Tibetan
་མེད་པའི་དངོས་པོ་ཡིན་ན་གཅིག་ཡིན་པས་སོ། །རང་བཞིན་དུ་མའི་དངོས་པོ་ཡིན་ན་དུ་མ་ཡིན་དགོས་པའི་ཕྱིར། བསྡུ་ན། བདེན་པའི་གཅིག་དུ་བྲལ་དུ་ཐལ། རྟག་མི་རྟག་གང་དུའང་བརྗོད་དུ་མེད་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པའི་ནམ་མཁའ་གཅིག་བདེན་དགག་པ་ནི། ཐ་དད་སོགས་གཉིས་ལན་ནམ་མཁའ་དང་དུས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཆོས་ཅན། གཅིག་ཏུ་མི་བདེན་པར་ཐལ། ཤར་ལ་སོགས་པའི་ཕྱོགས་ཐ་དད་ན་ཡོད་པའི་ཕྱོགས་ཅན་ཤིང་ལ་སོགས་པ་རྣམས་དང་དུས་ཅིག་ཅར་དུ་འཕྲོད་འདུས་འབྲེལ་བའི་ཕྱིར། མ་ཁྱབ་པའི་གཅིག་བདེན་དགག་པ་ལ། ཕྱི་རོལ་གཅིག་བདེན་དགག །ཤེས་པ་གཅིག་བདེན་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ། རགས་པ་དང༌། རྡུལ་ཕྲན་གཅིག་བདེན་དགག་པ་དང༌། དེ་དག་གིས་གྲུབ་པའི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། སྒྲིབ་སོགས་གཉིས་ལ། བུམ་པ་ཆོས་ཅན། གཅིག་ཏུ་མི་བདེན་པར་ཐལ། སྒྲིབས་མ་སྒྲིབས་སོགས་རྫས་ལ་བརྟེན་པའི་འགལ་འདུ་ལ་སོགས་པ། གཡོ་མི་གཡོ་སོགས་བྱ་བ་ལ་བརྟེན་པའི་འགལ་འདུ། མཚོན་གྱིས་བསྒྱུར་མ་བསྒྱུར་སོགས་ཡོན་ཏན་ལ་བརྟེན་པའི་འགལ་འདུ་སོགས་གསུམ་དང་ལྡན་པའི་ཕྱིར། རྡུལ་ཕྲན་གཅིག་བདེན་དགག་པ་ནི། འབྱར་སོགས་བཅུ་གཉིས་ལ། ཕྱོགས་བཅུའི་དབུས་ན་གནས་པའི་རྡུལ་ ཕྲན་ཆོས་ཅན། ཤར་རྡུལ་དང་ཕྱོགས་གཞན་དགུའི་རྡུལ་གོ་ས་ཐ་དད་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་ཤར་ལ་བལྟ་བའི་ངོས་དེ་དང་ཁྱོད་ཕྱོགས་གཞན་དགུའི་རྡུལ་ལ་བལྟ་བའི་ངོས་གཅིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། འདོད་ན། སའི་དཀྱིལ་འཁོར་ལ་སོགས་པའི་རགས་པ་རྒྱས་པ་མི་སྲིད་པར་ཐལ། འདོད་པ་དེའི་ཕྱིར། བལྟ་བའི་ངོས་སོ་སོར་འདོད་ན། དེ་ཆོས་ཅན། ཆ་མེད་ཀྱི་གཅིག་མིན་པར་ཐལ། ཕྱོགས་བཅུའི་རྡུལ་ལ་བལྟ་བའི་ཁྱོད་ཀྱི་ངོས་མི་འདྲ་བ་བཅུ་ཡོད་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་དེས་གྲུབ་པའི་དོན་ལ། རྟགས་དགོད་པ་དང༌། ཁྱབ་པ་སྒྲུབ་པ། དེའི་ཕྱིར་ཞེས་པ་རྐང་པ་བཞིས་སྟོན་ཏོ། །ཤེས་བྱ་ཆོས་ཅན། རང་སྡེས་སྨྲས་པའི་ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་དང༌། གཞན་སྡེས་སྨྲས་པའི་ཡན་ལག་ཅན་གྱི་རྫས་ལ་སོགས་པ་བདེན་པའི་རང་བཞིན་མེད་པར་མངོན་ཞིང་གྲུབ་པ་ཡིན་ཏེ། རྡུལ་ཕྲན་བདེན་པའི་རང་བཞིན་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པ་ཡོད་དེ། རང་སྡེས་གཟུགས་ཅན་པ་བཅུ་རྡུལ་ཕྲ་རབ་བསགས་པའི་རང་བཞིན་དུ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། གཞན་གྱི་སྡེ་པས་ཡན་ལག་གི་རྫས་རྡུལ་ཕྲན་གྱིས་བརྩམས་ཤིང༌། གཟུགས་དྲི་ལ་སོགས་པ་དེའི་ཡོན་ཏན་དང༌། འདེགས་འཇོག་ལ་སོགས་པའི་ལས་དང༌། ཡོད་པ་ཉིད་ལ་སོགས་པའི་སྤྱི་ཆེན་པོ་དང༌། ཉི་ཚེ་བ་དང༌། སྔོན་པོ་ལ་སོག
Chinese
如果是不存在的物体，那么它就是一。如果本质是多的物体，那么它必须是多。总而言之，真实的一和多是分离的。因为对于常与无常，任何都无法言说。驳斥周遍的虚空一为真实：以不同等两种方式回答，虚空和时间等事物，是所立宗。它们不真实为一，因为它们与存在于东方等不同方位的有方位的树木等事物，在同一时间相遇、聚集和关联。驳斥非周遍的一为真实：驳斥外境一为真实。驳斥识一为真实。第一种情况：粗大和微尘驳斥一为真实，以及由它们组成的意义。第一种情况：遮蔽等两种情况。瓶子，是所立宗。它不真实为一，因为它具有三种情况，即遮蔽与非遮蔽等依赖于物质的矛盾，移动与非移动等依赖于行为的矛盾，以及被剑砍与未被剑砍等依赖于性质的矛盾。驳斥微尘一为真实：粘着等十二种情况。位于十方中央的微尘，是所立宗。东方微尘和其余九方微尘没有不同的位置，因为你的朝向东方的面与你朝向其余九方微尘的面是相同的。如果承认，那么地球等粗大之物不可能扩大，因为你承认了这一点。如果承认每个面都不同，那么，它是所立宗。它不是无分的一，因为你有十个不同的面朝向十方的微尘。第三个，由它组成的意义：通过立宗、建立周遍、因此等四个部分来显示。所知，是所立宗。自宗所说的蕴、界、处，以及他宗所说的具有肢体的物质等，没有真实的自性，这是显而易见且成立的，因为微尘没有真实的自性。周遍是存在的，因为自宗承认十种有色物是微尘聚集的自性。其他宗派认为肢体的物质是由微尘组成的，并且色、香等是它的性质，举放等是它的作用，存在本身等是大共相，以及个别和蓝色等。
English
If it is a non-existent object, then it is one. If the essence is many objects, then it must be many. In summary, the true one and many are separate. Because for permanence and impermanence, nothing can be said. Refuting the pervasive space as truly one: Answering in two ways, such as difference, space and time, etc., are the subject. They are not truly one, because they meet, gather, and relate at the same time with things like trees that have directions in different directions such as the east. Refuting the non-pervasive one as true: Refuting the external environment as truly one. Refuting consciousness as truly one. The first case: Coarse and fine particles refute one as true, and the meaning composed of them. The first case: Two cases such as obscuration. The pot is the subject. It is not truly one, because it has three cases, namely obscuration and non-obscuration, etc., contradictions dependent on matter, movement and non-movement, etc., contradictions dependent on action, and being cut by a sword and not being cut by a sword, etc., contradictions dependent on quality. Refuting the truth of one atom: Twelve cases such as adhesion. The atom located in the center of the ten directions is the subject. The eastern atom and the atoms of the other nine directions do not have different positions, because your face facing east is the same as your face facing the atoms of the other nine directions. If you admit it, then it is impossible for coarse things such as the earth to expand, because you admit it. If you admit that each face is different, then it is the subject. It is not an indivisible one, because you have ten different faces facing the atoms of the ten directions. The third, the meaning composed of it: It is shown through four parts: establishing the subject, establishing pervasiveness, and therefore. Knowable, is the subject. The aggregates, elements, and sources spoken of by one's own school, and the material objects with limbs, etc., spoken of by other schools, do not have a true nature, which is obvious and established, because atoms do not have a true nature. Pervasiveness exists, because one's own school admits that the ten form objects are the nature of the accumulation of fine particles. Other schools believe that the material of the limbs is composed of atoms, and that color, smell, etc. are its qualities, lifting and placing, etc. are its actions, existence itself, etc. is the great commonality, as well as the individual and blue, etc.
