Tibetan
་བཞིན་གཅིག་ཡིན་ནམ། ཐ་དད་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། ལྟ་བ་པོ་ལྟ་བུ་ལ་བརྟགས་པ་ཡིན་ནམ། ལྟ་བ་ལས་དོན་གཞན་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། ལྟ་བ་པོ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་དགོས་པ་ཐམས་ཅད་འགྲུབ་ལ། དེ་ལས་དོན་གཞན་དགོས་པ་མེད་ཅིང༌། སྔར་ཁས་བླངས་པ་ཉམས་སོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་ལྟ་བའི་ལས་སམ་བྱེད་པ་ཞིག་ཏུ་འགྱུར་དགོས་ཏེ་དོན་གཞན་གྱི་འབྲེལ་བ་ཁས་བླངས་པས་སོ། །ལས་ཡིན་ན། བྱེད་པ་འཇུག་པའི་གཞིར་འགྱུར་དགོས་པས། ས་བོན་བཞིན་དུ་རིགས་འདྲ་གསར་དུ་བསྐྱེད་པའི་སྒོ་ནས་སམ། རྫ་མཁན་ནམ། རྫུ་འཕྲུལ་དང་ལྡན་པའི་མི་བཞིན་དུ་བསྒྱུར་བའི་སྒོ་ནས་སམ། ས་བཞིན་དུ་བརྟེན་པའི་སྒོ་ནས་སམ། ནམ་མཁའ་བཞིན་དུ་གོ་འབྱེད་པའི་སྒོ་ནས་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན་ལྟ་བ་པོ་མི་རྟག་པར་འགྱུར་བས་རྟག་པར་འདོད་པ་ཉམས་སོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན་མི་རྟག་པ་དང་ཀུན་རྫོབ་པར་འགྱུར་བས་རྟག་པ་དང་དོན་དམ་པར་འདོད་པ་ཉམས་སོ། །རྫུ་འཕྲུལ་ཅན་གྱི་སྤྲུལ་ཆ་འགའ་རང་དབང་དུ་སྤྲུལ་བཞིན་དུ་དེའང་རང་དབང་ཅན་ཡིན་ན། ལྟ་བ་པོ་འགའ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་ཅན་དུ་མི་འགྱུར་རོ། །གསུམ་པ་ལྟར་ན། ལས་རྒྱུ་བ་དང་མི་རྒྱུ་བའི་རྟེན་བྱེད་ཅིང་འཇིག་པར་དམིགས་པ་བཞིན་དུ་འདིས་ཀྱང་བྱེད་པར་དམིགས་དགོས་ན་མ་དམིགས་སོ། །བཞི་པ་ལྟར་ན་ནམ་མཁའ་ལ་བརྐྱང་བསྐུམ་སོགས་བྱེད་ནུས་ཤིང་གོ་མི་འགོག་པ་བཞིན་དུ་ལྟ་བ་པོ་ལའང་དམིགས་དགོས་ན་མ་དམིགས་སོ། །གཞན་ཡང་ནམ་མཁའ་དགག་བྱ་རྣམ་པར་བཅད་ཙམ་ལ་འཇོག་པ་བཞིན་དུ་ལྟ་བ་པོའང་འཇོག་ན་རང་དབང་དུ་བློ་ལ་འཆར་བ་ཉམས་སོ། །དེ་བྱེད་པ་ཡིན་ན། ཟོར་བ་བཞིན་དུ་ལས་ལ་འཇུག་པ་བྱེད་པ་པོ་ལ་ངེས་པར་རག་ལས་པ་ཡིན་ནམ། མེ་བཞིན་དུ་རེས་འགའ་བྱེད་པ་པོ་མེད་པར་ལས་ལ་རང་དབང་དུ་འཇུག་པ་ཡིན། དང་པོ་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ལ་དཔྱོད་བྱེད་དང་དཔྱད་བྱ་སོ་སོར་དམིགས་པ་བཞིན་དུ་ལྟ་བ་པོ་ལ་མ་དམིགས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན་བྱེད་པ་པོ་ཆད་དོགས་ནས་གང་ཟག་ཁས་བླངས་པ་དགོས་པ་མེད་པར་འགྱུར་རོ། །གང་ཟག་དེ་ལྟ་བ་པོ་སོགས་དང་འབྲེལ་མེད་དོན་གཞན་ཡིན་ན། ཚད་མ་ཐམས་ཅད་ལོག་ནས་མེད་པའི་གང་ཟག་ཁས་བླངས་པར་དགོས་པ་མེད་དོ། །ལྔ་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང་རྣམ་བྱང་རྣམ་པར་བཞག་པ་ནི། གང་ཟག་དེ་ ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་དང༌། རྣམ་བྱང་གི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཡིན་ནམ། དེ་ལས་དོན་གཞན་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། ཕུང་པོ་ལས་དོན་གཞན་གྱི་གང་ཟག་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཟས་གོས་སོགས་ཀྱིས་ཕན་པ་དང༌། འབྱུང་བ་འཁྲུགས་པ་སོགས་ཀྱིས་གནོད་ཅིང༌
Chinese
如同（观察者）是一个还是不同？如果是前者，观察者是否像观察一样被考察？还是与观察是不同的事物？如果是前者，观察者本身就能完成所有需要，不需要其他事物，那么之前所承诺的就失效了。如果是后者，那么观察就必须变成一种行为或作用，因为承认了与其他事物的关联。如果是行为，就必须成为行为发生的依据，如同种子一样通过产生相似的种类来产生新的事物，或者像陶工一样，或者像拥有神通的人一样通过改变的方式，或者像土地一样通过依赖的方式，或者像天空一样通过开阔的方式。如果是前者，观察者就会变成无常，那么想要恒常的愿望就会失效。如果是后者，就会变成无常和世俗，那么想要恒常和究竟的愿望就会失效。如同神通者的一些化身可以自由化现一样，如果它也是自由的，那么一些观察者就不会变成痛苦的。如果是第三种情况，就像作为业因和非业因的依据并且专注于毁灭一样，这也必须专注于行为，但并没有专注于此。如果是第四种情况，就像天空可以伸展收缩等并且不会阻碍空间一样，观察者也必须被专注于此，但并没有专注于此。此外，就像天空仅仅被安立为对所要遮遣的事物的完全分割一样，如果观察者也被安立为这样，那么自由地在心中显现就会失效。如果它是行为，就像斧头一样，从事于工作就必须依赖于作者吗？还是像火一样，有时在没有作者的情况下也能自由地从事于工作？第一种情况是不合理的，因为就像对能观察者和所观察者进行分别专注一样，并没有对观察者进行专注。如果是第二种情况，因为害怕作者断灭，所以承认补特伽罗就没有必要了。如果这个补特伽罗与观察者等无关而是其他事物，那么所有的量都会颠倒，承认不存在的补特伽罗就没有必要了。第五种情况是，对杂染和清净进行分别安立，这个补特伽罗 是具有杂染和清净的特征呢？还是与此不同？如果是前者，就会变成没有与蕴不同的补特伽罗，因为食物衣服等能带来利益，四大不调等会带来损害
