Tibetan
རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་བའི་ཟིན་བྲིས་རྗེའི་གསུང་བཞིན་རྒྱལ་ཚབ་ཆོས་རྗེས་བཀོད་པ། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་བའི་ཟིན་བྲིས་རྗེའི་གསུང་བཞིན་རྒྱལ་ཚབ་ཆོས་རྗེས་བཀོད་པ། རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་བའི་ཟིན་བྲིས་རྗེའི་གསུང་བཞིན་རྒྱལ་ཚབ་ཆོས་རྗེས་བཀོད་པ་བཞུགས་སོ། ། རྗེ་བཙུན་དམ་པ་རྣམས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རིགས་པ་དྲུག་ཅུ་པའི་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལ་གསུམ། བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་སྔོན་འགྲོ་མཆོད་བརྗོད། བརྩམ་པར་དམ་བཅའ་བ་གཞུང་དངོས། བརྩམས་པའི་དགེ་བ་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བའོ། །དང་པོ་ནི། གང་གིས་སོགས་རྐང་པ་བཞི་ལ། །མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཆོས་ཅན། འདིར་བསྟན་བཅོས་རྩོམ་པའི་ཐོག་མར་སྟོན་པ་ལ་བསྟོད་ཕྱག་མཛད་པ་ལ་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཐུབ་པ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་དེས་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་བ་དང་འགག་པ་སྤོང་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་རང་དབང་དུ་གསུངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་དེ་ལ་བསྟོད་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། སངས་རྒྱས་ བཅོམ་ལྡན་འདས་ཆོས་ཅན། ཐུབ་དབང་ཞེས་བརྗོད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། རྟེན་འབྲེལ་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་འགག་བྱེད་པ་རྒྱུ་འབྲས་ཕན་ཚུན་བལྟོས་པའི་ཚུལ་འདིས་སྤོང་བའི་ཚུལ་རང་དབང་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཡང་ཆོས་ཅན་དང་བསལ་བ་སྔ་མ་ལ། རྟེན་འབྲེལ་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་འགག་བྱེད་པ་དེ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་ཚུལ་རང་དབང་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། རྟེན་འབྲེལ་རང་བཞིན་གྱིས་སྐྱེ་འགག་བྱེད་པ་དེ་འཆད་པའི་རྟེན་འབྲེལ་སྟོན་པའི་རིམ་པའི་ཚུལ་འདིས་སྤོང་ཚུལ་རང་དབང་དུས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་དང་། ཡང་དེ་འོག་ནས་འཆད་པའི་རིགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྤོང་ཚུལ་རང་དབང་དུ་གསུངས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་མདོར་བསྟན་པ། རྒྱས་པར་བཤད་པ། དོན་བསྡུ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། མཐའ་བྲལ་དུ་བསྟན་པ། དེ་རྟོགས་ཡེ་ཤེས་སྲིད་པ་ལས་གྲོལ་བའི་ལམ་དུ་བསྟན་པ། དེ་གོམས་པས་འབྲས་བུ་ཐོབ་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ། རྟེན་འབྲེལ་ཟབ་མོ་གང་གིས་རྟོགས་པ་དང་། ཟབ་མོ་མཉན་པར་གདམས་པ་དང་། ཡོད་མཐའ་འགོག་པའི་རིགས་པ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ནི། གང་དག་སོགས་རྐང་པ་བཞི་ལ། ཁོ་ན་རེ། བུ་མ་སྐྱེས་པ་དེ་བུ་སྐྱེས་པའི་སྒྲ་དོན་དུ་མི་འཐད་པ་ལྟར། རང་བཞིན་གྱིས་མ་སྐྱེས་པ་དེ་རྟེན་འབྲེལ་གྱི་སྒྲ་དོན་དུ་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མ་རྟོགས་པའི་བྱིས་པ་ལ་བལྟོས་ཏེ་འགལ་བར་རྟོགས་ན་ནི་འགལ་དུ་ཆུག །ཁོ་བོ་ཅག་ལ་མི་གནོད་དེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟིགས་པའི་བློ་ལ་བལྟོས་ན་ནི་མི་རིགས་ཏེ། དེ་ཁོ་ན་ཉིད་གཟིགས་པ
Chinese
