Tibetan
མན་ངག་གི་མཐར་ཐུག་བདག་བྱིན་རླབས། མན་ངག་གི་མཐར་ཐུག་བདག་བྱིན་རླབས། མན་ངག་གི་མཐར་ཐུག་བདག་བྱིན་རླབས་བཞུགས། ། རྗེ་བཙུན་དམ་པ་དམིགས་པ་མེད་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་ལྡན་པ་རྣམས་ཀྱི་ཞབས་ལ་དུས་ཐམས་ཅད་དུ་གུས་པས་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །རྒྱལ་བ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཁྱེན་པའི་ཡེ་ཤེས་ཐམས་ཅད་གཅིག་ཏུ་བསྡུས་པའི་ངོ་བོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་འཇམ་པའི་དབྱངས་དང༌། དབང་ཕྱུག་བརྒྱད་དང་ལྡན་པའི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་མགོན་པོ་ཀླུ་སྒྲུབ་ཡབ་སྲས་ཀྱི་ཞབས་ལ་གུས་པ་ཆེན་པོས་སྐྱབས་སུ་མཆིའོ། །མན་ངག་གི་མཐར་ཐུག་རང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པ་ལ་གསུམ། མཚན་གྱི་དོན། གཞུང་གི་དོན། མཇུག་གི་དོན་ནོ། །དང་པོ་ནི། སྭ་ནི་རང་ངོ་། །ཨ་དྷིཥྛ་ན་ནི་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ། །ཀྲ་མ་ནི་རིམ་པའོ། །འདི་ལ་ལཀྵྨཱིས། བདག་ནི་འོད་ གསལ་ཏེ་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པས་སོ། །དེ་ལས་སྒྱུ་མའི་སྐུ་གང་དུ་འཛིན་པ་ནི་བདག་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའོ། །ཡང་ན་བདག་ནི་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལ་སོགས་པའི་སྐུའོ། །དེ་ཉིད་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ན་སྒྱུ་མ་ལ་སོགས་པའི་དཔེ་དང་སྦྱར་བའོ། ཞེས་འཆད་དེ། སྔ་མ་ལྟར་ན་བདག་ལ་ནི་བདག་ལས་ཞེས་པ་དང༌། བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ནི་དེས་བསྐྱེད་པའི་དོན་ཡིན་ལ། ཕྱི་མ་ལྟར་ན་བདག་ལ་སྒྱུ་མའི་དཔེ་དོན་སྦྱར་བའི་དོན་ཏོ། །རྒྱུད་གཞན་ལས་ཀྱང་བདག་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པ་ཞེས་མང་དུ་འབྱུང་ལ་དེའི་དོན་ཡང་མང་དུ་ཡོད་ནའང་འདིར་ནི་བདག་ཅེས་པ་ནི་ངའོ་སྙམ་པའི་ཐ་སྙད་འདོགས་པའི་གདགས་གཞིར་གྱུར་པའི་ལུས་སམ་སྐུའོ། །དེ་ལ་བྱིན་གྱིས་བརླབ་ པ་ནི་ཡེ་ཤེས་ཙམ་གྱིས་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ལྷའི་སྐུར་བསྐྱེད་པ་ཡིན་ཏེ། སྤྱོད་བསྡུས་ལས། རང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་མན་ངག་ཡེ་ཤེས་ཙམ་གྱིས་ཡིད་ཀྱི་རང་བཞིན་གྱི་ལྷའི་སྐུ་རྫོགས་པར་འགྱུར་པ། ཞེས་གསུངས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉིས་པ་ལ་བཞི། རྩོམ་པ་ལ་འཇུག་པའི་ཡན་ལག །ཡན་ལག་ཅན་གྱི་གདམས་པ་དངོས། དེ་སྟོན་པའི་བླ་མ་མཉེས་པར་བྱ་བ། མན་ངག་གི་སྣོད་དང་སྣོད་མིན་པའི་ཁྱད་པར་བསྟན་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། མཆོད་པར་བརྗོད་པ་དང་། བརྩམ་པར་དམ་བཅའ་བའོ། །དང་པོ་ནི། ཕྱག་འཚལ་བ་ནི་བདུད་པ་སྟེ་ཁྱད་པར་གྱི་གཞིའོ། །གང་ལ་ན། རྡོ་རྗེ་འཆང་ཆེན་པོ་རྡོ་རྗེ་འཆང་ལའོ། །དེའང་། རྡོ་རྗེ་ཅན་རྣམས་ཀུན་གྱི་གཙོ། ཞེས་འདོན་པ་ལྟར་ན། རྡོ་རྗེ་ཅན་ཀུན་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ལྔའོ། །དེ་རྣམས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ནི་དྲུག་པའོ། །རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ
Chinese