English
Is the observer the same or different? If the former, is the observer examined like the observation, or is it a different thing from the observation? If the former, the observer itself can accomplish all that is needed, and no other thing is needed, then what was previously promised is invalidated. If the latter, then the observation must become an action or a doing, because it acknowledges the connection with other things. If it is an action, it must become the basis for the occurrence of action, like a seed producing new things by generating similar kinds, or like a potter, or like a person with magical powers transforming things, or like the earth relying on it, or like the sky opening up. If the former, the observer becomes impermanent, so the desire for permanence is invalidated. If the latter, it becomes impermanent and conventional, so the desire for permanence and ultimate truth is invalidated. Just as some emanations of a magician can freely emanate, if it is also free, then some observers will not become suffering. If it is the third case, just as it serves as the basis for karmic and non-karmic causes and focuses on destruction, it must also focus on action, but it does not focus on this. If it is the fourth case, just as the sky can stretch and contract and does not obstruct space, the observer must also be focused on this, but it is not focused on this. Furthermore, just as the sky is established only as a complete separation from what is to be negated, if the observer is also established as such, then the free appearance in the mind is invalidated. If it is an action, like an axe, does engaging in work necessarily depend on the agent, or like fire, does it sometimes engage in work freely without an agent? The first case is unreasonable, because just as there is separate focus on the observer and the observed, there is no focus on the observer. If it is the second case, because of the fear of the agent ceasing, there is no need to acknowledge the person. If this person is unrelated to the observer and is another thing, then all valid cognitions are reversed, and there is no need to acknowledge a non-existent person. The fifth case is the separate establishment of defilement and purification, does this person have the characteristics of defilement and purification, or is it different from this? If the former, there will be no person different from the aggregates, because food, clothing, etc. bring benefit, and imbalance of the elements, etc. bring harm.