《理六十颂》的笔记，如宗喀巴大师所说，由贾曹杰记录。 《理六十颂》的笔记，如宗喀巴大师所说，由贾曹杰记录。 《理六十颂》的笔记，如宗喀巴大师所说，贾曹杰记录完毕。 向至尊圣者们顶礼！《理六十颂》的偈颂分为三部分：造论的前行——礼赞；立誓造论——正文；将所造之善根回向菩提。 第一部分是“谁以”等四句。 怙主龙树是所立宗。在此，造论之初对导师作赞颂顶礼是有原因的：能仁佛陀薄伽梵以自性空而舍弃生灭的缘起，自主宣说了此理，因此对他作赞颂。佛 薄伽梵是所立宗。被称为能仁是有原因的：缘起自性空，以因果互相观待之理而舍弃生灭之理，自主宣说了此舍弃之理。 此外，在所立宗和前述的遮遣上：缘起自性空，因为自主宣说了缘起之理；缘起自性空，因为以阐述缘起之次第的道理自主宣说了舍弃之理；此外，又因为以下将要阐述的理性的道理自主宣说了舍弃之理。 第二部分分为：略说、广说、总结。第一部分分为三点：宣说远离边见；宣说证悟此理之智慧是脱离轮回之路；宣说通过串习此理而获得果位之方式。 第一部分包括：以何证悟甚深缘起；劝请听闻甚深之理；宣说遮止有边的道理。 第一部分是“何者”等四句。有人会说：未生之子，不应成为已生之子的语词之义；同样，自性未生，与缘起的语词之义相违。如果对于未证悟真如的孩童来说，认为相违，那就让他们认为相违吧！对我们没有损害。如果对于证悟真如之智者来说，则不应如此认为，因为证悟真如
English
A Record of the Sixty Stanzas on Reasoning, as Spoken by the Lord, Recorded by Gyaltsap Dharma Rinchen. A Record of the Sixty Stanzas on Reasoning, as Spoken by the Lord, Recorded by Gyaltsap Dharma Rinchen. A Record of the Sixty Stanzas on Reasoning, as Spoken by the Lord, Recorded by Gyaltsap Dharma Rinchen, is complete. Homage to the noble and venerable ones! The Sixty Stanzas on Reasoning are in three parts: the preliminary homage for composing the treatise; the actual subject matter, the commitment to compose; and the dedication of the merit of the composition to enlightenment. The first part is the four lines beginning with "By whom." The protector Nagarjuna is the subject. Here, there is a reason for making praise and prostration to the teacher at the beginning of composing the treatise: the Thubpa Buddha, the Bhagavan, independently taught dependent arising, which abandons inherent arising and ceasing, and for that reason, he is praised. The Buddha Bhagavan is the subject. There is a reason for saying Thubwang: because dependent arising abandons inherent arising and ceasing, and the way in which cause and effect are mutually dependent, he independently taught the way of abandoning. Furthermore, in the subject and the previous negation: dependent arising abandons inherent arising and ceasing because he independently taught the way of dependent arising; dependent arising abandons inherent arising and ceasing because he independently taught the way of abandoning through the order of teaching dependent arising; and also because he independently taught the way of abandoning through the way of reasoning that will be explained below. The second part is divided into: brief explanation, detailed explanation, and summarizing the meaning. The first part has three points: showing freedom from extremes; showing that realizing this wisdom is the path to liberation from existence; and how the result is obtained by familiarizing oneself with it. The first part includes: by what is profound dependent arising realized; advising to listen to the profound; and showing the reasoning that prevents the extreme of existence. The first part is the four lines beginning with "Those who." Someone might say: just as an unborn child is not suitable as the meaning of the word for a born child, so too, inherent non-arising contradicts the meaning of the word for dependent arising. If a child who has not realized that very nature understands it as contradictory, then let it be contradictory! It does not harm us, for if it is considered by the mind that sees that very nature,
