Tibetan
། །ཤེས་བྱ་རྣམ་པར་དཔྱོད་ལ་ཡང༌། །གཉུག་མའི་དེ་ཉིད་ཡོད་མ་ཡིན། །རྗེས་ཐོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུ་ཞེས། །རྟོག་པ་ཉིང་འཁྲུལ་ཅན་ལ་ཡང༌། །གཉུག་མའི་དེ་ཉིད་ཡོད་མ་ཡིན། །སྒོམ་གྱི་རྩ་བ་དྲན་པ་ཞེས། །ཆེད་འཛིན་བྱས་ པའི་ཀུན་འབྱུང་ལའང༌། །གཉུག་མའི་དེ་ཉིད་ཡོད་མ་ཡིན། །མཐོང་སྤངས་སྒོམ་སྤངས་གོ་ཡུལ་གྱི། །ངེས་ཤེས་ཉམས་ཀྱིས་བསྒྲིབས་ལ་ཡང༌། །གཉུག་མའི་དེ་ཉིད་ཡོད་མ་ཡིན། །ཆོས་ཉིད་ཡེ་གྲོལ་ཉག་གཅིག་ཡིན། །དེ་བཞིན་ཉིད་ནི་རང་སོར་ཞོག །བཞག་གོ་སྙམ་པའི་འཛིན་སྟངས་སྤངས། །སྤངས་སོ་སྙམ་པའི་ངེས་ཤེས་གློད། །རིག་པའི་གསལ་མདངས་ཀུན་ལ་བརྡལ། །སྟོང་པའི་ཡེ་ཤེས་མཁའ་ལྟར་དག །རིག་སྟོང་གཉིས་མེད་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །ཡིད་བྱེད་བྲལ་བའི་སྤྲོས་བྲལ་འདི། །གཉུག་མའམ་བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་དངོས། །དེ་སྐད་དུ་ནི་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱིས། །མྱ་ངན་འདས་པ་དངོས་མེད་པའང༌། །མིན་ན་དེ་དངོས་ག་ལ་ཡིན། །ཞེས་གསུངས་འདི་ཉིད་མ་རིག་ན། །དྲན་པས་བཅུར་པའི་གཤིས་ཤོར་ལ། །ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོར་འདོད་པ་དང༌། །བཅོས་ནས་བཞག་པའི་ཡེ་ཡིན་ལ། །དོ་ཧའི་དགོངས་པར་འདོད་པ་དང༌། །དཔྱད་སྒོམ་རྣོན་པོའི་འཛིན་སྟངས་ལ། །ཞི་ལྷག་ཟུང་འབྲེལ་འདོད་པ་སོགས། །ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པས་ཚར་བཅད་པས། །བསམ་བྱུང་ཡིན་ཡང་སྒོམ་པ་མིན། །རིག་པ་ཀློང་ནས་མ་གྲོལ་བར། །ཡིན་སྙམ་བཤད་པ་གོ་ ཡུལ་ཙམ། །མཐའ་བརྒྱད་སྤྲོས་བྲལ་མ་རྟོགས་པར། །འཕགས་ལམ་རྫོགས་ཆེན་དོན་མི་མཐོང༌། །སྤྲོས་བྲལ་དེ་ཉིད་རྟོགས་པ་ལ། །ལས་རླུང་དབུ་མར་འདུ་དགོས་པས། །ཆོས་ཉིད་དྲན་པའི་རྩིས་བཟུང་ནས། །རྟོག་པ་རྒྱ་ཡན་མ་ཤོར་ན། །རླུང་སེམས་འཇུ་དྲན་རང་དེངས་ཡིན། །ནམ་མཁའ་བྱ་ལྟར་འཕུར་བ་དང༌། །ས་ལ་བྱི་ལྟར་འཛུལ་བ་ཡི། །གྲུབ་རྟགས་སོ་སྐྱེའི་ལམ་ལའང་ཡོད། །ཆོས་ཉིད་བདེན་པ་མཐོང་བ་ནི། །སྒོ་ངའི་ནང་གི་ཁྱུང་ཕྲུག་འདྲ། །བརྗོད་བྱས་གཏན་ལ་དབབ་རུང་བའི། །ལམ་བདེན་ཐམས་ཅད་འདུས་བྱས་ཡིན། །དེ་ལ་ཆོས་ཉིད་རེ་བ་ཡི། །རྟོག་གེ་ཐམས་ཅད་རྣམ་པར་འཁྱམ། །མཆོད་དོ་སྒྲུབ་བརྒྱུད་བླ་མ་མཆོད། །ཐ་མལ་ཤེས་པ་སྒྲ་མི་སྙན། །མཁས་པའི་ཚོགས་ནི་དེ་ལ་བསྲིང༌། །རྣམ་པར་གྲོལ་བའི་ཤུལ་ལམ་ཡིན། །རིག་པ་དེ་ལ་ཕྱག་བཙལ་ནས། །ཕངས་པའི་གདམས་ངག་གླུ་རུ་ལེན། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ཁྲིད་ཚུལ་ལ། །བསྟན་པ་གཞན་གྱི་འཇུག་སྒོ་ཚང༌། །ཐུན་མོང་སྔོན་འགྲོ་གནད་སོང་ན། །སྡུག་བསྔལ་བདེན་པ་ཤེས་པ་ཡིན། །ཐུན་མིན་སྔོན་འགྲོ་ཀུན་འབྱུང་གི །རྒྱུ་འབྲས་སྤོང་བའི་གཉེན་པོར་འཆར། །ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་སྔོན་འགྲོ་ཡིས། །ལུས་སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱངས་བྱས་ནས། ། འཁོར་འདས་རུ་ཤན་ལེགས་ཕྱེད་ན། །འགོག་པ་མངོན་དུ་བྱ་བར་ནུས། །ཉག་གཅིག་རྩད་ནས་གཅོད་པའི་ཚེ། །དངོས་པོའི་གཤིས་ལ་མཚང་བཙལ་བས། །འཁོར་འདས་སེམས་ཀྱི་རྩལ་དུ་རིག །དེ་ཚེ་ལམ་མཆོག་རྒྱུད་ལ་བརྟེན། །སྣང་བའི་ཡུལ་ལ་ཕར་དཔྱད་པས། །རང་བཞིན་མ་གྲུབ་སེམས་ཀྱིས་སྤྲུལ། །འཛིན་པའི་བློ་ལ་ཚུར་དཔྱད་པས། །རྣམ་ཤེས་རང་ངོའི་མཚན་ཉིད་ནི། །རང་རིག་རང་གསལ་ཙམ་དུ་མཐོང༌། །སེམས་ཙམ་པའི་ལྟ་བ་དེ་རུ་རྫོགས། །དེ་ལ་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་བརྟགས། །རྟག་ཆད་ཡོད་མེད་སྤྲོས་པས་དབེན། །འདུས་བྱས་དང་ནི་གློ་བུར་བས། །བཞག་པ་ཐམས་ཅད་བདེན་མེད་དུ། །རིག་པས་དཔྱད་བཟོད་དཔྱད་སྒོམ་སྟེ། །དཔྱད་འབྲས་མུ་བཞིའི་སྤྲོས་དང་བྲལ། །དབུ་མ་པའི་ལྟ་བ་དེ་རུ་རྫོགས། །འཁྲུལ་ལུགས་ཆོས་ཅན་རྣམ་རྟོག་ལ། །ཆོས་ཉིད་དོན་དམ་རྒྱ་ཡིས་ཐེབས། །ཆོས་ཅན་སྟེང་ན་ཆོས་ཉིད་འཕྱོ། །ཕྱག་ཆེན་པའི་ལྟ་བ་དེ་རུ་རྫོགས། །ཀ་ནས་དག་པའི་ཆོས་སྐུ་ནི། །བཅིང་གྲོལ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཡིན། །འཁོར་འདས་རིག་པའི་ཀློང་ཡངས་སུ། །ཤེས་བྱ་གཤིས་ལ་ཕེབས་པ་ཡི། །གནས་ལུགས་ལ་རྫོགས་པ་ཆེན་པོར་གྲགས། །ལར་མཐའ་བརྒྱད་སྤྲོས་བྲལ་ཆེན་པོའི་དོན། །ཤེས་བྱས་ གཞལ་ན་སྔགས་ལམ་མིན། །ཡེ་ཡིན་དུ་རིག་པས་ཁྲེགས་ཆོད་དང༌། །ངང་ཡིན་ལ་རྫོགས་པས་རྫོགས་པ་ཆེ། །ངོ་བོ་ཉིད་མེད་ཀ་དག་ལ། །རྣམ་ཀུན་མཆོག་ལྡན་ལྷུན་གྲུབ་ཆེ། །གདོད་ནས་ཟུང་འཇུག་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །གཉིས་སུ་མེད་པས་ཉག་གཅིག་ཟེར། །ཡུལ་ལ་རྒྱས་འདེབས་སྤང་གཉེན་ཆོས། །ཡུལ་ཅན་རིག་སྟོང་རྟོགས་པ་ལ། །རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་སེམས་སྡེར་གྲགས། །ཕྱག་ཆེན་འདྲ་ཡང་ཁྱད་གཞི་ལ། །རྟོན་དང་མི་རྟོན་ཕྱེད་པ་གཅེས། །ཆོས་ཉིད་གདོད་ནས་སྐྱེ་མེད་ངང༌། །རིལ་འཛིན་རྗེས་གཞིག་མ་ལགས་པར། །འགག་མེད་འོད་གསལ་དངས་སུ་གཞུག །དེ་ལ་རྫོགས་ཆེན་ཀློང་སྡེར་གྲགས། །རིམ་ལྔ་འདྲ་ཡང་ཁྱད་གཞི་ལ། །རྟོན་དང་མི་རྟོན་ཕྱེད་པ་གཅེས། །དབྱིངས་ལ་ལྷུན་གྲུབ་ལོངས་སྐུའི་གདངས། །ཤེས་ཉམས་ཡིད་དཔྱོད་ཙམ་མིན་པར། །དབང་ཤེས་འབྲེལ་པའི་མངོན་སུམ་ལམ། །སྐུ་ལྔར་སྨིན་པ་མན་ངག་སྡེ། །སྦྱོར་དྲུག་འདྲ་ཡང་ཁྱད་གཞི་ལ། །རྟོན་དང་མི་རྟོན་ཕྱེད་པ་གཅེས། །ཁྱད་གཞིའི་དེ་ཉིད་མ་རིག་ན། །ཁྱད་ཆོས་མུན་པའི་མདའ་ལྟར་འཁྱམ། །དེ་ཕྱིར་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི། །གནས་ལུགས་མངོན་སུམ་བྱས་པ་ནི། །ཆོས་སྐུ
Chinese
对于辨析所知境，本来的实性并不存在。如同后得如幻，对于分别念极度迷惑者，本来的实性并不存在。所谓的禅修之根本是忆念，对于特意执取的集起，本来的实性并不存在。对于见断、修断的境界，被认识体验所遮蔽，本来的实性并不存在。法性本自解脱是唯一，如是安住于本然，舍弃“已安住”的执着，放松“已舍弃”的定解，觉性的光明遍照一切，空性的智慧如虚空般清净，觉空无二法身，离意作的离戏论，是本初或如来藏的真实。如是龙树所说：“涅槃若无实，则彼为何物？”。若不认识此，以忆念紧抓不放，失去本性，却认为是大手印，以及矫揉造作的本初，认为是道歌之密意，以及精勤观察修的执着，认为止观双运等等，被所知障所束缚，虽是思维所生，却非禅修。觉性未从自性中解脱，说“是”也只是境界而已。未证悟离八边戏论，则不见殊胜道大圆满之义。证悟离戏论之彼，需业气融入中脉，若以忆念执持法性，不放纵分别念，则气心融合，忆念自解脱。如鸟飞于空中，如鼠入于地中，此等成就之相，在外道之路上也有。见法性真谛，如鸟卵中之鹏雏。能以言语确定之所有道谛皆是造作。于此希求法性之所有分别念皆是散乱。供养传承上师，庸常意识不悦耳，贤哲之众当弘扬此，是解脱之足迹。于彼觉性敬礼后，将珍贵的窍诀唱为歌。于大圆满之引导法中，具足其他教法的入门。若共同前行已达要点，则能知晓痛苦之真谛。不共前行是集起之因果。
English
Regarding the analysis of knowable objects, the original reality does not exist. Like the subsequent attainment of illusion, for those who are extremely deluded by conceptual thoughts, the original reality does not exist. The so-called root of meditation is mindfulness, and for the accumulation of intentional grasping, the original reality does not exist. For the realm of what is abandoned by seeing and what is abandoned by meditation, obscured by the experience of recognition, the original reality does not exist. The nature of reality, primordial liberation, is unique. Thus, abide in the natural state, abandon the grasping of "having abided," and release the certainty of "having abandoned." The clarity of awareness pervades all, the wisdom of emptiness is as clear as the sky, the Dharmakaya of non-duality of awareness and emptiness, the freedom from conceptual mind of non-proliferation, is the original or the actual essence of the