Tibetan
བཤད་པས་ཡིད་དབང་ནི་བྱམས་པ་ལ་གོ་བར་བྱའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ངོ་། །རྒྱ་ཆེན་ནི་སྣང་བ་ལྷའི་འཁོར་ལོར་འཆར་པའོ། །གཏི་མུག་རྡོ་རྗེའི་རིགས་རིག་པའི་སྦྱོར་བ་ལས་བྱུང་ཞེས་པ་ནས། དངོས་གྱུར་པ་ཞེས་པའི་བར་དུ་སྦྱར་ཏེ་འདིས་ནི་གཤིན་རྗེ་གཤེད་བསྟན་ནོ། །དེ་བཞིན་དུ་གཞན་ལའང་སྦྱར། ཉེས་པ་ཞེས་སྤྱིར་བཤད་ཀྱང་ང་རྒྱལ་ལ་གོ་བར་བྱ་སྟེ། སྐབས་བཞན་དུའང་དེ་ལྟར་བཤད་དོ། །དེ་བཞིན་དུ་རིག་པ་ཞེས་པ་རིག་མ་ལའོ། །དེ་ལྟར་ན་ཤཱནྟི་པས། གཏི་མུག་གཏི་མུག་ལོངས་སྤྱོད་པ་ཞེས་སོ། །གསུངས་ནས་སྔ་མ་རྣམ་སྣང་སོགས་དང་ཕྱི་མ་གཏི་མུག་དགའ་མ་སྟེ་སྤྱན་མ་ལ་སོགས་པ་དང༌། ལོངས་སྤྱོད་པ་ཡབ་ཡུམ་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་ལ་བཤད་པ་དང་མཐུན་ནོ། །དེ་དག་གིས་ནི་ཁྲོ་བོ་བཞི་རིམ་པ་བཞིན་བསྟན་ནོ། །སྡུད་དང་ཞེས་པ་ནི་སྡུད་པར་བྱེད་པའམ་འགུགས་པར་བྱེད་པ་སྟེ་འདོད་རྒྱལ་ལོ། །དེ་ཁོ་ན་ཉིད་ལ་སེམས་ཤིན་ཏུ་ཆགས་པའི་དགའ་བས་ནི་དབྱུག་སྔོན་ཅན་ནོ། །སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐུ་སྟོབས་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པའི་རྣམ་པས་ནི་སྟོབས་པོ་ཆེའོ། །དེ་བཞིན་མི་འགྱུར་ནི་མི་གཡོ་བ་སྟེ། གཞན་དུ་ནི་མི་གཡོ་ཞེས་ཀྱང་འདོན་ནོ། །རྒྱུའི་རང་བཞིན་སེམས་སུ་རྗེས་ཐོགས་ཆོས་ཞེས་སྦྱར་ཏེ་གནོད་མཛེས་སོ། །དེ་བཞིན་དུ་འབྲས་བུ་ལའང་སྦྱར་ཏེ་གཙུག་གཏོར་འཁོར་ལོས་སྒྱུར་རྒྱལ་ཏེ། དེ་གང་གི་རིགས་ཡིན་ཞེ་ན། རྨོངས་དང་ཞེ་སྡང་འདོད་ཆགས་སྒྲིབ་པ་རྡོ་རྗེ་སྟེ། །ཞེས་གསུངས་ཏེ། ཞེ་སྡང་གིས་ནི་མི་བསྐྱོད་པ་སྟེ་དེའི་རིགས་ནི་ཁྲོ་བོ་ཕྱི་མ་གཉིས་སོ། །གཞན་ནི་སྔ་ མ་དང་འདྲ་སྟེ་རྨོངས་པས་ནི་རྣམ་སྣང་དང༌། འདོད་ཆགས་ཀྱིས་ནི་འོད་དཔག་མེད་དང་སྒྲིབ་པ་ནི་ང་རྒྱལ་ཏེ་དེས་ནི་རིན་འབྱུང་དང༌། རྡོ་རྗེ་ནི་དོན་ཡོད་གྲུབ་པའོ། །བཤགས་པ་ནི་གང་ཞིག་ཐོག་མེད་ཅེས་སོགས་གསུངས་ཏེ་རྐང་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ནི། གང་གང་དུ་རྒྱུ་གང་གིས་བསགས་པ་སྟེ་གསུམ་གྱིས་བཤགས་བྱའི་ཉེས་པ་བསྟན་ནོ། །ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་གང་གི་སྤྱན་སྔར། གང་ཞིག་ཇི་ལྟར་བཤགས་པ་གསུམ་གྱི་ངོ་བོ་བསྟན་ཏེ། ཆོ་ག་བཞིན་ནི་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པ་ལ་བཤད་དོ། །དགེ་བ་ལ་རྗེས་སུ་ཡི་རང་ཞིང་བྱང་ཆུབ་ཏུ་བསྔོ་བ་ནི། རྫོགས་སངས་རྒྱས་དང་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་དང་ཞེས་སོགས་གསུངས་ཏེ། དང་པོ་ནི་དཀྱིལ་འཁོར་གྱི་གཙོ་བོ་དང༌། གཉིས་པ་ནི་འཁོར་རྣམས་དང༌། འཕགས་པ་ནི་ཉན་རང་དང༌། གཞན་ནི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་ལ
Chinese
