Tibetan
གཏམ་ཚོགས་ལེའུ་ང་དགུ་པ། གྲུབ་པའི་མཐའ་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་གཏམ་རྟོག་གེའི་གཉེན་པོ། གྲུབ་པའི་མཐའ་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་གཏམ་རྟོག་གེའི་གཉེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ། བླ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །པད་ གཏམ་ཚོགས་ལེའུ་ང་དགུ་པ། གྲུབ་པའི་མཐའ་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་གཏམ་རྟོག་གེའི་གཉེན་པོ། གྲུབ་པའི་མཐའ་རབ་ཏུ་འབྱེད་པའི་གཏམ་རྟོག་གེའི་གཉེན་པོ་ཞེས་བྱ་བ། བླ་མ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །པད་ དཀར་ལྟར་བསྔགས་ཤཱཀྱའི་རྒྱལ། །ཚེ་དབང་རིགས་འཛིན་པདྨ་འབྱུང༌། །ཐུགས་རྗེའི་མངའ་བདག་སྤྱན་རས་གཟིགས། །རྗེ་བཙུན་འཇམ་པའི་དབྱངས་ལ་འདུད། །གང་ཞིག་ཕར་ཕྱིན་ཐེག་པ་ལ། །ལམ་ཁྱད་མྱུར་བུལ་རྣམ་པ་ལྔ། །ཕྱུགས་གླང་ཤིང་རྟ་ཤིང་རྟ་ཉི་ཟླའི་འགྲོས། །ཉན་རང་སངས་རྒྱས་་བྱང་སེམས་ཀྱི། །རྫུ་འཕྲུལ་འགྲོས་དང་ལྔར་འདོད་པ། །དབང་པོ་རྣོ་རྟུལ་ཁྱད་པར་ལས། །ཐེག་པ་ཐ་དད་མི་དབྱེ་མོད། །ངེས་དོན་གཏིང་ལ་དཔོགས་སམ་མིན། །དང་པོ་མཆོག་གི་གདུལ་བྱ་དང༌། །ཕྱི་མ་ཕལ་བའི་གདུལ་བྱར་ངེས། རྡོ་རྗཻ་ཐེག་པའི་ཐབས་ལམ་ནི། །ངེས་པར་དབང་རྣོན་ལམ་ཡིན་ཡང༌། །དེ་ཡི་འཇུག་པར་མ་ཁྱབ་པས། །ཕུང་ཁམས་སྐྱེ་མཆེད་རྟེན་འབྲེལ་འབྱུང༌། །ཐོས་དང་བསོད་ནམས་ཡེ་ཤེས་ཚོགས། །ཟག་བཅས་སམ་ནི་ཟག་པ་མེད། །བསྐྱེད་རྫོགས་གཉིས་ལས་ལམ་བགྲོད་ཚུལ། །གནམ་ས་ལྟ་བུའི་ཁྱད་ཞུགས་པས། །རིམ་དང་ཅིག་ཆར་ཐོད་རྒལ་གསུམ། །བདེན་པ་མཐོང་བ་སྔ་ཕྱི་ཡོད། །དབང་པོ་ཡང་རབ་ལས་སད་ཀྱིས། །སྤྲོས་བྲལ་གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་རྟོགས། །དབང་འབྲིང་སྣང་རིག་ཟུང་དུ་འཇུག །ཐ་མས་སྣང་བ་སེམས་སུ་རྟོགས། །དམ་པའི་མགོན་གྱིས་མ་ཟིན་ཅིང༌། །དད་པས་ཆོས་ཉིད་མ་ མཐོང་བ། །ཕལ་ནི་སེམས་རིག་མ་ཕྱེད་བཞི་ན། །རྟོག་པ་སྣ་སྐྱིལ་འདུ་བྱེད་ཀྱི། །གཟུང་དྲན་ཐེག་པའི་ཡང་རྩེར་སྒོམ། །བློ་ཡུལ་རྟོག་པར་འཁྲུལ་པ་མང༌། །དེ་ལ་སྟོན་བའི་བསྟན་པ་དང༌། །ལོག་པར་ལྟ་བའི་གྲུབ་མཐའ་གཉིས། །ལྟར་སྣང་ཙམ་ལ་སྐྱབས་འགྲོས་བྱེད། །དངོས་ནི་ཐར་ལམ་ཡོད་མེད་ཡིན། །དཀོན་མཆོག་གསུམ་ལ་སྐྱབས་སོང་བ། །ནང་པའི་གང་ཟག་གཞན་དུ་ཕྱི། །དེ་ལའང་མཐོ་རིས་ལམ་ཡོད་མེད། །གཉིས་ལས་དང་པོ་གྲུབ་མཐའ་བཟང༌། །རྟོག་པས་བརྟགས་པའི་ལྟ་ལོག་ནི། །སུམ་བརྒྱ་དྲུག་ཅུ་ཡོད་སྲིད་ཀྱང༌། བསྡུ་ན་རྟག་ཆད་གཉིས་སུ་འདུ། །ལྟ་སྤྱོད་ཀར་རྟགས་རྣམ་པ་བརྒྱད། །ཁས་