Tibetan
་སྤྱོད་མ་གཏོགས་པ་འདུ་ཤེས་གཙོ་བོས་སྐྱེད་པའི་ལྟུང་བ་རྣམས་ལ་ཡང་ཅི་ལྟ་རིགས་པར་སྦྱར་བར་བྱའོ། ། ༈ གསེར་དངུལ་ལེན་ཞེས་པ་ནི། རང་དབང་བའི་གསེར་དངུལ་ལ་སོགས་པའི་རིན་པོ་ཆེ་ལ་རང་གི་ངོ་བོའི་ཆ་ནས་མི་རུང་བའི་བློ་མ་བཞག་པར་རང་གི་ངོ་བོ་ལ་ནོར་གྱི་བློས་བདག་གིར་བྱེད་ནའོ། ། ༈ ཉམས་པ་རྣམ་པ་གསུམ་དག་དང༌། ཞེས་པའི་དང་པོ། ཁ་ཚར་དག་ཕུན་ཚར་མ་བཅད་པ་དང༌། གོས་ཁ་དོག་དཀར་པོ་ལ་སོགས་པ་ཁྱིམ་པའི་རྟགས་མཚན་ཉིད་པ་དགོས་མེད་དུ་བགོ་ཞིང༌། འཆང་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་ན་ཁྱིམ་པའི་རྟགས་སྤོང་བ་ཉམས་པའོ། །རང་དགོན་པ་པར་ གྱུར་པའི་ཚེ་སྐྲ་དང་ཁ་སྤུ་སོར་གཉིས་ཙམ་དང༌། གྲོང་འདབ་པར་གྱུར་པའི་ཚེ་སོར་ཕྱེད་གཉིས་ཀྱི་ཚད་ཙམ་འཇོག་པ་གནང་བ་ལས། ཚད་དེ་གཉིས་ལས་སོར་ཕྱེད་ཡན་གྱིས་ལྷག་པར་འཇོག་ན་གྲངས་ཇི་སྙེད་ཡོད་པ་དེ་སྙེད་ཀྱི་བཤགས་བྱར་འགྱུར་རོ། །གཉིས་པ་བླ་གོས་དང༌། མཐང་གོས་ལ་སོགས་པ་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་རྟགས་མེད་པ་ན་སྒྲུབ་དགོས་ཤིང༌། སྒྲུབ་ནུས་བཞིན་དུ་མི་སྒྲུབ་ཅིང་མི་བགོ་བ་ལ་སོགས་པ་དང༌། གཅེར་བུའི་ཡི་དམ་ལེན་པ་དང༌། སྐྲ་ལས་བྱས་པའི་གོས་དང༌། བྱ་འུག་པའི་སྒྲོ་ལ་སོགས་པ་ལས་བྱས་པའི་གོས་ལ་སོགས་པ་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་རྟགས་མཚན་ཉིད་པ་དགོས་མེད་དུ་འཆང་ཞིང༌། བགོ་བ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་ན་རབ་ཏུ་བྱུང་བའི་རྟགས་བླངས་པ་ཉམས་པའོ། །གསུམ་པ་མཁན་པོ་ལ་མ་གུས་པ་དང༌། ཁྱད་གསོད་ལ་སོགས་པའི་བློས་མཁན་པོར་མི་འཛིན་ཞིང༌། ཆོས་ལྡན་གྱི་བཀའ་བསྒོ་བ་སྒྲུབ་ནུས་བཞིན་དུ་མི་སྒྲུབ་པ་ལ་སོགས་པ་བྱེད་ན་མཁན་པོར་གསོལ་བ་གདབ་པ་ཉམས་པ་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་སོ། ། ༈ སྐྱབས་འགྲོ་སྤྱིའི་བསླབ་བྱ་དཀོན་མཆོག་མཆོད་པ་སོགས་དང༌། སོ་སོའི་བསླབ་བྱ་སངས་རྒྱས་ལ་སྐྱབས་སུ་སོང་ནས་འཇིག་རྟེན་པའི་ལྷ་གཞན་དབང་ཕྱུག་སོགས་ལ་སྐྱབས་སུ་མི་འཛིན་པ་ལ་སོགས་པ་དང་འགལ་བར་བྱས་ན་ཡང་བཤགས་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་སོ། །སྔར་ཕལ་ཆེ་བ་ལ་སྦྱར་བ་ལྟར་ཁ་ཅིག་ལུས་ངག་ཏུ་མ་ཐོན་ཡང་བླངས་འདས་རྣམས་ཀྱི་ཀུན་སློང་བྱུང་བ་དང་དུ་བླངས་པ་ ཙམ་གྱིས་བཤགས་བྱར་བཞེད་དེ། མདོ་རྩ་བར་བསྙེན་པར་མ་རྫོགས་ཤིང་རབ་ཏུ་བྱུང་བས་བླངས་པ་ལས་འདས་པ་ལ་ཡང་ངོ༌། ཞེས་དང༌། རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ་དུ། ཕམ་འདྲ་མ་གཏོགས་པ་དགེ་ཚུལ་ལ་བླངས་པ་ལས་འདས་པའི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་བཤགས་བྱར་གསུངས་པའི་དགོངས་པར་བྱེད་པར་མངོན་ནོ། །གསུམ་བརྒྱ་པ་རྩ་འགྲེལ་དུ་ཀུན་སློང་བྱུང
Chinese
對於由主要意識產生的墮落，除了行為之外，也應以何種方式進行類比適用呢？ 關於「接受金銀」：對於自主的金銀等珍寶，如果沒有從本質上認為它們是不允許的，而是以財物的想法將其視為己有，那就是犯戒。 關於「三種退失」：第一，如果沒有剪斷髮際線和頂髻，並且不必要地穿著和佩戴白色等在家人的標誌，那就是退失了捨棄在家人的標誌。如果住在自己的寺院，允許保留兩指寬的頭髮和鬍鬚；如果住在村莊附近，允許保留二分之一指寬的頭髮和鬍鬚。如果超過了這兩個標準，每超過二分之一指寬，就應懺悔相應的次數。 第二，如果沒有出家人的標誌，如僧裙和下裙等，就應該製作。如果能夠製作卻不製作、不穿著等，或者接受裸體的本尊，或者穿著用頭髮製成的衣服，或者用貓頭鷹的羽毛等製成的衣服等，不必要地穿戴和佩戴非佛教徒的標誌，那就是退失了接受出家人的標誌。第三，如果不尊敬堪布，或者以輕蔑等心態不將其視為堪布，並且能夠執行卻不執行符合佛法的教導等，那就是退失了請求堪布，應懺悔這些過錯。 此外，如果違反了皈依的一般戒律，如供養三寶等，以及個別的戒律，如皈依佛後不皈依世間神祇，如自在天等，也應懺悔這些過錯。如同之前對大多數情況的應用一樣，即使某些行為沒有在身語上表現出來，僅僅是產生了接受和違犯的動機，就被認為需要懺悔。如《根本律》中說：「未受近圓戒和出家戒者，也應懺悔違犯所受之戒。」《廣釋》中說：「除了根本墮之外，比丘所受之戒的一切違犯都應懺悔。」這顯然是其意旨。三百頌的根本釋中說，產生動機...