Sugata. As Nagarjuna said, "If Nirvana has no reality, then what is it?" If this is not recognized, clinging tightly with mindfulness, losing the original nature, yet considering it to be Mahamudra, and the artificial primordial state, considering it to be the intent of Dohas, and the grasping of diligent analytical meditation, considering it to be the union of Shamatha and Vipassana, etc., bound by the obscurations of knowledge, although born from thought, it is not meditation. Unless awareness is liberated from its own ground, saying "is" is only a realm of understanding. Without realizing the freedom from the eight extremes of proliferation, one does not see the meaning of the supreme path of Dzogchen. To realize that freedom from proliferation, the karmic winds must dissolve into the central channel. If one holds the nature of reality with mindfulness, without letting conceptual thoughts run wild, then the winds and mind merge, and mindfulness is self-liberated. Like a bird flying in the sky, like a mouse entering the earth, these signs of accomplishment are also present on the paths of non-Buddhists. Seeing the truth of the nature of reality is like a Garuda chick inside an egg. All the truths of the path that can be determined by words are conditioned. All the conceptual thoughts that hope for the nature of reality in this are scattered. Offerings to the lineage gurus, ordinary consciousness is unpleasant to hear, the assembly of the wise should promote this, it is the path of liberation. After paying homage to that awareness, sing the precious key instructions as a song. In the guiding methods of the Great Perfection, all the entrances of other teachings are complete. If the common preliminary practices have reached the essential points, then one can know the truth of suffering. The uncommon preliminary practices are the cause and effect of accumulation.
