Tibetan
རིག་འཛིན་མཁའ་འགྲོ་དགྱེས་པའི་གསང་གཏམ། ཡིད་དཔྱོད་གྲུབ་མཐའ་འཇིག་པའི་ཐོ་ལུམ། སྙིང་ཕྱུང་ལག་མཐིལ་བཀྲམ་པའི་མན་ངག །གསང་བདག་དགའ་རབ་དཔའ་བོའི་ཐོལ་གླུ། ཀུན་མཁྱེན་ཞལ་ལུང་། རིག་འཛིན་མཁའ་འགྲོ་དགྱེས་པའི་གསང་གཏམ། ཡིད་དཔྱོད་གྲུབ་མཐའ་འཇིག་པའི་ཐོ་ལུམ། སྙིང་ཕྱུང་ལག་མཐིལ་བཀྲམ་པའི་མན་ངག །གསང་བདག་དགའ་རབ་དཔའ་བོའི་ཐོལ་གླུ། ཀུན་མཁྱེན་ཞལ་ལུང་། རིག་འཛིན་མཁའ་འགྲོ་དགྱེས་པའི་གསང་གཏམ། ཡིད་དཔྱོད་གྲུབ་མཐའ་འཇིག་པའི་ཐོ་ལུམ། སྙིང་ཕྱུང་ལག་མཐིལ་བཀྲམ་པའི་མན་ངག །གསང་བདག་དགའ་རབ་དཔའ་བོའི་ཐོལ་གླུ། ཀུན་མཁྱེན་ཞལ་ལུང་བདུད་རྩིའི་ཐིགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས། དཔལ་གདོད་མའི་མགོན་པོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་གི་རང་བཞིན་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་དང༌། །བྱ་རྩོལ་འཛིན་ཞེན་རང་སངས་གཉུག་མའི་ཀློང༌། །ཐེག་པ་ཀུན་དང་མི་འདྲ་ས་ལམ་རྫོགས། །ཨ་ཏི་གསང་བ་ཆེན་པོར་ཕྱག་བགྱིའོ། །རིག་པའི་རྒྱུད་སྡེ་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེའི། །རྣལ་མའི་དགོངས་པ་རིག་འཛིན་ཐུགས་ཀྱི་བཅུད། །མཁའ་འགྲོའི་སྲོག་ཏིག་ཀློང་ཆེན་རབ་འབྱམས་མཛོད། །འདི་ནི་སྙིང་དང་མིག་ལས་ངེས་པར་གཅེས། །དེང་སང་འདི་ན་ལོ་ཟླ་ཇི་སྙེད་དུ། །ལམ་ལ་ཞུགས་རློམ་ལྷག་མཐོང་རྟོགས་མེད་ཀྱིས། །མ་ཟིན་དཔྱོད་པའི་འདུ་ཤེས་གྲུང་པོ་ཡིས། །བསླུས་དག་ཡང་དག་ལམ་ལ་གཟུང་ཕྱིར་བཤད། །རང་ལྟ་མཆོག་འཛིན་ང་རྒྱལ་བདུད་ཀྱི་བློས། ། མཐོང་མ་ཐག་ཏུ་སུན་འབྱིན་མ་སྨྲ་བར། །གཟུ་བོའི་བློ་ཡིས་ཅུང་ཟད་ཡིད་གཞུངས་ལ། །ཇི་ལྟར་བདག་གིས་རྟོགས་བཞིན་བཤད་ཀྱིས་ཉོན། །ཞེས་གདམས་ཏེ། དེ་ལ་བགྲང་བྱའི་ཁུར་མང་པོར་དབེན་པའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་དུབ་པའི་སྒོམ་ཆེན་པ་ཇི་སྙེད་ཅིག་དང༌། དེ་དག་གི་བོགས་དབྱུང་བའི་བཤེས་གཉེན་ངེས་གསང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དོན་ལས་རིང་བ་ཕལ་གྱིས་སྒོམ་དོན་མཐར་ཐུག་གི་སྐྱེལ་སོ་གནས་ཀྱང་ངོ་ཤེས། འགྱུས་ཀྱང་ངོ་ཤེས་ན་དེ་ལས་གཞན་པའི་ཐུགས་དམ་ཞིག་མི་དགོས་ཞེས་གསུང་གཅིག་ཏུ་བསྐྱུར་བས་ཀ་དག་ཕྱོགས་ཡན་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་ལ་སྔ་འདྲིས་གཅིག་གིས་ཀྱང་ཉེ་རུ་མ་སོང་བར་ཧ་ཅང་རང་ཚོད་ཟིན་དྲག་ཅིང་མི་ཚེ་སྟོང་པར་ འཛད་པ་ཕངས་ཆེས་ནས་དྲེགས་པ་དང་རྒྱགས་པ་སོགས་མ་ཡིན་པར་དོན་དམ་ལྷག་བསམ་གྱི་ཀུན་མཁྱེན་ཞལ་ལུང་ཞེས་བྱ་བའི་ཨུ་པ་དེ་ཤ་འདྲི་བ་ལ་ཡིད་ཕྱོགས་སོ། །དེ་ལ་སྙིང་ཏིག་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་དགོངས་པ་རང་ལ་གནས་ལུགས་ཡེ་གྲོལ་རྒྱུ་འབྲས་ལས་འདས་ཤིང་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་འབྲས་
