Tibetan
དཀའ་གནད་བརྒྱད་ཀྱི་ཟིན་བྲིས་རྗེའི་གསུང་བཞིན་བརྗེད་བྱང་དུ་བཀོད་པ། དཀའ་གནད་བརྒྱད་ཀྱི་ཟིན་བྲིས་རྗེའི་གསུང་བཞིན་བརྗེད་བྱང་དུ་བཀོད་པ། དཀའ་གནད་བརྒྱད་ཀྱི་ཟིན་བྲིས་རྗེའི་གསུང་བཞིན་བརྗེད་བྱང་དུ་བཀོད་པ་བཞུགས་སོ། ། རྗེ་བཙུན་དམ་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །སློབ་དཔོན་འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས་མཛད་པའི་རྩ་བ་ཤེས་རབ་ལ། འགྲེལ་པ་གྲགས་ཆེ་བ་བརྒྱད་དུ་ཡོད་ལ་དེའི་ནང་ནས་ཀྱང་དགོངས་པ་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར་འགྲེལ་བ་ནི། སློབ་དཔོན་སངས་རྒྱས་བསྐྱངས་དང་། སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པ་གཉིས་ཀྱིས་མཛད་པ་འདི་གཉིས་ཡིན་ལ། དེ་ལའང་འགྲེལ་བྱེད་གཞན་དང་མི་མཐུན་པའི་ཁྱད་པར་ཕྲ་མོ་མཐའ་ཡས་ཀྱང་གནད་དུ་ཆེ་བ་བརྒྱད་ཡིན་གསུང་སྟེ། གཞིའི་སྐབས་སུ་ཐ་སྙད་དུའང་རང་མཚན་དང་། ཀུན་གཞི་ཁས་མི་ལེན་ཞིང་། ཕྱི་དོན་ཁས་ལེན་པ་དང་། ལམ་གྱི་སྐབས་ལ་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་རྟོགས་པའི་ཐབས་སུ་རང་རྒྱུད་དང་། རང་རིག་ཁས་མི་ལེན་ཞིང་། སྒྲིབ་གཉིས་ཀྱི་འཇོག་ཚུལ་དང་། ཉན་རང་ལ་ཆོས་རང་བཞིན་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཁས་ ལེན་པའི་ཚུལ་དང་། འབྲས་བུའི་སྐབས་སུ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཇི་སྙེད་པ་མཁྱེན་པའི་ཚུལ་ཏེ། ཁས་ལེན་པའི་དམ་བཅའ་བཞི་དང་། མི་ལེན་པའི་ཕྱོགས་བཞིའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ཀུན་གཞི་ཁས་མི་ལེན་པ་ལ་རྩོད་པ་དང་ལན་ནོ། །དང་པོ་ནི་ཁ་ཅིག་ན་རེ། དགེ་མི་དགེའི་ལས་འབྲས་བུ་སྨིན་པའི་བར་དུ་གནས་ན། རྟག་པར་འགྱུར་བས། རྟག་པའི་མཐར་ལྟུང་བར་འགྱུར་ལ། ལས་བྱས་པའི་སྐད་ཅིག་གཉིས་པར་ཞིག་ན། ཞིག་པ་དངོས་པོར་མི་རུང་བས། ལས་ཀྱིས་རྣམ་སྨིན་བསྐྱེད་པ་མི་སྲིད་པས། ལས་བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་པར་འགྱུར་རོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ལན་ནི། ཁ་ཅིག་ལས་ཞིག་ཀྱང་ལས་ཀྱི་ནུས་པ་རིམ་ཅན་དུ་འཇུག་པའི་ཀུན་གཞི་རྟོགས་པར་བྱེད་ལ། གཞན་དག་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་རྒྱུན་ཁས་ལེན་པར་བྱེད་ཅིང་། ཁ་ཅིག་ལས་ཞིག་པར་འདོད་ཀྱང་ ལས་ཀྱི་ཐོབ་པ་ཡོད་བར་འདོད་པ་དང་། ལ་ལ་བུ་ལོན་གྱི་དཔང་རྒྱ་དང་འདྲ་བར་ཆུད་མི་ཟ་ཞེས་པའི་ཆོས་ཅན་གཞན་ཞིག་ཡོད་པས། རྩོད་པ་དེའི་ལན་འདེབས་པར་བྱེད་དོ། །རང་ལན་ནི། ཀུན་གཞི་སོགས་བཞི་པོ་ཁས་མ་བླངས་ཀྱང་། ལས་བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་པར་མི་འགྱུར་ལ། དེ་ཁས་མ་བླངས་ཀྱང་ལས་ཞིག་པས་འབྲས་བུ་སྐྱེད་པ་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་སྟེ་ཞིག་པ་དངོས་པོར་མི་རུང་བའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། རང་མཚན་ཁས་བླངས་ན་ཞིག་པ་དངོས་པོར་མི་རུང་ཡང་ཁོ་བོ་ཅག་རང་མཚན་ཐ་སྙད་དུའང་ཁས་མི་ལེན་པས། ཞིག་པ་དང་མ
Chinese
关于八个难点的笔记，按照至尊者的说法记录在备忘录中。 关于八个难点的笔记，按照至尊者的说法记录在备忘录中。 关于八个难点的笔记，按照至尊者的说法记录在备忘录中。 向至尊圣者们顶礼！论及圣者龙树菩萨所著的《中观根本慧论》，有八部著名的注释，其中对于意义没有颠倒解释的是，圣者佛护和圣者月称所著的这两部。对于这两部注释，虽然有无量与其它注释不同的细微差别，但据说有八个关键点。即，在基础的章节中，即使在名言中也不承认自相和阿赖耶识，而承认外境；在道的章节中，作为证悟真如的方法，不承认自续和自证；以及安立二障的方式；以及声闻和独觉证悟诸法无自性的方式；在果的章节中，是关于佛陀的尽所有智的。即四个承认的誓言和四个不承认的方面。其中第一个是不承认阿赖耶识，对此有辩论和回答。第一个是，有些人说：如果善与非善之业在果报成熟之前一直存在，那么就会变成常法，因此会堕入常边的极端。如果业在造作的第二个刹那坏灭，那么坏灭之法不能成为实物，因此业不可能产生异熟果，所以造业就会变成徒劳无功。回答是：有些人认为即使业已坏灭，也能了知业的能量次第进入的阿赖耶识。其他人则承认意识的相续。有些人虽然认为业已坏灭，但认为业的获得仍然存在。还有人认为存在一种类似于借据的担保，不会徒劳无功的法，以此来回答那个辩论。自己的回答是：即使不承认阿赖耶识等四者，造业也不会变成徒劳无功，即使不承认它，业的坏灭也不会妨碍产生果报。如果说这不成立，因为坏灭之法不能成为实物，那么如果承认自相，坏灭之法就不能成为实物，但我们甚至在名言中也不承认自相，所以坏灭和不