Chinese
是为愚昧之对治。以殊胜之前行，令身心极为调柔后，若能善辨轮涅之差别，则能现前止息。于断除唯一之根本时，于事物之自性中寻觅缺失，则知轮涅乃心之游舞。彼时殊胜道依于自续，向外观察显现之境，则知自性不成立，乃心所幻化。向内观察能执之识，则知各别识自面之体性，唯是自知自明。心识派之见解于此圆满。于彼观察生处去处与来处，远离常断有无之戏论。以有为与突发故，一切安立皆为无实，以理性能堪忍观察与观察修，观察之果远离四边之戏论。中观派之见解于此圆满。迷乱之理法相分别念上，以法性胜义印之。于法相之上法性游舞。大手印之见解于此圆满。从本以来清净之法身，乃解脱束缚体性空。于轮涅觉性之广阔虚空中，于所知事物之自性安住者，称之为大圆满之实相。总的来说，以知解衡量八边大离戏之义，则非密咒道。于本来如是处以觉性断定，于自性如是处以圆满而大圆满。于体性空之本来清净上，具足一切殊胜任运成。从本以来双运法身，以无二故称之为唯一。于境上广布断证法，于有境觉性空性之证悟上，称之为大圆满心部。虽与大手印相似，然于差别之基础上，取舍依与不依至关重要。法性本初即是无生之状态，于不成为执取所破之后，安住于无灭光明清净中。彼称之为大圆满界部。虽与五次第相似，然于差别之基础上，取舍依与不依至关重要。于法界中任运成报身之音声，并非仅是知解体验与分别念，乃是根识相连之现量道，成熟为五身乃窍诀部。虽与六加行相似，然于差别之基础上，取舍依与不依至关重要。若不认识差别之基础，则差别法如黑暗之箭般游荡。是故现前证悟不可思议之实相，即是法身。
English
It appears as the antidote to ignorance. Through the extraordinary preliminary practices, having thoroughly tamed body and mind, if one can clearly distinguish the differences between samsara and nirvana, then one can actualize cessation. When cutting off the single root from its source, by seeking flaws in the nature of things, one realizes that samsara and nirvana are the play of mind. At that time, the supreme path relies on one's own continuum, by examining outward the objects of appearance, one knows that inherent existence is not established, but is conjured by the mind. By examining inward the mind that grasps, one knows that the characteristic of each individual consciousness's own face is merely self-knowing and self-illuminating. The view of the Mind-Only school is perfected there. Upon that, one investigates the place of arising, going, and coming, free from the elaborations of permanence, annihilation, existence, and non-existence. Because of being compounded and adventitious, all establishments are without truth. Through intelligence, one endures investigation and meditates on investigation, the result of investigation is free from the elaborations of the four extremes. The view of the Middle Way school is perfected there. On the deluded way, the object of the conceptual mind, seal the ultimate meaning of reality. Upon the object, reality dances. The view of the Great Seal is perfected there. The Dharmakaya, pure from the beginning, is liberation and bondage, its essence is emptiness. In the vast expanse of the wisdom of samsara and nirvana, the nature of knowable things is what it is, it is known as the Great Perfection of reality. In general, measuring the meaning of the great freedom from elaboration of the eight extremes with knowledge, it is not the mantra path. In the way it is, cut through with awareness, and in the way it is, complete with perfection, it is great perfection. On the originally pure essence of emptiness, all kinds of supreme qualities are spontaneously present. From the beginning, the union of the two kayas is the Dharmakaya, because it is non-dual, it is called the only one. On the object, the Dharma of expansion, abandonment, and adoption is spread, on the subject, the realization of awareness and emptiness, it is known as the Mind Series of the Great Perfection. Although it is similar to the Great Seal, it is important to distinguish between reliance and non-reliance on the basis of difference. The nature of reality is originally unborn, without being a subsequent destruction of grasping, one abides in the unobstructed, luminous, and clear. That is known as the Space Series of the Great Perfection. Although it is similar to the five stages, it is important to distinguish between reliance and non-reliance on the basis of difference. In the expanse, the spontaneously present sound of the Sambhogakaya, is not merely intellectual experience and conceptual thought, but the direct path of the connection of the sense consciousnesses, maturing into the five kayas is the Instruction Series. Although it is similar to the six yogas, it is important to distinguish between reliance and non-reliance on the basis of difference. If one does not recognize the basis of difference, then the qualities of difference wander like an arrow in the dark. Therefore, the manifest realization of the inconceivable reality is the Dharmakaya.