Tibetan
ང༌། རྣལ་འབྱོར་སྤྱོད་པའི་དགེ་སློང་གིས་མི་གཙང་བ་དང་རུས་གོང་གི་འདུ་ཤེས་བསྒོམས་པས་དེར་སྣང་བ་ཡིན་ན་ཐོག་མ་མེད་པའི་བག་ཆགས་བརྟས་པས་ཅི་སྟེ་མི་སྣང༌། ལྷའི་བུས་སྨྲས་པ། བག་ཆགས་བརྟས་པའི་དབང་གིས་རྣམ་པ་སྣ་ཚོགས་པ་དག་ཅིའི་ཕྱིར་སྣང་བ་ཡིན། འཇམ་དཔལ་གྱིས་སྨྲས་པ། སྣང་བ་ཐམས་ཅད་མ་ངེས་པ་ཡིན་ཏེ། ལ་ལའི་སྣང་བ་ནི་ལ་ལའི་མུན་པ་ཡིན་ནོ། །འདི་ལྟར་ས་འབའ་ཞིག་ལའང་ས་ལ་སར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ས་ལ་མེར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ས་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དུ་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ས་ལ་སྡུག་བསྔལ་དུ་འདུ་ཤེས་ པའང་ཡོད། མེ་ལ་མེར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། མེ་ལ་ལོངས་སྤྱོད་དུ་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། མེ་ལ་གནས་སུ་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། མེ་ལ་ཟས་སུ་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ཆུ་ལ་ཆུར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ཆུ་ལ་མེར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ཆུ་ལ་སར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ཆུ་ལ་བདུད་རྩིར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ཆུ་ལ་གནས་སུ་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ནམ་མཁའ་ལ་ནམ་མཁར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ནམ་མཁའ་ལ་གནས་སུ་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། ནམ་མཁའ་ལ་སར་འདུ་ཤེས་པའང་ཡོད། དེ་བས་ན་ངེས་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་བག་ཆགས་ཀྱི་དབང་གིས་གང་ལྟར་ཡང་སྣང་བ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལྟར་འབྱུང་བ་བཞི་པོ་ལ་རང་རང་དུ་འདུ་ཤེས་པ་ནི་འགྲོ་བ་མི་རྣམས་ཀྱི་སྣང་ངོ་ཡིན་ལ། གཞན་དུ་ས་གཅིག་པོ་ཉིད་ལའང་དམྱལ་བ་པས་མེ། ཞིང་པས་ལོངས་སྤྱོད། རྒྱུད་ཀྱི་ནོན་པས་སྡུག་བསྔལ་དུ་འདུ་ཤེས་པའོ། །དེ་བཞིན་དུ་མེ་ལའང་མེ་ལྷས་ལོངས་སྤྱོད། ཡི་དྭགས་མེའི་ལུས་ཅན་གྱིས་གནས། མེའི་སྲིན་བུས་ཟས་སུ་འདུ་ཤེས་སོ། །ཆུ་ལ་ཡང༌། དམྱལ་བ་པས་མེ། ཡི་དྭགས་ལ་རྣག་ཁྲག །ཧ་ཏིའི་གླིང་པས་ས། ལྷས་བདུད་རྩི། གཞན་འཕྲུལ་དབང་བྱེད་ ལ་སོགས་པར་རིན་པོ་ཆེ་དང་མེ་ཏོག་གི་ཆར། ཀླུས་གནས་སུ་འདུ་ཤེས་པའོ། །ནམ་མཁའ་ལ་ཡང་ཏི་བྱས་གནས། ལྷས་སར་འདུ་ཤེས་པ་སྟེ། བདེན་གཉིས་ལས། དངོས་གཅིག་ཡིད་ནི་ཐ་དད་ཕྱིར། །དོན་མ་གྲུབ་པར་མཐོང་བ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཐམས་ཅད་ཀྱང་འགྲོ་བ་རང་རང་གི་ལས་སྣང་དང་བག་ཆགས་འབའ་ཞིག་གི་རྣམ་པར་རྟོག་པས་བཅོས་པའི་ཚུལ། གསང་སྙིང་ལས། རྣམ་རྟོག་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡིས། །ནན་གྱིས་མཁའ་ལ་མདུད་པ་དོར། །བཅིངས་མེད་རྣམ་པར་གྲོལ་མེད་པའི། །ཡེ་ནས་ལྷུན་རྫོགས་སངས་རྒྱས་ཆོས། །བསྟན་ཕྱིར་སྤྲོ་བ་སྣ་ཚོགས་མཛད། །ཅེས་སོ། །དེ་ལྟ་ན་ཡང་སྣང་ཡུལ་སེམས་མ་ཡིན། །བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་མེ་ལོང་ནང་ཞུགས་ཀྱང༌། །རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བར་འབྱུང
Chinese