English
Notes on Eight Difficult Points, Recorded in a Memorandum According to the Words of the Lord. Notes on Eight Difficult Points, Recorded in a Memorandum According to the Words of the Lord. Herein are the Notes on Eight Difficult Points, Recorded in a Memorandum According to the Words of the Lord. Homage to the noble and venerable ones! Regarding the Root Wisdom of the Middle Way by the venerable master Nagarjuna, there are eight famous commentaries, and among them, the ones that explain the meaning without reversing it are these two by the masters Buddhapalita and Chandrakirti. Regarding these two commentaries, although there are countless subtle differences that disagree with other commentaries, it is said that there are eight important points. That is, in the context of the basis, even in conventional terms, they do not accept self-character and the alaya-consciousness, but accept external objects; in the context of the path, as a means of realizing suchness, they do not accept svaatantrika and self-awareness; as well as the way of establishing the two obscurations; and the way in which the Hearers and Solitary Realizers realize that phenomena are without inherent existence; in the context of the result, it is about the Buddha's knowledge of all that exists. That is, four vows of acceptance and four aspects of non-acceptance. The first of these is the non-acceptance of the alaya-consciousness, for which there is debate and response. The first is, some say: If virtuous and non-virtuous actions remain until the fruit ripens, then they will become permanent, and therefore will fall into the extreme of permanence. If the action ceases in the second moment after it is done, then what has ceased cannot be a real thing, so it is impossible for the action to produce vipaka, so doing the action will become futile. The answer is: Some realize the alaya-consciousness in which the power of the action enters sequentially, even though the action has ceased. Others accept the continuum of consciousness. Some, although they think that the action has ceased, believe that the attainment of the action still exists. Still others believe that there is another entity like a loan guarantee that is not wasted, and use this to answer that debate. Our own answer is: Even if we do not accept the alaya-consciousness and the other four, doing the action will not become futile, and even if we do not accept it, the cessation of the action will not prevent the production of the fruit. If you say that this is not established because what has ceased cannot be a real thing, then if you accept self-character, what has ceased cannot be a real thing, but we do not even accept self-character in conventional terms, so cessation and non-