口诀之究竟自我加持。 口诀之究竟自我加持。 口诀之究竟自我加持安住。 至尊上师具足无缘大悲者，恒时以恭敬顶礼其足。总集一切胜者之所有智慧之自性薄伽梵妙音，以及具足八自在之大金刚持怙主龙树师徒之足，以大恭敬而皈依。口诀之究竟自加持次第有三：名称之义、正文之义、结尾之义。初者，སྭ་（藏文，梵文天城体，sva，自）是自己。ཨ་དྷིཥྛ་ན་（藏文，梵文天城体，adhiṣṭhāna，加持）是加持。ཀྲ་མ་（藏文，梵文天城体，krama，次第）是次第。对此，吉祥天女说：“我乃光明，乃一切事物之自性故。从中于何处执持幻身，即是加持于我。又或者，我乃金刚持等之身。加持彼者，即是与幻化等之譬喻相结合。”如是宣说。若如前者，则“于我”即是“从我”之义，加持乃是由彼所生之义。若如后者，则“于我”乃是将幻化之譬喻意义相结合之义。于其他续部中，亦多有“自我加持”之说，其义虽多，然于此处，“我”乃是施加“我是”之名言之所依之身体或身。加持彼者，乃是以仅仅是智慧而生起如幻之天身。如《行集》云：“自加持之口诀，仅仅以智慧，即可圆满生起意之自性之天身。”故如是说。第二有四：入于造论之支分、具支分之真实口诀、令彼开示之 guru 欢喜、开示口诀之法器与非法器之差别。初者有二：赞颂与立誓造论。初者，顶礼乃是甘露，是差别之所依。于何者？于大金刚持金刚持。彼亦如“金刚者一切之主”之念诵，金刚者一切乃是五如来，彼等之主乃是第六，金刚萨埵。
English
The ultimate self-blessing of oral instructions. The ultimate self-blessing of oral instructions. The ultimate self-blessing of oral instructions abides. To the feet of the venerable and holy ones who possess great compassion without object, I prostrate with reverence at all times. To the feet of the Bhagavan Manjushri, the essence that gathers all the wisdom of all the victors into one, and the great Vajradhara, the lord of the eight powers, the father and sons of the protector Nagarjuna, I go for refuge with great reverence. The order of the ultimate self-blessing of oral instructions has three parts: the meaning of the title, the meaning of the text, and the meaning of the conclusion. The first is: Sva (Tibetan, Devanagari, sva, self) means self. Adhiṣṭhāna (Tibetan, Devanagari, adhiṣṭhāna, blessing) means blessing. Krama (Tibetan, Devanagari, krama, order) means order. On this, Lakshmi says: "I am luminosity, because I am the nature of all things. From that, holding the illusory body in any place is blessing myself. Or again, I am the body of Vajradhara and so on. Blessing that very one is combining it with examples such as illusion." Thus it is explained. According to the former, "to myself" means "from myself," and blessing means that which is produced by it. According to the latter, "to myself" means combining the meaning of the example of illusion. In other tantras also, "self-blessing" is often mentioned, and although its meaning is manifold, here "self" is the body or form that is the basis for applying the term "I am." Blessing that is generating a deity's body like an illusion by mere wisdom. As the Conduct Summary says: "The oral instruction of self-blessing, by mere wisdom, the deity's body of the nature of mind will be completely perfected." Therefore, it is said. The second has four parts: the limb of engaging in composition, the actual instruction with limbs, pleasing the guru who shows it, and showing the difference between the vessel and the non-vessel of the oral instruction. The first has two parts: praising and vowing to compose. The first is: prostration is nectar, the basis of distinction. To whom? To the great Vajradhara Vajradhara. That also, as in the recitation "The lord of all Vajra-holders," all Vajra-holders are the five Tathagatas, and their lord is the sixth, Vajrasattva.