English
How should we apply the analogy to the transgressions arising from the primary consciousness, apart from actions? Regarding "taking gold and silver": If one does not regard self-owned gold, silver, and other precious objects as impermissible in their essence, but rather possesses them with the thought of wealth, then one has transgressed. Regarding "the three types of degeneration": Firstly, if one does not cut the hairline and topknot, and unnecessarily wears and carries the marks of a householder, such as white clothes, then one has degenerated from abandoning the marks of a householder. If one resides in one's own monastery, it is permitted to keep hair and facial hair up to two finger-widths; if one resides near a village, it is permitted to keep hair and facial hair up to one and a half finger-widths. If one exceeds these limits by more than half a finger-width, one must confess as many times as the number of half finger-widths exceeded. Secondly, if one does not have the marks of an ordained person, such as the upper and lower robes, one should make them. If one is able to make them but does not, or does not wear them, or if one accepts a naked deity, or wears clothes made of hair, or clothes made of owl feathers, etc., unnecessarily wearing and carrying the marks of non-Buddhists, then one has degenerated from taking the marks of an ordained person. Thirdly, if one does not respect the Khenpo, or does not regard him as a Khenpo with contemptuous thoughts, and does not carry out the instructions that accord with the Dharma, even though one is able to, then one has degenerated from requesting the Khenpo, and one should confess these misdeeds. Furthermore, if one violates the general precepts of refuge, such as offering to the Three Jewels, etc., and the individual precepts, such as not taking refuge in worldly deities like Ishvara after taking refuge in the Buddha, then one should also confess these misdeeds. As applied to most cases previously, even if some actions have not manifested in body and speech, it is considered that confession is necessary merely by the arising of the motivation to accept and transgress. As it says in the Root Sutra: "Even those who have not taken full ordination or monastic vows should confess transgressions of what they have taken." And in the Extensive Commentary: "It is evident that the intention is that all transgressions of what a novice has taken, except for root downfalls, should be confessed." In the Root Commentary of the Three Hundred Verses, it says that the motivation arose...
