Tibetan
་ནུར་པ་ལ་སོགས་པ། རིམ་བཞིན་འབྱུང་བ་རྣམས་སོ། །མིང་དང་གཟུགས་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་མཆེད་རྣམས་འབྱུང་བ་སྟེ། དབང་པོ་དང་། རྣམ་པར་ཤེས་པ་དང་། ཡུལ་གསུམ་ཚོགས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། རེག་པ་འབྱུང་བའོ། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བདེ་སྡུག་བཏང་སྙོམས་པ་གསུམ་ཉམས་སུ་མྱོང་བར་བྱེད་པའི་ཚོར་བ་འབྱུང་བའོ། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་བདེ་བ་ཡིན་ན་མི་འབྲལ་བར་ཉམས་སུ་མྱོང་འདོད་ཀྱི་སྲེད་པ་དང་། སྡུག་བསྔལ་ཡིན་ན་དོར་བར་འདོད་པའི་སྲེད་པ་དང་། ལུང་མ་བསྟན་ཡིན་ན་བཏང་སྙོམས་སུ་བཞག་པར་འདོད་པ་སྟེ། སྲེད་པ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ཡུལ་དངོས་སུ་ཉམས་སུ་མྱོང་ཞིང་དང་དུ་བླངས་པའི་ལེན་པ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ངན་སོང་དང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་བར་བྱེད་པའི་སྲིད་པ་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་ངན་སོང་དང་སྐྱེ་བའི་ཚོགས་རྣམས་འབྱུང་ངོ་། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་རྒ་ཤི་འབྱུང་སྟེ། རྒ་བ་ནི་ལུས་ཡོངས་སུ་སྨིན་པའོ། །ཤི་བ་ནི་ལུས་ཡོངས་སུ་དོར་བའོ། །ཡང་སྐྱེ་བ་སྔ་མའི་མ་རིག་པ་དང་། འདུ་བྱེད་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས་ཚེ་འདིའི་མིང་དང་གཟུགས་ནས་སྲིད་པའི་བར་འབྱུང་ལ། དེ་ལ་བརྟེན་ནས་སྐྱེ་བ་སྔ་མའི་སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་ཤི་འབྱུང་བའོ། །ཡང་ཚེ་འདིའི་མ་རིག་པ་དང་། འདུ་བྱེད་དང་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལ་བརྟེན་ནས། སྐྱེ་བ་ཕྱི་མའི་མིང་གཟུགས་ནས་སྲིད་པའི་བར་འབྱུང་བའོ། །དེ་ལ་བརྟེན་ནས་དེའི་ཡང་སྐྱེ་བ་ཕྱི་མའི་སྐྱེ་བ་དང་། རྒ་ཤི་འབྱུང་། དེ་བཞིན་སྐྱེ་བ་སྔ་ཕྱི་ཐམས་ཅད་ལ་ཤེས། །དེ་ལྟར་ ན་རྟེན་འབྲེལ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་ཀྱི་ཟོ་ཆུན་གྱི་རྒྱུན་ལྟར་རང་དབང་མེད་པར་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་མཐའ་མེད་བཟོད་གླགས་མེད་པ་མྱོང་བར་བྱེད། །དེ་ཐམས་ཅད་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་འབའ་ཞིག་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བར་ཤེས་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་བཟློག་བསྒོམ་པ་ནི་དེ་ལྟར་ངན་སོང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་རང་བཞིན་ཅན་ཡིན་པས། ངན་སོང་དང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ནི་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་སྤངས་པས་འགག་པར་འགྱུར་རོ། །ཇི་སྲིད་བདག་འཛིན་མ་སྤངས་པ་དེ་སྲིད་དུ་ནི་སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་ཆུ་བོའི་རྒྱུན་བཞིན་དུ་འབྱུང་སྟེ། སྡུག་བསྔལ་ཐམས་ཅད་རྒྱུ་དང་རྐྱེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་དེ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དཔེར་ན་ཕྱིའི་རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོ་དེ་ཡོད་ཀྱི་བར་དུ་ཆུ་བྲན་རྣམས་འབྱུང་བ་ལྟ་བུའོ། །འོ་ན་བདག་ཏུ་འཛིན་
