Tibetan
དེ་གསུམ་ཀ་ལ་རིགས་ཀྱི་ཆོ་ག་མཐུན་པའི་ཁྱིམ་ཐབ་བཅོས་ཏེ་གནས་པ་ལས། ཕུ་བོ་བླུན་པོ་ནི་རང་བཞིན་གྱིས་ཁོལ་པོར་གྱུར་ཏོ། །ཆུང་བ་གཉིས་ཁྱིམ་གྱི་འདུ་འཛི་ལ་བགྲོ་བ་ན་བློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་ཐ་དད་པས་མི་མཛའ་བར་གྱུར་པ་ལ་རབ་དྲེད་ཀྱིས་བསམས་པ། བདག་གིས་གཞོན་ནུ་རབ་གསལ་འདི་དྲག་ཤུལ་གྱི་ཆོ་གས་ཁྱིམ་ནས་བསྐྲད་པར་ནུས་ཀྱིས། དེ་ལྟར་བསྐྲད་ན་ཕུ་བོ་ནི་བླུན། གཞན་དོ་ཟླར་གྱུར་པ་ནི་འགའ་ཡང་མེད་པས་བདག་ཉིད་རང་དབང་ཅན་དུ་འགྱུར་རོ་སྙམ་ནས་རྒོལ་བའི་སྟ་གོན་སྣ་ཚོགས་རྩོམ་མོ། །བུ་ཐ་ཆུང་གིས་ཀྱང་དེའི་སེམས་ཤེས་ནས་ཇོ་ཇོ་བདག་ལ་མི་དགྱེས་པར་མ་མཛད་ཅིག །བདག་ནི་ངེས་པར་ཁྱིམ་ནས་ཁྱིམ་མེད་པར་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ། བཟོད་པའི་དཀའ་ཐུབ་བསྟེན་པར་བྱའོ། །ཞེས་སྨྲས་པས་ཁོ་ཤིན་ཏུ་དགའ་སྟེ་ཅི་བདེར་ བཏང་ངོ༌། །དེ་ནས་རབ་གསལ་འཐོན་པའི་ལམ་ཀ་ན་རང་གི་ཕུ་བོ་བླུན་པོ་ནི་ནགས་ཚལ་ཆེན་པོ་ཞིག་གི་མཐའ་ནས་མེ་སྦར། བདག་ཉིད་ནགས་ཀྱི་དབུས་ན་མགོ་གཏུམས་ཏེ་མེའི་དྲོད་ལ་ཆགས་པའི་ཚུལ་གྱིས་གནས་པ་མཐོང་ངོ༌། །མཐོང་ནས་ཀྱང་དེས་སྨྲས་པ། ཀྱེ་མ་འཇིག་རྟེན་བླུན་པོ་རྣམས། །ཡུན་དུ་ཕུང་བར་མི་ཤེས་པར། །ཕྲལ་གྱི་བདེ་བ་ལྷུར་ལེན་པ། །ལྐུགས་པས་ནགས་ལ་མེ་སྦར་འདྲ། །ཞེས་སྨྲས་པས་རབ་རྨོངས་ལངས་ཏེ་ཕྱོགས་ཀུན་ཏུ་བལྟས་ནས་ད་དུང་རབ་གསལ་ལ་ཁྲེལ་དགོད་བྱེད་དོ། །མི་མཁས་མཁས་པར་རློམ་པ་རྣམས། །ཆོས་དང་མཐུན་པའི་བྱ་བ་ལ། །བྱ་བ་མིན་ཞེས་རབ་བསྒྲགས་ནས། །བདག་ཉིད་ལོག་པའི་ལམ་དུ་འཇུག །དེ་ནས་རབ་གསལ་འབྲོག་དགོན་པ་ཆེན་པོ་ན་གནས་པའི་དྲང་སྲོང་ཡང་དག་སྡོམ་ལ་ཚངས་པར་སྤྱད་ནས་གང་ཟག་གི་བདག་མེད་ནི་ཡང་དག་པར་ཁོང་དུ་ཆུད། ཆོས་ཀྱི་བདག་མེད་ལའང་བློ་གྲོས་ཀྱིས་འཇུག་པ་ཤིན་ཏུ་གསལ་བར་གྱུར་པའི་ཚེ། རབ་དྲེད་ཀྱི་སྤྱོད་པ་ནི་བྱ་བ་མང་བ། ལོག་པའི་བློ་གྲོས་ཤིན་ཏུ་ཐལ་ལ་རྒོད་ཅིང་གཏུམ་པས་རང་གི་ཁྱིམ་ཤིན་ཏུ་ཕྱུག་པ་དེ་ཡང་སྤྲང་པོའི་བྲང་ཁང་དུ་ཡུད་ཙམ་ལ་གནས་གྱུར་ཏོ། །དེར་ཁོ་ཀུན་ནས་ཀུན་ཏུ་ཡོངས་སུ་འཁྱམས་པ་ལས་ཅི་ཞིག་ན་ གཅུང་རབ་གསལ་གྱིས་མཐོང་ནས་སྨྲས་པ། ལྐུགས་པས་ནགས་ལ་མེ་སྦར་བའི། །བླང་དོར་མཐོང་ཆོས་ལ་གནས་ཀྱང༌། །ད་དུང་གཏན་ཚིགས་མ་ཡིན་འཛིན། །ཕ་ཁྱིམ་སྤྲང་པོར་སོང་བའི་མིས། །ད་ཙམ་ཁེ་དང་ཉེས་དམིགས་ཀྱི། །སྐྱོན་ཡོན་བྱེ་བྲག་ཆ་ཕྱེད་ཀྱང༌། །ད་དུང་ཐལ་ཟིན་ལྡོག་ཏུ་མེད། །འདི་ཡང་ཤེས་རབ་འཆལ་བ་སྟེ། །འཇིག་རྟེན་འདིའམ་གཞན་དག་ན།
Chinese
他们三人都以符合家族传统的仪式安顿下来。愚蠢的哥哥天性变得迟钝。两个弟弟在处理家务时，因智慧差异太大而变得不和。狡猾者（拉哲）心想：我能用强硬的手段把年轻的拉萨从家里赶走吗？如果那样做了，哥哥愚蠢，又没有其他人能与我匹敌，我就会变得自由自在。于是他开始准备各种攻击手段。小儿子也知道他的心思，说：哥哥，请不要不喜欢我。我一定会离开家，出家，奉行忍耐的苦行。他听了非常高兴，就随他去了。 之后，在拉萨离开的路上，他看到自己的愚蠢的哥哥在一片大森林的边缘点火。他自己则在森林中央，蒙着头，以贪恋火的温暖的姿态待着。看到后，他说：唉，愚蠢的世人啊！不明白长久的毁灭，只顾眼前的安乐，就像愚人烧森林一样。说完，愚蠢的人勃然大怒，四处张望，仍然嘲笑拉萨。自以为聪明的愚人，对于符合佛法的行为，大声宣扬说这不是该做的事，自己却走上邪路。 之后，拉萨住在大森林的寂静处，以正直的誓言清净修行，完全领悟了人无我，对于法无我，也以智慧清晰地进入。这时，狡猾者（拉哲）的行为变得繁多，邪恶的智慧极其过分、粗暴和凶狠，他那非常富有的家，也在顷刻间变成了乞丐的住所。他在那里四处游荡，这时，弟弟拉萨看到了他，说道：愚人烧森林，对于取舍之事明明摆在眼前，却仍然执着于非理性的事物。让父亲的家变成乞丐的人啊！如今哪怕能分辨清楚利弊得失，也已经太迟了，无法挽回了。这也是智慧的堕落啊！无论在这个世界还是其他世界。