Tibetan
་བ་ནས་ལུས་ངག་ཏུ་མ་ཐོན་པ་ལ། བསྡམ་བྱར་བཞེད་པ་འདྲ་བ་ཅིག་ཀྱང་སྣང་ངོ༌། ། ༈ ལྟུང་མེད་ནི། འཆང་བ་དང་ནི་འབྲལ་བ་དང༌། །དེ་བཞིན་ས་ནི་བརྐོ་བ་དང༌། །རིན་ཆེན་རེག་དང་མེ་ལ་རེག །སྤངས་ནས་ཟ་བ་བྱེད་པ་དང༌། །བྱིན་ལེན་མ་བྱས་ཟ་བ་དང༌། །དེ་བཞིན་གསོག་འཇོག་ཟ་བ་དང༌། །ལྗོན་ཤིང་འཛེག་དང་ཤིང་གཅོད་དང༌། །རྩྭ་སྔོན་མི་གཙང་འདོར་བ་དང༌། །ས་བོན་འཇོམས་དང་བསླབ་པའི་གཞི། ཟླ་འཇོག་དགོན་པའི་འབྲལ་བ་དང༌། །གསོག་འཇོག་བྱེད་དང་དགེ་ཚུལ་ཉལ། །མི་སྨྲ་འགྲོ་དང་བཅོ་བརྒྱད་དོ། ཞེས་གོས་ཞག་བཅུའི་འཆང་སྤང་ནས། ལས་ཀྱི་གནས་ནས་མི་སྨྲ་བར་འགྲོ་བའི་བར་ཕྱེད་དང་བཅོ་བརྒྱད་ལྟུང་མེད་དུ་བསྟན་ཏོ། །ཕྱེད་ནི་ཁྱིམ་པ་དང༌། ནུབ་ལྷག་གི་ཉེས་པ་བསྲུང་དགོས་ཤིང༌། དགེ་ཚུལ་ནང་ཕན་ཚུན་བསྲུང་མི་དགོས་པས་དེ་ཕྱེད་དུ་བགྲང་ངོ༌། །འཆང་པ་དང་ནི་ཞེས་པས་གོས་དང་ལྷུང་བཟེད་ཞག་བཅུའི་འཆང་སྤང་གཉིས་ཀ་མེད་པར་སྟོན་ཏོ། །བསླབ་པའི་གཞི་ཞེས་པ་ནི། འཆང་བའི་བསླབ་པའི་གཞི། འབྲལ་བའི་བསླབ་པའི་གཞི་ཞེས། གཞན་རྣམས་ཀྱི་མཐའི་གསལ་བྱེད་ཡིན་གྱིས། དེ་རང་གིས་ལྟུང་མེད་གཅིག་སྟོན་པ་མིན་ནོ། །དེ་བཞིན་ས་ནི་ བརྐོ་བ་དང༌། ཞེས་སོགས་རྣམས་རེ་རེས་ལྟུང་མེད་རེ་རེ་སྟོན་ཏོ། །བསླབ་པའི་གཞི་ཞེས་པ་ཡན་གྱི་ལྟུང་མེད་ཀྱི་སྡོམས་ནི། བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་ལས་གསུངས་པ་འོད་ལྡན་དུ་དྲངས་སོ། ། ལྷག་མ་གཉིས་བརྒྱ་བཅུ་གཉིས་ནི། བསྡམ་པར་བྱ་བའི་ཉེས་བྱས་སོ། ཞེས་པ་ནི། ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་གྱི་སྡོམས་ཀྱིས་དངོས་སུ་བསྡུས་པའི་ལྟུང་བ། དགེ་ཚུལ་ལ་བླངས་འདས་དང་ལྟུང་མེད་དུ་སོང་བ་རྣམས་ཀྱི་ལྷག་མ་འབྱིན་པ་ནས་ཆུའི་ནང་དུ་མཆིལ་མ་སོགས་མི་འདོར་བའི་བར་ཉིས་བརྒྱ་བཅུ་གཉིས་པོ་ཐམས་ཅད། སྣམ་སྦྱར་མེད་དང་མུ་སྟེགས་ཅན་དངོས་སུ་འཁོད་པའི་འདུག་གནས་སུ་ཕྱིན་པའི་ཉེས་པ་ལ་སོགས་པ་འགའ་ཞིག་མ་གཏོགས་པ་གཞི་བཅུ་བདུན་གྱིས་བསྡུས་པའི་དགེ་སློང་ལ་འབྱུང་བའི་ཉེས་པ་ཐམས་ཅད་དགེ་ཚུལ་ལ་བསྡམ་བྱའོ། །གླུ་གར་ནས་ཕྲེང་བའི་བར་བདུན་དུ་ལོངས་པ་གཞི་གཏོགས་ཀྱི་ལྟུང་བྱེད་དུ་གཏོགས་པའི་བསླབ་བྱའི་ཉེས་བྱས་ཡིན་ལ། ཁྲི་སྟན་ཆེ་མཐོ་ལ་འདུག་པ་སོགས་ཀྱི་ཉེས་པ་བཞི་ནི། ཁྲི་རྐང་འཆོས་པའི་ལྟུང་བྱེད་དུ་གཏོགས་ཤིང༌། གོས་དཀར་གྱོན་པའི་ཉེས་པའི་ལྷག་མ་ཁྱིམ་པའི་རྟགས་སྤངས་པ་ཉམས་པ་དང༌། ཉམས་པ་གཞན་གཉིས་ཀྱི་ཉེས་པ་རྣམས་གཞི་དུས་ཀྱི་ཉེས་པ་ཡིན་པས། འདི་རྣམས་ཉིས་བརྒྱ་ལྔ་བཅུ་རྩ་གསུམ་སྡོམས་ཀྱིས་བསྡུས་པའི་ལྟུང་བ་གང་དུ་ཡང་མི་བགྲང་ངོ༌། །ལྟུང་མེད་ཀྱི་ཤིང་གཅོད་པ་དང༌། ས་བོན་འཇོམས་པ་གཉིས་དགེ་སློང་ལ་སྡོམས་ཀྱིས་དངོས་སུ་བསྡུས་པའི་ལྟུང་བ་གཅིག་ཏུ་བགྲང་ངོ༌། །དེ་ལྟར་བཀའ་སྩལ་ཡི་གེར་བཀོད་པའི་མཐུས། །འགྲོ་ཀུན་ལྷག་པའི་ཚུལ་ཁྲིམས་བསྲུང་བ་ལ། །བརྩོན་འགྲུས་ལྷོད་མེད་པའི་རྐང་པ་དེས། །ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གནས་སུ་ཕྱིན་པར་ཤོག །ཅེས་པ་འདི་རྗེའི་བཀའ་བཞིན་ཟིན་བྲིས་སུ་བཀོད་པའོ། །སྭ་སྟི། རྒྱལ་བསྟན་པད་ཚལ་ཕན་བདེའི་དྲི་སུ་ཅན། །བཤད་སྒྲུབ་འདབ་རྒྱས་རྣམ་བྲོས་སྦྲང་རྩིའི་བཅུད། །འགྲོ་ཀུན་སྤྱོད་ཕྱིར་སྡེ་དགེ་ལྷུན་གྲུབ་སྟེང་། །ཆོས་སྡེ་ཆེ་ནས་ཆོས་སྦྱིན་ཆར་འདི་སྤེལ། །བཀྲ་ཤིས། དགེ་ཚུལ་གྱི་བསླབ་བྱ་གནམ་རྩེད་ལྡེང་མ།
