Tibetan
ས་ཉིད་བརྗོད་པ་དང་བྲལ་བ་ཡིན་པས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ལ་ཐོག་མར་བྱས་ནས་ཐོག་མའི་མགོན་པོ་ཞེས་ཚིག་བླ་དྭགས་སུ་བཏགས་པ་ཙམ་མོཿ རྒྱུ་དེས་གང་དུ་འཁོར་བ་དང་མྱ་ངན་ལས་འདས་པའི་རྟོག་དཔྱོད་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཤར་བ་ཙམ་ནས་འཁོར་འདས་རྒྱབ་གྱེས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེཿ གཞི་གཅིག་ལ་ལམ་གཉིས་སུ་ཤར་བའི་ཕྱིར་རོཿ ཀྱཻ་རྟོགས་པའི་རྡོ་རྗེཿ སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྙིང་པོ་ཅན་ཐོག་མའི་མགོན་པོ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ དཔལ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་ཉིད་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་ལས་རྒྱུད་གཞན་གྱིས་བསྡུས་པར་སེམས་ནཿ འཁོར་བ་དང་མྱང་འདས་འབྲེལ་ལམ་འབྲེལ་བར་གནས་པའི་ལྟེ་ཆད་དེཿ སེམས་ཅན་ལ་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་བོན་དང་བྲལ་བས་ཚོགས་གཉིས་ཀྱི་ལམ་རྒྱ་མཚོ་ལྟ་བུ་བསྟན་པ་དེ་དག་ཀྱང་ཚི་ཆད་པར་འགྱུར་རོཿ རྒྱུ་དེས་ངའི་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ་གཞི་ཐོག་ནས་གྲོལ་བ་དངཿ འཁྲུལ་པའི་ལམ་གཉིས་ཀ་ཡོད་པས་གཞིའི་བཞུགས་ཚུལ་ལ་མཁས་པར་གྱིས་ཤིགཿ འདི་ལྟར་རང་ངོའི་དྲི་མ་མཐའ་དག་ལས་རྣམ་པར་གྲོལ་བ་དངཿ ལས་དང་ཉོན་མོངས་པས་ཀུན་ནས་དཀྲིས་པའི་ཆ་གཉིས་ལས་སངས་རྒྱས་དང་སེམས་ཅན་གྱི་ཁམས་སུ་རང་ཤར་བའི་ཆོས་ཤེས་པར་གྱིས་ལ་ང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་རྒྱུད་གཞན་གྱིས་བསྡུས་པའམཿ སྒྱུ་མ་ལྟར་སྣང་ཆ་ལ་འཕྲུལ་པ་བཅོས་མའི་སངས་རྒྱས་ལ་རེ་བ་མ་ཚོལ་ཅིགཿ ཅེས་གསུངས་སོཿ རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ཡེ་ཤེས་ཀློང་གི་རྒྱུད་ལསཿ འཁོར་འདས་ཀྱི་གྱེས་མདོ་བསྟན་པའི་ལེའུ་སྟེ་གཉིས་པའོཿ ཡང་རྟོགས་པའི་རྡོ་རྗེས་གསོལ་པཿ རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་དང་ཡིད་དང་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་གྱི་ཡིད་ཀྱི་བྱེ་བྲག་ཇི་ལྟར་འབྱེད་པ་ལགསཿ བཀའ་སྩལ་པཿ ཀུན་གཞི་ལས་ རང་གི་རྩལ་སྣང་གཡོས་ཏེ་ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་འཇུག་པར་རྩོམ་པ་ན་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པ་ལྡང་སྟེ། དཔེར་ན་ཀུན་གཞིའི་ཁམས་གཉིད་འཐུག་པོ་ལྟ་བུ་ལས་ནི་སདཿ ཡུལ་ལྔའི་གཟུང་ཡུལ་ལ་དངོས་སུ་ནི་མ་ཤརཿ འཛིན་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བ་ཞིག་ལངས་པ་དེས་ཀུན་ཏུ་རྟོག་པའི་གཟུགས་བརྙན་འཛིན་པའི་རྟེན་འབྲེལ་རང་ཆས་སུ་སློང་སྟེ་མེ་ལོང་བཞིན་ནོཿ དེ་སྒོ་ལྔ་སོ་སོའི་རྩ་རླུང་གི་བྱེད་པས་ཤེས་པ་ཡུལ་ལ་ཁྲིད་དེཿ མིག་གི་ཡུལ་དུ་གཟུགས་དངཿ རྣ་བའི་ཡུལ་དུ་སྒྲ་དངཿ སྣའི་ཡུལ་དུ་དྲི་དངཿ ལྕེའི་ཡུལ་དུ་རོ་དངཿ ལུས་ཀྱི་ཡུལ་དུ་རེག་བྱ་སྟེ་རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཁམས་ལྔ་ལྡང་ངོཿ དེ་ཉོན་མོངས་པ་ཅན་དང་ཡིད་ཀྱི་ངོ་བོས་ཆགས་སྡང་རྨོངས་གསུམ་ལ་སོགས་པར་བཟུང་ནས་འཁོར་བའི་རྒྱུ་མ་རིག་པ་དངཿ ལས་དངཿ བག་ཆགས་དངཿ འབྲས་བུ་ཐམས་ཅད་དུ་འདུ་བྱེད་པའོཿ མདོར་བསྡུ་ནཿ དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སྣོད་དམ་གཞི་ལྟ་བུར་གྱུར་པས་ན་ཀུན་གཞིཿ གོ་འབྱེད་པའི་ཆ་ནས་ཀུན་གཞིའི་རྣམ་པར་ཤེས་པཿ དེ་ཁ་ཕྱིར་བལྟས་ཏེ་ཡུལ་ལ་སད་པའི་ཆ་ནས་སྒོ་ལྔཿ རང་ས་ནས་ཉོན་མོངས་ཉེ་བར་ལེན་པའི་ཆ་ནས་ཉོན་ཡིདཿ སྣ་ཚོགས་སུ་འབྱེད་པའི་ཆ་ནས་ཡིད་ཤེས་ཏེ། རྣམ་པར་ཤེས་པའི་ཚོགས་ བརྒྱད་ཅེས་བྱའོཿ ཡང་གསོལ་པཿ དེ་ལྟར་ན་སྣང་བའི་ཁམས་འདི་དག་འཁྲུལ་སྣང་ཡིན་བཞིན་དུ་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡུལ་ཁྱིམ་ལ་སོགས་པའི་དངོས་གཅིག་ཏུ་སྣང་བའི་རྒྱུ་ཇི་ལྟར་ལགསཿ བཀའ་སྩལ་པཿ རྟོགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྣང་ངོར་ནི་འཁྲུལ་པའི་སྣང་བ་ཡེ་ནས་ཡོད་མ་མྱོང་སྟེཿ མ་རྟོགས་པ་རྣམས་ལའང་སྤྱི་ཚན་དུ་རིགས་དྲུག་སོ་སོའི་སྣང་བསཿ ཆུ་གཅིག་པུ་ཉིད་ལའང་ལྷས་བདུད་རྩིཿ དམྱལ་བས་མེ་མདགཿ ཡི་དྭགས་ཀྱིས་རྣག་ཁྲག་ལ་སོགས་པའི་རིགས་དྲུག་གིས་སྣང་ཚུལ་ཐ་དད་དེཿ གནས་རིགས་དེ་དང་དེའི་ལས་སྣང་དང་རྩལ་གཟུགས་ཀྱིས་བསྡུས་པ་དག་ནི་ཁམས་དང་དབང་པོ་དང་བསམ་པའི་སྣང་ཚུལ་ཡང་རགས་པ་ཙམ་དུ་གཅིག་པའི་འཁྲུལ་སྣང་ལ་ལྷན་གཅིག་ཏུ་སྤྱོད་པའི་ཕྱིར་རོཿ རྟོགས་མ་རྟོགས་ཀྱི་ཆ་ནས་གཞལ་ན་དེ་ལྟར་སྣང་བ་ཡང་མི་རིགས་ཏེཿ དཔེར་ན་ཆོས་ཉིད་ལ་མཉམ་པར་གནས་པའི་རྣལ་འབྱོར་པ་ལ་རི་དངཿ ཁང་ཁྱིམ་ལ་སོགས་པ་སྣང་ངོ་ལ་མ་འགགས་ཀྱངཿ རིག་ངོ་ལ་དེ་དང་དེར་འཛིན་གྱི་འདུ་ཤེས་མེད་པས་སྣང་སེམས་དུ་མ་རོ་གཅིག་གི་ངང་ནསཿ ནམ་མཁའ་ལ་མཁའ་ལྡིང་བཞིན་བྱ་བ་དངཿ ཆུ་ལ་ངང་པ་ལྟ་བུ་དངཿ རི་བྲག་ལ་ཐལ་བྱུང་དུ་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་ཀྱང་ སྣང་བ་ལ་དེར་འཛིན་མེད་པ་ལས་བྱུང་བའོཿ དེའི་ཕྱིར་ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཉིད་ཀུན་གཞིའི་ཀློང་ན་བལྟར་མི་མངོན་པར་གབ་ནས་འཁོར་འདས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་གཞིར་གནས་པ་དངཿ གཞི་ཐོག་ནས་གཞི་སྣང་བ་ཆེན་པོའི་འོད་གསལ་མུ་མཐའ་མེད་པར་ཤར་ཀྱངཿ ཡུལ་དང་མ་འབྲེལཿ རང་སར་མ་རྨུགསཿ འཛིན་པས་མ་བསླདཿ བཟུང་བས་མ་བཅིངསཿ ཤེས་དང་ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་མཐའ་དག་སྤངས་ཏེ་ཆོས་སྐུའི་དབྱིངས་ལ་བྱང་ཆུབ་པ་དངཿ གཞི་ལས་ཤེས་པ་གཡོས་ཏེ་ཡིད་ཀྱི་རྣམ་ཤེས་སུ་གནས་འགྱུརཿ གཟུང་འཛིན་གྱི་གདོན་ཆེན་པོ་དང་འགྲོགས་ནས་ལས་དང་བག་ཆགས་ཀྱི་རྟེན་བྱེད་པའི་མཚང་ཆེན་པོ་འདི་ཤེས་ནས་ང་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོས་ཟག་བཅས་ཀྱི་དགེ་བ་རྡུལ་ཙམ་ཡང་མ་བྱས་པར་སངས་རྒྱས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མེས་པོ
Chinese
