Tibetan
ཤོག་ལྷེབ་ ༤༠༡ ནས་ ༥༠༠ བར། ཤོག་ལྷེབ་ ༤༠༡ ནས་ ༥༠༠ བར། ཆད་ཀྱི་མུ་ལ་མ་ཐུག་པས་སྤྲོས་བྲལ། ཆོས་ཉིད་ལ་བྲལ་ཐོབ་སྤངས་པས་འདོ་གསལ། རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་ཤེས་བྱ་ལས་འདས་པས་འདུས་མ་བྱས་པ་སྟེ། ལམ་དུས་སུ་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཚོགས་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་དང་། བླ་མ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་ཅན་ཁོ་ནའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གི་བྱིན་རླབས་ལས་ཡིན་ཚུལ་རིག་ཐོག་གུ་ངོ་སྤྲོད་པ་ཡིན། དེ་གཉིས་ཁ་ཕྱིར་ལྟ་དང་ནང་ལྟའི་ཁྱད་པར་མ་མཐུན་པས་བསམ་ཚོད་དང་བཤད་ཚོད་མི་མཐུན་འ་འདི་བྱུང་བ་ཡིན་བྱས་པས་ཕྱག་རྫོགས་ཧ་ཤང་དང་མཐུན་ཟེར་བའི་ཕྱོགས་སྔ་དེ་ཁོང་གི་བློ་ཡུལ་དུ་རམ་མེ་འདུག་པ་ཤེས་ཏེ་འདི་སྐད་སྨྲས། ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་དགེ་སྡིག་སྤང་བླང་ལས་འདས་པའི་ཆོས་ཉིད་ཐད་དྲང་དུ་སྟོན་པའི་སྐབས། ཡུམ་ལས་ཀྱང་། སྟོང་པ་ཉིད་ལ་གཟུགས་མེད། ཚོར་བ་མེད། འདུ་ཤེས་མེད། འདུ་བྱེད་མེད། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་མེད། ཅེས་པ་འདི་ལ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་བླང་བར་ངོས་གཟུང་བ་དང་། སྤང་བྱར་ལ་དོར་བ་གང་ཡང་མེད། ཧྭ་ཤང་གི་འདོད་པ་ཡིན་ཟེར་ནས་ཚིག་གི་ལམ་དུ་སྒྲོ་བཏགས་མང་པོ་འདྲེན་པ་དེ་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པའི་འདོད་པས་དགག་གཞིར་བྱས་པ་ཡིན་ན་ནི་། ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་ དགོངས་པ་དཱི་པཾ་ཀཱ་རས་འདི་ལྟར་བཀྲལ་ཏེ་སོ་སོར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་དེ་ཉིད་ཀྱང་མ་གྲུབ་སྟེ། དཔེར་ན་ཤིང་གཉིས་པན་ཚུན་དྲུད་པ་ལས་མེ་བྱུང་བའི་རྐྱེན་གྱིས་ཤིང་གཉིས་པོ་ཚིག་ཅིང་མེད་པའི་རྗེས་ལ་གང་གིས་སྲེག་པར་བྱེད་པའི་མེད་དེ་ཉིད་ཀྱང་རང་ཞི་བདེ་བཞིན་དུ་རང་དང་སྤྱིའི་མཚན་ཉིད་ཀྱི་ངོ་བོ་ཐམས་ཅད་མེད་པར་གྲུབ་ཙམ་ན། ཤེས་རབ་ཉིད་སྣང་བ་མིད་ཅིང་འོག་གསལ་བ་ཅིའི་ངོ་བོར་ལ་མ་གྲུབ་པས། བྱིང་བ་དང་རྒོད་པ་ལ་སོགས་པའི་སྐྱོན་དུ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་ལ་བསལ་ཏེ། བརསྐབས་དེ་ཤེས་པ་ཅིར་ཡང་མི་རྟོག་ཅིར་ཡང་མི་འཛིན། དྲན་པ་དང་ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ཐམས་ཅད་སྤངས་ཏེ་ཞེས་པས་སྒོམ་རིམ་གསུམ་ནི་རབ་ཏུ་གཞར། རྩོད་བཟློག་ལས། ང་ལ་ཁས་ལེན་མེད་པས་ན། །ང་ནི་སྐྱོན་མེད་ཁོ་ན་ཡིན། ཞེས་པ་ལ་སོགས་པའི་དོན་ཆོས་ཉིད་ལ་ལུའ་དུ་མ་བསྟན་པའི་གནོད་བྱེད་གང་གིས་གེགས་བྱས་པས་ཧྭ་ཤང་གི་རྒྱལ་བའི་བཀའ་རྡོག་དྲིལ་བྱས་པ་དེ་ཁས་རྟགས་མ་གྲུབ་ཟེར། འདི་ཡང་དཔྱད་པར་བྱ་བ་སྟེ། དེ་ཉིད་རྒྱལ་བའི་བཀའ་ལ་ཚད་མེད་མི་བྱེད་པ་མུ་སྟེགས་ཅན་གྱི་རྗེས་སུ་འབྲངས་པའི་གཏན་ཚིགས་ཨེ་ཡོད། ཡོད་ན་སངས་རྒྱས་ཕལ་པོ་ཆེ་སོགས་པའི་གསུང་རབ་ཧྭ་ཤང་གི་བློ་ལ་ བཞུགས་ཤིང་། དོན་ལ་རྟོག་པ་ནི་ཆོས་དབྱིངས་མ་བསྒྱུར་བའི་གོང་དུ་སྤངས་ཤིས་ལོ་ཙཱ་བྱས་ཏེ་ཧྭ་ཤང་གི་བློ་ལས་ཕལ་ཆེན་བསྒྱུར་བའི་དབང་པོ་ཡོད་པས་སོ། །ཡང་ཁྱེད་རང་རྣམ་པ་ཡིད་ལ་མི་བྱེད་པའི་ཆོས་སྐད་ལ་ལོག་བར་ལྟ་བཞིན་དུ་འཕྲག་པ་ཀུན་ལེགས་གྲུབ་ཐོབ་ཏུ་འཛིན་ཕྱིན་འདུག་པས་དེ་ཉིད་ཀྱིས། བསམ་ཡས་སུ་ཧྭ་ཤང་ཆེན་པོའི་གཞུང་ཐམས་ཅད་ཡུམ་གྱི་གླེགས་བམ་ལ་ཁུངས་བཅོལ་བར་འདུག་པས། ཕྱོགས་སྔ་མཛད་མཁན་ཚོས་ཕྱོགས་སྤམ་ལོངས་སམ། ཡུམ་ཤེར་ཕྱིན་འཁྲུལ་ན་ནི་མ་ཤེས། གཞན་སློབ་དཔོན་ཀ་མ་ཤྲཱི་ལ་ནི་དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པར་འདུག་པས། དེའི་གྲུབ་མཐའ་རྣམ་དག་ཡིན་མིན་ཇོ་བོ་དགེ་ལྡན་པ་ལ་འདྲི་ཞུ་ལགས། ཞེས་བྲིས་འདུག་པས་སོ། །དེ་ཡང་བདག་ལྟ་མཆོག་འཛིན་ཡིན་ཟེར་ན། ཇོ་བོའི་ཆིག་ཅར་འཇུག་པ་ན། བཅོམ་ལྡན་འདས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཅི་ཡང་མི་གཟིགས་ཏེ། དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཡུལ་མི་མངའ་བའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་གཞུང་དྲངས་པ་ལ་ལྟོས། ལར་སྔ་བཞེད་ནས་དེ་ལྟར་བཤད་ཟེར་ན། ཆོས་འབྱུང་དང་རྣམ་པར་ཐར་པ་ཚོ་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱི་བློ་ཅན་ལ་དག་སྣང་དང་ངེས་ཤེས་སྐྱེ་ཕྱིར་ནི་རུང་ལ། གཞན་དུ་ན་གཟུ་བོ་གཟུ་བོར་བྱས་ པའི་དཔྱད་པ་དགོས་པའང་མཐའ་མི་ཁེགས། གལ་ཏེ་དེ་ལྟར་ཆུག་ཀྱང་ཆོས་ནི་ཚིག་ལ་མི་རྟོན་པ་བློ་མཆོག་རྣམས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ཡིན་པས་ཀུན་རྫོབ་ལ་མི་རྟོན་དོན་དམ་ལ་རྟོན་པའི་ཕྱིར། དགོངས་པ་ཅན་དང་ངེས་པ་ཅན་གང་ཡིན་དཔྱད་དཀའ། གྲུབ་པའི་སྐྱེས་བུ་མཆོག་གི་བལྟར་སྣང་ཐམས་ཅད་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་འཛིན་ན། མི་ལས། མཐོ་མི་མངོན་ནམ་མཁའི་དབྱིངས་ཤེད་ནས། །རྗེ་དུས་གསུམ་སངས་རྒྱས་ཞལ་རྫུན་མཁན། །ཆོས་དྲང་དོན་གྱི་བསླུ་ཁྲིད་གསུངས་གསུངས་ནས། །ངེས་པའི་དོན་ལ་རྟོགས་དུས་མེད། །ཅེས་པ་འདིས་ཆོས་དང་གང་ཟག་གཉིས་ཀ་ལ་སྐུར་པ་བཏབ་པར་ཨེ་འགྱུར། དེ་བཞིན་དུ་མཁས་གྲུབ་ཆེན་པོ་དག་གིས་དགོས་པའི་སླད་དུ་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ་འཕོངས་སྟེགས་སུ་བཅུག་པའ་ལོ་རྒྱུས་ཀྱང་ཡོད་པས་སོ། །དོན་དམ་པར་ལྟ་བའི་གནད་གང་ཚད་མ་དང་། གང་ཅིག་ཤོས་རྫོགས་པའི་སངས་རྒྱས་ཁོ་ནས་མཁྱེན་གྱི་གཞན་གྱིས་མ་ཡིན་པས་རང་ཉིད་གང་ལ་ཡིད་ཆེས་པ་དེ་སྐལ་བ་དང་བསོད་ནམས་ཀྱི་རྗེས་སུ་འཇུག་པའི་ཕྱིར་རོ། །ལར་བརྗོད་བྱ་འདིའི་སྙིང་པོའི་བརྗོད་དོན་ལ་རྟོག་དཔྱོད་ཕྲ་མོའི་ཤེས་རབ་ཞུགས་མ་ཞུགས་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལས་མི་འདུག་པས་དེའི་རང་བཞིན་ཁོ་བོ་ཅག་གི་བཞེད་གཞུང་། གླང་ཆེན་རབ
Chinese
第401页至第500页。 第401页至第500页。 因不触及断灭之边而离戏论，因于法性断绝取舍而明亮澄澈，因超越思辨之所知而为非作，于道位如同福德之聚大海，唯有具足上师智慧之行境者，方能于证悟缘起之加持后进行开示。此二者因外视与内视之差别不一致，故思量与言说不一致，有人说大手印、大圆满与和尚禅相同，得知此先前的观点盘踞于彼者心中，故如是说：于法界中，于直截了当开示超越善恶取舍之法性之时，《般若经》中亦云：“空性中无色，无受，无想，无行，无识。”于此，对于以各自的分别慧进行取舍进行认定的，以及对于应断之法毫无抛弃的，若说这是和尚禅的观点，并在言辞上附加诸多虚构，如果是以自续中观宗的观点进行驳斥，那么龙树菩萨的 意旨，燃灯佛是如此阐释的：各自的分别慧本身也不成立，譬如二木互相摩擦而生火，火焚烧二木后，烧尽之物本身也如其自性般寂灭，自性与共相之体性皆不成立，仅此而已。智慧本身吞噬显现，下方明亮，又怎能成立为任何体性呢？因此，遣除沉没与掉举等一切过失，于彼时，智慧不思不念任何事物，断绝一切忆念与作意，如《修次第》三篇中极力强调的。于《诤辩息灭论》中云：“我无有承诺，故我唯无过。”等等，对于在法性上未曾显示诸多过失之妨害者，以何种方式阻碍了和尚禅将佛语囫囵吞枣般的理解，这被称为未成立之宗。此亦应作分析，彼者若不以佛语为衡量标准，是否是追随外道者的理证？若有，则如《大方广佛华严经》等佛经，和尚禅的
English