Tibetan
འི་ཤཱ་རིའི་བུ་ལ་སོགས་པའི་གང་ཟག་གི་མཉམ་གཞག་དེ་དག་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་དེར་རང་བཞིན་མེད་པ་དང་རྟེན་འབྲེལ་མི་འགལ་བར་ཐལ། ཁྱོད་དེ་ཉིད་མ་རྟོགས་པའི་བྱིས་པའི་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དང་། མཐར་འཛིན་གྱི་བློས་དམིགས་པ་མེད་པའི་རྐྱེན་རྟེན་འབྲེལ་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་མངོན་སུམ་གྱིས་རྟོགས་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། དེར་ཐལ། ཡོད་པ་དང་མེད་པ་དང་དེ་གཉིས་ཀྱི་དབུས་ཀྱི་མཐའ་གང་ལའང་མི་གནས་པར་དངོས་པོ་མཐའ་དག་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ་མེད་ལྟ་འགོག་པའི་རིགས་པ་བཤད་ཟིན་དྲན་པ་ལ་སྦྱོར་བ། ཡོད་ ལྟ་འགོག་པའི་རིགས་པ་མཉན་པར་གདམས་པའོ། །དང་པོ་ནི། རེ་ཞིག་སོགས་རྐང་པ་གཉིས་ལ། ཁོ་ན་རེ། རྟེན་འབྲེལ་རང་བཞིན་གྱིས་མེད་པར་མི་རིགས་ཏེ། མངོན་སུམ་ལ་སོགས་པས་གནོད་པའི་ཕྱིར་དང་། ལུང་གི་གནོད་བྱེད་ཆོས་མངོན་པའི་མདོ་ལས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་པར་འབྱུང་བ་ཚེ་གསུམ་པ་དང་། ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་ཀྱི་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་གསུངས་པའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཆོས་ཅན། སྐབས་འདིར་ཉན་ཐོས་སྡེ་པའི་ངོར་ཡོན་ཏན་འགྲིབ་ཅིང་ཉེས་པ་ཀུན་གྱི་འབྱུང་གནས་མེད་ལྟ་འགོག་པའི་རིགས་པ་རྒྱས་པར་མི་སྟོན་པའི་རྒྱུ་མཚན་ཡོད་དེ། ཉན་ཐོས་ཀྱི་སྡེ་སྣོད་རང་ལས་མེད་ལྟ་འགོག་པའི་རིགས་པ་རྒྱས་པར་གསུངས་ཤིང་། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཉན་ཐོས་དེ་དག་གིས་ཀྱང་མེད་ལྟ་བཀག་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་འདིར་མ་བཤད་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ནི། རིགས་སོགས་གཉིས་ལ། རིགས་པ་གང་གིས་ཡོད་ལྟ་འགོག་པ་ལ་ཉན་ཐོས་སྡེ་པས་མཉན་པར་བྱ་བར་རིགས་ཏེ། རང་གི་སྡེ་སྣོད་ལས་ཡོད་ལྟ་འགོག་པའི་རིགས་པ་གསུངས་ཀྱང་། བར་མ་ཆད་པ་དང་། རྒྱུན་རིང་བ་དང་། གཞུང་གཅིག་ཏུ་རྒྱས་པར་མ་གསུངས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གྱིས་ཉན་ཐོས་སྡེ་པ་རྣམས་ཡོད་པར་ལྟ་བ་ལ་ཞེན་པའི་ཕྱིར། གསུམ་པ་ནི། ཇི་ལྟར་སོགས་བཞི་ལ། དངོས་སྨྲ་བ་ཆོས་ཅན། ཁྱོད་ཀྱི་ལུགས་ལ་བྱིས་པ་སོ་སོ་སྐྱོ་བོ་ཐམས་ཅད་ཕུང་པོའི་དངོས་པོ་ཕྱིས་ལེན་པ་མེད་པའི་མྱང་འདས་ཐོབ་ཟིན་པའི་བདག་ཉིད་དུ་རྒྱུ་མཚན་ཅིས་མི་འདོད་ནས་འདོད་རིགས་པར་ཐལ། ཁྱོད་ཀྱི་ ལུགས་ལ་བྱིས་པ་རྣམས་ཀྱི་དངོས་པོ་བདེན་པར་བཏགས་པ་བཞིན་དུ་དེ་དངོས་པོའི་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་དུ་གྲུབ་པའི་ཕྱིར། གཉིས་པ་ལ། མཐར་འཛིན་གྱི་ལྟ་བ་སྲིད་པ་ལས་མི་གྲོལ་བར་བསྟན། མཐའ་བྲལ་རྟོགས་པ་གྲོལ་བར་བསྟན། རྩོད་པ་སྤང་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཡོད་སོགས་གཉིས་ལ་རིམ་པ་བཞིན། དངོས་པོ་བདེན་
Chinese