由于本地无法用言语表达，所以对不可思议的普贤王如来首先冠以初始怙主之名，这仅仅是名言而已。因此，无论在轮回还是涅槃中，只要生起分别思择的智慧，就被称为轮回和涅槃背道而驰，因为一个基上显现出两条道路。 唉！觉悟金刚！具有一切佛之精华的初始怙主薄伽梵，名为普贤王如来者，若认为众生界如大海一样被其他传承所摄持，那么轮回和涅槃的联系纽带就会断裂。由于众生与佛的种子分离，所以指示二资粮道如大海般，这些也会变得毫无意义。因此，我的自性大圆满从基始解脱，并且存在两种迷惑的道路，所以要精通基之安住方式。 如此这般，从自身面目的所有垢染中彻底解脱，并且从业和烦恼所缠绕的两部分中，了知在佛和众生的界中自生的法，不要指望我普贤王如来被其他传承所摄持，或者在如幻的显现部分中寻求虚假的化现佛。 如是说。 大圆满普贤王如来智慧虚空续中，指示轮回和涅槃分道扬镳的章节，即第二品。 又，觉悟金刚请问：如何区分识蕴、意和烦恼意之差别？ 答曰：从阿赖耶中，自之明分显现涌动，当识试图进入对境时，阿赖耶识生起。 例如，从阿赖耶界如沉睡中醒来，五境的所取境实际上并未显现，生起极其微细的能取识，这自然引发执持普见的影像的缘起，犹如镜子一般。 随后，通过五根各自的脉气作用，识被引导至对境，即眼根之境为色，耳根之境为声，鼻根之境为香，舌根之境为味，身根之境为触，从而生起五种识蕴。 它们以烦恼意和意之自性，产生贪嗔痴
English
Since the very ground is beyond expression, the name "Primordial Protector" is merely a conventional term applied to the inconceivable Samantabhadra. Therefore, wherever discriminating wisdom arises in samsara or nirvana, it is said that samsara and nirvana turn their backs on each other, because two paths arise from one ground. O Vajra of Realization! The essence of all Buddhas, the Primordial Protector, the Bhagavan, known as glorious Samantabhadra, if one thinks that the realm of sentient beings, like an ocean, is gathered by other lineages, then the connecting link between samsara and nirvana will be severed. Because sentient beings are separated from the seed of Buddhahood, the teachings that show the two accumulations as vast as the ocean will also become meaningless. Therefore, in my own nature, the Great Perfection, there is liberation from the beginning, and there are two paths of delusion, so be skilled in the way the ground abides. Thus, being completely liberated from all the stains of one's own face, and knowing the dharma that arises spontaneously in the realms of Buddhas and sentient beings from the two parts entangled by karma and afflictions, do not expect me, Samantabhadra, to be gathered by other lineages, or seek a false, artificial Buddha in the illusory appearance. Thus it was said. From the Great Perfection, the Tantra of the Wisdom Space of Samantabhadra: The Second Chapter, which teaches the parting of ways between samsara and nirvana. Again, the Vajra of Realization asked: How are the aggregates of consciousness, mind, and the distinctions of the afflicted mind differentiated? The Blessed One replied: From the alaya, when the display of one's own energy stirs and consciousness attempts to engage with an object, the alaya consciousness arises. For example, from