Tibetan
བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་རིམ་པའི་འཁྲིད་ཀྱི་ས་བཅད། བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་རིམ་པའི་འཁྲིད་ཀྱི་ས་བཅད། བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་རིམ་པའི་འཁྲིད་ཀྱི་ས་བཅད་བཞུགས་སོ། ། ན་མོ་མཉྫུ་གྷོ་ཥཱ་ཡ། བྱང་ཆུབ་ལམ་གྱི་རིམ་པའི་འཁྲིད་ལ་བཞི། ཆོས་ཁུངས་བཙུན་པར་བསྟན་པའི་ཕྱིར་མཛད་པ་པོའི་ཆེ་བ་བསྟན་པ། །གདམས་ངག་ལ་གུས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་ཆེ་བ་བསྟན་པ་དང༌། ཆེ་བ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ལ་ཉན་བཤད་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དང༌། གདམས་པ་དངོས་ཀྱིས་སློབ་མ་ཇི་ལྟར་བཀྲི་བའི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ་རིགས་ཕུན་སུམ་ཚོགས་པར་སྐྱེ་བ་བཞེས་པའི་ཚུལ། རྟེན་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་བརྙེས་པའི་ཚུལ། བརྙེས་ནས་བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་མཛད་པའི་ཚུལ་ལོ། །རྟེན་དེ་ལ་ཡོན་ཏན་བརྙེས་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། མང་དུ་མཁྱེན་པ་ལུང་གི་ཡོན་ཏན་བརྙེས་ཚུལ་དང༌། ཚུལ་བཞིན་བསྒྲུབས་པ་རྟོགས་པའི་ཡོན་ཏན་བརྙེས་ཚུལ་ལོ། །དེ་ལ་གསུམ། ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པ། ལྷག་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པ། ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སོ་སོ་ཐར་པའི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ། རིག་པ་འཛིན་པའི་སྡོམ་པ་དང་ལྡན་པའི་ཚུལ་ལོ། །ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་གཉིས། ཐུན་མོང་བ་དང༌། ཐུན་མོང་མིན་པའོ། །ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པ་དང་ལྡན་པ་ལ་གཉིས། ཐུན་མོང་དང༌། ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའོ། །བསྟན་པ་ལ་བྱ་བ་མཛད་པ་ལ་གཉིས། རྒྱ་གར་དུ་མཛད་ཚུལ་དང༌། བོད་དུ་མཛད་ཚུལ་ལོ། །གཉིས་པ་གདམས་ངག་ལ་གུས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཆོས་ཀྱི་ཆེ་བ་བསྟན་པ་ལ་བཞི། བསྟན་པ་ཐམས་ཅད་འགལ་མེད་དུ་རྟོགས་ པའི་ཆེ་བ། གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་གདམས་ངག་ཏུ་འཆར་བའི་ཆེ་བ། རྒྱལ་བའི་དགོངས་པ་བདེ་བླག་ཏུ་རྙེད་པའི་ཆེ་བ། ཉེས་སྤྱོད་ཆེན་པོ་རང་འགགས་སུ་འགྲོ་བའི་ཆེ་བའོ། །གསུམ་པ་ཆེ་བ་གཉིས་དང་ལྡན་པའི་ཆོས་ལ་ཉན་བཤད་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་ལ་གསུམ། ཉན་པའི་ཚུལ། བཤད་པའི་ཚུལ་དང༌། མཇུག་ཏུ་ཐུན་མོང་དུ་བྱ་བའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཆོས་ཐོས་པའི་ཕན་ཡོན་བསམ་པ། ཆོས་དང་ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་རིམ་གྲོ་བྱེད་པ། ཉན་པའི་ཚུལ་དངོས་སོ། །འདི་ལ་གཉིས། སྣོད་ཀྱི་སྐྱོན་གསུམ་སྤང་པ། འདུ་ཤེས་དྲུག་བསྟེན་པའོ། །འདི་ལ་དྲུག །རང་ལ་ནད་པ་ལྟ་བུའི་འདུ་ཤེས། ཆོས་སྨྲ་བ་ལ་སྨན་པའི་འདུ་ཤེས། རྗེས་སུ་བསྟན་པ་ལ་སྨན་གྱི་འདུ་ཤེས། ནན་ཏན་ཉམས་སུ་བླངས་པ་ལ་ནད་འཚོ་བའི་འདུ་ཤེས། དེ་བ