Chinese
从……到身语未发出之前，也显现出似乎有应遮止的。 ༈ 无罪（ལྟུང་མེད）：执持与舍弃，/ 同样挖掘地，/ 触碰珍宝与触碰火，/ 舍弃后食用，/ 未经给予而食用，/ 同样积蓄而食用，/ 攀登树木与砍伐树木，/ 抛弃不净的青草，/ 摧毁种子与学处之基，/ 舍弃每月例行的寺院，/ 进行积蓄与沙弥眠卧，/ 不语而行共十八。如是，从执持舍弃十日衣，到从业处不语而行之间，一半和十八项被宣说为无罪。一半是指在家众，需要守护过午之罪，沙弥之间不需要互相守护，因此算作一半。执持与……是指衣和钵，显示了十日执持与舍弃二者皆无。学处之基是指执持的学处之基，舍弃的学处之基，是其他各条的结尾的说明，并非其自身显示一个无罪。同样挖掘地等，每一条都显示一个无罪。学处之基以上的无罪的总结，是从《分别说》中所说的引用于《光明》。剩余二百一十二条是应遮止的罪行。是指二百五十三条的总数实际包括的堕罪，沙弥已受持、已逝去和已成为无罪的剩余部分，从取出到不往水中丢唾沫等二百一十二条，除了没有僧衣和实际安住的异教徒的住处等少数之外，以十七事所包括的比丘所犯的一切罪行，沙弥都应遮止。从歌舞到念珠之间的七项属于根本所属的应学罪，坐在高大的床座等四种罪过，属于修补床脚的应学罪，穿着白衣的罪过的剩余部分，舍弃在家相的衰损，以及其他两种衰损的罪过，都是根本时的罪过，因此这些是二
English
From... until it does not come out in body and speech, it also appears that there is something that should be restrained. ༈ No transgression (lTung med): Holding and abandoning, / Similarly, digging the ground, / Touching jewels and touching fire, / Eating after abandoning, / Eating without being given, / Similarly, accumulating and eating, / Climbing trees and cutting trees, / Discarding unclean green grass, / Destroying seeds and the basis of learning, / Abandoning the monthly routine monastery, / Accumulating and the novice monk sleeping, / Not speaking and walking, a total of eighteen. Thus, from holding and abandoning the ten-day clothes, to going without speaking from the place of work, half and eighteen items are declared as no transgression. Half refers to the laity, who need to guard against the sin of after noon, and novice monks do not need to guard each other, so it is counted as half. Holding and... refers to clothes and bowls, showing that both the ten-day holding and abandoning are absent. The basis of learning refers to the basis of learning of holding, the basis of learning of abandoning, which is the explanation of the end of each of the other articles, and it is not its own showing a no transgression. Similarly, digging the ground, etc., each article shows a no transgression. The summary of no transgression above