Chinese
努尔巴等等，是次第产生的。依赖于名和色，产生六处，即根、识和境三者聚合，产生触。依赖于此，产生感受，即体验苦、乐、舍三种感受。依赖于此，产生贪爱，即如果是乐受，就产生不愿分离、想要体验的贪爱；如果是苦受，就产生想要抛弃的贪爱；如果是舍受，就产生想要保持舍的状态的贪爱。依赖于此，产生实实在在地体验并接受的取。依赖于此，产生导致堕入恶趣和轮回之苦的有。依赖于此，产生恶趣和出生的集合。依赖于此，产生老死，衰老是身体完全成熟，死亡是身体完全抛弃。再者，依赖于前世的无明、行和识，产生今生的名色乃至有。依赖于此，产生前世的生和老死。再者，依赖于今生的无明、行和识，产生来世的名色乃至有。依赖于此，产生其来世的生和老死。同样，要知道一切前世后世。这样，就像十二缘起的汲水桶的链条一样，一切众生不由自主地体验着无尽的、无法忍受的轮回之苦。要知道，这一切都仅仅依赖于我执而产生。第二，修习逆转缘起之理，既然一切恶趣轮回之苦的自性都是我执，那么，一切恶趣和轮回之苦都将因舍弃我执而止息。只要没有舍弃我执，那么一切痛苦也将如河流般不断产生，因为一切痛苦的因和缘的自性——我执——存在。例如，就像只要外面的大海存在，水滴就会不断产生一样。那么，我执
English
Nurpa and so on, these arise in sequence. Dependent on name and form, the sense bases arise, that is, dependent on the aggregation of the three: faculty, consciousness, and object, contact arises. Dependent on that, feeling arises, which experiences the three: pleasure, pain, and equanimity. Dependent on that, craving arises, that is, if it is a pleasant feeling, craving arises desiring to experience it without separation; if it is a painful feeling, craving arises desiring to abandon it; if it is an unlabelled feeling, craving arises desiring to remain in equanimity. Dependent on that, grasping arises, which actually experiences and accepts the object. Dependent on that, existence arises, which causes the suffering of falling into the lower realms and samsara. Dependent on that, the aggregates of the lower realms and birth arise. Dependent on that, aging and death arise, aging is the complete ripening of the body, death is the complete abandonment of the body. Furthermore, dependent on the ignorance, action, and consciousness of the previous life, name and form up to existence arise in this life. Dependent on that, the birth and aging and death of the previous life arise. Furthermore, dependent on the ignorance, action, and consciousness of this life, name and form up to existence of the future life arise. Dependent on that, the birth and aging and death of that future life arise. Likewise, know all previous and future lives. Thus, like the chain of a water bucket of the twelve links of dependent origination, all sentient beings involuntarily experience endless, unbearable suffering of samsara. Know that all of this arises solely dependent on self-grasping. Second, meditating on the reversal of dependent origination, since the nature of all the suffering of the lower realms and samsara is self-grasping, then all the suffering of the lower realms and samsara will cease by abandoning self-grasping. As long as self-grasping is not abandoned, then all suffering will arise continuously like a river, because the nature of all the causes and conditions of suffering—self-grasping—exists. For example, it is like how drops of water arise as long as the great outer ocean exists. So, self-grasping