Chinese
菩提道次第引导之科判。 菩提道次第引导之科判。 菩提道次第引导之科判 敬礼曼殊郭夏雅！ 菩提道次第引导分四：为显示佛法来源清净而宣说作者之伟大；为生起对教授的恭敬而宣说佛法之伟大；如何听闻讲说具足二种伟大的佛法；以真实的教授如何引导弟子的次第。 第一，分三：示现圆满种姓之生；于彼所依获得功德之相；获得后于教法作事业之相。 于彼所依获得功德之相分二：多闻而获得教理功德之相；如理修习而获得证悟功德之相。 其中分三： 具足增上戒律之学；具足增上等持之学；具足增上智慧之学。 第一，分三：具足别解脱戒之相；具足菩萨戒之相；具足明咒持明者戒之相。 具足等持之学分二：共同与不共同。 具足智慧之学分二：共同与不共同。 于教法作事业分二：于印度作事业之相；于西藏作事业之相。 第二，为生起对教授的恭敬而宣说佛法之伟大分四：通达一切教法无违之伟大；一切经论皆成为教授之伟大；轻易获得佛之密意的伟大；重大恶行自然止息之伟大。 第三，如何听闻讲说具足二种伟大的佛法分三：听闻之相；讲说之相；结尾共同应作之相。 第一，分三：思惟听闻佛法之利益；对佛法与说法者作恭敬；真实的听闻之相。 此分二：断除容器之三种过失；依止六种意乐。 此有六：于自身视为病人般的意乐；于说法者视为医生般的意乐；于所教示视为药物般的意乐；于精勤修持视为疗病般的意乐；彼等
Tibetan
ཞིན་གཤེགས་པ་ལ་སྐྱེས་བུ་དམ་པའི་འདུ་ཤེས། ཆོས་ཀྱི་ཚུལ་ལ་རིང་དུ་གནས་པའི་འདུ་ཤེས་བསྐྱེད་པའོ། །གཉིས་པ་ཆོས་བཤད་པའི་ཚུལ་ལ་བཞི། ཆོས་བཤད་པའི་ཕན་ཡོན་བསམ་པ། སྟོན་པ་དང་ཆོས་ལ་རིམ་གྲོ་བསྐྱེད་པ། བསམ་པ་དང་སྦྱོར་བ་ཇི་ལྟ་བུས་བཤད་པ། ཡུལ་གང་ལ་བཤད་པ་དང་མི་བཤད་པའི་ཁྱད་པར་རོ། །བཞི་པ་གདམས་ངག་དངོས་ཀྱིས་སློབ་མ་ཇི་ལྟར་བཀྲི་བའི་རིམ་པ་ལ་གཉིས། ལམ་གྱི་རྩ་བ་བཤེས་གཉེན་བསྟེན་པའི་ཚུལ་དང༌། བསྟེན་ནས་བློ་ཇི་ལྟར་སྦྱང་བའི་རིམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ངེས་པ་བསྐྱེད་པའི་ཕྱིར་ཅུང་ཟད་སྤྲོས་ཏེ་བཤད་པ་དང༌། སྐྱོང་ཚུལ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་དྲུག །བསྟེན་བྱ་དགེ་བའི་ བཤེས་གཉེན་གྱི་མཚན་ཉིད། སྟེན་བྱེད་སློབ་པའི་མཚན་ཉིད། དེས་དེ་ཇི་ལྟར་བསྟེན་པའི་ཚུལ། བསྟེན་པའི་ཕན་ཡོན། མ་བསྟེན་པའི་ཉེས་དམིགས། དེ་དག་གི་དོན་བསྡུ་པའོ། །གསུམ་པ་དེས་དེ་ཇི་ལྟར་བསྟེན་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། བསམ་པས་བསྟེན་ཚུལ་དང༌། སྦྱོར་བས་བསྟེན་ཚུལ་ལོ། །དད་པོ་ལ་གསུམ། བསྟེན་པའི་བསམ་པ་སྤྱིར་བསྟན་པ་དང༌། ཁྱད་པར་དུ་རྩ་བ་དད་པ་སྦྱང་བ་དང༌། བཀའ་དྲིན་རྗེས་སུ་དྲན་ཏེ་གུས་པར་བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་སྐྱོང་ཚུལ་མདོར་བསྡུས་ཏེ་བསྟན་པ་ལ་གཉིས། སྐྱོང་ཚུལ་དངོས་དང༌། དེ་ལ་ལོག་རྟོག་དགག་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། ཐུན་གྱི་ངོ་བོ་ལ་ཇི་ལྟར་བྱ་བ་དང༌། ཐུན་མཚམས་སུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། སྦྱོར་བའི་ཆོས། དངོས་གཞི་ལ་ཇི་ལྟར་བསྐྱང་བ་དང༌། འཇུག་ཏུ་ཇི་