Tibetan
། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་ནི་ཕུང་པོ་ཁོ་ན་ལས་མཐོང་གི་གཞན་ལ་མ་མཐོང་བའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན། བདག་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པ་དང༌། རྣམ་པར་བྱང་ཞེས་བྱ་བ་ཉམས་སོ། །བློ་སྔོན་དུ་བཏང་ནས་དཔྱོད་པ་དམིགས་པས་བདག་ཡོད་པར་འདོད་པ་འགོག་པ་ནི། དཔྱོད་པ་བློའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་ངམ། བདག་གི་རྒྱུ་ལས་བྱུང༌། དང་པོ་ལྟར་ན། རྫས་སུ་ཡོད་པའི་བདག་གི་དཔྱོད་པ་ཞེས་པ་ཉམས་སོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། བློ་སྔོན་དུ་བཏང་བའི་དཔྱོད་པར་འགལ་ལོ། །དཔྱོད་པའི་རྒྱུར་རྟག་གམ་མི་རྟག །རྟག་ན་དཔྱོད་ཅེས་པ་ཉམས་སོ། །མི་རྟག་ན་བདག་གི་དཔྱོད་པར་མི་རིགས་ཏེ། བདག་རྟག་རྫས་སུ་ཁས་བླངས་པས་སོ། །དཔྱོད་པ་པོ་སེམས་ཅན་དེ། རྩོལ་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན་ནམ། མི་རྩོལ་བའི་བདག་ཉིད་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ནའང་དཔྱོད་ཅེས་བྱ་བར་མི་རིགས་ཏེ། སེམས་ཅན་རྟག་པར་ཁས་བླངས་པས། ཡང་གསར་དུ་དཔྱོད་པ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན་མི་རྩོལ་བ་རྩོལ་ཞེས་བྱ་བར་འགྱུར་བས་འགལ་ལོ། །སེམས་ཅན་གྱིས་དཔྱོད་པ་དེ་ལ་རྒྱུ་ཡོད་དམ་མེད། མེད་ན་རྟག་ཏུ་དཔྱོད་པར་འགྱུར་ལ། ཡོད་ན་དེ་ལའང་རྒྱུ་གཞན་ཞིག་སྔོན་དུ་བཏང་དགོས་པས་བདག་གིས་རང་དབང་དུ་དཔྱོད་པ་ཉམས་སོ། །དཔྱོད་ པ་དེ། རང་དབང་དུ་དཔྱོད་པ་ཡིན་ནམ། གཞན་དབང་གིས་དཔྱོད་པ་ཡིན། དང་པོ་ལྟར་ན། སྐྱེ་རྒ་ན་འཆི་སོགས་སྡུག་བསྔལ་ཀུན་མི་མྱོང་བར་འགྱུར་ཏེ། གང་བྱེད་རང་དབང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལྟར་ན། བདག་གིས་དཔྱོད་པར་མི་རུང་སྟེ། བདག་རང་དབང་ཅན་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། དྲུག་པ་འཇུག་པ་དང་ལྡོག་པ་རྣམ་པར་བཞག་པ་ནི། གང་ཟག་འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ཞིག་འཇུག་ཀྱང་འཇུག་ལ་ལྡོག་ཀྱང་ལྡོག་གམ། འཇུག་པའི་མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་པ་ཞིག་དེ་ལྟར་འདོད། དང་པོ་ལྟར་ན་ཕུང་པོ་ལས་མ་གཏོགས་པའི་གང་ཟག་མེད་པར་འགྱུར་ཏེ། ཕུང་པོའི་ཚོགས་ཙམ་ཁོ་ན་ལ་འཇུག་པའི་བྱ་བ་དམིགས་ཏེ། འདི་ལྟར་རྒྱུ་དང་ལྡན་པའི་སྒོ་ནས་འཇུག་པ་ཁུ་ཁྲག་སོགས་ལས་རང་གི་ལུས་ལྟ་བུ་དང༌། སྐྱེ་བའི་ངང་ཅན་གྱིས་འཇུག་པ་མྱུ་གུ་ལྟ་བུ་དང༌། འཇིག་པའི་ངང་ཅན་གྱིས་འཇུག་པ་ཆུ་ཀླུང་རིམ་པས་འཛད་པ་ལྟ་བུ་དང༌། གཞན་དང་གཅིག་ནས་གཅིག་ཏུ་འཇུག་པ་མར་མེ་རིགས་འདྲ་ཡུལ་གཞན་དུ་འཇུག་པ་ལྟ་བུ་དང༌། འགྱུར་བའི་འཇུག་པ་བྱ་བ་མི་འདྲ་བ་གཞན་བྱས་ནས་ཡང་གཞན་ལ་འཇུག་པ་དང༌། བཞོན་པ་ཞོན་ནས་འགྱུར་བ་ལྟ་བུའོ། །གཉིས་པ་ལྟར་ན། བདག་འཇུག་པ་ཉིད་དུ་མི་འགྱུར་ཏེ། དེའི་མཚན་ཉིད་དང་མི་ལྡན་པའི་
Chinese
因为从各方面来说，烦恼只能在蕴中见到，而不能在其他地方见到。如果按照第二种情况，那么所谓“我”的烦恼和清净就会消失。为了通过预先运用智慧并观察来阻止认为有“我”的观点，思考是从智慧的原因产生的，还是从“我”的原因产生的？如果按照第一种情况，那么所谓实有的“我”的思考就会消失。如果按照第二种情况，那么就与预先运用智慧的思考相矛盾。思考的原因是常还是无常？如果是常，那么所谓思考就会消失。如果是无常，那么就不可能是“我”的思考，因为已经承认“我”是常有的实体。进行思考的有情，是努力的自性，还是不努力的自性？如果按照第一种情况，也不可能是所谓思考，因为已经承认有情是常有的，所以再次进行思考是不合理的。如果按照第二种情况，那么不努力就会变成努力，这是矛盾的。有情进行思考，有原因还是没有原因？如果没有原因，那么就会变成恒常思考。如果有原因，那么也必须预先运用其他原因，因此“我”自主地进行思考就会消失。这个思考，是自主地进行思考，还是被他者支配地进行思考？如果按照第一种情况，就不会经历生老病死等一切痛苦，因为无论做什么都是自主的。如果按照第二种情况，那么“我”就不可能进行思考，因为已经承认“我”是自主的。第六，对进入和返回进行辨别：具有进入的特征的人进入，既进入也返回，还是认为不具有进入的特征的人是这样？如果按照第一种情况，那么除了蕴之外，就不存在补特伽罗（人）了，因为只有蕴的集合才能被观察到进入的行为。例如，通过具有原因的方式进入，就像从精血等产生自己的身体一样；具有出生的自性而进入，就像幼芽一样；具有毁灭的自性而进入，就像河流逐渐耗尽一样；从一个到另一个的进入，就像灯火的种类相似而进入其他地方一样；变化的进入，做了不同的行为之后又进入其他行为；就像骑乘交通工具而变化一样。如果按照第二种情况，那么“我”就不会变成进入者，因为它不具备进入的特征。
