Tibetan
།རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་བདག་འགྲུབ་ འགྱུར། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དང་ལྡན་པ་ཡིས། །བདུད་རྩི་མེ་ཏོག་མྱང་བར་བྱ། །མཁའ་དབྱིངས་རྡོ་རྗེ་དབུས་གནས་པར། །དེས་ནི་རྡོ་རྗེ་འཛིན་པའང་མཆོད། །ཅེས་གསུངས་པ་ལྟར་རོ། །འོ་ན་རང་ལ་དེ་ལྟར་མཆོད་དགོས་པའི་རྒྱུ་མཚན་གང་ཞེ་ན། རང་ཉིད་སངས་རྒྱས་སུ་བསྒོམ་པ་ལེགས་པར་ཤེས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་བདག་གི་ལུས་ནི་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བདག་ཉིད་ཡིན་ལ་སངས་རྒྱས་ཀུན་གྱི་གོ་འཕང་མཆོག་སྟེར་བའི་གནས་སམ་གཞི་ཡང་བདག་གི་ལུས་འདི་ཉིད་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་ནན་ཏན་ཏེ་འབད་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱིས་རྣལ་འབྱོར་པས་ནི་བདག་ཉིད་སངས་རྒྱས་སུ་བསྐྱེད་པ་རྟག་ཏུ་མཆོད་པ་ལ་བརྩོན་པར་བྱའོ། །གཉིས་པ་ནི། བྱེད་པ་པོ་རྣལ་འབྱོར་པས་བྱ་བ་གང་ཡང་འགའ་ཞིག་སྟེ་ཅུང་ཟད་བྱ་བ་སྟེ་བྱེད་པའི་ལུས་གཡོ་བ་དང་། ངག་སྨྲ་བ་ལ་སོགས་པའི་ལས་དེ་ཡང་རང་དང་གཞན་ལྷར་བལྟས་ནས་དེ་དག་ལ་མཆོད་པར་བསྒོམས་ནས་བྱའོ། །གསུམ་པ་ནི། ཁ་ཟས་ཟ་བ་དང་དེ་བཞིན་དུ་བཏུང་བ་འཐུང་བ་དང་གོས་བགོ་བ་དང་དེ་བཞིན་དུ་དྲི་སྣོམ་ཞིང་འབྱུག་པ་དང་། མེ་ཏོག་ལ་སོགས་པའི་ཕྲེང་བ་དང་། རྒྱན་འདོགས་པའི་ཚེ་ཡང་བདག་གི་ལྷ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཉིད་བསམ་པར་བྱ་བ་ཁོ་ནས་བྱ་ཡི། དེའི་ང་རྒྱལ་དང་བྲལ་བས་མི་བྱའོ། །གོང་དུ་བཤད་པ་ལྟར་བྱས་ན་ལུས་ཀྱི་གཡོ་འགུལ་སོགས་ཀྱིས་ཀྱང་ཚོགས་རྒྱ་ཆེན་པོ་སྡུད་པ་ཡིན་པས་འབད་པར་བྱའོ། །ལྷ་ཅི་འདྲ་བ་ཞིག་སྙམ་ན། སྤྱན་མ་ལ་སོགས་པའི་རིག་མ་བཞི་ཡིས་རྣམ་པར་བརྒྱན་པ་སྟེ། མཛེས་པར་བྱས་པའམ་ དགའ་བ་བསྐྱེད་པའི་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའོ། །རྒྱན་གྱི་དོན་ནི་དགའ་བ་བསྐྱེད་པ་ལའང་མང་དུ་གསུངས་སོ། །འགྲེལ་པས་བཟའ་བཏུང་ལ་སོགས་པ་འབྱུང་བ་བཞིའི་ངོ་བོར་གྱུར་པ་རྣམས་ལྷ་མོ་བཞི་དང་། རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའི་རང་བཞིན་དུ་བསྒོམ་པའི་དོན་དུ་འཆད་དོ། །གསུམ་པ་ལ་གཉིས། སྟོན་པས་ཇི་ལྟར་མཛད་པ་དང་། འཁོར་གྱིས་ཇི་ལྟར་མཛད་པའོ། །དང་པོ་ནི། སྔར་བཤད་པ་དེ་ལྟར་ལྷ་མོ་བཞིས་དྲིས་པའི་ལན་མ་ལུས་པ་བཤད་ནས། བཅོམ་ལྡན་འདས་རྡོ་རྗེ་སེམས་དཔའ་དེ་ཅང་མི་གསུང་བའི་དངོས་པོ་སྟེ་ངོ་བོར་བཞུགས་པར་གྱུར་ཏོ། །གཉིས་པ་ནི། སྟོན་པ་ཅང་མི་གསུང་བར་བཞུགས་པ་མཐོང་བ་དེ་ནས་སྤྱན་མ་ལ་སོགས་པའི་ལྷ་མོ་རྣམས་ཀྱིས་ཕྱག་གིས་ཐལ་མོ་སྦྱར་བར་གྱུར་ཏེ། ཞལ་རབ་ཏུ་བཞད་ནས་སྟོན་པ་ལ་རབ་ཏུ་དང་བའི་སེམས་ཀྱིས་ཆོས་རྣམས་ལ་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་འོད་གསལ་ཐོབ་པ་སྟེ་དེ་ལ་ཞུགས་ཏེ། ཅང་མི་ག
Chinese