the alaya realm, like a deep sleep, one awakens. The objects of the five senses do not actually appear. A very subtle apprehending consciousness arises, which spontaneously evokes the interdependent connection of holding the image of universal thought, like a mirror. Then, through the activity of the root-winds of the five gates, consciousness is led to the object: form in the realm of the eye, sound in the realm of the ear, smell in the realm of the nose, taste in the realm of the tongue, and touch in the realm of the body, thus the five aggregates of consciousness arise. They generate attachment, aversion, and ignorance with the nature of afflicted mind and mind.
Chinese
执取于母等，成为轮回之因的无明，以及业、习气、果，全部都包含在其中。简而言之，因为它成为一切的容器或基础，所以是阿赖耶（ཀུན་གཞི，梵文：ālayavijñāna，梵文罗马拟音：阿赖耶识，汉语字面意思：一切之基）。从理解的角度来说，是阿赖耶识的显现。从它向外看，觉察到对境的角度来说，是五根识。从自身生起烦恼的角度来说，是染污意。从区分各种事物的角度来说，是意识。总而言之，被称为八识聚。 又问：既然如此，这些显现的界都是错觉，为什么一切众生都会将地方、房屋等视为一个实有之物呢？ 回答说：对于证悟者来说，错觉的显现根本就不存在。对于未证悟者来说，总体上，六道众生各有不同的显现。即使是同一杯水，天人视为甘露（ལྷས་བདུད་རྩི，梵文：amṛta，梵文罗马拟音：amrita，汉语字面意思：不死），地狱众生视为脓血（དམྱལ་བས་མེ་མདག，梵文：rakta，梵文罗马拟音：rakta，汉语字面意思：血），饿鬼视为脓血等，六道众生的显现各不相同。这些由各自的业力显现和能力所聚集的处所、种类，以及界、根、意的显现，也只是粗略地共同体验一种错觉而已。如果从证悟与未证悟的角度来衡量，这样的显现也是不合理的。例如，对于安住于法性的瑜伽士来说，山、房屋等虽然显现，但却不会因此而产生执着的念头，因此显现和心识在一体的境界中，就像鸟儿在天空中飞翔，鸭子在水中游动，或者像神通者穿梭于岩石之中一样，都是因为显现而没有执着所产生的。因此，普贤王如来（ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ，梵文：Samantabhadra，梵文罗马拟音：萨曼塔巴德拉，汉语字面意思：普贤）的心性，就隐藏在阿赖耶的虚空中，不为人所见，作为轮回和涅槃一切的基础而存在。从基础之上，基础显现为大光明，虽然无边无际地显现，但不与对境相连，不迷惑于自身，不被执着所污染，不被能取所束缚，断除了能知和所知的全部障碍，在法身的境界中证得菩提。从基础中，智慧生起，转变为意的意识，与能取所取的巨大魔障为伴，在认识到这个作为业和习气之根本的巨大缺陷之后，我普贤王如来没有做过一丝一毫的有漏善业，却是所有佛陀的祖先。
English
Grasping onto 'mother' and so forth, ignorance, which is the cause of samsara, as well as karma, habitual tendencies, and results, are all included within it. In short, because it becomes like a container or basis for everything, it is the Alaya (ཀུན་གཞི，梵文：ālayavijñāna，梵文罗马拟音：ālayavijñāna，meaning: ground of all). From the aspect of understanding, it is the manifestation of Alaya-consciousness. From the aspect of it looking outward and being aware of objects, it is the five sense consciousnesses. From the aspect of taking up afflictions from its own ground, it is the afflicted mind. From the aspect of distinguishing various things, it is the mind consciousness. In summary, it is