Tibetan
བརྩད་ཅིང་བརྟགས་པས་གོང་མ་ནོར་མི་འགྱུར། །རང་རང་འདོད་ཞེན་གྱིས་སྦྱར་ལྟོས་གྲུབ་ཀྱི། །གྲུབ་པའི་མཐའ་ཡི་མཚན་ཉིད་ཉམས་འོག་ཆུད། །དེ་ལས་དངོས་དང་དངོས་འདྲ་དངོས་མིན་གྱི། །མཚན་ཉིད་ལེགས་པར་ཕྱེད་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱང༌། །ཐོས་ལ་བརྟེན་འབྱུང་དེ་ཡིས་ཉོན་མོངས་བཅིལ། །ཉོན་མོངས་མེད་ལ་བདུད་ཀྱིས་གླགས་ མི་རྙེད། །འདིར་གང་བཟུང་ན་གཤིས་ཀྱི་བཞུགས་ཚུལ་ལ། །སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་དོན་དམ་བདེན་པ་ཡིན། །བློ་ཡི་ཆ་ནས་སྨྲ་བསམ་བརྗོད་པ་རུ། །བཏགས་ཤིང་སྣང་བ་ཀུན་རྫོབ་བདེན་པའི་ཆར། །བཞག་ནས་བདེན་གཉིས་རྟོགས་བྱ་རྟོགས་བྱེད་ལས། །འདས་པ་སུས་ཀྱང་མངོན་དུ་བྱར་མེད་ལ། །བལྟར་མེད་ཐོབ་དང་མ་ཐོབ་གཉིས་ཀ་མེད། །སྟོང་པ་ཉིད་དང་ངེས་པར་རྗེས་མཐུན་པའི། །བློ་སྐྱེས་པ་ལ་རྟོགས་པའི་བླ་དྭགས་བཏགས། །གང་ཞིག་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ནི། །ཆོས་རྣམས་མ་ལུས་ཀུན་གྱི་མཛོད། །གང་ལ་བསམས་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱིས། །ཡང་དག་འཇུག་པ་ལྡེ་མིག་ཡིན། །སྣང་སྲིད་འཁོར་འདས་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །གང་ནས་ཀྱང་ནི་མ་འོངས་ལ། །གང་དུའང་མ་སོང་མི་གནས་པ། །གཤིས་ལ་གནས་པའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ། །ཆོས་ཅན་ཉིད་ཀྱང་སྐྱེ་འགག་ལྟར། །སྣང་དུས་ཉིད་ནས་སྟོང་པར་ཤར། །སྤྲོས་པའི་མཐའ་ལ་མི་གནས་པ། །དབུ་མའི་རང་བཞིན་ཉིད་དུ་བསྟན། །དག་དང་མ་དག་གློ་བུར་བ། །དོན་ལ་མེད་ཀྱང་མེད་བཞིན་སྣང༌། །ཀུན་ཏུ་བཏགས་པས་ཉེ་བར་ལེན། །རྟོག་ཅིང་དཔྱད་པས་མཐའ་བཞི་བྱུང༌། །ཡོད་དང་མེད་དང་རྟག་དང་ཆད། །དབུས་ལ་གནས་པའང་མཁས་པ་མིན། །ཇི་ལྟར་དར་གྱི་སྲིན་བུ་བཞིན། །འདོད་པའི་གྲུབ་མཐས་རང་ཉིད་བཅིངས། །འདི་ན་བློ་ ཡིས་བཏགས་པའི་ཆོས། །སྐྱེ་འགག་གནས་དང་འགྲོ་འོང་མིན། །དོན་གཅིག་མ་ཡིན་ཐ་དད་མིན། །རྟག་པ་མ་ཡིན་ཆད་པ་མིན། །སྤྲོས་པ་མཐའ་དག་ཉེར་ཞི་བའི། །རང་བཞིན་ཉིད་དུ་ཤེས་པ་ནི། །བསམ་བྱུང་ཤེས་རབ་ངོ་བོ་ཡིན། །སྣང་ཡུལ་ས་ཆུ་མེ་རླུང་མཁའ། །རི་དང་ནགས་ཚལ་ཁང་བུ་བརྩེགས། །འདུ་བྱས་རྒྱུ་ལས་ཐམས་ཅད་སྐྱེས། །འཁོར་བ་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ཡིན། །མ་རིག་པ་ལས་འདུ་བྱེད་དེ། །དེ་བཞིན་གཅིག་ལ་གཅིག་བརྟེན་གྱིས། །རྒ་ཤིའི་བར་དུ་འབྲེལ་བ་ནི། །ནང་གི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་བ་འབྱུང༌། །མྱང་འདས་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་ནི། །ལམ་དང་འབྲས་བུ་གཉིས་སུ་གནས། །ལམ་ནི་འཁོར་བའི་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ། །ལུགས་སུ་འཇུག་པ་བཅུ་གཉིས་ཀྱི། །རྩ་བ་མ་རིག་ཆེན་པོ་ནི། །རིག་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱིས་ལྡོག་པས། །འདུ་བྱེད
Chinese
经过辩论和考察，就不会犯根本的错误。 各自以自己的欲望和执着来比附观察，结果是： 已成立的宗派的定义，都落入了衰败之中。 因此，对于真实、相似真实、非真实之 定义的善巧辨别的智慧， 依赖于听闻而生起，它能解除烦恼。 没有烦恼，魔鬼就找不到机会。 在这里，如果把握住本性的存在方式， 那就是不可言说、不可思议的胜义谛。 从意识的角度来说，就是言说、思考、表达。 安立为显现的世俗谛。 安立之后，从证悟二谛的能证悟和所证悟中， 超越者是谁也无法现见的。 无法观察，没有得到和没有得到两种情况。 与空性完全一致的， 生起的智慧，被安立为证悟的标志。 凡是缘起之法， 是所有法类的宝库。 以思维的智慧， 是正确进入的钥匙。 显现、有、轮回、涅槃等一切法， 从任何地方也没有到来， 到任何地方也没有去，不驻留。 安住在本性中的缘起。 法性本身也如生灭一样， 显现之时就显现为空性。 不住于戏论的边， 显示为中观的自性。 清净和不清净是暂时的， 实际上没有，却如没有一样显现。 以普遍的假立而接受， 通过思辨而产生四边。 有和无、常和断， 安住在中间也不是智者。 就像蚕一样， 以欲望的宗派束缚自己。 在这里，意识 所假立的法， 不是生灭、住和去来。 不是一个意思，也不是不同。 不是常，也不是断。 息灭一切戏论的， 了知自性， 是思所成慧的本体。 显现的对境，地、水、火、风、空， 山、森林、楼房。 由造作的因产生一切， 轮回是缘起。 从无明产生行， 同样，互相依赖， 直到老死之间的关系， 是内在的缘起。 涅槃的缘起， 存在于道和果两种之中。 道是轮回的缘起， 进入规律的十二支， 根本大无明， 被智慧的智慧所逆转， 行