Chinese
持明空行母喜悦的秘密语，摧毁心识宗见的铁锤，掏心置于掌中的口诀，金刚手欢喜金刚勇士的顿悟歌，一切智者之口传。
English
Secret words that please Vidyadharas and Dakinis, a hammer that destroys intellectual sectarianism, instructions that lay bare the heart in the palm of the hand, spontaneous songs of Vajrapani and Garab Dorje, the oral teachings of the Omniscient One.
Tibetan
ཀྱི་ཕན་གནོད་མེད་པར་སྟོན་ཏེ། འོད་གསལ་གྱི་རྒྱུད་སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། རིག་པ་མ་བསྒོམས་ལྷུན་གྲུབ་ལ། །བསྒོམ་པ་བྱས་པས་ང་མི་རྙེད། །རང་བྱུང་ཡེ་ནས་རྩོལ་མེད་ལ། །དཔྱོད་པ་བྱས་པས་ང་མི་མཐོང༌། །ཆོས་སྐུ་ཡེ་ནས་མཐའ་བྲལ་ལ། །ལྟ་བ་བལྟས་པས་ང་མི་མཐོང༌། །ཞེས་གསུངས་ཤིང༌། ཁྱད་པར་རང་རིག་ཡེ་ཤེས་ཟང་ཐལ་དང་སེམས་རྟོག་མ་རིག་འཁྲུལ་གཟུགས་གཉིས་དབྱེ་ནས་རིག་པ་ཀློང་ཆེན་ཡངས་པའི་ངང་དུ་མཐའ་གྲོལ་རྗེས་མེད་དུ་བསྐྱངས་པས། སེམས་རྟོག་འགྱུ་འཕྲོའི་བག་ཆགས་ཐད་ཀར་དག་སྟེ་གོལ་ཤོར་ལས་འདས་པར་འཆད་ཀྱང༌། དབང་པོ་ཤིན་ཏུ་རྣོན་པོའི་གང་ཟག་ལས་སད་པར་ཙམ་གྱིས་མ་གཏོགས་ཇི་བཞིན་རྟོགས་དཀའ་བས། འདིར་ཆེད་དུ་སྨྲ་བའི་སྙིང་པོ་ངོ་བོ་ལ་འཕེལ་འགྲིབ་དང་བཟང་ངན་བྲལ་ཐོབ་མེད་ཀྱང༌། རྩལ་གྱི་རྣམ་རྟོག་ཁོ་ནས་འཁོར་འདས་བར་ལག་འབྱེད་ཅིང་སྒོམ་ཆེན་པ་བསླུ་བའི་ཕྱིར་དེའི་རང་བཞིན་ཞིབ་ཏུ་སྙད་པ་ལ། དེ་ཡང་རིམ་སྐྱེས་པའི་དབང་དུ་བྱས་ན། རྣམ་རྟོག་ལ་གྲོལ་ལུགས་གསུམ་དུ་པཎ་ཆེན་བི་མ་ལའི་རྗེས་འབྲངས་རྣམས་བཞེད་པའི། འདི་ལྟར་རྣམ་རྟོག་ངོ་ཤེས་པས་གྲོལ་བ་སྔར་འདྲིས་ཀྱི་མི་དང་འཕྲད་པ་ལྟ་བུར་གྲོལ་བ། རྣམ་རྟོག་ཁོ་རང་གྲོལ་བ་སྦྲུལ་གྱི་མདུད་པ་ཞིག་པ་ལྟར་གྲོལ་བ། རྣམ་རྟོག་ཕན་གནོད་མེད་པར་ཆོས་སྐུར་གྲོལ་བ་ཁང་སྟོང་གི་རྐུན་མ་ལྟ་བུར་གྲོལ་བ་ཞེས་མཚོན་དཔེ་རྣམ་གྲངས་གསུམ་གྱིས་བཤད་པའི་དང་པོ་ནི། ཤེས་པ་གསལ་སྟོང་རྩེ་གཅིག་ཏུ་གནས་དུས་དེའི་ངང་ལས་རྣམ་རྟོག་ཐོལ་གྱིས་འཆར་བ་རིག་པ་སྟེ་གཟུགས་མེད་ཀྱི་ལྷ་དང་རྗེས་མཐུན་པའི་མཉམ་གཞག་ དབྱེ་ན་དབང་པོའི་ཡུལ་རྒྱུན་འགགས་པ་ནམ་མཁའ་མཐའ་ཡས། གཉིད་འཐུགས་ལྟར་བྱུང་ཚོར་འགགས་པ་ཅི་ཡང་མེད་པ། ཤེས་ངོ་ལ་གསལ་སྣང་ངོ་ལ་འགགས་པ་རྣམ་ཤེས་མཐའ་ཡས། བདེ་བ་འབྲིང་ཙམ་ཡོད་ཀྱང་སྣང་ངོ་ལ་ཅི་ཡང་མེད་པར་རྟོགས་པ་ཡོད་མིན་མེད་མིན་ཏེ་རང་བཞིན་རྒྱས་པ་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོའི་ཟབ་དོན་རྒྱ་མཚོའི་སྤྲིན་ཕུང་གིས་དབྱེའོ། །དང་པོ་སྐྱེ་དུས་ནས་ཡོད་ཅིང༌། དེ་ལ་བལྟ་བྱའི་རྣམ་རྟོག་དང༌། ལྟ་མཁན་གྱི་དྲན་པ་གཉིས་སུ་ཡོད་པས་གཉིས་འཛིན་ནི་འཁོར་བའི་རྩ་བ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་འབྱུང་ཁུངས་ས་ལམ་གྱི་བཀག་སོ་ཡིན་ཕྱིར་གནས་ཀྱང་ངོ་ཤེས་འགྱུས་ཀྱང་ངོ་ཤེས་པ་འདི་རྟོགས་པ་ཀློང་དུ་གྱུར་པའི་ཚེ་ནོར་ས་རྔམ་པོ་ཆེ་ཡིན་ནོ། །འོ་ན་སྔོན་གྱི་མཁས་གྲུབ་ཁ་ཅིག་གིས་དྲིས་ལན་དུ་འདི་ལྟར་བཤད་འདུག་པས་ཇི་ག་སྙམ་ན།
Chinese
显示其无利无害。光明续《狮子圆满势》中说：‘觉性不修任运成，修持之故吾不现。自生本初无勤作，观察之故吾不见。法身本初离边际，观视之故吾不见。’如是说。特别是，区分自明智慧本来清净与心识妄念迷乱之相，于觉性广大虚空中，无有遗余地修持，心识念头起伏之习气直接清净，宣说已超离错谬。然除根器极利者刹那醒悟外，如实证悟甚难。此处特言之精要，体性无有增减与好坏，亦无所得，然仅凭力用之分别念，便区分轮涅，且欺骗修行者，故对其自性详加辨析。彼亦可按渐生次第而论。 分别念有三种解脱方式，此乃班禅比玛拉之后学者所主张。如是，认识分别念而解脱，如遇旧识之人般解脱；分别念自身解脱，如蛇结自解般解脱；分别念无利无害而于法身中解脱，如空室之盗般解脱。以三种譬喻说明之，初者为：于明空一境安住之时，念头突然生起，此乃觉性，与无色之天神相应之等持。若区分之，根识之境断绝，如虚空无边；如沉睡般，觉受断绝，一无所有；觉知上光明，所显现上断绝，乃无边识；有中等程度之乐受，然于所显现上，觉知一无所有，乃非有非无，自性广大，以普贤王如来之深奥义海之云团区分之。初者自生时便有，其上有待观察之分别念，与能观察之忆念二者，故二取乃轮回之根本，痛苦之来源，地道之阻碍，故安住亦需认识，动摇亦需认识，此于证悟之界中，乃极险峻之处。如是，先前有智者于答问中如是宣说，不知是否正确？
English
Showing that it is neither beneficial nor harmful. In the Clear Light Tantra, "The Lion's Perfect Prowess," it says: 'Without cultivating awareness, it is spontaneously accomplished. Because of cultivation, I am not found. From the beginning, it is naturally effortless. Because of examination, I am not seen. The Dharmakaya is originally without boundaries. Because of observation, I am not seen.' Thus it is said. In particular, distinguishing between the self-aware wisdom that is originally pure and the deluded forms of mind and ignorance, one cultivates without remainder in the vast expanse of awareness. The habitual tendencies of the movements of mind and thoughts are directly purified, and it is taught that one transcends error. However, it is difficult to realize this as it is, except for those with extremely sharp faculties who awaken in an instant. Here, the essence