Pages 401 to 500. Pages 401 to 500. Free from elaboration because it does not touch the extreme of cessation. Clear and bright because it abandons attainment and rejection in the nature of reality. Unconditioned because it transcends the objects of discriminating knowledge. At the time of the path, it is like an ocean of merit. Only those who have the realm of activity of the wisdom of the lama can introduce the recognition of how it arises from the blessings of dependent origination. Because the difference between looking outward and looking inward is not the same, the speculation and the speech are not the same. It is said that Dzogchen and Heshang are the same. Knowing that the previous view was in his mind, he said this: In the realm of Dharma, when directly showing the nature of Dharma that transcends the acceptance and rejection of virtue and vice, in the Mother Sutra it also says: "In emptiness there is no form, no feeling, no perception, no formation, no consciousness." Here, there is nothing to be taken or abandoned by recognizing the wisdom of individual discrimination. If you say that this is the view of Heshang and add many fabrications in the way of words, if it is refuted by the view of Svatantrika Madhyamaka, then Nagarjuna's intention, Dipamkara explained it in this way: The wisdom of individual discrimination itself is not established. For example, when two pieces of wood are rubbed together, fire arises. After the fire burns the two pieces of wood, the thing that burns is also extinguished in its own peace. The nature of self and generality is not established at all. That's all. Wisdom itself swallows appearance, and the bottom is clear. How can it be established as any nature? Therefore, eliminate all the faults such as sinking and agitation. At that time, wisdom does not think or grasp anything. Abandon all memory and attention. The three stages of meditation are strongly emphasized in the three volumes of the Stages of Meditation. In the Refutation of Disputes, it says: "I have no commitment, so I am only without fault." Etc., for those who obstruct the Dharma nature without showing many faults, in what way does Heshang obstruct the Buddha's words in a holistic way, which is called an unestablished tenet. This should also be analyzed. If he does not measure the Buddha's words, is it the reasoning of those who follow the heretics? If so, then the sutras such as the Avatamsaka Sutra, Heshang's
Chinese
心中存有，对意义的思考是，在法界未改变之前，由སྤངས་ཤིས་译师翻译，因为有从和尚的智慧中翻译大部分经典的权力。还有，你们这些人，对于不放在心上的法，像看待错误一样，却把འཕྲག་པ་ཀུན་ལེགས་当作成就者，因此，在桑耶寺，所有和尚大师的论著都以《母经》为依据。先前的作者们是否夸大了方面？如果不明白《母般若经》，那就不知道了。另外，学师ཀ་མ་ཤྲཱི་ལ་似乎是自续中观派。他的宗见是否纯正，请向阿底峡尊者（乔沃杰，约982-1054）请教。这样写着。如果有人说我是执着于优越见解的人，那么，阿底峡尊者在《入中论》中引用龙树菩萨的论著说：世尊的智慧什么也看不见。为什么呢？因为智慧没有对境。一般来说，如果说以前的观点是那样说的，那么，为了让有平等心的人对法源和解脱生起清净的显现和定解，这样做是可以的。否则，必须进行公正的分析。即使那样，法不依赖于文字，这是最殊胜智慧者的特点，因为不依赖于世俗谛，而依赖于胜义谛。难以判断什么是隐义和什么是显义。如果将成就者的所有显现都字面理解，那么，米拉日巴尊者说：从高不可见的虚空之中，过去、现在、未来的佛陀都是说谎者。口中说着正直意义的欺骗引导，却从未证悟究竟的意义。这是否会对法和补特伽罗两者都进行诽谤？同样，伟大的智者和成就者们为了某种需要，也有将《八千颂般若经》放在屁股下面的历史。以胜义谛来看待的关键是什么，以及其他的一切，只有圆满的佛陀才知道，其他人不知道，因此，自己相信什么，就跟随自己的命运和福德。总的来说，这个主题的核心要义在于，是否加入了细微思考的智慧，除此之外没有其他区别，因此，它的自性就是我们的观点，如同大象一样。