English
All three of them settled down, performing the family rituals accordingly. The foolish elder brother became dull by nature. The two younger brothers, when discussing household affairs, became unfriendly due to vast differences in their wisdom. The cunning one (Rab Dred) thought: Can I drive the young Rab Sel out of the house by force? If I do so, the elder brother is foolish, and there is no one else to rival me, so I will become independent. Thus, he began to prepare various means of attack. The youngest son also understood his thoughts and said: Elder brother, please do not dislike me. I will certainly leave home and become a renunciate, practicing the asceticism of patience. Hearing this, he was very pleased and let him go as he pleased. After that, on the road where Rab Sel was leaving, he saw his foolish elder brother lighting a fire at the edge of a large forest. He himself was in the middle of the forest, covering his head, staying in a manner that craved the warmth of the fire. Having seen this, he said: Alas, foolish beings of the world! Not understanding long-term ruin, they indulge in immediate pleasure, like a fool burning a forest. Having said this, the foolish one became enraged and looked in all directions, still mocking Rab Sel. Those who are unwise but think themselves wise, proclaim that actions in accordance with Dharma are not to be done, and they themselves enter the wrong path. After that, Rab Sel lived in a large forest hermitage, practicing pure conduct with righteous vows, and thoroughly understood the selflessness of the person. He also entered the selflessness of phenomena with clear wisdom. At that time, Rab Dred's actions became numerous, his perverse wisdom became extremely excessive, wild, and fierce, and his very wealthy home quickly turned into a beggar's dwelling. There he wandered around everywhere, and then his younger brother Rab Sel saw him and said: The fool who burns the forest, even though the matters of what to take and what to leave are obvious, still clings to what is irrational. The person who has turned his father's house into a beggar's dwelling! Even if you could now distinguish between the advantages and disadvantages, it is too late to reverse it. This is also a corruption of wisdom! Whether in this world or in others.