如是所说。那么，自己需要如此供养的原因是什么呢？精通观自身为佛的瑜伽士，我的身体是所有佛的自性，也是给予一切佛至高果位的处所或基础，所以，瑜伽士应以一切努力，恒常勤于将自身观想为佛并进行供养。第二，行者瑜伽士所作的任何行为，哪怕是微小的行为，即身体的活动和语言的表达等，也要观自己和他人为本尊，并观想对他们进行供养后再做。第三，在吃食物、喝饮料、穿衣服、嗅香、涂香、佩戴花环和装饰品时，也应只想着自己的本尊，不要带着傲慢去做。如上所述，如果这样做，即使是身体的活动等也能积累广大的资粮，所以要努力。那么，是怎样的本尊呢？是被眼母等四位明妃所庄严，即变得美丽或生起欢喜的金刚萨埵。装饰的意义在生起欢喜方面也有很多说法。注释中解释说，食物等变成四大种的自性，是为了观想为四位明妃和金刚萨埵的自性。第三部分分为两点：导师如何作为，眷属如何作为。第一点是：如前所述，在回答了四位明妃的所有问题后，世尊金刚萨埵便安住于无言的实相之中。第二点是：见到导师安住于无言之中后，眼母等明妃们合掌，面露喜悦，以对导师极度欢喜之心，获得了对诸法无分别的光明，即进入了光明之中，一言不发。
English
As it is said. So, what is the reason why one needs to make such offerings to oneself? The yogi who is well-versed in contemplating oneself as a Buddha, my body is the nature of all Buddhas, and it is also the place or basis for bestowing the supreme state of all Buddhas, therefore, the yogi should always diligently strive to contemplate oneself as a Buddha and make offerings. Secondly, whatever action the practitioner yogi does, even a small action, that is, the movement of the body and the expression of speech, etc., should be done by viewing oneself and others as deities and contemplating offering to them. Thirdly, when eating food, drinking beverages, wearing clothes, smelling fragrances, applying perfumes, wearing garlands and ornaments, one should only think of one's own deity, and should not do it with arrogance. As mentioned above, if you do this, even the movement of the body etc. can accumulate great merit, so you should strive for it. So, what kind of deity is it? It is Vajrasattva who is adorned by the four vidyādharīs such as Locanā, that is, becomes beautiful or generates joy. There are many sayings about the meaning of decoration in generating joy. The commentary explains that food etc. become the nature of the four elements, in order to contemplate as the nature of the four goddesses and Vajrasattva. The third part is divided into two points: how the teacher acts, and how the retinue acts. The first point is: as mentioned before, after answering all the questions of the four goddesses, the Blessed One Vajrasattva remained in the reality of silence. The second point is: seeing the teacher remaining in silence, the goddesses such as Locanā joined their palms together, their faces full of joy, and with a heart of extreme joy towards the teacher, they attained the clear light of non-discrimination towards all dharmas, that is, entered into the light, without saying a word.