of what is specifically said is that the nature of reality has no increase or decrease, no good or bad, and nothing to be gained. However, it is only the conceptual thoughts of its function that separate samsara and nirvana and deceive meditators. Therefore, its nature is carefully examined. This can also be considered in terms of gradual arising. There are three ways to liberate conceptual thoughts, according to the followers of the great scholar Vimalamitra. Thus, liberating by recognizing conceptual thoughts is like meeting someone you know; liberating conceptual thoughts themselves is like a snake's knot unraveling; liberating conceptual thoughts into the Dharmakaya without benefit or harm is like a thief in an empty house. The first of these, explained with three examples, is: When conceptual thoughts suddenly arise from the state of abiding in clear, empty, one-pointed awareness, this is awareness, which is similar to the formless gods. If you distinguish it, the continuity of the sense objects is cut off, like limitless space; like deep sleep, sensations are cut off, and there is nothing; clarity in the knowing, and cessation in appearance, is limitless consciousness; there is a moderate amount of bliss, but in appearance, one realizes that there is nothing, which is neither existent nor nonexistent, the nature is vast, and it is distinguished by the clouds of the profound ocean of the All-Knowing Great One. The first exists from the time of birth, and there are two things: the conceptual thoughts to be observed and the memory of the observer. Therefore, dualistic grasping is the root of samsara, the source of suffering, and the obstacle on the paths and bhumis. Therefore, it is important to recognize it whether it remains or moves. This is a very dangerous place when it becomes the realm of realization. So, some wise and accomplished ones of the past have said this in response to questions. Is it correct?
