་ཚུལ་དང་སྣང་ཚུལ་དེ་ལྟར་གྲུབ་པ་གཏན་ནས་མི་འདུག་སྙམ་པའི་ངེས་ཤེས་ལྷ
Chinese
因此，我和我的蕴聚二者必定在实义上成立的不是他异，这是确定的。我和蕴聚二者必定在实义上成立的他异，那么就会变成互不相干的各自，因此蕴聚作为应取和“我”作为能取是不合理的。眼睛看见色法时，我说我看见了，手疼痛时我说我疼痛等等的说法是不合理的，因为我和蕴聚二者是互不相干的各自。也不是他异，这是确定的，这是宗法确定。再说，这个“我”是常还是无常？如果是常，那么就会有生死的连续断绝。如果是无常，那么“我”的各部分和“我”是一还是他？如果是一，那么就像我刚出生时不会说话一样，我老了以后也不会说话，后来出家了就像刚出生时就出家了一样，我说的时候就像刚出生时就说了一样等等，因为各部分和显现的方式是那样成立的一。如果是他，那么我就不应该记得我出生所依靠的和过去的事情，而且造业的“我”和感受异熟的“我”二者也会变成互不相干的各自，因为“我”的各部分和显现的方式是那样成立的他异。像那样变成互不相干的各自就像之前说的那样。那也是依靠之前所说的自续，从而认识到执著人我的方式，如果人是自性成立的，那么就必须和蕴聚成立为本体一或者他，除了这二者之外没有成立的方法，这是确定的。见到人和蕴聚二者是自性成立的本体一时所存在的妨害，并且很好地见到人和蕴聚二者是自性成立的他异时所存在的妨害，就是具备了修人无我的四个要点，从那之后就会生起证悟人无我的真如的清净见解。第四，在破斥的基础上对所破进行区分，作为标志的所破是“我”的离一和离多之标志。依靠那些要点，像那样成立的执著方式和显现方式一点也不存在，确信完全不存在，这是修持的见解的确定和理解。那个修持的方式也是确定的要点。因为具有执著的要点、显现的要点这三者，所以生起确信“我”的执著方式和显现方式那样成立是完全不存在的。
English
Therefore, it is certain that I and my aggregates are definitely not different in reality. If I and the aggregates are definitely different in reality, then they will become separate from each other, so it is unreasonable for the aggregates to be taken and for "I" to be the taker. It is unreasonable to say that when the eye sees form, I see it, and when the hand hurts, I hurt, because I and the aggregates are separate from each other. It is also certain that it is not different, which is the determination of the subject property. Furthermore, is this "I" permanent or impermanent? If it is permanent, then the continuity of birth and death will be cut off. If it is impermanent, then are the parts of "I" and "I" one or different? If they are one, then just as I could not speak when I was born, I will not be able to speak when I am old, and if I later become a monk, it will be like becoming a monk at birth, and when I speak, it will be like speaking at birth, etc., because the parts and the way they appear are established as one. If they are different, then it is reasonable that I should not remember what I relied on when I was born and the past, and the "I" who accumulates karma and the "I" who experiences the ripening will also become separate from each other, because the parts of "I" and the way they appear are established as different. Becoming separate from each other in this way is the same as before. That is also based on the self-continuity mentioned earlier, so as to recognize the way of clinging to the self of a person. If a person is established by nature, then he must be established as either the same entity or different from the aggregates. There is no way to establish it other than these two, which is certain. Seeing the harm that exists when a person and the aggregates are established as the same entity by nature, and seeing well the harm that exists when a person and the aggregates are established as different by nature, that is, possessing the four key points of meditating on the selflessness of a person, from then on, a pure view of realizing the suchness of the selflessness of a person will arise. Fourth, distinguishing the object to be refuted on the basis of the object of refutation, the sign of the object to be proven by the sign is the sign of the "I" being separate from one and separate from many. Relying on those key points, there is not even a little bit of the way of clinging and the way of appearing that are established in that way. Being certain that there is absolutely none is the determination and understanding of the view of cultivation. The way of cultivating that is also the key point of certainty. Because it has the three key points of clinging, the key point of appearance, the key point of appearance, there arises the certainty that the way of clinging and the way of appearing of "I" being established in that way is completely non-existent.
