Tibetan
དཔལ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་འགྲེལ་པ་ཁྱད་པར་གསལ་བྱེད་ལས་ཟུར་དུ་ཕྱུང་བ། དཔལ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་འགྲེལ་པ་ཁྱད་པར་གསལ་བྱེད་ལས་ཟུར་དུ་ཕྱུང་བ། དཔལ་མངོན་པར་རྟོགས་པའི་འགྲེལ་པ་ཁྱད་པར་གསལ་བྱེད་ལས་ཟུར་དུ་ཕྱུང་བ་བཞུགས་སོ། ། དེ་ལྟར་མན་ངག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ། སྒྲུབ་ཐབས་བཤད་ནས་སྒྲུབ་ཐབས་འདི་ཁོ་ན་བསྐྱེད་པ་དང༌། རྫོགས་པའི་རིམ་པས་མན་ངག་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རྣམ་པར་འབྱེད་དེ་དེ་ལ་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་མཐའི་བར་ནི་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའོ། །རྣལ་འབྱོར་ཆེན་པོ་ནི་རྫོགས་པའི་རིམ་པ་སྟེ། བསྐྱེད་པ་དང་རྫོགས་རིམ་འདི་གཉིས་ནི། རིགས་པས་བསྒྲུབ་པའི་ཡན་ལག་དྲུག་གི་གོ་རིམ་ཁོ་ནས་བསམ་གཏན་བྱའོ། །གཞན་དུ་ན་ཡང་དག་པའི་སྒྲུབ་པ་ཐོབ་པར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བཞིན་དུ་གསུངས་པའང་དཔལ་གསང་བ་འདུས་པ་རྒྱུད་ཕྱི་མ་ལས། བསྙེན་དང་ཡན་ལག་དྲུག་སྦྱོར་བས། །གྲུབ་པའི་མཆོག་ནི་བྱས་ནས་སུ། །བསྒྲུབ་པར་བྱའོ་གཞན་དུ་ན། །གྲུབ་པའི་མཆོག་ནི་མི་ཐོབ་བོ། ཞེས་སོ། །སོ་སོར་ སྡུད་དང་བསམ་གཏན་དང༌། །སྲོག་རྩོལ་དེ་བཞིན་འཛིན་པ་དང༌། །རྗེས་སུ་དྲན་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན། །སྦྱོར་བ་ཡན་ལག་དྲུག་ཏུ་འདོད། ཅེས་བྱ་བ་དེ་ལ་མིག་ལ་སོགས་པའི་འབྲེལ་པ་ཅན། རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྔ་རྣམས་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཡུལ་རྣམས་ལས་སོ་སོར་སྡུད་པ་ནི་བཀུག་ནས་ཡང་དག་པར་དུལ་བར་བྱེད་པ་གང་དེ་སོ་སོར་སྡུད་པའོ། །ཡང་ན་ལྷ་ཉིད་ཀྱི་ཚུལ་དུ་ཡུལ་བཟུང་བ་ནི་སོ་སོར་སྡུད་པའོ། །བསམ་གཏན་སོ་སོར་སྡུད་པའི་གོ་རིམས་ཀྱིས་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྷ་ཉིད་དུ་སྒོམ་པའོ། །དེའང་རྣམ་པར་རྟོག་པ། རྣམ་པར་དཔྱོད་པ་དགའ་བ་བདེ་བ་སེམས་རྩེ་གཅིག་པའི་དབྱེ་བས་རྣམ་པ་ལྔའོ། །དེ་ལ་སྣོད་དང་བཅུད་ཀྱི་དཀྱིལ་འཁོར་དང་བཅས་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས་དཔལ་སྡོམ་པའི་ཡོངས་ སུ་བརྟག་པ་ཉིད་ནི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྟེ། དེ་ཁོ་ན་ལ་བརྟན་པ་ཉིད་ཀྱིས་ངེས་པ་ནི་རྣམ་པར་དཔྱོད་པའོ། །རྣམ་པར་དཔྱོད་པས་དེ་དང་དེའི་ལྷ་ཉིད་དུ་དམིགས་པས། ཡིད་བདེ་བ་དེ་ནི་དགའ་བའོ། །དགའ་བས་བསྒོམས་པའི་ལྷ་ལ་སིམ་པ་དང་བཅས་པའི་སེམས་གང་ཡིན་པ་དེ་ནི་བདེ་བའོ། །བདེ་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ཏེང་ངེ་འཛིན་དུ་གྱུར་པའི་ཕྱིར། རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་ཡུལ་ཅན་གྱི་མི་ཤེས་པའི་སྐྱེ་བ་ཟད་པས་འདོད་པའི་ལྷ་ཁོ་ན་ལ་དམིགས་པའི་སེམས་ནི་སེམས་རྩེ་གཅིག་པ་ཉིད་དོ་ཞེས་བྱ་བ་བསམ་གཏན་ཡན་ལག་ལྔའོ། །དེ་ལྟར་སྔ་དྲོའི་ཐུན
Chinese
《吉祥现观庄严论》释疏《显明差别》之节选 《吉祥现观庄严论》释疏《显明差别》之节选 《吉祥现观庄严论》释疏《显明差别》之节选 敬礼！ 如此这般，如实口诀，宣说修法后，唯修此修法，以圆满次第如实口诀而善加辨别，于彼极瑜伽之边际间乃生起次第也。大瑜伽乃圆满次第也。生起次第与圆满次第此二者，唯以理证之六支次第而作禅定。否则不得获得真实之修法也。如是亦云，吉祥密集根本续云：“亲近与六支合，成就之最由作故，当修余则不，成就之最不得也。”如是。 各别摄与禅定等，命勤如是执持与，随念以及三摩地，说为结合六支也。如是，眼等之关联者，五种识等从色等之境各别摄者，乃收摄后如实调伏者，即是各别摄也。又或以天之体性而执持境者，乃各别摄也。禅定，以各别摄之次第，以意之识观修天性也。彼亦有分别、伺察、喜、乐、心一境性之差别，分为五种。其中，具有器与情之坛城者，薄伽梵吉祥律仪之清净作意即是分别也。于彼唯以坚固性而决定者，乃伺察也。以伺察缘于彼彼之天性故，意之安乐即是喜也。以喜所修之天，具有寂静之心者，即是乐也。具有乐之心，以成三摩地之故，各种不同之虚假境之不识之生灭尽故，唯缘所欲之天之心，乃心一境性也。如是名为禅定五支也。如是早晨之座。