ལེན་ནང་པ་མི་ལེན་ཕྱི། །དེ་ལ་ལྟ་བ་དཀར་རྟགས་ནི། །འདུས་བྱས་འཇིག་དང་ཆོས་རྣམས་སྟོང༌། སྡུག་བསྔལ་ཟག་པ་མྱང་འདས་ཞི། །དེ་བཞིན་ལྟ་བ་དཀར་རྟགས་ཡིན། །སྤྱོད་པ་དཀར་རྟགས་རྣམ་བཞི་ནི། །ས་ཚྭ་གདབ་དང་ཆུ་སྦྱིན་བྱ། །ཁ་འབར་མ་ལ་སུ་རཱུ་པ། །འཕྲོག་མར་ཆངས་བུ་སྤྱིན་པའོ། །ཐུབ་པས་ཆོསཀྱི་སྒོ་མོ་ནི། །བརྒྱད་ཁྲི་བཞི་སྟོང་གསུངས་པ་ལ། །ཐེག་པ་མཆོག་དམན་ཁྱད་པར་དང༌། །ཆོས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་ངོས་འཛིན་སོགས། །ལྡོག་པ་ཐ་དད་ཡོད་མེད་ཀྱི། །ཡོངས་ གྲགས་ཆོས་འཁོར་གསུམ་དུ་རང་ལུགས་གྲུབ་མཐའ་མཛོད་དུ་བལྟའོ། །བསྡུ། །དང་པོ་བདེན་བཞིའི་ཆོས་འཁོར་ནི། །སྡུག་བསྔལ་ཤེས་བྱ་ཀུན་འབྱུང་སྤང༌། །འགོག་པ་མངོན་བྱ་ལམ་རྒྱུད་བསྟེན། །བདེན་བཞི་ལན་གསུམ་བཟློས་པ་ཡིས། །རྣམ་པ་ཡན་ལག་བཅུ་གཉིས་བྱུང༌། །བར་པ་མཚན་ཉིད་མེད་པ་ནི། །རྣམ་ཐར་སྒོ་གསུམ་ལས་བརྩམས་གསུངས། །དེ་ལ་རྒྱས་འབྲིང་བསྡུས་གསུམ་སྟེ། །ཡུམ་དང་ཉི་ཁྲི་བརྒྱད་སྟོང་པ། །སྡུད་པ་ཤེར་སྙིང་ཡིག་གེ་གཅིག །ཐ་མ་ལེགས་ཕྱེའི་་ཆོས་འཁོར་ནི། །ཀུན་བརྟགས་གཞན་དབང་ཡོངས་གྲུབ་གསུམ། །ཀུན་བརྟགས་རྟོག་པས་སྒྲོ་བཏགས་ལ། །གཞན་དབང་དེ་ཡི་ལས་བསགས་མྱོང༌། །ཡོངས་གྲུབ་ཆོས་དབྱིངས་འདུས་མ་བྱས། །དེ་ལ་གཉིས་ཡོད་གཞན་དུ་གསལ། །འཁོར་ལོ་གསུམ་པོ་རིམ་པ་བཞིན། །དང་པོ་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་སྟེ། །བར་བས་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་སྟོན། །ཐམས་ཅད་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་སྟོན། །གསུམ་པོའང་དྲང་ངེས་གཉིས་སུ་འདུ། །གཉིས་པོའི་གྲུབ་མཐའ་གང་བཟུང་ཡང༌། །རང་ལམ་སོ་སོའི་བསམ་སྦྱོར་དངོས། །རྒྱུད་ལ་སྐྱེས་པའི་གང་ཟག་ལ། །ཐེག་ཆེན་པའམ་དམན་པར་བཏགས། །དབྱེ་བའི་སྒོ་ནས་དམན་མཆོག་གི །གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་རྣམ་བཞི་ ལས། །དང་པོ་དྲང་དོན་ཐེག་དམན་ལམ། །ཉན་ཐོས་ལ་ནི་མདོ་སྡེ་པ། །བྱེ་བྲག་སྨྲ་བ་རྣམ་གཉིས་ཡོད། །སྔ་མས་ལྡན་མིན་འདུ་བྱེད་དང༌། །འདས་དང་མ་འོངས་འདུས་མ་བྱས། །བཏགས་ཡོད་ཙམ་དང་ད་ལྟར་བའི། །རྡུལ་ཕྲན་ཤེས་པ་སྐད་ཅིག་གཉིས། །ཆ་མེད་བདེན་གྲུབ་ཡིན་ནོ་ཟེར། །ཕྱི་མས་སྣང་བ་དོན་དམ་སྨྲ། །ཡུལ་དང་དབང་པོ་བདེན་གྲུབ་ལས། །རྣམ་པར་ཤེས་པ་སྐྱེའོ་ཟེར། །ཐེག་ཆེན་པ་ལ་སེམས་ཙམ་དང༌། །དབུ་མ་གཉིས་ལས་སྔ་མར་ཡང༌། །སེམས་ཙམ་རྣམ་བདེན་རྣམ་རྫུན་གཉིས། །བློ་ལ་ཆེ་ཆུང་ཁྱད་ཞུགས་པས། །གོང་མའི་གྲུབ་མཐས་འོག་མ་དགག །རྣམ་བདེན་པ་ཡི་མདོ་སྡེ་པར། །ཕྲ་རབ་རྡུལ་ལས་གྲུབ་མི་འཐད། །རྡུལ་ཕྲན་ཆ་མེད་དེ་ལ་ཡང༌། །ཕྱོགས་བཅུའི་བར་དུ་ཆ་ཕྱེ་བས། །དེ་ཡང་གྲུབ་པ་མེད་པར་རྟོགས། །སྣང་བ་སེམས་སུ་བདེན་པར་འདོད། །ཕྱི་རོལ་མ་གྲུབ་རྨི་ལམ་བཞིན། །ད