Tibetan
་དང་པོའི་གཙོ། ཞེས་པ་ལྟར་ན། དང་པོའི་མགོན་པོ་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའོ། །གཉིས་པ་ནི། ཏེ་ནི་ལྷག་མ་འདྲེན་པ་སྟེ་ཕྱག་འཚལ་ནས་བདག་གིས་བཤད་པར་བྱའོ། ཞེས་སྦྱར་རོ། །གང་ན་རང་བྱིན་གྱིས་བརླབ་པའི་རིམ་པའོ། །ཀུན་སློང་གང་གིས་ན། བརྩེ་བས་ཞེས་ཏེ། རིམ་པ་འདི་ལ་བརྩེ་བ་ཁོ་ན་རྩ་བའི་རྒྱུ་ཡིན་ཏེ། གཞན་དུ་ན་སེམས་དམིགས་ཀྱི་རིམ་པ་ལ་ཞུགས་པས་སླར་ཡང་ལྷའི་སྐུ་འཛིན་པ་དགོས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་རོ། །དགོས་པ་ནི། སེམས་ཅན་གྱི་དོན་དང་ཆད་པའི་ཕྱོགས་སྤང་བ་དང༌། སྔོན་གྱི་སྨོན་ལམ་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དེ་ནི་བརྩེ་བས་བཤད་དོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །དེ་ནི་འགྲིག་པར་མི་སྣང་སྟེ། འདི་ནི་རིམ་པ་འདི་བཤད་པའི་ཀུན་སློང་ཡིན་གྱི་སྒྱུ་མའི་སྐུར་ལྡང་བའི་ཀུན་སློང་མིན་པའི་ཕྱིར་དང་། སེམས་དམིགས་ཙམ་གྱིས་གྲོལ་བ་མི་ཐོབ་པས་རང་དོན་ལའང་སྒྱུ་མའི་སྐུ་བསྒྲུབ་དགོས་པའི་ཕྱིར་རོ། །གཉསི་པ་ལ་གཉིས། མན་ངག་གི་སྣོད་རུང་དུ་བྱ་བ་དང༌། དེ་ལ་མན་ངག་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལ་གཉིས། མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་སློབ་མས་བླ་མ་མཉེས་པར་བྱ་བ་དང༌། མཉེས་པ་ལ་ཡོན་ཕུལ་ཏེ་དབང་བསྐུར་བ་ཞུ་བའོ། །དང་པོ་ནི། མཉེས་པར་བྱ་ཞེས་དྲང་ངོ་། །གང་ན་རྡོ་རྗེ་བླ་མའོ། །གང་གིས་ན་མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པའི་སློབ་མས་སོ། །མཚན་ཉིད་དང་ལྡན་པ་ནི་ཁྱད་པར་བཞི་དང་ལྡན་པ་སྟེ། དང་པོ་ཁོ་ནར་རིམ་པ་དང་པོ་ལ་བསླབས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། བསྐྱེད་པའི་རིམ་པའི་རྗེས་སུ་འབྲངས་ནས་དབང་བསྐུར་བ་ཐོབ་ཅིང་ཞེས་པས་སྟོན་ཏེ་དབང་བསྐུར་ཐོབ་ནས་བསྐྱེད་རིམ་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པ་སྟེ་རྗེས་སུ་ཞུགས་ཞེས་པའི་དོན་ཏོ། རྒྱུད་མང་དུ་ཐོས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། བྱ་བའི་རྒྱུད་ལ་སོགས་པའི་རྒྱུད་སྡེ་རྣམ་པ་བཞིའི་དགོངས་པ་ཤེས་པ་ཞེས་པས་སྟོན་ཏོ། །འདིས་ནི་དབང་རྫོགས་པར་ཐོབ་པ་སྔོན་དུ་བཏང་བར་བསྟན་ནོ། །དབེན་པ་གསུམ་ལ་བསླབས་པའི་ཁྱད་པར་ནི། ལུས་དང་ངག་དང་ཡིད་རྣམ་པར་དབེན་པའི་ཐོས་པ་འཛིན་པ་ཞེས་པས་བསྟན་ཏེ། དེ་གསུམ་གྱི་མན་ངག་ཐོབ་ནས་དེའི་དོན་འཛིན་པའོ། །ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བདེན་ པ་གཉིས་ཀྱི་གདམས་ངག་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང་ལྡན་པའི་ཁྱད་པར་ནི། བདེན་པ་གཉིས་ལ་ལྷག་པར་མོས་པས་བསྟན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ནས་དེ་མ་ཐག་ཏུ་སྟེ་མྱུར་དུ་རིམ་པ་འདིའི་གདམས་ངག་ཐོབ་པར་བྱ་བའི་ཆེད་དུ། རིང་ནས་མཉེས་པར་བྱས་པའི་བླ་མ་ལ་ཚོགས་འཁོར་གྱི་མཆོད་པ་ཆེན་པོ་བྱས་ཏེ། ལོ་བཅུ་དྲུག་མ་ཕུལ་ནས་བསྟོད་པ་འདིས་བ
Chinese
第一之主。如是说，第一之怙主是金刚萨埵。第二是，彼乃引导余者，即顶礼后我当宣说。如是连缀。何为自加持之次第？以何为意乐？以慈爱而言。此次第唯有慈爱是根本之因。否则，入于心专注之次第，则无需再次执持天之身。所需为何？为利有情，断除断灭之方，以及具足往昔之愿果。 彼乃以慈爱宣说，如是说。然此不甚合理。此乃宣说此次第之意乐，而非升起幻身之意乐。仅以心专注无法获得解脱，故为自利亦需修持幻身。第二有二，使口诀之器堪能，以及于彼宣说口诀。第一有二，具足特征之弟子令上师欢喜，以及欢喜后献供养而祈请灌顶。第一是，令欢喜如是陈述。何为金刚上师？以何者而言？以具足特征之弟子而言。具足特征者，乃具足四种差别。第一，仅于第一次第修习之差别是，随生起次第之后获得灌顶，如是显示，即获得灌顶后随生起次第，乃随入之意。听闻众多续部之差别是，以知晓行续等四部续之意，如是显示。此乃显示圆满获得灌顶置于先前。修习三种寂静之差别是，以身语意三种寂静之听闻执持，如是显示。即获得彼三之口诀后执持彼之义。于不共之二谛诀窍具足不退转之信心的差别是，以于二谛尤为信奉而显示。第二是，自彼之后立即，即迅速为获得此次第之诀窍之故。对长久以来令欢喜之上师，作广大之会供轮之供养。未献十六岁女，以此赞颂