Tibetan
པ་དེ་གང་གིས་སྤངས་པར་འགྱུར་ཞེ་ན། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས་སྤངས་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་མ་ཡིན་པའི་དགེ་བའི་བྱ་བ་རྣམས་ཀྱིས་སྤངས་པར་མི་ནུས་སམ་ཞེ་ན། དེ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་བདག་ཏུ་འཛིན་པའི་ཡན་ལག་ཏུ་གྱུར་པའི། ཉོན་མོངས་པ་འདོད་ཆགས། ཞེ་སྡང་ཕྲག་དོག་ལ་སོགས་རེ་རེ་ཟུང་རེ་ཙམ་གནས་སྐབས་འགའ་ཞིག་དག་ཏུ་ཉོན་མོངས་པའི་རྒྱུ་བྱེད་དེ། དེ་ཡང་ཐོས་བསམ་གྱི་ཡོན་ཏན་གྱིས་མཁས་པ་ཆེན་པོར་གྱུར་པ་དང་། བདག་ནི་མཁས་པའོ་སྙམ་པའི་ང་རྒྱལ་གྱི་ང་རྒྱལ་ཏེ། ཕྲག་དོག་དང་འགྲན་སེམས་དང་། བརྙས་ཆོས་དང་། གཞན་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་ཁྱད་དུ་གསོག་པ་ལ་སོགས་ཀྱི་ཉོན་མོངས་པ་མཁས་པའི་ཡོན་ཏན་ལ་བརྟེན་ནས་འབྱུང་བ་དང་། ཡང་འགའ་ཞིག་གི་དབེན་པའི་གནས་སུ་ཞི་གནས་ཀྱི་རྒྱུའི་ངོ་བོ་བསྒྲུབ་ཅིང་གནས་ཏེ་ཡོན་ཏན་ཅུང་ཟད་དམ་ཆེན་པོ་ཡང་རུང་སྟེ། རང་གི་ཉམས་སུ་མྱོང་བ་དང་། དེས་ཀུན་ཏུ་ང་རྒྱལ་ནས། གཞན་དབེན་པའི་གནས་སུ་གནས་པ་མ་ཡིན་པའི་མཁས་པ་དང་། བཙུན་པོ་ལ་སོགས་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ལ་སྨོད་པ་དང་། ཕྲག་དོག་ལ་སོགས་ཉོན་མོངས་པ་སྐྱེད་པར་བྱེད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་སྦྱིན་པ་བཏང་བ་དང་། ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བ་དང་། བཟོད་པ་སྒོམ་པ་དང་། བརྩོན་འགྲུས་རྩོམ་པ་དང་། བསམ་གཏན་ལ་མཉམ་པར་བཞག་པ་དང་། གཞན་ཡང་དགེ་བའི་བྱ་བ་གང་བྱེད་ཀྱང་རུང་སྟེ། དེ་དག་གིས་ཉོན་མོངས་པ་འབའ་ཞིག་གི་གཉེན་པོ་བྱེད་ཅིང་། གནས་སྐབས་ཀྱི་བདེ་འབྲས་འགའ་ཞིག་འབྱུང་བར་བྱེད་ཀྱང་། གཏན་གྱི་བདེ་བ་ཐར་པ་དང་། ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་དང་། སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་སྤོང་བར་བྱེད་པ་ནི་མ་ཡིན་ཏེ། བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ལྟར་བདག་མེད་རྟོགས་པའི་ཤེས་རབ་མ་གཏོགས་པའི་དགེ་བའི་བྱ་བ་གཞན་གྱིས་བདག་འཛིན་སྤོང་བར་མི་ནུས་ལ། ཇི་སྲིད་བདག་འཛིན་གྱི་ཕུང་པོ་ལ་བརྟེན་ནས། ངར་འཛིན་པ་དེ་སྲིད་དུ་ནི་ངན་སོང་འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ལས་གྲོལ་བའི་གནས་སྐབས་མེད་དེ། འཕགས་པ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། ཇི་སྲིད་ཕུང་པོ་འཛིན་ཡོད་པ། །དེ་སྲིད་དེ་ལ་ངར་འཛིན་ཡོད། །ངར་འཛིན་ཡོད་ན་ཡང་ལས་ཏེ། །དེ་ལས་ཡང་ནི་སྐྱེ་བར་འགྱུར། །ཞེས་གསུངས་པ་དང་། སློབ་དཔོན་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་ཞལ་སྔ་ནས་ཀྱང་། དང་པོར་ང་ཞེས་བདག་ལ་མངོན་ཞེན་ཅིང་། །བདག་གིས་འདི་ཞེས་དངོས་ལ་ཆགས་སྐྱེད་པ། །ཟོ་ཆུན་འཕྱན་ལྟར་རང་དབང་མེད་པ་ཡིས། །འགྲོ་ལ་སྙིང་རྗེ་གྱུར་གང་དེ་ལ་འདུད
Chinese