啊！瑜伽行者的比丘如果修习不净和骨骸的观想，在那里显现的话，那么因为无始以来的习气增长，为什么不会显现呢？天子说：因为习气增长的缘故，为什么会显现各种各样的形象呢？文殊菩萨说：一切显现都是不确定的。有的人的显现是另一些人的黑暗。比如，仅仅是土地，对于土地有认为是土地的，有认为是火的，有认为是享受的，有认为是痛苦的。对于火有认为是火的，有认为是享受的，有认为是住所的，有认为是食物的。对于水有认为是水的，有认为是火的，有认为是土地的，有认为是甘露的，有认为是住所的。对于虚空有认为是虚空的，有认为是住所的，有认为是土地的。因此，因为不确定的缘故，凭借习气的力量，无论如何都会显现的。就这样。如此，将四大要素各自认为是各自的，是众生的显现。另外，仅仅是同一块土地，地狱众生认为是火，农民认为是享受，被业力压迫的人认为是痛苦。同样，对于火，火神认为是享受，饿鬼中身体是火的认为是住所，火中的虫子认为是食物。对于水也是如此。地狱众生认为是火，饿鬼认为是脓血，哈提洲的人认为是土地，天神认为是甘露，他化自在天等认为是珍宝和鲜花雨，龙认为是住所。对于虚空，底峡认为是住所，天神认为是土地。从二谛来说：事物虽一然心异，不见实义乃如是。就这样。所有这些都是众生各自的业力显现和习气，仅仅是以分别念修饰的方式。《秘密藏续》中说：以分别念执着自我，强行在虚空中打结。无束缚也无解脱，本来任运圆满是佛法。为了教导而示现各种各样的变化。就这样。即使如此，显现的对境不是心。就像脸的影像进入镜子中一样，是依缘而生。
English
Ah! If a Bhikshu who practices Yoga contemplates impurity and the concept of bones, and it appears there, then why wouldn't it appear because of the accumulation of beginningless habits? The son of the gods said: Why do various forms appear due to the power of accumulated habits? Manjushri said: All appearances are uncertain. The appearance of some is the darkness of others. For example, even with just the earth, some perceive it as earth, some perceive it as fire, some perceive it as enjoyment, and some perceive it as suffering. Some perceive fire as fire, some perceive it as enjoyment, some perceive it as a dwelling, and some perceive it as food. Some perceive water as water, some perceive it as fire, some perceive it as earth, some perceive it as nectar, and some perceive it as a dwelling. Some perceive space as space, some perceive it as a dwelling, and some perceive it as earth. Therefore, because it is uncertain, appearances occur in any way due to the power of habits. So it is. Thus, perceiving the four elements as their respective selves is the appearance of human beings. Moreover, even on the same earth, hell beings perceive it as fire, farmers perceive it as enjoyment, and those oppressed by karma perceive it as suffering. Similarly, fire is perceived as enjoyment by fire gods, as a dwelling by fire-bodied pretas, and as food by fire insects. Likewise, water is perceived as fire by hell beings, as pus and blood by pretas, as earth by the inhabitants of Hatidvipa, as nectar by gods, as jewels and showers of flowers by Paranirmitavasavartins, and as a dwelling by nagas. Space is perceived as a dwelling by Tirthikas and as earth by gods. From the Two Truths: Though the object is one, minds are different; Seeing without achieving meaning is thus. So it is. All of these are the ways in which beings' own karmic appearances and habits are merely adorned by conceptual thoughts. In the Guhyagarbha Tantra it says: By grasping at conceptual thought as self, Forcefully tying knots in the sky. Without bondage and without liberation, Primordially spontaneously perfect is the Buddha Dharma. Various displays are made to teach. So it is. Even so, the object of appearance is not the mind. Just as the reflection of a face enters a mirror, it arises dependently.
