Tibetan
ས་གསུངས་པའོ། །དང་པོ་ནི། ཐབས་ཤེས་གཉིས་སུ་མེད་པའི་རྒྱུད་ཀྱི་ཐབས་ཤེས་སྔར་བཤད་པ་ལྟར་ཡིན་ན། ཐབས་ཤེས་སོ་སོ་བའི་རྒྱུད་དུ་གསུངས་པའི་ཐབས་ཤེས་གང་ཡིན་ཞེ་ན། དེའི་འཇོག་ཚུལ་རེ་ཞིག་དྲི་མེད་འོད་ལས་གསུངས་པ་ནི། རྒྱུད་གང་ལ་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཀུན་རྫོབ་ཏུ་མེ་ལོང་ལྟ་བུའི་ཡེ་ཤེས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བས་ཕུང་པོ་དང་ཁམས་རྣམ་པར་དག་པ་ལས། ཐབས་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕྱོགས་སུ་དབང་པོ་རྟུལ་པོའི་སེམས་ཅན་གྱི་བསམ་པའི་དབང་གིས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པས་གསུངས་སོ། །ཞེས་ཕུང་པོ་དག་པ་ལས་ཐབས་སུ་བཞག་པའི་ལྷ་ཕོ་དང༌། ཁམས་དག་པ་ལས་ཤེས་རབ་ཏུ་བཞག་པའི་ལྷ་མོའི་སྒོ་ནས་ཐབས་ཤེས་སོ་སོ་བའི་རྒྱུད་དུ་བཞག་ལ། དེ་འདྲ་བའི་ཐབས་ཤེས་ནི་སྔར་གྱི་དོན་དམ་པའི་ཐབས་ཤེས་ལ་ལྟོས་ན་ཀུན་རྫོབ་པ་དང༌། དབང་པོ་རྟུལ་པོའི་བསམ་པའི་དབང་གིས་བཞག་པ་ཡིན་པར་གསུངས་སོ། །ལྷ་ཕོ་མོའི་སྒོ་ནས་ཐབས་ཤེས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་འཇོག་ཚུལ་ཡང༌། དེ་ཉིད་ལས། ཀུན་རྫོབ་ཀྱིས་གང་དུ་རྣལ་འབྱོར་མ་ རྣམས་ཡང་དག་པར་རྒྱུ་ཞིང་གཙོ་བོ་མི་གཡོ་བ་དེ་ནི་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་དོ། །གང་དུ་ཐབས་ཡང་དག་པར་རྒྱུ་ཞིང༌། ཤེས་རབ་མི་གཡོ་བ་དེ་ནི་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་དོ། །ཞེས་ལྷ་དམ་ཚིག་པ་ལ་ཡེ་ཤེས་པ་དགུག་པ་ལ་སོགས་པའི་བྱ་བ་བྱེད་པ་ལ་ལྷ་མོ་རྣམས་རྒྱུ་ཞིང༌། ལྷ་ཕོ་རྣམས་མི་རྒྱུ་བ་ཤེས་རབ་དང༌། དེ་ལས་བཟློག་སྟེ་བྱེད་པ་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་གསུངས་སྟེ། རྡོ་རྗེ་སྙིང་པོའི་འགྲེལ་པར་ཡང་དེ་བཞིན་དུ་བཤད་དོ། །དེ་ལྟ་ན་དུས་འཁོར་ཐབས་ཀྱི་རྒྱུད་དུ་འདོད་དགོས་ལ་དེ་འདོད་ན་དྲི་མེད་འོད་ལས། ལོ་གསུམ་གྱི་དབྱེ་བས་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་ངེས་པའོ། །ཞེས་དུས་སུ་འཆི་བའི་ལོ་བརྒྱའི་དབུ་མའི་རླུང་རྒྱུ་བ་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་བསགས་པའི་ལོ་གསུམ་གྱི་དབུ་མའི་ཞག་གྲངས་ཀྱི་སྟེང་ནས། རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་ཀྱི་ལྷ་གྲངས་བསྟན་པའི་སྐབས་སུ་རྣལ་འབྱོར་མའི་རྒྱུད་དུ་བཤད་པ་དང་འགལ་ལོ་ཞེ་ན། རྒྱུད་གཉིས་སུ་འཇོག་ཚུལ་ལྷ་ཕོ་མོའི་སྒོ་ནས་བཞག་པ་དེ་ཡང་ཤས་ཆེ་ཆུང་ལ་དགོངས་ཀྱི་ངེས་པ་ནི་མིན་ཏེ། གསང་འདུས་འཕགས་ལུགས་ལྟ་བུ་ཐབས་རྒྱུད་ལ། ཡེ་ཤེས་པ་དགུག་གཞུག་སོགས་ལྷ་ཕོས་མི་བྱེད་པ་ཡང་ཡོད་ལ། དེ་བཞིན་དུ་ལྷ་མོས་དགུག་གཞུག་སོགས་མི་བྱེད་པའི་མ་རྒྱུད་ཀྱི་གཞུང་ཚད་ལྡན་ཡང་ཡོད་པ་དང༌། རྒྱུད་གཉིས་ཀའི་ཐུན་མོང་གི་རྣམ་བཞག་སྟོན་པའི་རྒྱུད་འགའ་ཞིག་ལ་དེ་གཉིས་ཀ་སྟོན་པ་ཡང་མི་འགལ་བའི་ཕྱིར
Chinese
这是关于地的论述。首先，如果说无二的方便智慧续部的方便智慧如前所述，那么，在各自的方便智慧续部中所说的方便智慧是什么呢？关于它的安立方式，暂且依据《无垢光荣经》中所说：在任何续部中，于世俗谛中，以如镜般的智慧等差别，使蕴和界完全清净，但在方便和智慧方面，是如来为了调伏根器迟钝众生的心意而宣说的。也就是说，从清净的蕴中安立为方便的男神，从清净的界中安立为智慧的女神，通过这种方式，在各自的方便智慧续部中进行安立。像这样的方便智慧，如果与之前的胜义方便智慧相比，则是世俗谛的，并且是随顺根器迟钝者的心意而安立的。关于通过男女神的方式安立方便智慧续部的方法，也是在《无垢光荣经》中说：在世俗谛中，哪里瑜伽母 们真实游行，而主尊不动摇，那就是瑜伽母续。哪里方便真实游行，而智慧不动摇，那就是方便续。也就是说，迎请誓言尊融入智慧尊等事业时，是女神们游行，男神们不游行，这是智慧续；反之而行则是方便续。在《金刚心要释》中也同样如此宣说。如果是这样，那么时轮就必须被认为是方便续，如果这样认为，那么《无垢光荣经》中说：以三年之分判，是瑜伽母续的决定。也就是说，在显示以按时死亡的百年中脉风在一处积聚的三年中脉日数的数量之上，瑜伽母续的本尊数量时，与所说的瑜伽母续相违。如果说，以男女神的方式安立两种续部，那也是考虑到多与少，并非是决定的。比如，像《密集金刚》圣者派传承那样，在方便续中，也有男神不作迎请智慧尊等事业的情况；同样，也有女神不作迎请融入等事业的母续的合格经典；并且，对于显示两种续部共同特点的一些续部来说，同时显示这二者也是不相违的。