解释说，意为慈爱。菩萨即金刚持。广大是指显现为天神眷属之轮。从“愚痴金刚部，由智慧结合而生”至“成为实物”之间连接起来，这表明了阎罗死主。同样适用于其他情况。虽然笼统地说了罪过，但应理解为傲慢，其他时候也是这样说的。同样，智慧是指明妃。如此，寂天菩萨说：“愚痴，愚痴享用者。”说了之后，前面是毗卢遮那佛等，后面是愚痴欢喜母，即佛眼等，享用者是指父母双运。这些与解释相符。这些依次表明了四忿怒尊。摄和是指摄集或勾招，即随欲自在。对彼性极度执着之喜悦即为青莲花色者。以汇集一切佛之威力之相即为大力者。同样，不变即不动，其他地方也念作“不摇”。将“因之自性，随念法”连接起来，即为善巧方便。同样也适用于果，即顶髻转轮王。那是谁的部族呢？经中说：“无明、嗔恨、贪欲、障碍、金刚。”嗔恨是不动，其部族是后面的两个忿怒尊。其他与前面相同，无明是毗卢遮那佛，贪欲是无量光佛，障碍是傲慢，由此是宝生佛，金刚是不空成就佛。忏悔是“无论何处无始”等，前两句表明了在何处以何因积累，即以三者表明了所忏悔的罪过。后两句表明了在谁的面前，如何忏悔，表明了三者的体性。如仪轨般，是指三轮体空。随喜善根并回向菩提是“圆满正等觉和菩萨”等，第一是坛城的主尊，第二是眷属们，圣者是声闻缘觉，其他是波罗蜜多道。
English
It is explained that 'Yid-dwang' means loving-kindness. Bodhisattva is Vajradhara. 'Great' means appearing as the retinue wheel of the gods. From 'Ignorance, Vajra family, arising from the union of wisdom' to 'becoming a real thing' is connected, and this indicates Yama, the lord of death. Similarly, apply it to others as well. Although 'fault' is generally stated, it should be understood as pride, and it is stated that way in other instances as well. Similarly, 'Rigpa' refers to Rigma (consort). Thus, Shantipa said, 'Ignorance, the enjoyer of ignorance.' Having said that, the former is Vairochana etc., and the latter is the joyful mother of ignorance, namely Buddha-lochana etc., and 'enjoyer' refers to the union of father and mother. These are in accordance with the explanation. These indicate the four wrathful ones in order. 'Gathering' means gathering or attracting, i.e., the lord of desire. The joy of mind being extremely attached to that very nature is the one with blue lotus. The aspect of gathering all the power and strength of all the Buddhas into one is the mighty one. Similarly, 'unchanging' is 'immovable'; elsewhere it is also recited as 'unshakable.' Connecting 'the nature of cause, subsequent dharma in the mind' is beneficial beauty. Similarly, it is also applied to the result, namely the Crown Wheel-Turning King. To which family does that belong? It is said, 'Ignorance, hatred, desire, obscuration, vajra.' Hatred is Akshobhya, and its family is the latter two wrathful ones. The others are similar to the former: ignorance is Vairochana, desire is Amitabha, obscuration is pride, hence Ratnasambhava, and vajra is Amoghasiddhi. Confession is 