Tibetan
་བའི་རྐྱེན་ཙམ་ལས། །བཞིན་དང་མེ་ལོང་ནམ་ཡང་འདྲེས་མ་མྱོང༌། །འདི་ལྟར་མེ་ལོང་གི་ནང་དུ་བྱད་གཟུགས་ཤར་བ་ན། མེ་ལོང་དངས་པ་དེ་ཉིད་ཀྱིས་གཟུགས་བརྙན་འཆར་བའི་རྟེན་བྱས་ཏེ་དེ་ལ་བཞིན་གྱི་རྣམ་པས་འབྲེལ་བའམ། གཏོད་བྱེད་བྱད་ཀྱི་ནུས་པ་ཚོགས་པའི་རྐྱེན་གྱིས་སྣང་བ་ཙམ་ལས། བཞིན་གྱི་གཟུགས་བརྙན་དེ་ནི་བཞིན་དངོས་ཀྱང་མ་ཡིན་ལ། བཞིན་ལས་གཞན་པའི་རྣམ་པ་ གཏོད་བྱེད་ཀྱང་མེད་པ་བཞིན། འཁྲུལ་ངོར་འཆར་བའི་སྣང་བ་སྣ་ཚོགས་རྒྱུ་རྐྱེན་འཁྲུལ་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་དུ་སྣང་བ་ཙམ་ལས་ཕྱི་དོན་དུ་གྲུབ་པ་མེད་དེ་འཕགས་པ་ཏིང་ངེ་འཛིན་རྒྱལ་པོ་ལས། མེ་ལོང་ངོས་སམ་འབྲུ་མར་སྣོད་དག་ཏུ། །བུད་མེད་ཁ་བཞིན་བརྒྱན་པས་བལྟས་པ་ན། །དེ་ན་བཞིན་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་ཀུན་སྣང་ཡང༌། །ཡོད་པ་མ་ཡིན་མེད་པའང་མ་ཡིན་ལྟར། །ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་དེ་བཞིན་ཤེས་པར་བྱ། །ཞེས་སོ། །དེའི་རང་བཞིན་ཡང་བཅར་ན་གཟུང་འཛིན་དུ་ཚོགས་པ་ལས་བྱུང་བའི་ཚུལ། མེད་བཞིན་སྣང་བ་དེར་འཛིན་འཁྲུལ་པའི་སེམས། །ཐག་ཁྲ་མཐོང་ཚེ་སྦྲུལ་དུ་འཛིན་བྱེད་ཀྱི། །ཤེས་པ་དང་པོ་གཟུང་བའི་ཆོས་ཡིན་ལ། །རྗེས་ལ་རྟོག་དཔྱོད་ཞུགས་པ་འཛིན་པའོ། །དེ་ལ་སྣང་བའི་མཚན་ཉིད་ནི་མེད་བཞིན་དུ་སྣང་བ་རྨི་ལམ་གྱི་ཤེས་པ་ལྟ་བུ་ལས་མ་འདས་ཀྱང་དེ་ལ་དེར་འཛིན་གྱི་འཁྲུལ་སེམས་གློ་བུར་བ་དཔེར་ན་ཕྱི་ཡུལ་གཟུགས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་མཚོན་ན་ཐག་ཁྲ་མཐོང་བའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་ལ་སྦྲུལ་མ་ཡིན་བཞིན་དུ་སྦྲུལ་ཉིད་དུ་གདོན་མི་ཟ་བར་རྟོག་པ་ནི་ཚོར་བའི་ཕུང་པོས་བསྐྱེད་པའི་སེམས་ཀྱི་ཆ་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོ་དེ་ནི་གཟུང་བའི་ཡུལ་ཡིན་ལ། འཛིན་པའི་སེམས་ ནི་རྗེས་ལས་སྐྱེས་པའི་སེམས་བྱུང་གིས་དཔྱོད་པ་འདུ་ཤེས་ཀྱི་ཕུང་པོའི་བདག་ཉིད་ཅན་ཡིན་ཏེ་སྤྱན་རས་གཟིགས་ཀྱི་བརྟུལ་ཞུགས་ལས། དེ་ལ་གཟུང་བ་ནི་ཡུལ་དུ་འཛིན་པའི་སེམས་དང༌། འཛིན་པ་ནི་དེ་ལ་དཔྱོད་པའི་སེམས་ལས་བྱུང་བའོ། །ཞེས་སོ། །འདི་ལྟར་མ་རྟོགས་པ་མངོན་པའི་ང་རྒྱལ་ཅན་དག་གཟུང་བ་ནི་ཕྱི་རོལ་གྱི་སྣང་ཡུལ་རགས་པ་འབའ་ཞིག་ཏུ་ཁས་ལེན་ལ། འཛིན་པ་ནི་རང་གི་ཤེས་པར་འདོད་པ་ཁོ་ནར་སྣང་བས་འཁྲུལ་པ་ལས་ཀྱང་ཉིང་འཁྲུལ་ཆེན་པོ་དེ་དགག་པའི་ཕྱིར། གལ་ཏེ་སྦྲུལ་དུ་སྣང་བ་གཟུང་བ་ལ། །འཛིན་པ་བདག་པོའི་ཤེས་པར་སྨྲ་བྱེད་ན། །སྣང་དང་སྣང་ཡུལ་མ་ཕྱེད་སྐྱེས་བུ་ཡང༌། །སྣང་བ་ཉིད་དང་ལྷན་ཅིག་ཡོད་མེད་བྱེད། །ཅེས་སྨོས་པའི་དོན། འདི་ཙམ་གྱི་གཟུང་འཛིན་
Chinese
仅仅是显现的因缘而已。 脸和镜子从未混合过。如此，当脸的形象在镜中显现时，清澈的镜子本身作为显现影像的依据，并以脸的形态与之关联，或者仅仅是形成显现的，脸的能量聚集的因缘。脸的影像并非真实的脸，也并非与脸不同的形态。 同样，在错觉中显现的各种现象，仅仅是因果错觉的依赖和产生，而并非外在实有。如圣者《三摩地王经》所说：镜面或油盏中，女子盛妆观容颜，其中容颜之轮廓，虽现似有实非有，一切诸法亦如是，当知此理应如是。其自性亦是，靠近时，从能取所取聚集而生的方式。无而显现之处，执着的错觉之心，如见花纹绳索时，执着为蛇。第一个意识是所取的法，之后进行分别思辨是能取。其中，显现的特征是无而显现，与梦境的意识无异，但对此产生执着的错觉之心是突然的。例如，以外境色蕴为例，看到花纹绳索的第一个瞬间，明明不是蛇，却无疑地认为是蛇，这是由受蕴产生的心的部分，第一个瞬间是所取的境。能取的心，是之后产生的，由心所进行思辨，是识蕴的自性。如观世音的行仪中所说：其中，所取是执着境的心，能取是于此进行思辨的心所生。如此，不理解的，具有傲慢者，认为所取仅仅是外在的粗大显现境，能取仅仅是自己的意识，这比错觉还要严重，为了驳斥这种观点。如果显现为蛇是所取，能取说是自主的意识，那么，不能区分显现和显现境的人，也会随着显现本身而存在或不存在。这就是所说的意义。仅此的能取所取
English