English
Through debate and examination, one will not make fundamental mistakes. Each person, with their own desires and attachments, compares and observes, resulting in: The definitions of established schools all fall into decline. Therefore, the wisdom that skillfully distinguishes between the real, the similar to real, and the non-real, arises from reliance on hearing, and it can undo afflictions. Without afflictions, demons cannot find an opportunity. Here, if one grasps the way of being of the nature, that is the inexpressible, inconceivable ultimate truth. From the perspective of consciousness, it is speaking, thinking, expressing. It is established as the conventional truth of appearances. Having established that, from the ability to realize and the object to be realized of realizing the two truths, the one who has transcended cannot be directly seen by anyone. Unobservable, there is neither attainment nor non-attainment. The wisdom that arises in complete accordance with emptiness is designated as the mark of realization. Whatever is interdependent arising, is the treasury of all phenomena. With the wisdom of thought, it is the key to correct entry. All phenomena of appearance, existence, samsara, and nirvana, from nowhere have they come, to nowhere have they gone, they do not abide. Interdependent arising abides in the nature. The nature of phenomena itself, like arising and ceasing, appears as emptiness from the very moment of appearance. Not abiding on the edge of elaboration, it is shown as the very nature of the Middle Way. Purity and impurity are temporary, actually non-existent, yet they appear as if non-existent. They are accepted through universal imputation, through thought and analysis, the four extremes arise. Existence and non-existence, permanence and annihilation, not abiding in the middle is also not wise. Like a silkworm, one binds oneself with the tenets of desire. Here, the phenomena imputed by consciousness, are not arising, ceasing, abiding, or going and coming. Not one meaning, nor different. Not permanent, nor annihilated. Knowing the very nature of the complete pacification of all elaboration, is the essence of wisdom born of thought. The objects of appearance, earth, water, fire, wind, space, mountains, forests, stacked houses. All arise from fabricated causes, samsara is interdependent arising. From ignorance arises action, likewise, relying on each other, the relationship up to old age and death, is internal interdependent arising. The interdependent arising of nirvana exists in both the path and the fruit. The path is the interdependent arising of samsara, the twelve branches that enter into the system, the root, great ignorance, is reversed by the wisdom of knowledge, action.