Tibetan
་ཞིག་པའི་ལས་གཉིས་དངོས་པོ་ཡིན་མིན་མཚུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེའང་རང་མཚན་ཁས་ལེན་པ་རྣམས་ཞིག་པ་དངོས་པོར་འདོད་པ་སུའང་མེད་དེ། དེའི་རྒྱུ་མཚན་དངོས་པོ་ནི་ཆོས་གཞན་ལོག་པ་ལ་མི་བལྟོས་པར་རང་དབང་དུ་བློའི་ཡུལ་དུ་འཆར་དུ་རུང་བ་ཞིག་ལ་འདོད་ལ། ལས་ཞིག་པ་ནི་དང་པོ་ཞིག་རྒྱུའི་ལས་བློའི་ཡུལ་དུ་ཤར་ནས། དེ་ལོག་པ་ཙམ་མ་གཏོགས་རང་དབང་དུ་འཆར་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མེད་པར་འདོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །རང་མཚན་ཁས་མི་ལེན་པ་རྣམས་ལ་ཞིག་པ་དངོས་པོར་བསྒྲུབ་པ་ཤིན་ཏུ་སླ་སྟེ། ལས་ཞིག་པ་དང་མ་ཞིག་པའི་ལས་གཉིས་དངོས་པོ་ཡིན་མིན་མཚུངས་པར་ཐལ། ཡུལ་རང་ངོས་ནས་གྲུབ་པའི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་མ་ཞིག་པའི་ལས་ལའང་མེད་ལ། ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཙམ་གྱི་རྒྱུ་འབྲས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་ཞིག་པ་ལའང་ཡོད་པའི་ཕྱིར། མ་གྲུབ་སྟེ་ཞིག་པ་ནི་དངོས་པོ་ལོག་པ་ཙམ་ཡིན་པས། རྒྱུས་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བྱེད་མི་ནུས་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེ་ན། འོ་ན་ལས་ཀྱང་རྒྱུ་མེད་པར་ འགྱུར་ཏེ། གྲུབ་ཟིན་པས་བྱ་བ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་བྱེད་མི་དགོས་པའི་ཕྱིར། གཞན་ཡང་ཞིག་པ་གྲུབ་ཟིན་ནས་ཞིག་རྒྱུས་ཁྱད་པར་གཞན་འགའ་ཞིག་བྱེད་པར་ཁས་ལེན་པ་མིན་གྱི། ཞིག་པར་བྱེད་པ་ཙམ་ཡིན་ནོ། །ལས་དེ་རང་གི་རྒྱུའི་དུས་ན་མེད་ཅིང་། དེའི་རྗེས་སུ་འབྱུང་པས། རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་ལས་ཞིག་པའང་ལས་ཀྱི་དུས་ན་མེད་ཀྱང་དེའི་རྗེས་སུ་འབྱུང་བས་ལས་ལ་སྔ་ཕྱིའི་རྗེས་སུ་འགྲོ་ལྡོག་གྲུབ་པ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་ཞིག་པ་དངོས་པོར་མི་འདོད་ན། སྐྱེ་བའི་རྐྱེན་གྱི་རྒ་ཤི་ཞེས་པའི་ལུང་དང་ཡང་འགལ་ཏེ། སྐྱེ་བ་ཤི་བའི་རྐྱེན་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར། ཞིག་པ་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ནང་དུ་བསྡུས་ནས་གསུངས་པའང་མི་འཐད་པར་འགྱུར་རོ། །དེས་ན་ལས་ལ་སྐྱེ་བ་རང་བཞིན་གྱིས་མ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། ཞིག་པ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་ལ། དེ་ལྟར་ན། མིང་ཙམ་གྱིས་བཞག་པའི་ཞིག་མ་ཞིག་དངོས་པོར་མཚུངས་པས། ཀུན་གཞི་སོགས་ཁས་མ་བླངས་ཀྱང་ཞིག་པས་འབྲས་བུ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ལས་བྱས་པ་ཆུད་ཟོས་པར་མི་འགྱུར་རོ་སྙམ་དུ་དགོངས་ནས་སློབ་དཔོན་གྱིས། གང་ཕྱིར་ལས་ནི་སྐྱེ་བ་མེད། །དེ་ལྟར་རང་བཞིན་མེད་དེའི་ཕྱིར། །གང་ཕྱིར་ལས་ནི་མ་སྐྱེས་པ། དེ་ཕྱིར་ཆུད་ཟར་མི་འགྱུར་རོ་ཞེས་གསུངས་སོ། །འོ་ན་བུམ་པ་མེད་པ་སོགས་ཀྱང་དངོས་པོར་འགྱུར་རོ་ཞེ་ན། དེ་ནི་བུམ་པ་དམིགས་བྱེད་ཀྱི་ཚད་མ་ལོག་པ་ཙམ་གྱིས་བཞག་ལ། དེ་གཉི
Chinese
因为坏灭之业与不坏灭之业，二者在是否为实物上是相同的。然而，凡是承认自相者，没有谁会认为坏灭是实物，因为实物是指不依赖于其他法之遮遣，可以自主地在心中显现的事物。而坏灭之业，则是首先坏灭之因的业在心中显现，除了遮遣它之外，没有任何自主显现，他们是这样认为的。对于不承认自相者来说，要成立坏灭为实物非常容易，坏灭之业与不坏灭之业，二者在是否为实物上是相同的，因为从事物自身成立的因果之随行与不随行，在不坏灭之业上也没有，而仅仅是名言安立的因果之随行与不随行，在坏灭上也有。如果说不成立，因为坏灭仅仅是实物之遮遣，所以因不能做任何事情，那么，这样一来，业也会变成无因，因为已经成立，所以不需要做任何事情。此外，坏灭成立之后，并不是承认坏灭之因会做其他一些差别，而仅仅是做坏灭而已。业在它自己的因之时不存在，但在那之后产生，就像见到随行与不随行一样，坏灭之业在业之时也不存在，但在那之后产生，因此业上成立了先后之随行与不随行。此外，如果不承认坏灭是实物，那么也与“生之缘为老死”的圣教相违，因为说生是死的因。将坏灭归纳于行蕴之中来说，也是不合理的。因此，业自性上没有成立生，所以坏灭自性上没有。这样一来，仅仅是名称安立的坏灭与不坏灭，在实物上是相同的。即使不承认阿赖耶等，因为坏灭能产生果，所以造业也不会白费，想到这里，导师说：“何以业无生，故彼无自性，何以业不生，故彼不失坏。”如果说，那么瓶子不存在等也会变成实物吗？那是因为瓶子所缘的量仅仅是遮遣而安立的，那二者