Tibetan
ས་པ་ལ་ད་ལ་འདུ་བའི་ཁྱད་པར་རྣམས་རགས་པ་ཡན་ལག་གི་རྫས་ལ་འདུ་འབྲེལ་གྲུབ་པར་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར།ཤེས་པ་གཅིག་བདེན་དགག་པ་ལ། རང་སྡེ་དོན་སྨྲ་གཉིས་ཀྱི་ལུགས་དགག །ཕྱི་རོལ་པའི་ལུགས་དགག །རྣམ་རིག་པའི་ལུགས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ། རྣམ་མེད་བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་ལུགས་དགག །མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་དོན་རིག་དང་རང་རིག་མི་མཚུངས་པར་བསྒྲུབ། དོན་སྨྲ་གཉིས་ཀྱི་ལུགས་མི་མཚུངས་པར་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ། རང་རིག་འཐད་པར་སྒྲུབ་པ་དང༌། དོན་རིག་མི་འཐད་པར་སྒྲུབ་པའོ། །དང་པོ་ལ། ཐལ་བ་དགོད། ཁྱབ་པ་བསྒྲུབ། དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། རྣམ་ཤེས་སོགས་བཞི་ལ། རྣམ་ཤེས་ཆོས་ཅན། རང་རིག་འཐད་པར་ཐལ། ཁྱོད་བེམ་པོའི་རང་བཞིན་ལས་ལོག་པར་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པར་ཐལ། བེམ་པོ་མ་ཡིན་པའི་རང་བཞིན་གང་ཡིན་པའི་འཛིན་རྣམ་དེ་ཤེས་པ་དེའི་རང་རིག་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་བསྒྲུབ་པ་ན། གཅིག་སོགས་བཞི་ལ། དེ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་རང་རིག་དེ་རིག་བྱ་རིག་བྱེད་རིག་པ་གསུམ་པོ་རྫས་ཐ་དད་པའི་ཚུལ་དུ་མེད་པར་ཐལ། ཁྱོད་རྫས་ཆ་ཤས་མེད་པའི་གཅིག་པའི་ཕྱིར། ཁྱབ་པར་ཐལ། རྫས་ཆ་ཤས་མེད་པའི་གཅིག་ལ་བྱ་བྱེད་རྫས་ཐ་དད་པ་གསུམ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར། དོན་བསྡུ་བ། དེ་ཕྱིར་སོགས་གཉིས་ལ། དེ་ཆོས་ཅན། རང་རིག་འཐད་པར་ཐལ། ཁྱོད་འཛིན་རྣམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དོན་རིག་མི་འཐད་པ་ནི། དོན་སོགས་དྲུག་ལ། དོན་དངོས་སུ་མྱོང་བ་མི་འཐད་པར་ཐལ། དོན་ཤེས་རྫས་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། དོན་གྱི་རང་བཞིན་ཤེས་པ་ལ་མེད་ཤེས་པའི་རང་བཞིན་དོན་ལ་མེད་པའི་ཕྱིར། རང་རིག་འཐད་པ་བཞིན་དོན་རིག་མི་འཐད་པར་ཐལ། དོན་ཤེས་འབྲེལ་མེད་རྫས་ཐ་དད་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དོན་སྨྲ་གཉིས་ལུགས་མི་མཚུངས་པ་ལ། མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ་དོན་བརྟགས་ནས་མྱོང་བ་འཐད། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ་བརྟགས་ནས་མྱོང་བར་ཡང་མི་འཐད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཤེས་སོགས་བཞི་ལ། མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་ལ་དོན་ཤེས་རྫས་ཐ་དད་ཀྱང་དོན་བརྟགས་ནས་མྱོང་བ་འཐད་པར་ཐལ། དོན་གྱི་རྣམ་པ་ཁས་བླངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི་དོན་སོགས་པ་ཞི་ལ། བྱེ་བྲག་སྨྲ་བའི་ལུགས་ལ་ཕྱི་རོལ་དོན་བརྟགས་ནས་མྱོང་བའི་རྣམ་པས་ཏེ་ཚུལ་འདིའང་མི་འཐད་པར་ཐལ། དོན་གྱིས་རྣམ་པ་མི་འདོད་པའི་ཕྱིར། མདོ་སྡེ་པའི་ལུགས་དགག་པ་ལ། སྣ་ཚོགས་གཉིས་མེད་པ། སྒོ་ང་ཕྱེད་ཚལ་བ། རྣམ་ཤེས་གྲངས་མཉམ་པའི་ལུགས་དགག་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཤེས་སོག
Chinese
因为地等各自包含的差别都承认是粗大支分之物所包含的联系成立的缘故。于遮破一识为真时： 遮破自宗说义二者的宗派，遮破外道宗派，遮破唯识宗派。第一者中，遮破无相分别说者的宗派，遮破经部宗派。第一者中，成立义识与自识不相同，成立说义二者的宗派不相同。第一者中，成立自识合理，成立义识不合理。第一者中，立宗，成立周遍，总结意义。第一者是，于识等四者中，识法，成立自识合理，因为你从异于物质的自性而生。成立周遍，凡不是物质自性的执取相，就是那个识的自识的缘故。于成立周遍时，于一等四者中，彼法，你的自识不是能知所知知者三者以实体各异的方式存在，因为你是无实体部分的唯一的缘故。成立周遍，因为对于无实体部分的唯一者来说，能作所作实体各异的三者是不合理的缘故。总结意义，因此等二者中，彼法，成立自识合理，因为你是执取相的自性的缘故。义识不合理是，于义等六者中，义实际体验是不合理的，因为义识实体各异的缘故。因为义的自性在识中没有，识的自性在义中没有的缘故。 如同成立自识合理一样，成立义识不合理，因为义识无关联实体各异的缘故。于说义二者宗派不相同中，经部宗派认为观察义之后体验是合理的，显示分别说者的宗派认为观察之后体验也是不合理的。第一者是，于识等四者中，经部宗派认为义识实体各异，但观察义之后体验是合理的，因为承认义的相的缘故。第二者是，于义等四者中，分别说者的宗派认为以外境义观察之后体验的相，即此方式也是不合理的，因为不承认义的相的缘故。于遮破经部宗派时，遮破多种无二者，鸡蛋一半，识数相等者的宗派。第一者是，识等，
English