ལྟར་བྱ་བའོ། །གཉིས་པ་ལ་གཉིས། སྤྱིའི་སྐྱོང་ཚུལ་དང༌། སྐབས་འདིའི་སྐྱོང་ཚུལ་ལོ། །གཉིས་པ་བསྟེན་ནས་བློ་ཇི་ལྟར་སྦྱང་བའི་རིམ་པ་ལ་གཉིས། དལ་བའི་རྟེན་ལ་སྙིང་པོ་བླང་བའི་ཕྱིར་དུ་བསྐུལ་བ་དང༌། སྙིང་པོ་ཇི་ལྟར་ལེན་པའི་ཚུལ་ལོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། དལ་འབྱོར་ངོས་བཟུང་བ་དང༌། དེ་དོན་ཆེ་བ་བསམ་པ་དང༌། རྙེད་དཀའ་བ་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། དལ་བ་དང༌། འབྱོར་པའོ། །དེ་ལ་གཉིས། རང་འབྱོར་དང༌། གཞན་འབྱོར་རོ། །གཉིས་པ་སྙིང་པོ་ཇི་ལྟར་ལེན་པའི་ཚུལ་ལ་གཉིས། ལམ་སྤྱིའི་རྣམ་གཞག་ལ་ངེས་པ་བསྐྱེད་པ་དང༌། དེ་ལ་སྙིང་པོ་ལེན་ཚུལ་དངོས་སོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་དུ་གསུང་རབ་ཐམས་ཅད་འདུ་ ཚུལ་དང༌། སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་སྒོ་ནས་རིམ་པ་བཞིན་དུ་འཁྲིད་པའི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་གཉིས། སྐྱེས་བུ་གསུམ་གྱི་ལམ་གྱི་སྒོ་ནས་འཁྲིད་པའི་དོན་གང་ཡིན་པ་དང༌། རིམ་པ་དེ་ལྟར་འཁྲིད་པའི་རྒྱུ་མཚན་བསྟན་པའོ། །དེ་ལ་གཉིས། རྒྱུ་མཚན་དངོས་དང༌། དགོས་པའོ། །གཉིས་པ། དེ་ལ་སྙིང་པོ་ལེན་ཚུལ་དངོས་ལ་གསུམ། སྐྱེས་བུ་ཆུང་ངུ་དང་ཐུན་མོང་པའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་བློ་སྦྱང་བ་དང༌། འབྲིང་དང་ཐུན་མོང་བའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་བློ་སྦྱང་བ་དང༌། སྐྱེས་བུ་ཆེན་པའི་ལམ་གྱི་རིམ་པ་ལ་བློ་སྦྱང་བའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། ཆུང་ངུའི་བསམ་པ་སྦྱང་བ་དངོས། དེ་སྐྱེས་པའི་ཚད། དེ་ལ་ལོག་པར་རྟོག་པ་བསལ་བའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མ་དོན་གཉེར་གྱི་བློ་བསྐྱེད་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མར་བདེ་བའི་ཐབས་བསྟེན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། འཇིག་རྟེན་འདིར་རིང་དུ་མི་གནས་པའི་འཆི་བ་རྗེས་སུ་དྲན་པ་དང༌། འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ་འགྲོ་བ་གཉིས་ཀྱི་བདེ་སྡུག་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི། །འཆི་བ་དྲན་བ་མ་བསྒོམས་བའི་ཉེས་དམིགས། བསྒོམས་པའི་ཕན་ཡོན། འཆི་བ་དྲན་པའི་བློ་ཇི་ལྟ་བུ་ཞིག་བསྐྱེད་པ། འཆི་བ་དྲན་པ་བསྒོམ་པའི་ཚུལ་ལོ། །འདི་ལ་གསུམ། ངེས་པར་འཆི་བ་བསམ་པ་དང༌། ནམ་འཆི་ངེས་པ་མེད་པ་བསམ་པ་དང༌། འཆི་བའི་ཚེ་ཆོས་མ་གཏོགས་པ་གང་གིས་ཀྱང་མི་ཕན་པ་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་གསུམ། འཆི་བདག་ངེས་པར་འོང་བ་དེའང་རྐྱེན་གྱིས་བཟློག་ཏུ་མེད་པ་བསམ་པ། ཚེ་ལ་སྣོན་བ་མེད་ཅིང་འབྲིད་བྱེད་པར་མ་ཆད་དུ་ཡོད་ པ་བསམ་པ། གསོན་པའི་ཚེ་ནའང་ཆོས་བྱ་བའི་ལོང་མེད་པར་འཆི་བ་བསམ་པའོ། །གཉིས་པ་ནམ་འཆི་ངེས་མེད་བསམ་པ་ལ་གསུམ། འཛམྦུ་གླིང་པའི་ཚེ་ལ་ངེས་པ་མེད་པ་བསམ་པ་དང༌། འཆི་རྐྱེན་ཤིན་ཏུ་མང་ཞིང་གསོན་རྐྱེན་ཉུང་བ་བསམ་པ་དང༌། ལུས་ཤིན་ཏུ་ཉམ་ཆུང་བས་ནམ་འཆི་ངེས་བ་མེད་པ་བསམ་པའོ། །གསུམ་པ་འཆི་བའི་ཚེ་ཆོས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་གང་གིས་ཀྱང་མི་ཕན་པ་བསམ་པ་ལ་གསུམ་ལུས་ལོངས་སྤྱོད་གཉེན་ནོ། །གཉིས་པ་འཇིག་རྟེན་ཕྱི་མར་ཇི་ལྟར་འགྱུར་བ། འགྲོ་བ་གཉིས་ཀྱི་བདེ་སྡུག་བསམ་པ། གཉིས་ཀྱི་ནང་ནས་ངན་འགྲོའི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པ་ལ་གསུམ། དམྱལ་བ་དང༌། དུད་འགྲོ་དང༌། ཡི་དྭགས་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པའོ། །དང་པོ་ལ་བཞི་སེམས་ཅན་དམྱལ་བ་ཆེན་པོ་དང༌། ཉེ་འཁོར་བའི་དམྱལ་བ་དང༌། གྲང་བའི་དམྱལ་བ་དང༌། ཉི་ཚེ་བའི་དམྱལ་བའོ། །དང་པོ་ལ་བརྒྱད། ཡང་སོས། ཐིག་ནག །བསྡུས་འཇོམས། ངུ་འབོད། ངུ་འབོད་ཆེན་པོ། ཚ་བ། རབ་ཏུ་ཚ་བ། མནར་མེད་ཀྱི་སྡུག་བསྔལ་བསམ་པའོ། །གྲངས་བའི་དམྱལ་བ་ལ་བརྒྱད། ཆུ་བུར་ཅན། ཆུ་བུར་རྡོལ་བའི་ཁྱད་
Chinese
对于善逝生起圣者的想法。对于法的正理生起长久住世的想法。第二，关于讲法的方式有四点：思考讲法的利益，对导师和法生起恭敬心，以何种想法和行为来讲述，在何处讲述和不讲述的差别。第四，以实际的教诲如何引导弟子的次第分为二：依止善知识作为道路的根本的方式，以及依止后如何修心的次第。第一部分分为二：为了生起定解而稍微 विस्तृत 讲述，以及简略地展示修持的方式。第一部分分为六：所依止的善知识的特征，能依止的弟子的特征，以何种方式依止他，依止的利益，不依止的过患，以及归纳这些要点。第三，以何种方式依止他分为二：以意乐依止的方式，以及以行为依止的方式。前者分为三：总的展示依止的意乐，特别地修习根本的信心，以及忆念恩德而恭敬。第二，简略地展示修持的方式分为二：实际的修持方式，以及对它的邪分别进行遮破。第一部分分为二：在座上的本体中如何做，以及在座间如何做。第一部分分为三：加行法，正行时如何修持，以及结尾时如何做。第二部分分为二：共同的修持方式，以及此时的修持方式。第二，依止后如何修心的次第分为二：为了在暇满人身中获取精华而策励，以及如何获取精华的方式。第一部分分为三：认识暇满，思考它的意义重大，以及思考它难以获得。第一部分分为二：暇满和圆满。其中分为二：自圆满和他圆满。第二，如何获取精华的方式分为二：对共同道路的体性生起定解，以及对此实际获取精华的方式。第一部分分为二：一切经论都包含在三士道的道理中，以及通过三士道的门径依次引导的理由。其中分为二：通过三士道的门径引导的意义是什么？
English
To generate the thought of a holy being towards the Sugata. To generate the thought of abiding long in the ways of Dharma. Second, regarding the manner of teaching the Dharma, there are four points: contemplating the benefits of teaching the Dharma, generating respect for the teacher and the Dharma, in what manner of thought and action to teach, and the distinction between where to teach and not to teach. Fourth, the order of how to guide the disciple with actual instructions is divided into two: the manner of relying on a spiritual friend as the root of the path, and the order of how to train the mind after relying on him. The first part is divided into two: explaining in some