It is merely a cause for manifestation. Faces and mirrors have never been mixed. Thus, when the image of a face appears in a mirror, the clear mirror itself serves as the basis for the appearance of the image, and it is related to it in the form of a face, or it is merely the cause of the manifestation, the gathering of the energy of the face. The image of the face is not the real face, nor is it a form different from the face. Similarly, the various phenomena that appear in illusion are merely the dependent arising of cause and effect illusion, and are not established as external realities. As the noble Samadhiraja Sutra says: In the surface of a mirror or in a vessel of sesame oil, when a woman looks at her face adorned, the circle of her face appears completely, yet it is not existent, nor is it non-existent. All phenomena should be understood in the same way. Its nature is also, when approached, the manner of arising from the gathering of the apprehended and the apprehender. In the place of appearance without existence, the mind of delusion that grasps, like seeing a patterned rope and grasping it as a snake. The first consciousness is the object of apprehension, and afterwards, engaging in discrimination is the apprehender. The characteristic of appearance is appearing without existence, not different from the consciousness of a dream, but the sudden mind of delusion that grasps it as such, for example, taking the external object of the aggregates of form, the first moment of seeing a patterned rope, although it is not a snake, without doubt, it is conceived as a snake, this is the part of the mind produced by the aggregate of feeling, the first moment is the object of apprehension. The mind of the apprehender is born from the subsequent mental factors that discriminate, it is the nature of the aggregate of perception. As it is said in the conduct of Avalokiteshvara: Among them, the apprehended is the mind that grasps the object, and the apprehender is born from the mind that discriminates it. Thus, those who do not understand and are full of pride, believe that the apprehended is merely the external, coarse object of appearance, and the apprehender is only their own consciousness, which is an even greater delusion than illusion, in order to refute this view. If the appearance as a snake is the apprehended, and the apprehender is said to be the autonomous consciousness, then even a person who cannot distinguish between appearance and the object of appearance will exist or not exist along with the appearance itself. This is the meaning of what is said. This much of the apprehended and the apprehender