Chinese
语集第五十九品，宗义善加辨别之语，诤论之敌。名为宗义善加辨别之语，诤论之敌。 顶礼上师！ 莲 语集第五十九品，宗义善加辨别之语，诤论之敌。名为宗义善加辨别之语，诤论之敌。 顶礼上师！ 莲 如白莲般赞颂的释迦王，掌握寿命权柄的莲花生，大悲之主观世音，顶礼至尊文殊菩萨。 无论何者于波罗蜜多乘，道路差别有五种快慢，如牛、象、车、车、日月之行，声闻、缘觉、佛、菩萨的，神变之行也有五种想，由根器利钝的差别，虽不区分乘之不同，是否衡量了究竟之深意？ 最初是殊胜的所化，之后确定为普通的所化。 金刚乘的方便道，虽然确定是根器敏锐之道，但并非全部进入其中，蕴、界、处、缘起生。 听闻与福德、智慧之积聚，是有漏还是无漏？ 生起次第与圆满次第二者，行道方式有如天地般的差别，有次第、顿超、直断三种，见真谛有先后。 由极利根者醒悟，了悟离戏、无基、离根。 中等根器者双运显现与觉性，下等根器者将显现认知为心。 未被圣者所摄持，未以信心见法性，庸常之辈于心识未分之时，以分别念、杂念、行作的，所取忆念作为乘之顶峰修习，心之境域多为错乱分别念。 对此有导师之教法，与邪见之宗派二者，仅于表面现象上寻求皈依，实际是有无解脱道。 皈依三宝者，是内道之人，否则是外道。 对此也有有无通往善趣之道，二者中前者宗义更佳。 以分别念测度的邪见，或许有三百六十种，但归纳起来是常断二见。 见修行之黑白标志有八种，承认是内道，不承认是外道。 其中见之白标志是，有为法坏灭，诸法皆空，痛苦有漏，涅槃寂灭，如是。
English
Verse Collection, Chapter Fifty-Nine: A Discourse on Thoroughly Differentiating Philosophical Tenets, the Antidote to Sophistry. This is called "A Discourse on Thoroughly Differentiating Philosophical Tenets, the Antidote to Sophistry." Homage to the Lama! Lotus Verse Collection, Chapter Fifty-Nine: A Discourse on Thoroughly Differentiating Philosophical Tenets, the Antidote to Sophistry. This is called "A Discourse on Thoroughly Differentiating Philosophical Tenets, the Antidote to Sophistry." Homage to the Lama! Lotus Praised like a white lotus, the King of the Shakyas, Padma Sambhava, who holds the lineage of life empowerment, Avalokiteshvara, the lord of compassion, I bow to the venerable Manjushri. In the Paramita Vehicle, whichever one, the path differences have five kinds of fast and slow, like the movements of cattle, elephants, chariots, chariots, sun and moon, the Shravakas, Pratyekabuddhas, Buddhas, and Bodhisattvas, the miraculous movements are also thought to be five kinds, from the differences of sharp and dull faculties, although the vehicles are not distinguished as different, has the profound meaning of the ultimate been measured