Because the differences contained in earth and other elements are acknowledged to establish the connection of being contained in the substance of gross limbs. In refuting the truth of a single consciousness: Refuting the tenets of the two schools that assert objects, refuting the tenets of externalists, and refuting the tenets of the Mind-Only school. In the first of these: refuting the tenets of the Sautrāntika school that asserts objectless distinctions, and refuting the tenets of the Vaibhāṣika school. In the first of these: establishing that object-consciousness and self-consciousness are not the same, and establishing that the tenets of the two object-asserting schools are not the same. In the first of these: establishing that self-consciousness is valid, and establishing that object-consciousness is invalid. In the first of these: stating the consequence, establishing the pervasion, and summarizing the meaning. The first is: among the four, such as consciousness, the subject, consciousness, it follows that self-consciousness is valid, because you arise as distinct from the nature of matter. It follows that the pervasion is valid, because whatever is not the nature of matter, that apprehending aspect is the self-consciousness of that consciousness. When establishing the pervasion, among the four, such as one, the subject, that, it follows that your self-consciousness does not exist as the three—the knowable, the knowing, and the knower—being distinct entities, because you are a single entity without substantial parts. It follows that the pervasion is valid, because it is unreasonable for the three—the agent, the action, and the object—to be distinct entities for a single entity without substantial parts. Summarizing the meaning, among the two, such as therefore, the subject, that, it follows that self-consciousness is valid, because you are the nature of the apprehending aspect. That object-consciousness is invalid is: among the six, such as object, it follows that actually experiencing the object is invalid, because object and consciousness are distinct entities. It follows that this is so, because the nature of the object is not in consciousness, and the nature of consciousness is not in the object. Just as self-consciousness is established as valid, it follows that object-consciousness is invalid, because object and consciousness are unrelated and distinct entities. Among the differences in the tenets of the two object-asserting schools, the Sautrāntika school holds that experiencing after examining the object is valid, and it is shown that the Vaibhāṣika school holds that experiencing after examining is also invalid. The first is: among the four, such as consciousness, the Sautrāntika school holds that although object and consciousness are distinct entities, experiencing after examining the object is valid, because they acknowledge the aspect of the object. The second is: among the four, such as object, the Vaibhāṣika school holds that the aspect of experiencing after examining the external object, that is, this way, is also invalid, because they do not acknowledge the aspect of the object. In refuting the Sautrāntika school, refuting the tenets of those who assert manifold non-duality, half an egg, and equal number of consciousnesses. The first is: consciousness, etc.