Tibetan
་ལ་སོགས་གཞན་རྣམས་ཀྱང༌། །ལུགས་ལྡོག་སྲིད་པའི་རྩ་བ་ཆད། །དེ་ལྟར་རྟེན་ཅིང་འབྲེལ་འབྱུང་གི ། མཚན་ཉིད་མཐོང་བའི་སྐྱེས་བུ་ཡིས། །སྡུག་བསྔལ་ཤེས་ཤིང་ཀུན་འབྱུང་སྤོང༌། །འགོག་པ་མངོན་གྱུར་ལམ་མཆོག་མཐོང༌། །དེ་ལྟར་སྣང་བ་སྐྱེ་མེད་དུ། །བསམ་པས་གཏན་ལ་ཕབ་པ་དེའི། །རང་བཞིན་ཤེས་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ། །བསྒོམ་པའི་ཤེས་རབ་ཅེས་སུ་གྲགས། །ནམ་མཁའ་རྣམ་པར་དག་པའི་དབྱིངས། །བསྒོམ་པའི་དོན་དང་རོ་གཅིག་པ། ། དེ་ལ་གཟུགས་སོགས་ཕུང་པོ་ལྔ། །ཚོགས་བརྒྱད་ཀུན་ཀྱང་ཡོད་མ་ཡིན། །མེད་ཅེས་བློ་ཡིས་བཀག་པ་ན། །ཤེས་རབ་ཉིད་དང་ལྷག་པར་འགལ། །ཅང་མེད་ཆད་པ་ཉིད་མ་ཡིན། །སྐུ་དང་ཡེ་ཤེས་ཀུན་གྱི་མཛོད། །རང་བཞིན་ཉིད་དུ་རྣམ་དག་པའི། །ཡང་དག་ཉིད་ལ་ཡང་དག་བལྟ། །བལྟ་ཞེས་བྱ་བའང་ཀུན་རྫོབ་སྟེ། །ངང་ལས་མ་གཡོས་སྡོམ་པའི་མཆོག །དེ་ཡི་མདུན་ན་བློ་དང་ནི། །ཡིད་བྱེད་ཐམས་ཅད་གནས་པ་མིན། །ཤེས་རབ་དེ་འདྲར་ཡོངས་ཤེས་ན། །ཐབས་ཀྱིས་རྣམ་པར་གྲོལ་བར་འགྱུར། །ཤེས་རབ་མེད་པའི་ཐབས་ཀྱིས་ནི། །བཅིངས་པ་ཉིད་ལས་གྲོལ་བ་མེད། །གང་དུ་སྟོང་ཉིད་སྙིང་རྗེ་གཉིས། །རྒྱུད་ལ་བསྟེན་པ་ཚོགས་ལམ་ཆེ། །སྦྱོར་ལམ་ཆོས་མཆོག་མན་ཆད་དུ། །མཉམ་རྗེས་སྟོང་དང་སྙིང་རྗེར་འཆར། །མཐོང་ལམ་ཐོབ་ནས་གཉིས་པོ་ནི། །ཟུང་དུ་འཇུག་ཅིང་འདུ་འབྲལ་མེད། །རབ་ཏུ་དགའ་བ་དང་པོའི་སར། །ཆོས་ཉིད་བདེན་པ་མངོན་སུམ་མཐོང༌། །དེ་ནས་འཕགས་པའི་བསྒོམ་ལམ་དུ། །ས་བཅུ་རྒྱུན་གྱི་མཐའ་མ་ལ། །རྡོ་རྗེ་ལྟ་བུའི་ཏིང་འཛིན་གྱིས། །ཤེས་སྒྲིབ་བཅོམ་ནས་མངོན་བྱང་ཆུབ། །མཉམ་པར་མ་བཞག་མེད་པ་སོགས། །རྒྱལ་བའི་མ་འདྲེས་ཆོས་བཅོ་བརྒྱད། །སྟོབས་བཅུ་དང་ནི་མ་འདྲེས་བཞི། ། མཐའ་དག་མངོན་གྱུར་སངས་རྒྱས་ཡིན། །འདི་ལྟར་ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དྲུག །རྒྱལ་བ་ཀུན་གྱི་གཞུང་ལམ་སྟེ། །ལྟ་བས་མ་རྨོངས་སྤྱོད་པའང༌། །ཤིན་ཏུ་རྣམ་དག་འོག་མིན་འགྲོ། །ཡོན་ཏན་རིན་པོ་ཆེའི་མཛོད་དགའ་བའི་ཆར་ཞེས་བྱ་བ་ལས། སྨོན་འཇུག་གི་བསླབ་བྱ་བསྟན་པའི་ཚོམས་ཏེ་ལེའུ་དགུ་པའོ།། །། ལེའུ་དགུ་པ།
Chinese
以及其他等等，顺逆有寂之根本断绝。 如是见缘起之体性者，知痛苦且舍弃集谛，现证灭谛且见解脱道。 如是以思惟而确定显现本无生，了知其自性之法性，名为修慧。 虚空完全清净之界，与禅修之义同一味。 于彼，色等五蕴，八识等一切皆非有。 若以分别心遮止为无，则与智慧本身尤为相违。 并非一无所有之断灭，乃是身与智慧一切之宝藏。 于自性清净之真实性，真实观之，观亦是世俗谛。 不离自性乃是戒律之最胜，于彼之前，心与作意一切皆不住。 若能如是通达智慧，则以方便而得解脱。 无有智慧，则不能以方便，从束缚中解脱。 何处空性与悲心二者，依于自相续乃是资粮道。 加行道法最胜以下，于等持与后得皆显现空性与悲心。 获得见道之后，二者双运且无有分离。 极喜第一地，现见法性真如。 彼后于圣者之修道，十地相续之最后，以金刚喻定，摧毁所知障而现证菩提。 不平等、无有等等，如来之十八不共法，十力以及四无畏，一切现证即是佛陀。 如是六度波罗蜜，乃是诸佛之正道，不为见解所迷惑之行持，亦是极为清净之上界天道。 名为《功德宝藏欢喜雨》中，开示愿行之学处品，即第九品完毕。 第九品。
English