English
An Excerpt from the Commentary "Clarifying Distinctions" on the Glorious Abhisamayalankara An Excerpt from the Commentary "Clarifying Distinctions" on the Glorious Abhisamayalankara An Excerpt from the Commentary "Clarifying Distinctions" on the Glorious Abhisamayalankara: Homage! Thus, according to the instructions, having explained the method of practice, one cultivates only this method of practice. With the completion stage, one thoroughly distinguishes according to the instructions, and in that, the interval up to the extreme of intense yoga is the generation stage. Great yoga is the completion stage. These two, the generation stage and the completion stage, should be meditated upon only with the order of the six limbs that are proven by reasoning. Otherwise, one will not attain true practice. It is also said similarly in the latter tantra of the Glorious Guhyasamaja Tantra: "By combining approach and the six limbs, having made the supreme accomplishment, one should practice; otherwise, one will not attain the supreme accomplishment." Thus. Separate gathering and meditation, life force, likewise holding, recollection, and samadhi, are considered the six limbs of union. That which is related to the eye and so forth, the five consciousnesses separately gathering from objects such as forms, is that which, having gathered, truly tames, and that is separate gathering. Or, holding the object as the nature of the deity itself is separate gathering. Meditation: in the order of separate gathering, one meditates on the consciousness of the mind as the nature of the deity. That also has five aspects: conceptualization, analysis, joy, bliss, and one-pointedness of mind. Among these, that which possesses the mandala of the vessel and its contents, the complete contemplation of the Bhagavan's glorious vows, is conceptualization. That which is determined by steadfastness in that alone is analysis. Because of analyzing and focusing on the nature of that and that deity, the mind's happiness is joy. The mind that is tranquil and accompanied by the deity meditated upon with joy is bliss. Because the mind possessing bliss becomes samadhi, the arising of ignorance, which is the object of various false appearances, is exhausted, and the mind that focuses only on the desired deity is one-pointedness of mind. Thus, these are called the five limbs of meditation. Thus, the morning session.