Tibetan
ང་བ་ཞིག་སྐྱེས་པའི་རྒྱུན་ལ་ངེས་པ་དྲག་པོ་ཐེངས་ཁ་ཡར་རེ་འདྲེན་ནོ། །ཡང་དེ་ལྟར་བྱའོ། །ཕྱི་མ་རྣམས་ལ་དཔྱད་པ་ཤུགས་ཆུང་བ་རེ་བྱེད། ངེས་ཤེས་དྲག་པོ་བརྒྱུད་མར་བྱ། འདི་ལྟར་གཅིག་དང་ཐ་དད་ཀྱི་དཔྱད་པ་བྱེད་པ་ནས་དཔྱད་དོན་མ་ངེས་ཀྱི་བར་ལ་ཡང་རྟོགས་པ་རིགས་མི་མཐུན་གྱིས་བར་མ་བཅད་པའི་དྲན་ཤེས་དང༌། དཔྱད་དོན་ངེས་པའི་ངེས་ཤེས་བརྒྱུད་པ་མ་གཏོགས་པ་རྟོག་པ་གཞན་གྱིས་བར་མ་ཆོད་པའི་དྲན་ཤེས་བསྟེན་པ་དང༌། བྱིང་རྒོད་འགོག་ཚུལ་སོགས་ཞི་གནས་ཀྱི་སྐབས་ལྟར་བྱའོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམས་པས་ཡུལ་ཅན་དེ་ཡུལ་སྟོང་ཉིད་དེའི་དབང་དུ་སོང་བ་ལྟ་བུ་དང༌། ཡུལ་ཅན་དེའི་ཤེས་རབ་དེའི་ངང་དུ་སྐྱེས་པ་ལྟ་བུ་འབྱུང་ངོ༌། །གཉིས་པ་རྗེས་ཐོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་རྣལ་འབྱོར་ནི། མིང་ཙམ་དང༌། བཏགས་པ་ཙམ་དང༌། སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་གསུམ་གྱིས་ཤེས་པར་བྱའོ། །དང་པོ་ནི། ངའོ་སྙམ་པའི་བློས་བཟུང་བ་རང་གི་དོན་དེ་དེ་ལྟར་དུ་གྲུབ་པ་བཀག་པའི་རྗེས་སུ་ང་ཞེས་པའི་མིང་ཙམ་དེ་ལས་མ་ལུས། དེ་རི་བོང་གི་རྭ་ཞེས་པའི་མིང་སྐམ་པོ་དེ་དང་མཚུངས་སོ་སྙམ་ན། མིང་ཙམ་དེར་མཚུངས་ཀྱང་དོན་བྱེད་ནུས་མི་ནུས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡོད་དོ། །མིང་རྐྱང་ དེའི་རྗེས་སུ་མ་བརྟགས་མ་དཔྱད་པར་ཞུགས་པ་ན། ང་འགྲོ་ཞེས་ལམ་མེ་ལམ་མེ་འགྲོ། ང་སྡོད་ཅེས་ཁྱིལ་གྱིས་སྡོད། དེ་བཞིན་དུ་ང་དགེ་བ་བསྒྲུབ། སྡིག་པ་བཤགས་པ་སོགས་འཐད་པ་ནི། མིང་རྐྱང་ལ་བྱ་བྱེད་འཐད་པ་ཡིན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་བརྡ་དང་ཐ་སྙད་ཙམ་ལའང་ཤེས་པར་བྱ་ཞིང་ཀུན་ལ་སྦྱར་རོ། །གཉིས་པ་ནི། ནོག་སོགས་འདུས་པ་མཐོང་བ་ན། བ་ལང་སྙམ་པའི་བློ་སྐྱེ་ལ། ཁྱིའི་བློ་མི་སྐྱེ་པ་ནི། གདགས་གཞི་དེ་ལ་དེ་ལྟར་བཏགས་མ་བཏགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་པ་དེ་བཞིན་དུ། གདགས་གཞི་ཕུང་པོའི་ཚོགས་པ་དང་ཡ་གྱལ་གང་རུང་མཐོང་བ་ན། ངའོ་སྙམ་པའི་བློ་སྐྱེ་བ་ཡང༌གདགས་གཞི་དེ་ལ་ང་དང་ངའི་འོ་ཞེས་བཏགས་པས་སོ། །དེ་ལྟར་ཆོས་ཀུན་ལ་ཤེས་པར་བྱའོ། །སུས་བཏགས་ན་རྟོག་པས་བཏགས། དེའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ། ཀུན་རྫོབ་མིང་རྐྱང་ཙམ་དུ་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གསུམ་པ་ནི། སྒྱུ་མ་ནི་རྣལ་འབྱོར་དེ་བསྒོམ་པའི་དཔེར་མཛད་དེ། དེ་ཡང་སྒྱུ་མ་མཁན་རང་ལ་སྒྱུ་མའི་སྣང་བ་ཡོད་ཀྱང་ཞན་པ་མེད་པ་ལྟར་རོ། །དེ་ལྟར་བསྒོམ་པར་བྱ་བ་ལ་གཉིས་ལས། མྱོང་སྟོབས་ཀྱིས་བསྒོམ་པ་ནི། མཉམ་གཞག་ནུས་པ་མཐུ་ཅན་དུ་གྱུར་པའི་སྟོབས་ཀྱིས་དྲན་ཤེས་ལ་མི་ལྟོས་པར་སྣང་ཙམ་ནས་རང་བ
Chinese
对于生起一个“我”的相续，要多次引发强烈的定解。还要那样做。对于后面的阶段，要做一些较弱的观察。要连续不断地产生强烈的定解。像这样，从做一和异的观察，直到观察之义未定之间，也要依靠没有被不同种类的分别念所间隔的忆念和，除了观察之义已定的定解相续之外，不被其他分别念所间隔的忆念；以及像止观的场合那样，阻断掉举和沉没等。像那样修习，就会像有境被境空性所控制一样，以及像有境的智慧在那样的状态中生起一样。第二，后得如幻的瑜伽是，要通过仅仅是名、仅仅是假立、以及如幻这三者来了解。第一是，在以“我是”的想法所执著的自己的意义那样成立被遮止之后，剩下的仅仅是“我”这个名字。如果认为它和兔子角的干名字相同，那么，虽然在名字上相同，但在能起作用和不能起作用上有差别。仅仅是名字 之后，不作观察不作分析就进入，那么，“我去”就轻飘飘地走，“我住”就稳稳地住。同样，“我”行善，“我”忏悔罪恶等合理，这是因为仅仅是名字有能作所作是合理的。同样，对于符号和世俗谛也要了解，并且应用于一切。第二是，当见到粪便等聚集时，会生起“是牛”的想法，而不会生起“是狗”的想法，这是因为在所依上存在着是否如此安立的差别。同样，当见到所依蕴的集合或者部分时，会生起“我是”的想法，这也是因为在所依上安立了“我”和“我的”的缘故。像那样，对于一切法都要了解。谁安立的呢？是分别念安立的。因为那个原因，不是自性成立的。是在世俗中仅仅以名字而成立的。第三是，幻化是作为修习那个瑜伽的比喻，也就是像幻术师自己有幻化的显现，但没有欺骗一样。像那样要修习的有两种，以串习力修习是，以等持的能力变得强大的力量，不依赖忆念，仅仅从显现上自
