Tibetan
ང་བ་ནི་སྔ་མ་དང་ཕྱི་མར་འཇུག་པ་དང་ལྡན་པའང་མེད་ཅིང་། དེ་ལས་གཞན་པའི་ཡང་དག་པར་རིག་པའང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ་ཞེས་བསྒྲུབས་ཟིན་ཏོ། །གང་གི་ཚེ་དེ་ལྟར་འབྲས་བུ་དང་རྒྱུའི་དངོས་པོ་ལ་ཚད་མ་མེད་པའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཁོ་ན་ཡིན་པ་དེའི་ཚེ་བདག་ལས་སམ་གཞན་ལས་སམ་གཉི་ག་ལས་སམ་རྒྱུ་མེད་ལས་ཡིན། དེ་ལྟར་སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་སེམས་ནི་དངོས་པོའི་ངོ་བོ་ཉིད་དུའང་མེད་དེ། འབྱུང་ངོ་ཞེས་པས་ན་དངོས་པོ་སྟེ། མེད་པ་སྔོན་མ་ཅན་གྱི་འབྱུང་བ་ཁོ་ན་ལ་རྣམ་པར་བཞག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དེ་ཉམས་པའི་ངོ་བོ་དངོས་པོ་མེད་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་ ཀྱང་མེད་དོ། །དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རང་བཞིན་མེད་པའི་ཕྱིར་ཡང་སྤྲོས་པ་ཐམས་ཅད་མེད་པ་སྟེ། དེ་རྣམས་ནི་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པའི་རྟེན་ཅན་ཉིད་ཀྱིས་ན་དེ་དག་གིས་ཁྱབ་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར། ཁྱབ་བྱེད་མེད་ན་ཁྱབ་བྱའང་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེས་ན་རྣམ་པར་དཔྱད་པ་འདིས་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་སྟོང་པ་ཉིད་རྟོགས་པར་བྱའོ། །འདི་ཁོ་ནའང་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་མཐོང་བ་སྟེ་གང་ཤེས་རབ་ཀྱི་མིག་གིས་ངེས་པར་དཔྱད་པ་ལས་ཡང་དག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྣང་བ་འབྱུང་བ་ན། ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མི་མཐོང་བའོ་ཞེས་པའོ། །ཇི་སྐད་དུ་བཅོམ་ལྡན་འདས་མར་གསུངས་པ། སངས་རྒྱས་བཅོམ་ལྡན་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱན་ཅི་ཞེ་ན། གང་གིས་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་མཐོང་བའོ། །དེ་བཞིན་དུ་དོན་དམ་པ་མཐོང་བ་ཅི་ཞེ་ན། གང་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མི་མཐོང་བའོ་ཞེས་སོ། །དེས་ན་དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ཀྱི་རྣལ་འབྱོར་པ་སྤྱོད་ལམ་ཐམས་ཅད་ལ་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་མཐོང་ཡང་མཐོང་བ་མེད་པའོ། །འདི་འདྲ་བ་ཁོ་ན་མཐོང་བ་མེད་པར་དགོངས་ཀྱི། གཉིད་ལོག་པ་དང་མིག་བཙུམ་པ་དག་གི་མིག་བཞིན་དུ་གང་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟར་ནི་བག་ཆགས་མ་སྤངས་པའི་ཕྱིར་འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ལངས་པ་བཞིན་དུ་སླར་ཡང་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་མངོན་པར་ཞེན་པའི་རྩ་བ་ཅན་འདོད་ཆགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་སྐྱེ་བའི་ཕྱིར་རྣལ་འབྱོར་པ་མ་གྲོལ་བ་ཁོ་ནར་འགྱུར་རོ། །ཐོག་མ་མེད་པའི་དུས་ཅན་གྱི་གཟུགས་ལ་སོགས་ པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་བོར་བ་ཙམ་ལས་སྤོང་བའང་མིན་ཏེ། འདུ་ཤེས་མེད་པའི་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་སོགས་པ་ལས་ཀྱང་སྤངས་པར་ཐལ་བར་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་རོ། །གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་ལ་ཐེ་ཚོ
Chinese
我既没有先前也没有后来的进入，也没有其他的真实智慧，因为没有量。已经成立了。什么时候，像这样由于对果和因的实物没有量，所以只有无生，那时是从自生、从他生、从二者生、还是从无因生？像这样由于无生，心也不是实物的自性，因为说是生，所以是实物，因为只是在具有先前没有的生上安立。正因为如此，那坏灭的自性，非实物的自性也没有。由于没有实物和非实物的自性，所以一切戏论也没有，因为它们是实物和非实物的所依，因此它们是遍及的自性。没有遍及者，所遍及者也没有。因此，以这种分别应证悟无戏论的空性。这也才是见真如，即从以智慧之眼确定地观察中产生真实智慧的光明时，就是不见一切法。如薄伽梵所说：诸佛薄伽梵的智慧之眼是什么？即什么也不见。同样，见胜义谛是什么？即不见一切法。因此，安住于一切行持中的真如瑜伽士们，即使见到一切法，也是无所见。应认为只有这样才是无所见，而不是像睡眠和闭眼者的眼睛一样，因为不作意。这样，由于没有舍弃习气，就像从无想等持中起身一样，再次产生以对色等显现执著为根本的贪欲等，所以瑜伽士就成了没有解脱者。只是完全舍弃作意对无始时期的色等 显现执著，也不是舍弃，因为这样也成了从无想等持等中舍弃。对色等境产生怀疑
English