English
Because the decaying karma and the non-decaying karma are the same in terms of whether they are real entities or not. However, those who accept self-character do not think that decay is a real entity, because a real entity refers to something that can independently appear in the mind without relying on the negation of other dharmas. Decaying karma, on the other hand, is considered to be such that the karma of the cause of decay first appears in the mind, and there is no independent appearance except for negating it. It is very easy to establish decay as a real entity for those who do not accept self-character, the decaying karma and the non-decaying karma are the same in terms of whether they are real entities or not, because the following and not following of cause and effect established from the thing itself does not exist in the non-decaying karma, and the following and not following of cause and effect established only by name exists in the decaying karma. If it is said that it is not established, because decay is only the negation of a real entity, so the cause cannot do anything, then, in this way, karma will also become without cause, because it has been established, so there is no need to do anything. In addition, after decay is established, it is not admitted that the cause of decay will make some other difference, but only makes decay. Karma does not exist at the time of its own cause, but arises after that. Just as seeing the following and not following, the decaying karma does not exist at the time of karma, but arises after that, so the following and not following of before and after is established on karma. In addition, if decay is not admitted as a real entity, then it also contradicts the scripture "the condition of birth is old age and death", because it says that birth is the cause of death. It is also unreasonable to classify decay into the aggregate of formations. Therefore, karma does not establish birth by its own nature, so decay does not have its own nature. In this way, the decaying and non-decaying, which are only established by name, are the same in real entities. Even if the Alaya etc. are not admitted, because decay can produce fruit, so creating karma will not be in vain, thinking of this, the teacher said: "Why is karma unborn, therefore it has no self-nature, why is karma unborn, therefore it is not destroyed." If it is said, then will the non-existence of a pot etc. also become real entities? That is because the measure of the object of the pot is only established by negation, those two