舍利子等人的等持，就这些法来说，你的自性空和缘起不相违背是合理的。因为你不是不证悟此理的孩童之境，而且以不执著的智慧，现量证悟缘起自性空。因此，不住于有、无及二者之间的任何边，证悟一切事物自性空。第二，忆念已讲完的遮止无见之理，劝请听闻遮止有见之理。第一，略说等二句。有人说：缘起不应是自性空，因为有现量等妨害，而且经部的妨害是，在法句经中说了缘起三世，以及蕴、界、处各自和共同的体相。对此，圣者龙树，就法来说，此时不广为宣说声闻部派方面功德减少、一切过患之来源的遮止无见之理是有原因的，因为声闻的律藏中已经广说了遮止无见之理，而且因为依靠它，那些声闻也遮止了无见的缘故，所以这里没有宣说。第二，理等二句。以何种道理遮止有见，声闻部派应该听闻，因为即使在自己的律藏中说了遮止有见的道理，但是由于没有不间断、长久，也没有在一个论典中广说，所以声闻部派执着于有见。第三，如何等四句。实事师，就法来说，按照你的观点，为什么不认为所有愚笨的孩童都已获得没有后取的蕴之涅槃，而认为应该这样认为呢？因为按照你的观点，孩童们将事物执着为真实，如同它成立为事物的实相一样。第二，显示执边之见不从有中解脱，显示离边之悟解脱，舍弃诤论。第一，有等二句，次第为四。事物真实
English
The samadhi of individuals such as Shariputra, concerning these dharmas, it is reasonable that your emptiness of inherent existence and dependent origination are not contradictory. Because you are not in the realm of children who do not realize this, and with non-grasping wisdom, you directly realize the emptiness of dependent origination. Therefore, without dwelling on any extreme of existence, non-existence, or between the two, you realize the emptiness of inherent existence of all things. Secondly, remember the reasoning of refuting nihilistic views that has already been explained, and encourage listening to the reasoning of refuting realistic views. First, briefly explain the two lines. Someone says: Dependent origination should not be empty of inherent existence, because it is hindered by direct perception, etc., and the hindrance of the sutras is that the three times of dependent origination are mentioned in the Dhammapada Sutra, as well as the individual and common characteristics of the aggregates, elements, and sense bases. In response to this, the Holy Nagarjuna, concerning the Dharma, there is a reason why the reasoning of refuting nihilistic views, which is the source of diminishing merits and all faults from the perspective of the Shravaka school, is not widely explained at this time, because the reasoning of refuting nihilistic views has already been widely explained in the Shravaka's Vinaya Pitaka, and because those Shravakas also refuted nihilistic views by relying on it, it is not explained here. Second, the two lines of reasoning, etc. With what kind of reasoning should the Shravaka school listen to the refutation of realistic views, because even though the reasoning of refuting realistic views is mentioned in their own Vinaya Pitaka, it is not explained continuously, for a long time, nor widely in one treatise, so the Shravaka schools are attached to realistic views. Third, the four lines of how, etc. Realists, concerning the Dharma, according to your view, why do you not think that all foolish children have already attained the Nirvana of the aggregates without subsequent acquisition, but think that it should be thought so? Because according to your view, children grasp things as real, just as it is established as the reality of things. Second, it shows that the view of grasping extremes does not liberate from existence, it shows that the realization of being free from extremes liberates, and it abandons disputes. First, the two lines of existence, etc., are in order of four. Things are real.