Tibetan
་མཚམས་ལ་ཇི་ལྟར་གསུངས་པར་གོ་རིམས་ཀྱིས་དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་བསྒོམས་ནས་ནི་ཉི་མའི་གུང་ཐུན་ལའང་སྐད་ཅིག་ཏུ་དེ་ཁོ་ན་བཞིན་དུ། དཀྱིལ་འཁོར་འཁོར་ལོ་དམིགས་ནས་སོ་སོར་སྡུད་པ་དང་བསམ་གཏན་དག་གི་ཇི་སྲིད་དུ་འདོད་པ་དེ་སྲིད་དུ་མངོན་པར་ཕྱོགས་པར་བྱེད་ཅིང་བསམ་གཏན་བྱའོ། །དེའི་རྗེས་ལ་ཐུན་མཚམས་ཀྱི་དུས་སུ་དངོས་སུའམ་མོས་པས་ཕྱག་རྒྱ་ལྔ་ལ་སོགས་པས་བརྒྱན་པ། ཐོད་པ་ཁ་ཊྭཱཾ་ག་ཌཱ་མ་རུ་འཛིན་པ། སངས་རྒྱས་ཐོད་པ་ཅན་གྱི་བརྟུལ་ཞུགས་སྒྲུབ་པ་པོས་དཀྱིལ་འཁོར་ཁོ་ན་བསྒོམ་ཞིང་བསྐོར་བ་དང༌། བཟའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་བྱའོ། །ཡང་གསུངས་པ་ཐུན་གསུམ་དུ་བྱིན་གྱིས་བརླབས་པའི་སྒོམ་པ་རྣམ་པར་བསྒོམ་པ་ནས་ལངས་ཏེ་ལྷའི་གཟུགས་སུ་བཞག་གོ །དོན་འདི་ཁོ་ན་ལ་དཔལ་རྡོ་རྗེ་མཁའ་འགྲོའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལེའུ་སོ་དགུ་པ་ལས། ཧེ་རུ་ཀ་དཔལ་ཚུལ་གྱིས་ནི། །ཁ་ཊྭཱཾ་ག་སོགས་སྒོམ་རྣམས་ཀྱིས། །ཐོད་པ་གཡོན་པའི་ཕྱག་གིས་ཏེ། ། བརྟུལ་ཞུགས་ལྡན་པས་སྤྱོད་པ་སྤྱད། ཅེས་སོ། །ཁྱད་པར་དུ་ལས་ཁ་ཚར་གྱི་དོན་དུ་ཤིང་སྡོང་ལ་སོགས་པ་བཙུགས་པ་ན་ཚུལ་དེ་ཁོ་ནས་གཏོར་མ་སྦྱིན་པ་དང༌། བསྲུང་བ་ཞག་རེ་རེ་ལ་བྱའོ། ཞེས་པའི་ངག་གིས་སྒྲུབ་ཐབས་ཀྱི་བང་མཛོད་ཅེས་བྱ་བའི་ཊཱིཀྐ་ལས་ཀྱང་གསུངས་པ། ཁ་ཊྭཱཾ་ག་སོགས་སྒོམ་རྣམས་ཀྱིས། ཞེས་བྱ་བ་ནི། སོགས་པའི་སྒྲས་ཌཱ་མ་རུའོ། །ཆུས་བྲན་པ་ལ་སོགས་པ་ནི་ཉེ་བར་མཚོན་པ་ཙམ་སྟེ། སྐོར་བ་དང་བཟའ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་ཐམས་ཅད་ལ་ཚུལ་འདི་ལྟར་བྱའོ། །བྱེ་བྲག་ཏུ་ཕྱག་མཚན་གསུམ་པའི་ནང་ནས་དམ་ཚིག་གི་དབང་གིས་གང་ཉེ་བར་སྦྱོར་བ་དེ་འདོད་པ་ལྟར་གཟུང་བར་བྱའོ། །འགའ་ཞིག་ཏུ་རྡོ་རྗེ་དང་དྲིལ་བུའང་བཟུང་སྟེ་རྟག་ཏུ་འདི་བཟུང་གི་ངེས་པར་མི་བྱེད། དེ་ལྟར་སངས་རྒྱས་ཐོད་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་འཛིན་པ། ཕྱག་བཅུ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་དཔལ་སྡོམ་པ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་དངོས་སུ་བྱ་བའི་གོ་རིམ་གྱིས་འཇིག་རྟེན་གསུམ་གྱི་ཁོངས་སུ་ཆུད་པའི་སྒྲུབ་པ་དང་ཡོངས་སུ་མཐར་ཐུག་པ་ལ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོའི་སྒྲུབ་པའང་བསྒྲུབ་པར་བྱའོ། །འདིའང་ཐོད་པ་འཆང་བའི་བརྟུལ་ཞུགས་ནི། རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་དུ་དབང་བསྐུར་བའི་དུས་ཁོ་ནར་སྦྱིན་པར་བྱ་སྟེ། སྒྲུབ་པ་པོས་འདི་ཁོ་ན་མཚན་སུམ་ཅུ་རྩ་གཉིས་པ་ལ་སོགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་ལྡང་ཞེས་པ་འདི་ལ་ཐེ་ཚོམ་མི་བྱའོ། །འདི་ལའང་སྔ་དྲོའི་ཐུན་ནས་མཚན་མོའི་ཕྱེད་ཀྱི་ཐུན་གྱི་བར་དུ་ལྷ་ཁོ་ན་བསྒོ
Chinese
至于间隙时如何讲述，按次第观修坛城轮，即使在正午时分，也要像那样瞬间观修坛城轮，各自收摄，并如实地专注于禅定，尽其所愿地进行禅定。之后，在间隙时，以真实或意念中的五印等庄严，手持颅器、卡杖嘎、手鼓，奉行佛颅器行仪的修行者，只观修坛城并绕行，以及进行饮食等行为。又说，从加持三时的修习中起身，安住于本尊之身。关于此义，吉祥金刚空行母续第三十九品中说：黑汝嘎吉祥之仪轨，以卡杖嘎等诸观修，以左手持颅器，具足行仪而行持。如是。特别是，为了完成事业，当竖立树木等时，以同样的方式布施食子，并每天进行守护。如是，在名为《修法宝库》的注释中也说：卡杖嘎等诸观修，等字表示手鼓。用水洒等只是略微表示，对于绕行和饮食等一切行为，都要如此行持。特别是在三种手印中，由于誓言的缘故，应根据需要取用最接近的手印。有时也持金刚杵和铃，但并非必须总是持这些。如是，持有佛颅器行仪，对于十二臂等吉祥萨婆诃等三摩地，以真实修习的次第，对于包含于三界之内的修持和完全究竟的，也要修持大手印。此颅器行仪，只应在瑜伽母续中灌顶之时给予，修行者对于此三十又二相等的体性而生起空性，不应有疑虑。对此，也要从早晨的座间到半夜的座间，只观修本尊。