English
The first Lord. As it is said, the first protector is Vajrasattva. The second is, that it leads the remainder, that is, after prostrating, I shall explain. Thus it is connected. What is the order of self-blessing? With what intention? With love. In this order, only love is the root cause. Otherwise, having entered the order of mind-focus, there is no need to hold the body of the deity again. What is needed? To benefit sentient beings, to abandon the side of annihilation, and to possess the fruit of past aspirations. It is said that it is explained with love. That does not seem right. This is the intention of explaining this order, not the intention of rising into the illusory body. Since liberation cannot be obtained by mind-focus alone, the illusory body must also be cultivated for one's own benefit. The second has two parts: making the vessel of the oral instructions suitable, and explaining the oral instructions to it. The first has two parts: the student who possesses the characteristics pleases the lama, and after pleasing him, offerings are made and empowerment is requested. The first is: to please, as stated. Who is the Vajra Lama? By whom? By the student who possesses the characteristics. To possess the characteristics is to possess four distinctions. First, the distinction of having studied only the first stage is shown by the fact that one has followed the generation stage and received empowerment, that is, after receiving empowerment, one has followed the generation stage, that is, the meaning of having entered. The distinction of having heard many tantras is shown by knowing the meaning of the four classes of tantras, including the action tantras. This shows that the complete attainment of empowerment is given priority. The distinction of having studied the three solitudes is shown by holding the teachings of body, speech, and mind in complete solitude. That is, having obtained the oral instructions of the three, one holds their meaning. The distinction of having unwavering faith in the uncommon instructions of the two truths is shown by having special devotion to the two truths. The second is, immediately after that, that is, quickly, for the purpose of obtaining the key instructions of this stage. To the lama who has been pleased for a long time, a great feast offering is made. Without offering a sixteen-year-old girl, with this praise