detail in order to generate certainty, and briefly showing the manner of cultivation. The first part is divided into six: the characteristics of a virtuous spiritual friend to be relied upon, the characteristics of a disciple who can rely on him, how he relies on him, the benefits of relying on him, the faults of not relying on him, and summarizing these points. Third, the manner in which he relies on him is divided into two: the manner of relying on him with thought, and the manner of relying on him with action. The former is divided into three: generally showing the thought of relying on him, especially cultivating the root of faith, and remembering his kindness and being respectful. Second, briefly showing the manner of cultivation is divided into two: the actual manner of cultivation, and refuting wrong conceptions about it. The first part is divided into two: how to act in the nature of the session, and how to act in the intervals between sessions. The first part is divided into three: the preparatory Dharma, how to cultivate during the main practice, and how to act at the conclusion. The second part is divided into two: the common manner of cultivation, and the manner of cultivation in this case. Second, the order of how to train the mind after relying on him is divided into two: urging to take the essence in the leisure and endowment, and the manner of how to take the essence. The first part is divided into three: identifying leisure and endowment, thinking about its great meaning, and thinking about its difficulty to obtain. The first part is divided into two: leisure and endowment. Among them, there are two: self-endowment and other-endowment. Second, the manner of how to take the essence is divided into two: generating certainty in the general framework of the path, and the actual manner of taking the essence in it. The first part is divided into two: all the scriptures are included in the path of the three types of persons, and the reason for guiding sequentially through the door of the path of the three types of persons. Among them, there are two: what is the meaning of guiding through the door of the path of the three types of persons?