English
As for how it is described during the intervals, one should meditate on the mandala wheel in sequence, and even at noon, one should instantly meditate on the mandala wheel in the same way. One should individually gather and truly focus on meditation, and meditate as long as one desires. Afterwards, during the intervals, adorned with real or imagined five seals, holding a skull cup, khatvanga, and damaru, the practitioner who observes the conduct of the Buddha skull cup should only meditate on the mandala and circumambulate, and perform activities such as eating and drinking. It is also said that one should rise from the practice of blessing the three times and abide in the form of the deity. Regarding this meaning, the thirty-ninth chapter of the Shri Vajra Dakini Tantra says: The glorious conduct of Heruka, with khatvanga and other meditations, with the left hand holding the skull cup, one should practice conduct with conduct. Thus it is. In particular, in order to complete the activity, when erecting trees and the like, one should offer torma in the same way and protect it every day. Thus, it is also said in the commentary called "The Treasury of Methods of Accomplishment": "Khatvanga and other meditations," the word "etc." indicates the damaru. Sprinkling with water and the like is only a slight indication, and for all activities such as circumambulation and eating and drinking, one should practice in this way. In particular, among the three mudras, due to the vow, one should take the closest mudra as needed. Sometimes one also holds a vajra and bell, but it is not necessary to always hold these. Thus, holding the conduct of the Buddha skull cup, for the samadhi of the twelve arms and other glorious Sarvaha, in the order of true practice, for the practice contained within the three realms and the completely ultimate, one should also practice the Mahamudra. This skull cup conduct should only be given at the time of empowerment in the Yogini Tantra, and the practitioner should not doubt that emptiness arises from this nature of thirty-two marks and the like. For this, one should also only meditate on the deity from the morning session to the midnight session.