or not? The first is definitely a superior object of taming, the latter is definitely an ordinary object of taming. The expedient path of the Vajra Vehicle, although it is definitely the path of sharp faculties, it is not all-encompassing in its entry, aggregates, elements, sense bases, dependent origination arise. The accumulations of hearing and merit, wisdom, are they with outflows or without outflows? From the two, generation stage and completion stage, the way of traversing the path has differences like heaven and earth, there are three: gradual, sudden, and direct crossing, seeing the truth has before and after. By the very sharp faculties, one awakens, realizing the free from elaboration, groundless, rootless. Medium faculties unite appearance and awareness, inferior ones recognize appearance as mind. Not seized by the holy protector, not seeing the nature of reality with faith, ordinary people, when the mind and awareness are not separated, with conceptual thoughts, distractions, actions, the apprehended memory is practiced as the peak of the vehicle, the realm of mind is mostly confused conceptual thoughts. To this, there are the teachings of the teacher, and the two schools of wrong views, only seeking refuge in mere appearances, in reality, there is or is not a path to liberation. Those who have gone for refuge to the Three Jewels are inner Buddhists, otherwise they are outsiders. To this, there is also whether or not there is a path to higher realms, of the two, the former school is better. The wrong views measured by conceptual thoughts, there might be three hundred and sixty kinds, but when summarized, they are the two views of permanence and annihilation. The black and white signs of view and conduct have eight kinds, acknowledging is inner, not acknowledging is outer. Among them, the white sign of view is, conditioned things are destroyed, all phenomena are empty, suffering has outflows, Nirvana is peace, thus.