那么，它会被什么所舍弃呢？会被证悟无我的智慧所舍弃。如果说，不是它的其他善行不能舍弃吗？那些善行也会成为执著于我的支分，贪欲、嗔恨、嫉妒等烦恼，仅仅暂时地成为某些烦恼的因。而且，通过听闻和思考的功德，成为了大学者，生起“我是学者”的傲慢之慢； 嫉妒和竞争心，轻蔑法，以及在一切方面胜过他人等烦恼，依赖于学者的功德而产生。还有，有些人于寂静处修习止观之因，安住于此，无论功德大小，通过自己的体验，由此生起傲慢，对不住在寂静处的学者和僧人等殊胜之人进行诽谤，生起嫉妒等烦恼。同样，布施、持戒、修忍、精进、禅定，以及其他任何善行，它们仅仅是烦恼的对治，暂时产生一些安乐的果报，但不能获得究竟的安乐解脱和一切智智，也不能舍弃一切障碍，因为它们缺乏证悟无我的智慧。因此，除了证悟无我的智慧之外，其他的善行不能舍弃我执，只要依赖于我执的蕴，只要有我执，就没有从恶趣轮回的痛苦中解脱的机会。 圣者龙树菩萨也说：“只要蕴的执著存在，那么我执就存在于此。如果我执存在，那么业就存在；从那（业）又会产生（轮回）。” 还有，导师月称菩萨也说：“最初以‘我’之名而执著于我，以‘我的’之名而对事物生起贪著，如水车般不由自主，对众生生起悲悯者，我向他顶礼。”
English
Then, by what will it be abandoned? It will be abandoned by the wisdom that realizes selflessness. If you ask, can't other virtuous deeds besides that abandon it? Those deeds also become branches of clinging to self. Afflictions such as desire, hatred, jealousy, etc., merely temporarily become the cause of some afflictions. Moreover, through the merit of hearing and thinking, one becomes a great scholar, and arrogance arises from the pride of thinking, "I am a scholar"; Afflictions such as jealousy and competitiveness, contempt for the Dharma, and surpassing others in every way arise from relying on the merits of a scholar. Also, some people cultivate the cause of tranquility in solitary places and abide there. Whether the merit is small or great, through their own experience, arrogance arises from that, and they slander scholars and monks, etc., who do not reside in solitary places, and generate afflictions such as jealousy. Similarly, giving, keeping vows, cultivating patience, exerting effort, meditating, and whatever other virtuous deeds one may do, these are merely antidotes to afflictions and temporarily produce some fruits of happiness, but they do not attain ultimate happiness, liberation, and omniscience, nor do they abandon all obscurations, because they lack the wisdom that realizes selflessness. Therefore, other virtuous deeds besides the wisdom that realizes selflessness cannot abandon self-grasping, and as long as one relies on the aggregates of self-grasping, as long as there is self-grasping, there is no opportunity to be liberated from the suffering of the lower realms of samsara. The noble Nagarjuna also said, "As long as there is clinging to the aggregates, so long will self-grasping exist. If self-grasping exists, then karma exists; from that (karma) birth will again occur." Also, the teacher Chandrakirti said, "First, clinging to the self with the name 'I,' and generating attachment to things with the name 'mine,' like a water wheel, involuntarily, to the one who has compassion for beings, I prostrate."