Tibetan
དེ་ནི་ལས་ དང་པོ་པའི་གང་ཟག་མོས་པས་སྤྱོད་པ་རྣམས་ལ་དྲན་པ་སྒོམ་གྱི་དངོས་གཞིར་བསྟན་ནས་འཁྲིད་པའི་སྐབས་ལ་དགོངས་ཀྱི་རྫོགས་ཆེན་གྱི་ལམ་ཅིག་ཆར་དུ་སྒྲ་ཇི་བཞིན་པར་བསྟན་པའི་སྐབས་མ་ཡིན་པར་ཤེས་པར་བྱ་ལ། དེ་ལྟ་མ་ཡིན་སྙམ་ན་ཀུན་མཁྱེན་ཆེན་པོའི་མན་ངག་གི་བསྟན་བཅོས་ཡིད་བཞིན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་ཀྱི་འགྲེལ་པ་པདྨ་དཀར་པོར། དེང་སང་གི་བསམ་གཏན་པ་ཁ་ཅིག་ད་ལྟའི་རིག་པ་འོག་འགྱུ་འཕྲེང་གསུམ་པོ་འདི་སྤྲོས་བྲལ་ཡིན། གང་ཤར་ཅི་འགྱུས་སེམས་སུ་ངོ་ཤེས་ན་དེས་ཆོག་ཅེས་སྐྱེ་འགགས་གྲངས་སུ་འདེབས་པ་རྣམས་ཀྱང་གནས་ལུགས་ཀྱི་དོན་དང་གནམ་ས་བས་ཀྱང་རིང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་གསུངས་པས་ཁྱེད་རང་ལ་ཆོས་སྐལ་མེད་པ་ཞིག་གོ། །གཉིས་པ་ནི། དེ་ལ་ཞེན་པ་མེད་པར་བསྐྱང་ཤེས་ན་བལྟ་བྱ་དང་ལྟ་མཁན་གྱི་འཛིན་སྟངས་ཞིག་ནས་མཉམ་གཞག་རྩེ་གཅིག་པས། ལྟ་མ་དགོས་པར་རྣམ་རྟོག་ཁོ་རང་གིས་ཁོ་རང་ངོ་ཤེས་ནས་རང་གྲོལ་དུ་སོང་བ་ལ་སྦྲུལ་གྱི་མདུད་པ་ལྟར་གྲོལ་བའི་ཐ་སྙད་བཏགས་ཤིང༌། ཆོས་སྐད་ཀྱི་དབང་དུ་བྱས་ན། ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པས་རྗེས་ཐོབ་མཚན་ཉིད་པ་ཡིན་ལ། འདི་ལ་ཐེག་པ་གཞན་དག་ནས་རྩིས་ཅན་དུ་བྱེད་ཀྱང་རྫོགས་ཆེན་པས་ངོ་ཤེས་མཁན་གྱི་འདུ་ཤེས་གྲུང་པོ་དེ་ཁ་གོལ་སྒྲིབ་ཏུ་བཤད་ནས་གཉིས་སྣང་གི་ཤེས་སྒྲིབ་ཕྲ་མོ་ཡོད་པར་འདོད་ལ། དེའི་ཕྱིར་ གནས་ཀྱང་ངོ་ཤེས་འགྱུས་ཀྱང་ངོ་ཤེས་པ་འདི་ལ་རྟོགས་པ་ཀློང་དུ་གྱུར་པའི་རྣལ་འབྱོར་པས་དཔྱད་ན་རྣམ་འབྱེད་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ཡོད་པས་འདི་ཡང་ཐེག་རྩེ་ཤིན་ཏུ་རྣལ་འབྱོར་གྱི་དགོངས་པ་མིན་ནོ། །འདི་ལ་གྲུབ་པའི་མཐའ་ཁྱད་པར་ཅན་ལ་ཐོས་བསམ་གྱིས་དཔྱོད་པའི་མིག་ཟུམ་ཞིང་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་ཟང་ཀ་མ་བྲག་གི་སྐྱིབས་དང་མལ་གྱི་ནང་སོགས་དབེན་པར་མོས་གུས་ལམ་ལྷོངས་ཀྱི་ཕོ་ཚུགས་ཁོ་ནའི་མཐུ་ལས་ཀློང་ཆེན་དགོངས་པའི་གསང་མཛོད་མ་ལོངས་པའི་འཁྲུལ་ཞིག་ཏུ་རློམ་པ་ཁ་ཅིག་དང་རྟོག་གེ་པ་ན་རེ། འོ་ན་ངོ་ཤེས་མཁན་གྱི་རྟོག་པ་དེ་ཡང་མེད་ན་ཧ་ཤང་གི་ལྟ་བ་མུན་རྡོ་བ་དང་མཚུངས་སོ་ཞེས་ཟེར་རོ། །ལན་བཤད་པ་ཧ་ཤང་ལ་ཡུལ་སེམས་རྟོག་དང་ཡུལ་ཅན་རིག་པ་ཟང་ཀ་མ་འབྱེད་པའི་གནད་མེད་ནས། སེམས་རིག་སྐབས་མ་ཕྱེད་པའི་ཤེས་པ་ལུང་མ་བསྟན་གྱི་ངང་དུ་དྲན་བསམ་ཚོར་བ་ཐམས་ཅད་འགགས་ནས་བརྒྱལ་བའམ། གཉིད་འཐུག་ལྟ་བུའི་གཏི་མུག་ཕྱོགས་གཅིག་ཏུ་ལྷུང་ངོ་སྙམ་ཁྱེད་ཅག་གི་འདོད་པར་ཧ་ཤང་ལ་ལྟ་བ་ནོར་བ་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་ཡོད་དོ་སྙ
Chinese
因此，应当知晓，这是对于初学者，以信解而行持者，指示忆念禅修之实地，并引导之情况，并非是顿超大圆满之道，如实宣说之情况。若不以为然，则于全知大士之口诀教典《如意宝藏论》之释文《白莲花》中云：“如今之某些禅修者，认为当下之觉性，下行、游移、念珠三者，即是离戏。无论显现何物，如何变化，若于心中认识，便已足够，如是计数生灭者，亦与实相之义，相距天地之遥。”如是所说，汝等则为无有法缘者。二是，若能于彼无有执着而修持，则从所观与能观之执着中解脱，以专注之等持，无需观待，而由分别念自身认识自身，从而自解脱，名之为如蛇结般解脱。若以法之语言而言，则为以方便所摄持之后得瑜伽士。此于其他乘中，虽视为有相，然大圆满者，则说认识者之敏锐觉知，乃是迷乱之障，认为有二取之细微所知障。因此，安住亦认识，变动亦认识，对此，已证悟法界之瑜伽士若作观察，则有极细微之分别，故此亦非极顶瑜伽之意趣。对此，于殊胜之宗见，闭合闻思修之眼，而自性大圆满之意趣，于空旷之山洞、岩石之庇护及床铺之中等寂静处，仅凭信心与顺遂之精进，便自以为已通达龙钦心髓之秘密宝藏，此乃某些人之错觉。而论理学家则说：‘若连认识者之分别念亦无有，则与和尚之暗钝见无异。’如是说。答曰：和尚未曾分辨境、心、分别念与有境觉性，以致于心识未曾区分之时，于未授记之状态中，所有忆念、思维、感受皆已停止，陷入昏厥或如沉睡般之愚痴一边。汝等所认为的和尚之错误见解，便是如此。
English