Tibetan
།བློ་གྲོས་ཆེན་པོར་བསྙེམས་པ་རྣམས། །སྤྱོན་པའི་ངང་ཚུལ་མི་འཛིན་ཏེ། །ང་དང་ཁྱོད་ཀྱིས་ཁྱད་པར་ལྟོས། །ཞེས་སྨྲས་པས་ཁོ་ཁྲོས་ཏེ་སླར་ཡང་སྤྲང་པོའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཉིད་ལས་རྔོན་པའི་ལས་ཐབས་འཛིན་པས་འཆི་ཁར་བསྡུས་འཇོམས་ཀྱི་སྣང་བ་མངོན་སུམ་དུ་ཤར་བ་ཞིག་བྱུང་ངོ༌། །ཤེས་རབ་ལོག་པའི་ལམ་ཞུགས་ན། །ནགས་ཚལ་མེ་ཡིས་ཚིག་པ་བཞིན། །རྣམ་རྟོག་རླུང་གི་བཞོན་པ་ཅན། །དེ་ཡང་དེ་ཡི་བདུད་དུ་འགྱུར། །ཀྱེ་ལྷའི་བྱ་ཚོགས། བུ་ལྐུགས་པ་ནི་མི་ལུས་ཙམ་པོ་བའོ། །བར་པ་རབ་དྲེད་ནི་མི་ལུས་བྱུར་པོ་ཆེའོ། ཐ་ཆུང་རབ་གསལ་ནི་མི་ལུས་རིན་པོ་ཆེའོ། །དོན་འདིས་འཇིག་རྟེན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རྣམ་འབྱེད་དང་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཁྱད་པར་ལེགས་པར་ཤེས་སོ། །ཞེས་སྨྲས་པས་ལྷའི་བྱ་ཚོགས་དེ་དག་ཀྱང་བདག་ཅག་དང་བཅས་པའི་འཇིག་རྟེན་ཕལ་མོ་ཆེ་བླང་དོར་གྱི་གནས་ལ་ཤིན་དུ་ལྡོངས་པའི་ ལོང་བ་ཤ་སྟག་གོ་སྙམ་ནས་གསོལ་པ། ཀྱེ་ཧོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རི་བོང་ནི། །བློ་གྲོས་མཆོག་གི་གཏེར་གྲོལ་པའི། །གྲགས་པ་འཇིག་རྟེན་ལ་གསལ་ཕྱིར། །གཟུགས་བརྙན་ཟླ་བའི་ཁོང་ན་འདྲ་གསལ། །སྤོབས་པ་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པས། །རྣ་བའི་གདེངས་ཀ་ཀུན་ཏུ་མཐོ། །ངན་འགྲོའི་ལམ་ངན་རབ་བཅད་པས། །ཐུར་ལ་འགྲོ་བ་མཁས་མ་ཡིན། །ས་ལམ་གོང་ནས་གོང་སྤྱོད་པས། །རི་དབང་རྩེར་བགྲོད་བརྟུལ་ཞུགས་མྱུར། །ད་ནི་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་ལས། །བརྩམས་པའི་ཆོས་མཆོག་བསྟན་དུ་གསོལ། །དེ་སྐད་ཞུས་པས་རི་བོང་ནི། །ཆོས་སྐུའི་འདུག་སྟངས་ལ་གོམས་པའི། །སྟབས་ལས་གཡོ་བ་མེད་བཞིན་དུ། །ཀྱེ་ཉོན་བདག་ཅག་ནགས་ཁྲོད་དུ། །གནས་པ་གཅིག་པུའི་བསོད་ནམས་ཀྱང༌། །བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་བརྗོད་མི་ལང༌། །ནགས་ནི་རྒྱལ་བས་རབ་ཏུ་བསྔགས། །ནགས་ན་ཚོང་དང་སོ་ནམ་མེད། །དེ་བཞིན་འདུ་འཛིའི་རྣམ་གཡེང་མེད། །སྡིག་པའི་གྲོགས་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །བྱིས་པའི་ཚོགས་ནི་ཤིན་དུ་ཉུང༌། །མཐོང་ན་དགའ་བའི་ལྗཽན་ཤིང་དང༌། །རིག་ན་འཇམ་པའི་ཤིང་བལ་དང༌། །ཟོས་ན་བདའ་བའི་མྱུ་གུ་སོགས། རྩོལ་དང་འཐབ་ལ་མ་ལྟོས་པའི། །འདོད་པའི་ཡོན་ཏན་དཔག་དུ་མེད། །དེ་ན་འདུ་འཛི་རགས་ པ་ཡི། །སྤྱོད་པ་སྣ་ཚོགས་ཡོད་མིན་ན། །འཐབ་དང་རྩོད་པ་ག་ལ་ཞིག །བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོར་ངང་གིས་གནས། །རིགས་མཐུན་ཕན་ཚུན་མི་འཚེ་བ། །བྱམས་པ་ཉིད་དེ་ཅིག་ཤོས་ལ། །འགལ་རྐྱེན་བྱུང་ན་ལྷག་པར་དུ། །གདུང་བ་དེ་ནི་སྙིང་རྗེ་སྟེ། །སུ་དག་ཕུན་སུམ་ཚོགས་གྱུར་ཀྱང༌། །ཕྲག་དོག་མེད་པས་དགའ་བའོ། །
Chinese
那些自诩聪明的人，不保持行乞的姿态，说：“看看我和你的区别。” 他听后勃然大怒，再次放弃了乞丐的行径，转而采取了猎人的手段，临死时，出现了崩溃毁灭的景象。如果走上邪慧之路，就像森林被火焚烧一样，以分别念为动力的风，也会变成他的魔鬼。 喂，天上的鸟儿们！ 愚蠢的儿子只是普通人，中等的非常懒惰是粗俗的人，最小的最聪明的是珍贵的人。 这个道理使世间一切都很好地了解了区分和智慧的差别。 这样说完，天上的鸟群也想到我们这些世人，对于取舍之处非常愚昧，都是些瞎子啊！于是祈请道： 喂！ 菩提萨埵兔，是开启最胜智慧宝藏者，为了名声显扬于世间，身影清晰地映在月亮之中。 因为拥有不可思议的勇气，所以耳朵高高竖立。 因为彻底断绝了恶趣的道路，所以向下走不是智者。 因为在地上道路上不断前进，所以迅速实践着攀登山顶的苦行。 现在请您开示从空性和慈悲中产生的殊胜佛法。 这样祈请后，兔子以习惯于法身坐姿的姿态，一动不动地说： 喂，听着，我们居住在森林中，仅仅是这独自一人的福德，也是不可思议，无法言说的。 森林被诸佛赞叹，森林里没有贸易和农业，同样也没有喧嚣的散乱，也没有罪恶的朋友，孩童的聚会非常稀少，看到就令人愉快的绿树，摸起来柔软的木棉，吃起来美味的嫩芽等等，无需努力和争斗，就拥有无数的欲望功德。 在那里，没有粗大的喧嚣，没有各种各样的行为，哪里会有争斗和争吵呢？ 自然而然地处于伟大的舍弃之中，同类之间互不伤害，本身就是慈爱，如果对方遇到违缘，那痛苦就是悲悯，无论谁变得圆满，因为没有嫉妒就是喜悦啊！