I have neither prior nor subsequent entry, nor is there any other true wisdom, because there is no measure. It has been established. When, like this, because there is no measure for the reality of cause and effect, there is only no arising, then is it from self, from other, from both, or from no cause? Like this, because there is no arising, the mind is also not the nature of reality, because it is said to arise, therefore it is reality, because it is only established on arising that has no prior. Precisely because of this, that nature of decay, the nature of non-reality, is also not there. Because there is no nature of reality and non-reality, therefore all elaborations are also not there, because they are the support of reality and non-reality, therefore they are the nature of being pervasive by them. If there is no pervader, there is also no pervaded. Therefore, with this analysis, one should realize the emptiness of non-elaboration. This alone is also seeing Suchness, that is, when the light of true wisdom arises from definitely examining with the eye of wisdom, it is not seeing all phenomena. As the Bhagavan said: What is the eye of wisdom of the Buddhas, the Bhagavats? It is not seeing anything at all. Similarly, what is seeing the ultimate truth? It is not seeing all phenomena. Therefore, even those yogis of Suchness who abide in all conduct, even if they see all phenomena, it is without seeing. One should think that only this is without seeing, not like the eyes of those who are asleep and have their eyes closed, because they do not pay attention. Like that, because the habitual tendencies have not been abandoned, just like rising from the samadhi of non-perception, again attachment and so on, which have the root of manifest clinging to form and so on, arise, therefore the yogi becomes only not liberated. Merely completely abandoning paying attention to the manifest clinging to form and so on from beginningless time is also not abandoning, because like that it would also become abandoning from the samadhi of non-perception and so on. Doubt about the objects of form and so on
Tibetan
མ་སྤོང་བ་མེད་པར་དེ་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཡོངས་སུ་སྤོང་བར་ཡང་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མེ་མ་སྤངས་ན་ཚ་བ་མི་སྤོང་བ་བཞིན་ནོ། །དེའི་ཕྱིར་ཐེ་ཚོམ་གྱི་ས་བོན་དང་བྲལ་བ་ཁོ་ན་ལས་གཟུགས་ལ་སོགས་པར་མངོན་པར་ཞེན་པ་བསལ་བར་བྱའི། །ཚེར་མ་གདོན་པར་བྱ་བ་བཞིན་དུ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་བྱ་བ་ངེས་པའོ། །དེ་ལྟར་དངོས་པོ་དང་དངོས་པོ་མེད་པ་དང་རང་གི་དངོས་པོ་དང་གཞན་གྱི་དངོས་པོ་ལ་སོགས་པར་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་བསལ་བས་ཐམས་ཅད་ལས་ཡིད་བསྡུས་ཏེ་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བསམ་མོ། །དེ་དེ་ལྟར་མི་སེམས་པ་ལས་སྔོན་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའི་དུས་ཁོ་ནར་བླ་མ་བསྙེན་བཀུར་བའི་རྣལ་འབྱོར་པས་གང་བླ་མའི་དྲིན་ལས་རྟོགས་པ་ཁོ་ནའི་བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་སྐྱེ་སྟེ། ཚད་མ་དང་གཞལ་བྱ་དང་འབྲས་བུའི་ཚེ་དང་ཡང་དག་པར་བྲལ་བ་ཉིད་ཀྱིས་ནི་རང་གསལ་བའི་རང་བཞིན་སྤྲོས་པ་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་ནི། སྤྲོས་པའི་བདག་ཉིད་ཅན་འཁོར་བའི་རང་བཞིན་གྱི་སྡུག་བསྔལ་གྱི་ཚོགས་དང་བྲལ་བ་ལས་མཆོག་ཏུ་དགའ་བའི་རང་གི་ངོ་བོ་ཉིད་མཐོང་བ་མེད་པའི་ཚུལ་གྱིས་མངོན་དུ་རྟོགས་ཏེ། དེའི་མཐུ་ལས་ཀྱེ་མ་མ་ལ་གཏི་མུག་གི་ནུས་པ་གང་གིས་སེམས་ཅན་འདི་རྣམས་མྱ་ངན་ ལས་འདས་པ་ཡིན་ཡང་བདག་ཉིད་མ་རྟོགས་ཏེ། འདི་རྣམས་ཇི་ལྟར་རྟོགས་པར་བྱ་ཞེས་རྣམ་པར་བསམས་ཏེ། དེའི་བདག་ཉིད་ཁོ་ནར་འགྲོ་བ་མཐའ་དག་ལའང་དམིགས་ཏེ། དམིགས་པ་མེད་པའི་ངོ་བོའི་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་སྐྱེའོ། །དེའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཁོ་ན་རྫོགས་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་ངོ་བོ་བདག་དང་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་བདག་ཉིད་ནི། བཅོམ་ལྡན་འདས་མ་ཤེས་རབ་མ་མིང་གཞན་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་མོ་དང་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་དབྱེར་མེད་པའི་རང་བཞིན་དུ་བལྟའོ། །དེའི་ཚེ་སྟོང་པ་ཉིད་དང་སྙིང་རྗེ་དག་དེའི་བདག་ཉིད་དེ། དེའང་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དེ་ཁོ་ན། སོ་སོར་སྡུད་དང་དེ་བཞིན་དུ། །བསམ་གཏན་སྲོག་སྡོམ་འཛིན་པ་དང་། །རྗེས་སུ་དྲན་དང་ཏིང་འཛིན་ཏེ། །རྣལ་འབྱོར་ཡན་ལག་དྲུག་ཏུ་འདོད། །ཅེས་འདུས་པ་ཕྱི་མར་གསུངས་པའི་ཡན་ལག་དྲུག་གི་རྣལ་འབྱོར་རོ། །དེ་ལྟར་ནི་གཞོན་ནུ་མས་པྲ་ཕབ་པ་ན་མཐོང་བ་བཞིན་དུ་དབང་པོ་རྣམས་སྟོང་པ་ཉིད་དང་རོ་གཅིག་པས་རང་གི་ཡུལ་ལས་འཛིན་པ་ནི་སོ་སོར་སྡུད་པའོ། །དེ་ལས་བསམ་གཏན་ཏེ། དེའང་རྟོག་པ་དངོས་པོ་ངེས་པར་རྟོག་པ་དང་། དཔྱོད་པ་དངོས་པོ་མེད་པ་སྟོང་པ་ཉིད་ཀྱི་རང་བཞིན་དུ་རྣམ
Chinese
如果不是完全断除，也不能完全断除对它的作意，就像不舍弃火就不能舍弃热一样。因此，只有远离怀疑的种子，才能消除对色等事物的执着。不是像拔刺一样。这是确定的。这样，通过消除对事物和非事物、自己的事物和别人的事物等的作意，从一切中收摄心意，什么也不想。这样不思之后，仅仅在先前分别观察的时候，侍奉上师的瑜伽士从上师的恩德中所证悟的，仅仅是薄伽梵母般若波罗蜜多产生，远离了量和所量以及果的期限，以完全远离的方式，以自明的自性无戏论的方式，从戏论的自性轮回的自性的痛苦之聚中解脱出来，以无可见的方式现证极度喜悦的自性。从那力量中，唉呀呀，是什么愚痴的力量使这些众生即使已经超越了悲伤，却仍然没有证悟自性？应该如何使他们证悟呢？这样思索之后，也以那自性为目标，缘于一切有情，生起无缘之性的伟大慈悲。仅仅是那自性，圆满坛城的自性，我和一切事物的自性，伟大慈悲的自性是薄伽梵母般若母，别名大印，并且为了那自性的缘故，观为无别的自性。那时，空性和慈悲就是那自性。那也是不分别的瑜伽。仅仅是那。各别收摄并且同样地，禅定、命勤、执持和，随念和三摩地，认为是瑜伽六支。如《集后品》中所说的六支瑜伽。就像少女用镜子占卜时所见一样，诸根与空性成为一体，从自己的境中执持，这就是各别收摄。从那之中生起禅定。那也是分别事物确定地分别，和观察非事物空性的自性而分别。
English
If it is not completely abandoned, it is also not possible to completely abandon the attention to it, just as not abandoning fire cannot abandon heat. Therefore, only by being free from the seed of doubt can attachment to form and other things be eliminated. It is not like removing a thorn. This is certain. Thus, by eliminating attention to things and non-things, one's own things and others' things, etc., one gathers the mind from everything and thinks of nothing at all. After not thinking in this way, only at the time of previous discriminating observation, the yogi who serves the guru, from the grace of the guru, only realizes the Bhagavan Mother Prajnaparamita, separated from the measure and the measured and the time of the result, in a completely separated way, with the self-illuminating nature of non-elaboration, from the nature of elaboration, the collection of suffering of the nature of samsara, one realizes the nature of extreme joy in an invisible way. From that power, alas, what is the power of ignorance that makes these beings, even though they have transcended sorrow, still not realize their own nature? How should they be made to realize it? After thinking in this way, also aiming at that nature, arising from all sentient beings, great compassion of the nature of non-objectification arises. Only that nature, the nature of the complete mandala, the nature of myself and all things, the nature of great compassion is the Bhagavan Mother Prajna Mother, another name is Mahamudra, and for the sake of that nature, it is viewed as an inseparable nature. At that time, emptiness and compassion are that nature. That is also non-discriminating yoga. Only that. Separate gathering and similarly, contemplation, life force, holding, remembrance and samadhi, are considered to be the six limbs of yoga. As the six-limbed yoga is spoken of in the Later Collection. Just as one sees when a young girl divines with a mirror, the senses become one with emptiness, and holding from one's own realm is separate gathering. From that arises contemplation. That is also discriminating things definitely discriminating, and observing non-things discriminating the nature of emptiness.