Therefore, it should be known that this is for beginners, those who practice with faith and understanding, instructing the actual ground of mindfulness meditation, and guiding them in that situation. It is not a situation of directly explaining the Great Perfection path of sudden transcendence, as it is. If you don't think so, then in the commentary on the All-Knowing Great Master's oral instruction text, "The Wish-Fulfilling Treasure," "The White Lotus," it says: "Some meditators nowadays think that the current awareness, the downward movement, the wandering, and the three rosaries are free from elaboration. Whatever appears, however it changes, if you recognize it in your mind, that's enough. Those who count the arising and ceasing are as far from the meaning of reality as heaven and earth." As it is said, you are those without Dharma fortune. Secondly, if you can cultivate without attachment to that, then from the clinging to the object of observation and the observer, with single-pointed samadhi, without needing to observe, the conceptual thought itself recognizes itself, and thus becomes self-liberated, which is named liberation like a snake's knot. If we speak in Dharma language, it is a subsequent attainment yogi who is supported by skillful means. Although this is considered to be with characteristics in other vehicles, Great Perfection practitioners say that the sharp awareness of the recognizer is a confusing obscuration, and they believe that there is a subtle obscuration of knowledge of duality. Therefore, abiding is also recognized, and changing is also recognized. If a yogi who has realized the Dharmadhatu examines this, there is a very subtle distinction, so this is not the intention of the ultimate yoga. Regarding this, in the special philosophical view, closing the eyes of hearing, thinking, and meditating, and the intention of the Great Perfection of self-nature, in secluded places such as empty caves, the shelter of rocks, and inside beds, relying only on faith and the power of diligent effort, some people mistakenly think that they have attained the secret treasure of Longchen Nyingtik, which is a delusion. And logicians say: 'If even the conceptual thought of the recognizer is absent, then it is the same as the dark and dull view of the Heshang.' So they say. The answer is that Heshang did not have the key to distinguish between the object, mind, conceptual thought, and the awareness of the object, so that when the mind and consciousness were not distinguished, in the state of non-prediction, all memory, thought, and feeling ceased, and he fell into a state of fainting or dullness like deep sleep. The mistaken view of Heshang that you think of is like this.