English
For the continuum of arising of an "I," one should repeatedly generate strong conviction. One should also do it that way. For the later stages, one should do some weaker analysis. One should continuously generate strong conviction. Like this, from doing the analysis of one and different, until the meaning of the analysis is not determined, one should also rely on the mindfulness that is not interrupted by different kinds of conceptual thoughts, and, except for the continuum of conviction where the meaning of the analysis is determined, the mindfulness that is not interrupted by other conceptual thoughts; and like in the case of calm abiding, one should block excitement and dullness, etc. By meditating like that, it will be like the object-possessor is controlled by the object emptiness, and like the wisdom of the object-possessor arises in that state. Second, the subsequent attainment illusory-like yoga is, one should understand through just name, just imputation, and illusory-like, these three. The first is, after the establishment of the meaning of oneself, which is apprehended by the thought of "I am," is blocked, what remains is just the name "I." If one thinks that it is the same as the dry name of a rabbit's horn, then, although it is the same in name, there is a difference in being able to function and not being able to function. Just the name After that, if one enters without analyzing or examining, then "I go" goes lightly, and "I stay" stays steadily. Similarly, it is reasonable that "I" do good, "I" confess sins, etc., because it is reasonable that just the name has the ability to act. Similarly, one should also understand signs and conventional truths, and apply them to everything. The second is, when one sees a collection of dung, etc., the thought "it is a cow" arises, but the thought "it is a dog" does not arise, because there is a difference in whether or not it is established as such on the basis of imputation. Similarly, when one sees a collection of aggregates or a part of them, the thought "I am" arises, and this is also because "I" and "mine" are established on the basis of imputation. Like that, one should understand all phenomena. Who established it? It was established by conceptual thought. Because of that reason, it is not established by its own nature. It is established in conventional truth only by name. The third is, illusion is made an example for meditating on that yoga, that is, just as a magician himself has the appearance of illusion, but there is no deception. There are two ways to meditate like that, meditating with the power of habit is, with the power of the ability of meditative equipoise becoming strong, without relying on mindfulness, just from the appearance itself