English
Because from all aspects, afflictions can only be seen in the aggregates, and cannot be seen elsewhere. If according to the second case, then the so-called afflictions and purification of "I" will disappear. In order to prevent the view that there is an "I" by using wisdom in advance and observing, does thinking arise from the cause of wisdom, or from the cause of "I"? If according to the first case, then the so-called thinking of a substantially existent "I" will disappear. If according to the second case, then it contradicts the thinking of using wisdom in advance. Is the cause of thinking permanent or impermanent? If it is permanent, then the so-called thinking will disappear. If it is impermanent, then it cannot be the thinking of "I", because it has been admitted that "I" is a permanent entity. Is the sentient being who thinks of the nature of effort, or the nature of non-effort? If according to the first case, it is also impossible to be called thinking, because it has been admitted that sentient beings are permanent, so it is unreasonable to think again. If according to the second case, then non-effort will become effort, which is contradictory. Does the thinking of sentient beings have a cause or no cause? If there is no cause, then it will become constant thinking. If there is a cause, then other causes must also be used in advance, so the "I"'s autonomous thinking will disappear. Is this thinking autonomous thinking, or is it thinking dominated by others? If according to the first case, one will not experience all the sufferings such as birth, old age, sickness, and death, because whatever one does is autonomous. If according to the second case, then it is impossible for "I" to think, because it has been admitted that "I" is autonomous. Sixth, distinguishing between entering and returning: Does a person with the characteristic of entering enter, both entering and returning, or is it thought that a person without the characteristic of entering is like this? If according to the first case, then there will be no person (pudgala) other than the aggregates, because only the collection of aggregates can be observed to enter. For example, entering through having a cause, like one's own body arising from semen and blood, etc.; entering with the nature of birth, like a sprout; entering with the nature of destruction, like a river gradually depleting; entering from one to another, like the kind of lamp entering another place; the entering of change, doing different actions and then entering other actions; like riding a vehicle and changing. If according to the second case, then "I" will not become an enterer, because it does not have the characteristic of entering.