English
Those who boast of great intelligence do not maintain the demeanor of begging, saying, "Look at the difference between me and you." He, hearing this, became enraged and again abandoned the conduct of a beggar, instead adopting the methods of a hunter, and at the time of death, a vision of collapse and destruction vividly arose. If one embarks on the path of perverse wisdom, it is like a forest consumed by fire; the wind driven by conceptual thoughts also becomes their demon. Hey, flock of heavenly birds! A foolish son is merely an ordinary person, a moderately lazy one is a coarse person, and the smallest, most intelligent one is a precious person. This meaning makes all in the world well understand the distinctions and differences of wisdom. Having spoken thus, the flock of heavenly birds also thought that we worldly beings, along with them, are utterly blind to what should be accepted and rejected, and are all just blind! So they requested: Hey! Bodhisattva Rabbit, you are the one who unlocks the treasure of supreme wisdom, and in order to make your fame clear in the world, your image is clearly reflected in the moon. Because you possess inconceivable courage, your ears are always raised high. Because you have completely cut off the evil paths of bad destinies, going downwards is not wise. Because you continuously progress on the path of the ground, you quickly practice the asceticism of ascending to the summit of the mountain. Now, please teach the supreme Dharma that arises from emptiness and compassion. Having requested thus, the rabbit, accustomed to the posture of the Dharmakaya, without moving, said: Hey, listen, we dwell in the forest, and even the merit of being alone is inconceivable and cannot be expressed. The forest is praised by the Buddhas, in the forest there is no trade or agriculture, likewise there is no distraction of commotion, nor are there sinful friends, the gatherings of children are very few, green trees that are pleasing to see, soft cotton trees that are pleasant to touch, delicious sprouts that are pleasant to eat, etc., without effort or strife, there are countless qualities of desirable things. There, there is no coarse commotion, no various kinds of behavior, where would there be fighting and quarreling? Naturally, one abides in great equanimity, beings of the same kind do not harm each other, it is love itself, and if the other encounters obstacles, that suffering is compassion, and whoever becomes perfect, because there is no jealousy, it is joy!