'Whatever, without beginning' etc., the first two lines indicate where and by what cause it was accumulated, i.e., the three indicate the faults to be confessed. The latter two indicate in whose presence, how to confess, indicating the nature of the three. As in the ritual, it is explained as the non-objectification of the three spheres. Rejoicing in virtue and dedicating to enlightenment is 'Complete Buddha and Bodhisattva' etc., the first is the main deity of the mandala, the second is the retinue, the noble ones are Shravakas and Pratyekabuddhas, and the others are the paths of Paramita.
Tibetan
་བརྟེན་ནས་སངས་རྒྱས་པ་སོགས་སོ། །ཡང་ན་དང་པོ་གཉིས་སྤྱིར་བཤད་ནས། འཕགས་པ་ནི་ཉན་རང་དང༌། གཞན་ནི་སོ་སྐྱེ་སྟེ་བཟང་སྤྱོད་ནས་གསུངས་པ་དང་ཡང་མཐུན་ནོ། །ཡང་དག་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་སྣང་བ་སྟེ་འཁོར་གསུམ་མི་དམིགས་པ་ལ་བྱའོ། །འདི་ནི་བསྔོ་བ་ལའང་སྦྱར་རོ། །སྐྱབས་སུ་འགྲོ་བ་ནི་ཡིད་ཀྱི་རོལ་པ་ཞེས་སོགས་ཚིགས་བཅད་གསུམ་གྱིས་བསྟན་ནོ། །རྐང་པ་དང་པོ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་ཤེས་རབ་དང་སྙིང་རྗེ་སྟེ་རྒྱུ་དེ་ལྟ་བུས་བསྒྲུབས་ཞེས་པའི་དོན་ནོ། །རག་གི་ཞེས་པ་ལ་རྣལ་འབྱོར་པ་རང་གི་བདེ་གཤེགས་རང་གི་ཞེས་གཉིས་ལ་བཤད་དོ། །གཞན་ནི་གོ་སླ་སྟེ་རོ་གཅིག་ངོ་བོ་ཉིད་ ཡུལ་གྱི་གནས་ལུགས་རྟོགས་པའི་མཉམ་གཞག་གི་ངོན་ཡུལ་དང་ཡུན་ཅན་ཆུ་ལ་ཆུ་བཞག་པ་ལྟ་བུར་གཉིས་སྣང་མེད་པ་སྟེ་རྟོགས་པའི་ཆོས་སོ། །སེམས་བསྐྱེད་པ་ནི་བསམ་དང་ཞེས་སོགས་ཏེ་བསམ་པ་རྣམ་པར་སྨིན་པ་རྣམ་པར་དག་པ་གཉིས་ཀྱིས་ནི་སེམས་བསྐྱེད་གཉིས་བསྟན་ནོ། །རྐང་པ་གཉིས་པས་ནི་དེའི་ནུས་པ་དང༌། གསུམ་པས་ནི་ཞེ་ཐག་པ་ནས་སེམས་བསྐྱེད་པར་སྟོན་ནོ། །ལམ་ལ་བརྟེན་པར་དམ་བཅའ་བ་ནི། བདེ་གཤེགས་སྲས་བཅས་རྣམས་ཀྱི་ལམ་གཅིག་པུ། ཞེས་སོགས་གསུངས་ཏེ། རྫོགས་སངས་རྒྱས་བདག་མ་ལུས་ངོ་བོའི་བློས་ཞེས་པ་ནི་བདག་ཉིད་དཀྱིལ་འཁོར་པའི་ལྷར་མོས་པས་ཞེས་པའོ། །སྡོམ་པ་གཟུང་བ་ལ་རང་ཉིད་མངོན་རྟོག་བསྒོམ་པའི་ཚེ་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ་མིན་ཀྱང་ཐོབ་ཟིན་བརྟན་པའི་ཕྱིར་བྱའོ། །གཉིས་པ་འགལ་རྐྱེན་སྤང་བའི་ཕྱིར་སྲུང་བའི་འཁོར་ལོ་བསྒོམ་པ་ནི་ཅིའི་ཕྱིར་སྔོན་དུ་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་ཞེ་ན། མདོ་བསྲེ་ལས། ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཀྱི་དབུས་གནས་པར། །སངས་རྒྱས་དཀྱིལ་འཁོར་བསྒོམ་པར་བྱ། །ཞེས་པའི་རྒྱུད་དང་སྦྱར་ཏེ་ཚིག་སྔ་མས་སྟོང་པ་ཉིད་བསྒོམ་པར་བསྟན་ནོ། །སྔགས་དོན་གང་ཞིག་བསྒོམ་ཞེ་ན་རྩ་རྒྱུད་དང་བཤད་རྒྱུད་དང་འཕགས་སྐོར་གྱི་གཞུང་རྣམས་སུ་ཤཱུ་ནྱ་ཏཱས་སྦྱོང་པ་ལས་གཞན་མ་བཤད་མོད། འོན་ཀྱང་འདིར་ནི་བ་བྱ་ཀཱིརྟིས་སྭ་བྷཱ་བས་སྟོང་པར་བསྒོམ་པ་ལྟར་བཀོད་དོ། །དེ་ལ་སྔགས་ཀྱི་དོན་ནི་འདི་ཡིན་ཏེ་ཨོཾ་ནི་ཡི་གེ་སོ་སོར་ཕྲལ་ན་ཨ་ཨུ་མ་གསུམ་དུ་འགྱུར་ལ་དེ་དག་རིམ་པ་བཞིན་དུ་གསུང་དང་ཐུགས་དང་སྐུ་རྡོ་རྗེའོ། །དེ་ཉིད་སྡོམ་ པའི་ཚེ་ཨོཾ་དུ་འགྱུར་ཏེ། སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྡོ་རྗེ་གསུམ་དབྱེར་མེད་པའོ། །སྭ་བྷཱ་བའི་སྒྲ་དངོས་པོ་འབྱུང་བ་རང་བཞིན་གསུམ་ལ་འཇུག་ཀྱང༌། འདིར་ནི་ཕྱི་མ་གཟུང་ངོ་
Chinese
依靠而成佛等等。或者先总说前两个，圣者是声闻缘觉，其他是凡夫，与《普贤行愿品》所说也一致。真实是佛的显现，指不执着三轮。这也可以用于回向。皈依是通过“心的游舞”等三句偈颂来表示的。前两句是指智慧和慈悲，意思是通过这样的因来成就。关于“拉格”这个词，有两种解释：瑜伽士自己的，以及如来自己的。其他的容易理解，即一味性，本体是 领悟境之实相的等持之现境，以及如水入水般无有二取的恒常，是证悟之法。生起菩提心是通过“思维”等等，即通过思维成熟和思维清净这二者来表示两种菩提心。第二句是说它的力量，第三句是说从内心深处生起菩提心。立誓依止道，说的是“如来之子等众的唯一道”。“圆满佛我无余本体之智”是指以自己是坛城本尊的信心。关于受戒，在自己观修现观时，虽然不能使未得之得，但为了已得之稳固而这样做。第二，为了避免违缘而修守护轮，为什么要先修空性呢？《经集》中说：“于虚空界之中央，当修佛之坛城。”与此经相合，前一句表示修空性。那么修什么咒语的含义呢？根本续、解释续以及圣者之论典中，除了用Śūnyatā（梵文天城体：शून्यता，梵文罗马拟音：shunyata，汉语字面意思：空性）来清净之外，没有其他的说法。然而，这里却像瓦杰基尔帝（ba bya kīrti）一样，安立了以Svabhāva（梵文天城体：स्वभाव，梵文罗马拟音：svabhava，汉语字面意思：自性）来修空性。其中，咒语的含义是这样的：嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡）字如果分开成各个字母，就会变成阿、乌、玛三个，它们依次是语、意和身金刚。当它们合在一起时，就变成了嗡（藏文：ཨོཾ，梵文天城体：ओम्，梵文罗马拟音：oṃ，汉语字面意思：嗡），即身语意金刚三者无别。Svabhāva（梵文天城体：स्वभाव，梵文罗马拟音：svabhava，汉语字面意思：自性）这个词有事物、生起、自性三种含义，但这里取最后一种含义。
English
Becoming enlightened through reliance, and so on. Alternatively, the first two are explained generally. The noble ones are the Hearers and Solitary Realizers, while the others are ordinary beings, which is also in accordance with what is said in the "Practice of Good Conduct." True reality is the appearance of the Buddha, referring to not fixating on the three spheres. This can also be applied to dedication. Taking refuge is shown through three verses, such as "The Play of Mind." The first two lines refer to wisdom and compassion, meaning that it is accomplished through such a cause. Regarding the word "Rag," there are two explanations: the yogi's own, and the Sugata's own. The others are easy to understand, namely, one taste, the essence itself, The manifest object of the Samadhi that realizes the reality of the object, and the constant, like water placed in water, without