the basis of learning is quoted from the "Light" spoken in the "Detailed Explanation". The remaining two hundred and twelve are the sins that should be restrained. It refers to the two hundred and fifty-three sins actually included in the total number, the remainder of the novice monk who has received, passed away, and become no transgression, from taking out to not throwing saliva into the water, etc., two hundred and twelve, except for a few such as the absence of monastic robes and the residence of heretics who actually live, all the sins committed by the monks included in the seventeen things, the novice monks should restrain. The seven items from singing and dancing to rosary beads belong to the fundamental learning sins, and the four sins such as sitting on a high bed, etc., belong to the learning sins of repairing bed legs, the remainder of the sins of wearing white clothes, the decline of abandoning the home appearance, and the sins of the other two declines are all fundamental sins, so these are two
Chinese
五十三种戒律总摄的堕罪，任何一种都不计数。砍伐无罪之树和摧毁种子，对于比丘来说，总摄为实际包含的一种堕罪来计数。如是，以圣言记录之威力，愿一切众生守护殊胜之戒律，以不懈怠之精进足，到达一切智智之境地。此乃遵照上师之教言记录之草稿。 索瓦斯帝（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，吉祥）。 胜法莲苑具足利益安乐之香气，讲修花瓣盛开散发蜂蜜之精华，为利一切众生故，德格（四川德格县）伦珠顶，从大法寺降下此布施法雨。 吉祥！ 沙弥之学处《天戏苑》。
English
None of the fifty-three transgressions encompassed by the vows are counted individually. Cutting down a tree that is not a transgression and destroying seeds are both counted as a single transgression for a monk, actually included in the vows. Thus, by the power of recording the sacred words, may all beings guard the supreme precepts, and by the foot of unremitting diligence, may they reach the state of omniscience. This is a draft recorded according to the instructions of the master. Svasti (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，Auspicious!). The victorious doctrine's lotus garden is fragrant with benefit and happiness, the petals of explanation and practice bloom, scattering the essence of honey. For the benefit of all beings, from the great Dharma monastery of Dege Lhundrub Teng (Dege County, Sichuan), this rain of Dharma giving is spread. Auspicious! The Novice Monk's Training, "The Celestial Garden."