And others, the root of cyclic existence, both forward and reverse, is severed. Thus, one who sees the nature of dependent origination, knows suffering and abandons its origin, realizes cessation, and sees the supreme path. Thus, having ascertained that appearances are unborn through thought, the nature of knowing its essence is known as meditative wisdom. The realm of completely pure space is of one taste with the meaning of meditation. Therein, the five aggregates, such as form, and all eight consciousnesses are non-existent. If one blocks them with the mind as non-existent, it is especially contradictory to wisdom itself. It is not utter annihilation, but the treasury of all body and wisdom. In the truly pure nature, truly look at it; looking is also conventional truth. Not moving from its own state is the supreme of discipline; before it, all mind and attention do not abide. If one fully knows such wisdom, one will be liberated by means of skillful means. Without wisdom, one cannot be liberated from bondage by means of skillful means. Wherever emptiness and compassion, relying on one's own mind-stream, is the great accumulation path. Below the supreme dharma of the path of joining, emptiness and compassion appear in both meditative equipoise and subsequent attainment. Having attained the path of seeing, the two are united and inseparable. On the first ground of great joy, the truth of suchness is directly seen. Thereafter, on the path of cultivation of the noble ones, at the end of the ten grounds, with the vajra-like samadhi, having destroyed the obscurations to knowledge, one manifests complete enlightenment. Unequal, non-existent, etc., the eighteen unshared qualities of the Victorious Ones, the ten powers, and the four fearlessnesses, all manifest, are the Buddha. Thus, the six perfections are the proper path of all the Buddhas, and conduct unbewildered by views is also the extremely pure path to the higher realms. From the "Treasury of Qualities, Joyful Rain," the chapter teaching the precepts of aspiration and engagement, the ninth chapter is complete. Ninth Chapter.