called the eight consciousnesses. Again, it was asked: If that is the case, since these realms of appearance are illusory, how is it that all sentient beings perceive places, houses, and so forth as a single, real thing? The answer was given: For those who are realized, the appearance of illusion has never existed. For those who are not realized, in general, the six types of beings each have their own distinct appearances. Even for the same water, gods see it as nectar (ལྷས་བདུད་རྩི，梵文：amṛta，梵文罗马拟音：amrita，meaning: immortality), hell beings see it as pus and blood (དམྱལ་བས་མེ་མདག，梵文：rakta，梵文罗马拟音：rakta，meaning: blood), and hungry ghosts see it as pus and blood, etc. The appearances of the six types of beings are different. These places and types, gathered by their respective karmic appearances and abilities, as well as the appearances of the realms, senses, and minds, are merely a rough, shared experience of illusion. If measured from the perspective of realization and non-realization, such appearances are also unreasonable. For example, for a yogi who abides equally in the nature of reality, mountains, houses, and so forth appear, but they do not give rise to thoughts of grasping onto them. Therefore, appearance and mind are in a state of oneness, like birds flying in the sky, ducks swimming in the water, or siddhas passing through rocks, all of which arise from appearance without grasping. Therefore, the nature of mind, the All-Creating King (ཀུན་བྱེད་རྒྱལ་པོ，梵文：Samantabhadra，梵文罗马拟音：Samantabhadra，meaning: universal good), is hidden invisibly in the space of the Alaya, existing as the basis of all of samsara and nirvana. From the basis, the basis appears as great luminosity, and although it appears limitlessly, it is not connected to objects, not obscured by itself, not defiled by grasping, not bound by the apprehended, and having abandoned all obscurations of the knower and the known, it attains enlightenment in the realm of the Dharmakaya. From the basis, wisdom arises and transforms into the mind consciousness, accompanied by the great demon of grasping and apprehended, and having understood this great flaw that serves as the basis for karma and habitual tendencies, I, Samantabhadra, have not done even a particle of contaminated virtue, yet I am the ancestor of all Buddhas.