Chinese
，以及阐述如此引导次第的理由。分为二：理由本身和必要性。第二，其中实际取精要的方式有三：修习与小士夫共同的道次第，修习与中士夫共同的道次第，以及修习与大士夫的道次第。第一部分有三：实际修习小士夫的想法，其生起的量，以及消除对其的错误观念。第一部分有二：生起寻求来世的意乐，以及依止来世安乐的方法。第一部分有二：忆念不长久住于此世的死亡，以及思考来世如何转变，二趣的苦乐。第一部分有四：不修习忆念死亡的过患，修习的利益，生起何种忆念死亡的意乐，以及修习忆念死亡的方式。这有三：思考必定会死亡，思考何时死亡没有定准，以及思考死亡时除了佛法之外，任何事物都无益处。第一部分有三：思考死主必定会到来，而且无法以任何因缘阻挡，思考寿命不会增加，而且减少寿命的情况持续不断，思考即使在活着的时候，也没有时间修行佛法而死亡。第二，思考何时死亡没有定准有三：思考赡部洲人的寿命没有定准，思考死亡的因缘非常多，而生存的因缘很少，思考身体非常脆弱，因此何时死亡没有定准。第三，思考死亡时除了佛法之外，其他任何事物都无益处，有三：身体、受用、亲友。第二，来世如何转变，思考二趣的苦乐。在二者之中，思考恶趣的痛苦有三：地狱，畜生，以及饿鬼的痛苦。第一部分有四：有情大有情地狱，近边地狱，寒冷地狱，以及独一地狱。第一部分有八： पुनर्जिवित (藏文，梵文天城体，punarjīvita，复活)，श्यामरेख (藏文，梵文天城体，śyāmarekha，黑线)，सङ्घात (藏文，梵文天城体，saṅghāta，集合)，रौरव (藏文，梵文天城体，raurava，嚎叫)，महारौरव (藏文，梵文天城体，mahāraurava，大嚎叫)，तपन (藏文，梵文天城体，tapana，热)，प्रतपन (藏文，梵文天城体，pratapana，极热)，अवीचि (藏文，梵文天城体，avīci，无间)的痛苦。寒冷地狱有八：疱疮地狱，疱疮破裂的差别
English
and explaining the reason for guiding the stages in that way. There are two: the reason itself and the necessity. Second, there are three ways to actually take the essence from it: training the mind in the stages of the path common to the small person, training the mind in the stages of the path common to the intermediate person, and training the mind in the stages of the path of the great person. The first part has three: actually training the mind of the small person, the measure of its arising, and eliminating wrong conceptions about it. The first part has two: generating the intention to seek the next life, and relying on the means of happiness in the next life. The first part has two: remembering death, which does not last long in this world, and contemplating how the next world will change, the happiness and suffering of the two destinies. The first part has four: the faults of not meditating on remembering death, the benefits of meditating, what kind of mind of remembering death to generate, and the way to meditate on remembering death. This has three: thinking about definitely dying, thinking about not being sure when to die, and thinking that at the time of death, nothing but the Dharma will be of benefit. The first part has three: thinking that the Lord of Death will definitely come and cannot be averted by any circumstances, thinking that life will not increase and that the reduction of life continues uninterrupted, thinking that even when alive, there is no time to practice Dharma and death. Second, thinking that there is no certainty when to die has three: thinking that there is no certainty about the lifespan of the people of Jambudvipa (the world), thinking that the causes of death are very many and the causes of life are few, and thinking that the body is very fragile, so there is no certainty when to die. Third, thinking that at the time of death, nothing other than the Dharma will be of benefit has three: body, possessions, and relatives. Second, how the next world will change, contemplating the happiness and suffering of the two destinies. Among the two, contemplating the suffering of the lower realms has three: the suffering of hell, animals, and hungry ghosts. The first part has four: sentient beings, great hells, neighboring hells, cold hells, and solitary hells. The first part has eight: the suffering of punarjīvita (藏文，梵文天城体，punarjīvita，复活), śyāmarekha (藏文，梵文天城体，śyāmarekha，黑线), saṅghāta (藏文，梵文天城体，saṅghāta，集合), raurava (藏文，梵文天城体，raurava，嚎叫), mahāraurava (藏文，梵文天城体，mahāraurava，大嚎叫), tapana (藏文，梵文天城体，tapana，热), pratapana (藏文，梵文天城体，pratapana，极热), avīci (藏文，梵文天城体，avīci，无间). The cold hells have eight: the blister hell, the difference of bursting blisters.