English
This is the discussion of the ground. Firstly, if the means and wisdom of the non-dual tantra are as previously explained, then what are the means and wisdom spoken of in the individual means and wisdom tantras? Regarding its establishment, according to what is said in the Vimalaprabha, in any tantra, in the relative truth, the aggregates and elements are completely purified by distinctions such as mirror-like wisdom. However, in terms of means and wisdom, the Tathagata taught according to the minds of sentient beings with dull faculties. That is, male deities are established as means from the purification of the aggregates, and female deities are established as wisdom from the purification of the elements. In this way, they are established in the individual means and wisdom tantras. Such means and wisdom are relative compared to the ultimate means and wisdom, and are established according to the minds of those with dull faculties. Regarding the method of establishing the means and wisdom tantras through male and female deities, it is also said in the same text: In the relative truth, wherever the yoginis truly roam and the chief does not move, that is the yogini tantra. Wherever means truly roam and wisdom does not move, that is the means tantra. That is, when performing activities such as inviting the wisdom deity into the samaya deity, the goddesses roam and the gods do not roam, which is the wisdom tantra; the opposite is the means tantra. The Vajrahṛdayālaṃkāra commentary also explains it in the same way. If this is the case, then the Kālacakra must be considered a means tantra. If so, the Vimalaprabha says: The determination of the yogini tantra is by the distinction of three years. That is, when showing the number of deities in the yogini tantra based on the number of days in the three years when the central channel wind of a hundred years of timely death is accumulated in one place, it contradicts what is said in the yogini tantra. If the establishment of the two tantras is based on male and female deities, it is based on the consideration of more or less, and is not definitive. For example, in the Guhyasamāja Ārya tradition, there are cases where male deities do not perform activities such as inviting wisdom deities in the means tantra. Similarly, there are qualified scriptures of the mother tantra where female deities do not perform activities such as inviting and absorbing. Furthermore, for some tantras that show the common characteristics of both tantras, it is not contradictory to show both.