Chinese
见解是白色标志。行为白色标志有四种：种植盐土和布施水，口中燃烧给予苏噜巴（梵文：Surūpa），抢夺给予昌布。能仁所说的法门有八万四千，有大乘和小乘的差别，以及法蕴的认识等，有无相异的，在通常所说的三转法轮中，要看自己的宗派在论藏中的观点。总而言之，初转法轮是四谛法轮，痛苦应知，集应断，灭应证，道应修。四谛重复三次，就产生十二行相。中转法轮是无相法轮，说是从三解脱门开始。它有广、中、略三种，即《母经》和《二万八千颂》，以及《摄颂》和《心经》一个字。后转法轮是善分别法轮，是遍计所执、依他起、圆成实三种。遍计所执是分别念的虚构，依他起是它的业的积累和体验，圆成实是法界无为。其中有二，在其他地方有详细说明。这三个法轮依次，第一个是律藏，中间的是经藏，全部是论藏。这三者也归结为权宜和究竟二者。无论采取哪种宗派，都是各自道路的思维和行为的真实。对于相续中产生的人，称为大乘或小乘。从分类的角度来说，有四种小乘和大乘的宗派：第一种是权宜之说的小乘道，对于声闻来说，有经部和毗婆沙部两种。前者认为非相应的行、过去和未来、无为法，只是假立的存在，以及现在的微尘和刹那二者，是无分真实存在的。后者认为显现是胜义谛，从境和根真实存在中，产生识。对于大乘来说，有唯识和中观两种，前者又分为唯识真实现象和唯识虚假现象两种。因为智慧有大小的差别，所以较高的宗派会否定较低的宗派。对于唯识真实现象的经部来说，不应该由极微尘组成。对于无分微尘来说，如果将其分为十方，那么它也就不存在了。显现被认为是心中真实存在的，外境是不存在的，就像梦一样。
English
The view is a white mark. The four types of conduct that are white marks are: planting salt soil and giving water, giving Surūpa (Sanskrit) to the burning mouth, and giving Changbu to the robber. The Dharma doors spoken by the Thubpa (Buddha) are eighty-four thousand, with differences between the Mahayana and Hinayana, as well as the recognition of the aggregates of Dharma, etc. Whether there are differences or not, in the commonly spoken three turnings of the Dharma wheel, one should look at one's own sectarian views in the Abhidhamma Pitaka. In short, the first turning of the Dharma wheel is the Four Noble Truths: suffering should be known, accumulation should be abandoned, cessation should be realized, and the path should be cultivated. The Four Noble Truths are repeated three times, and then twelve aspects arise. The middle turning of the Dharma wheel is the signless Dharma wheel, which is said to begin with the three doors of liberation. It has three types: extensive, intermediate, and concise, namely the "Mother Sutra" and the "Twenty-eight Thousand Verses," as well as the "Condensed Sutra" and the one syllable of the "Heart Sutra." The final turning of the Dharma wheel is the well-differentiated Dharma wheel, which is the three: the completely imputed, the other-dependent, and the thoroughly established. The completely imputed is the fabrication of conceptual thought, the other-dependent is the accumulation and experience of its karma, and the thoroughly established is the unconditioned Dharmadhatu. There are two of these, which are explained in detail elsewhere. These three Dharma wheels in order, the first is the Vinaya Pitaka, the middle one shows the Sutra Pitaka, and all of them show the Abhidhamma Pitaka. These three are also summarized into the two: provisional and ultimate. Whichever sect is adopted, it is the reality of the thought and action of one's own path. For the person who arises in the continuum, he is called Mahayana or Hinayana. From the perspective of classification, there are four types of Hinayana and Mahayana sects: The first is the provisional Hinayana path, for the Shravakas, there are two types: the Sutra School and the Vaibhashika School. The former believes that non-corresponding formations, past and future, unconditioned dharmas, are merely nominally existent, and that the two of the present atom and moment are indivisible and truly existent. The latter believes that appearance is the ultimate truth, and that consciousness arises from the true existence of objects and faculties. For the Mahayana, there are two types: the Mind-Only and the Madhyamaka. The former is further divided into two types: Mind-Only true aspect and Mind-Only false aspect. Because there is a difference in the size of wisdom, the higher sect will negate the lower sect. For the Sutra School of Mind-Only true aspect, it is not appropriate to be composed of extremely fine dust. For the indivisible atom, if it is divided into ten directions, then it will also not exist. Appearance is considered to be truly existent in the mind, and external objects are non-existent, like a dream.