English
Having it in mind, the consideration of meaning is that, before the transformation of the Dharmadhatu, it was translated by the translator སྤངས་ཤིས་, because he had the authority to translate most of the scriptures from the wisdom of the Heshang. Also, you people, regarding the Dharma that you don't take to heart as a mistake, yet you consider འཕྲག་པ་ཀུན་ལེགས་ as an accomplished one, therefore, in Samye, all the treatises of the great Heshang are based on the 'Mother Sutra'. Did the previous authors exaggerate the aspects? If you don't understand the 'Mother Prajnaparamita Sutra', then you don't know. Also, the teacher Kamashila seems to be a Svatantrika Madhyamika. Whether his tenets are pure or not, please ask Lord Atisha (Jowo Je, c. 982-1054). It is written like this. If someone says that I am someone who clings to superior views, then, Lord Atisha, in the 'Madhyamakavatara', quotes Nagarjuna's treatise, saying: The Bhagavan's wisdom does not see anything. Why? Because wisdom has no object. Generally speaking, if it is said that the previous view said so, then, in order for those with equanimity to generate pure appearances and definite understanding of the Dharma source and liberation, it is permissible to do so. Otherwise, a fair analysis must be conducted. Even so, the Dharma does not rely on words, which is the characteristic of the most supreme wisdom holders, because it does not rely on the conventional truth, but relies on the ultimate truth. It is difficult to judge what is implicit and what is explicit. If all the appearances of accomplished beings are taken literally, then, Milarepa said: From the high, invisible space, the Buddhas of the past, present, and future are liars. Speaking of deceptive guidance with honest meaning, but never realizing the ultimate meaning. Would this be slandering both the Dharma and the individual? Similarly, great scholars and accomplished ones also have a history of placing the 'Eight Thousand Verse Prajnaparamita Sutra' under their buttocks for some need. What is the key to looking at the ultimate truth, and everything else, only the perfect Buddha knows, and others do not, therefore, whatever one believes in, one follows one's own destiny and merit. In general, the core meaning of this topic lies in whether or not the wisdom of subtle consideration has been added, and there is no other difference besides that, therefore, its nature is our view, like an elephant.