duality, is the Dharma of realization. Generating Bodhicitta is through "thought" and so on, that is, the two Bodhicittas are shown through the two, thought ripening and thought purifying. The second line shows its power, and the third line shows generating Bodhicitta from the bottom of one's heart. Vowing to rely on the path is stated as, "The single path of the Sugata's sons and daughters." "Perfect Buddha, I, without exception, with the wisdom of essence" means with the faith that one is the deity of the mandala. Regarding taking vows, when meditating on self-manifest realization, although it does not cause what has not been attained to be attained, it is done for the sake of stabilizing what has already been attained. Secondly, meditating on the protective wheel to avoid adverse conditions, why meditate on emptiness first? The Sutra Collection says, "In the center of the sphere of space, one should meditate on the Buddha's mandala." In conjunction with this sutra, the previous words show meditating on emptiness. What mantra meaning should be meditated on? In the root tantras, explanatory tantras, and the treatises of the noble ones, nothing other than purification with Śūnyatā (Sanskrit Devanagari: शून्यता, Sanskrit Romanization: shunyata, Chinese literal meaning: emptiness) is taught. However, here it is arranged to meditate on emptiness with Svabhāva (Sanskrit Devanagari: स्वभाव, Sanskrit Romanization: svabhava, Chinese literal meaning: self-nature), like Vajrakirti. The meaning of the mantra is as follows: the syllable Om (Tibetan: ཨོཾ, Sanskrit Devanagari: ओम्, Sanskrit Romanization: oṃ, Chinese literal meaning: Om) if separated into individual letters, becomes A, U, and Ma, which are in order speech, mind, and body vajra. When they are combined, they become Om (Tibetan: ཨོཾ, Sanskrit Devanagari: ओम्, Sanskrit Romanization: oṃ, Chinese literal meaning: Om), that is, the three vajras of body, speech, and mind are inseparable. The word Svabhāva (Sanskrit Devanagari: स्वभाव, Sanskrit Romanization: svabhava, Chinese literal meaning: self-nature) has three meanings: things, arising, and self-nature, but here the latter is taken.