Tibetan
གསང་སྔགས་སྤྱིའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་གཞག་པའི་སྐབས་ཏེ་སརྒ་གཉིས་པ། གསང་སྔགས་སྤྱིའི་རང་བཞིན་རྣམ་པར་གཞག་པའི་སྐབས་ཏེ་སརྒ་གཉིས་པ། གཉིས་པ་གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེའི་ཐེག་པའི་སྟན་པ་ལ་གཉིས། མཚན་ཉིད་ལས་ཁྱེད་པར་འཕགས་ཚུལ་བསྟན་པ་དང་། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་གསང་སྔགས་དེ་ཉིད་བཤད་པའོ། །དང་པོ་ལའང་གཉིས། འཕགས་ཚུལ་བྱེ་བྲག་ཏུ་བཤད་པ་དང་། །འབྲས་བུ་ཡིན་པར་ངོས་བཟུང་བའོ། །དང་པོ་ནི་རྣམ་པ་བཅོ་ལྔས་ཁྱད་པར་དུ་འཕགས་ཏེ། ར་ལི་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའི་རྒྱུད་ལས། ཉན་ཐོས་ལ་སོགས་ཐེག་ཆུང་ལ། །མན་ངག་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །ལྟ་བ་སྤྱོད་པ་སེམས་བཟུང་དང་། །རྒྱུ་དང་ལམ་དང་འབྲས་བུ་ས། །དུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་རྣལ་འབྱོར་དང་། །བདག་བཞན་དོན་དང་དགོས་པ་དང་། །ངལ་དུབ་མཐའ་སྤངས་ཚེགས་ཆུང་དང་། །ཚོགས་བསགས་པ་ཡི་ཁྱད་པར་དང་། །ཁྱད་པར་རྣམ་པ་བཅོ་ལྔ་ཡིས། །རིག་འཛིན་ཐེག་པ་ཁྱད་པར་འཕགས། །ཞེས་པས། མཚན་ཉིད་ཀྱི་ལྟ་བ་སྟོང་ཉིད་སྤྲོས་བྲལ་བློས་བཞག་པ་ཙམ་ལས། གདོད་ནས བདེན་གཉིས་དབྱེར་མེད་ལྷ་དང་སྔགས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་མི་རྟོགས་སྔགས་ཀྱིས་འབད་རྩོལ་མེད་པར་རྟོགས་པའི་ཕྱིར་འཕགས་ཏེ། སྒྱུ་འཕྲུལ་ལམ་རིམ་ལས། དོན་དམ་ཀུན་རྫོབ་དབྱེར་མེད་པར། །མཉམ་པའི་དཀྱིལ་འཁོར་ཆེན་པོ་རུ། །ཞེས་སོ། །སྤྱོད་པའང་མཚན་ཉིད་ལ་བླང་དོར་དང་བཅས་ལ། སྔགས་སུ་དག་མཉམ་སྒྱུ་མའི་རང་བཞིན་གྱིས་སྣོད་བཅུད་དཀྱིལ་འཁོར་གསུམ་གྱི་རྣམ་རོལ་དུ་ཤེས་པས་སྤོང་ལེན་ལས་འདས་པའི་ཕྱིར་འཕགས་སོ། །སེམས་ཀྱི་གཟུང་ཐབས་ཀྱང་། མཚན་ཉིད་དུ་ཞི་གནས་དང་ལྷག་མཐོང་འཇོག་དཔྱད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པ་ལ་རྟོག་པའི་དྲྭ་བར་སེམས་འཛིན་གྱི་སྤྲོས་པས་དུབ་པ་ཉིད། སྔགས་སུ་དམིགས་བཅས་བསྐྱེད་པའི་རིམ་པས་སྤྲོས་པ་ཉེ་བར་ཞི་ནས། དམིགས་མེད་རྫོགས་པའི་རིམ་པར་རྩ་རླུང་གི་གནད་གཅུན་པ་ཙམ་གྱིས་ཡེ་ཤེས་མངོན་དུ་འཆར་བའི་ཕྱིར་འཕགས་སོ། །རྒྱུའང་མཚན་ཉིད་དུ་ཀུན་རྫོབ་བསྐྱེད་བྱ་སྐྱེད་བྱེད་སྔོན་དུ་སོང་བའི་འབྲས་བུར་དོན་དམ་རྟོགས་པར་འདོད་པ་ལ། སྔགས་སུ་དག་རྒྱུ་རང་གནས་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་བཙན་ཐབས་སུ་ངོ་སྤྲད་ནས་བསྒོམས་པས་ད་ལྟ་ཉིད་དུ་ཡེ་ཤེས་མཐོང་བས་འཕགས་སོ། །ལམ་ཡང་མཚན་ཉིད་དུ་ཚོགས་གཉིས་རེས་འཇོག་ཏུ་གྱུར་བས་བསྐལ་བའི་བར་དུ་ལམ་ལྔའི་བརྟུལ་ཞུགས་ཀྱིས་དུབ་ཀྱང་མི་བགྲོད་པ་ཉིད། སྔགས་སུ་རང་བྱུང་གི་ཡེ་ཤེས་གནད་དུ་བསྣུན་པས་མྱུར་དུ་བགྲོད་པས་འཕགས་སོ། །འབྲས་བུའང་མཚན་ཉིད་དུ་རིང་མོའི་མཐར་ཡིད་སྨོན་དུ་བྱེད་པ། སྔགས་སུ་ད་ལྟ་ལྷུན་གྲུབ་རང་གནས་སུ་འདོད་པས་འཕགས་སོ། །སའང་མཚན་ཉིད་དུ་སྤང་གཉེན་རིམ་ཅན་གྱི་དབྱེ་བས་བཅུ་གཅིག་ཏུ་འདོད་པ། སྔགས་སུ་གསང་སྙིང་ལས། ས་ཡི་ཁྱད་པར་བཅུ་དང་གསུམ། །ཞེས་པ་ལྟར་དབྱིངས་ཀྱི་ངང་དུ་ན་སྤར་བས་མ་ཆགས་པདྨ་ཅན་དང་། རྡོ་རྗེ་འཛིན་པ་བསྣན་པས་བཅུ་གསུམ་སྟེ། ཁྱད་པར་ཅན་གྱི་ གསང་བ་ལ་དེའི་སྟེང་དུའང་སའི་རྣམ་གཞག་དཔག་ཏུ་མེད་པས་ཀྱང་འཕགས་སོ། །དུས་ཀྱང་མཚན་ཉིད་དུ་གྲངས་མེད་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་བསྐལ་བར་མི་འགྲུབ་བར། སྔགས་སུ་དམ་ཚིག་མ་ཉམས་ཤིང་བརྩོན་པ་མཆོག་དང་ལྡན་ན་ཚེ་འདིར་འགྲུབ་པས་ཀྱང་འཕགས་སོ། །ལོངས་སྤྱོད་ཀྱང་མཚན་ཉིད་དུ་འདོད་ཡོན་ལ་སྐྱོན་དུ་བལྟས་ཏེ་བསྒྲུབ་པ། སྔགས་སུ་ཐབས་ཀྱིས་ཟིན་པས་ཤ་ལྔ་བདུད་རྩི་ལྔ་བསྟེན་ཞིང་རིག་མ་བསྟེན་པ་ལ་སོགས་གཙང་དམེ་མེད་པས་ཁྱད་དུ་འཕགས་སོ། །རྣལ་འབྱོར་ལའང་མཚན་ཉིད་དུ་མཉམ་གཞག་མི་དམིགས་པ་ནམ་མཁའ་ལྟ་བུ་སྟོང་པར་སྒོམ་ཞིང་། རྗེས་ཐོབ་སྒྱུ་མ་ལྟ་བུའི་ཡིད་བྱེད་ལ་སློབ་པ། སྔགས་སུ་མཉམ་རྗེས་གདོད་ནས་རྣམ་དག་གིས་ཐད་ཀའི་ཤེས་པ་ལམ་དུ་བྱེད་པས་འཕགས་སོ། །བདག་གཞན་གྱི་དོན་བསྒྲུབ་པ་ལའང་། མཚན་ཉིད་ནས་གནས་སྐབས་ཀྱི་ཕན་པ་ཕྲ་མོ་ཙམ་ལས་མི་འགྲུབ་པ། སྔགས་སུ་ཆར་དབབ་པས་མུ་གེ་ཞིབ་ལ་སོགས་ཏེ་ཕྲིན་ལས་མཐའ་ཡས་པའི་ཐུགས་རྗེ་ཡུལ་ལ་མངོན་གྱུར་དུ་འཇུག་པར་ནུས་པས་གཞན་དོན་དང་། རིམ་གཉིས་ཀྱི་བྱེད་ལས་ཟབ་མོས་ལས་དང་བག་ཆགས་སྐད་ཅིག་སྐད་ཅིག་ལ་ཟད་ཅིང་། རྟོགས་པ་དང་ཏིང་ངེ་འཛིན་གོང་ནས་གོང་དུ་འཕེལ་བས་རང་དོན་བྱེད་པ་ལ་སོགས་པས་ཀྱང་འཕགས་སོ། །དགོངས་པའང་མཚན་ཉིད་ལ་རྒྱུའི་ཐེག་པའི་མཐའ་བཀག་མཐུན་འཇུག་ཙམ་ལས་མི་ཤེས་པ་ཉིད། སྔགས་སུ་འབྲས་བུ་གསང་ཆེན་གྱི་དོན་ངེས་པར་བྱེད་ཅིང་ཁོག་ཡངས་པས་འཕགས་སོ། །དལ་དུབ་ཀྱི་མཐའ་སྤངས་པ་ནི་བྱ་དཀའ་བ་མེད་པ་སྟེ་ཚེགས་ཆུང་དུས་འབྲས་བུ་ཆེན་པོ་འགྲུབ་པའི་ཕྱིར་མཚན་ཉིད་ལས་འཕགས་པ་ནི་ཚུལ་གསུམ་སྒྲོན་མེ་ལས་བཤད་པ་ལྟར་རོ། །ཚོགས་བསགས་པའི་ཁྱད་པར་ཡང་། མཚན་ཉིད་དུ་ཐུན་མོང་གི་ཚོགས་སྦྱིན་སོགས་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་དྲུག་ཙམ་ ལས་མེད་ཅིང་། དེ་ལའང་མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་སྐྱོན་ཕྲ་མོས་ལས་འཚེ་བས་ཡུན་རིང་དུ་འགོར་བ་དེ། སྔགས་སུ་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཞིང་དུ་ཤེས་པས་རང་གི་ལོངས་སྤྱོད་ཀྱང་ཚོགས་སུ་འགྱུར་བའི་ཕྱིར་ཆོད་ཆེ་བ་དང་། ཡོ་བྱད་བདུད་རྩིར་ཤེས་པས་དངོས་པོའི
Chinese
秘密真言总体的自性进行分类的章节，即第二品。 秘密真言总体的自性进行分类的章节，即第二品。 第二，关于金刚乘秘密真言的立宗，有二：显示从体性上超胜之处，以及宣说具有殊胜之处的秘密真言本身。第一部分也有二：详细阐述超胜之处，以及认定为果。第一点是通过十五种方式超胜，如《拉里不可思议续》中所说：声闻等小乘，没有口诀，见解、行持、心之执持，因、道、果之地，时、受用、瑜伽，自他之利和必要，辛劳、断边、轻松，积资之差别，以十五种差别，持明乘更为殊胜。因此，体性的见解仅仅是放下了对空性离戏的分别念，而从一开始就不认为二谛无别是本尊和真言的自性，因此通过真言无需费力即可证悟，所以更为殊胜。如《幻化道次第》中所说：胜义世俗无有别，平等大坛城之中。行持方面，体性中包含取舍，而在真言中，通过清净、平等、幻化的自性，了知外器内情三界坛城是显现，因此超越了取舍，所以更为殊胜。心的执持方法也是如此，在体性中，通过止观双运的修习，在分别念的网中，以执持心的戏论而感到疲惫。在真言中，通过有相生起次第，使戏论逐渐寂灭，在无相圆满次第中，仅仅通过调伏脉气之要，就能使智慧显现，因此更为殊胜。因方面，在体性中，认为以世俗的生起和所生作为先导，才能在果上证悟胜义，而在真言中，清净的因是自性的智慧，通过强行指示并修习，当下就能见到智慧，因此更为殊胜。道方面，在体性中，由于二资粮交替进行，即使经过劫数，以五道的苦行而感到疲惫，也无法前进。在真言中，由于将自生智慧作为要诀，因此能够迅速前进，所以更为殊胜。果方面，在体性中，需要长
English
The chapter on classifying the general nature of secret mantras, the second chapter. The chapter on classifying the general nature of secret mantras, the second chapter. Secondly, regarding the establishment of the Vajrayana secret mantra, there are two aspects: showing the superiority over the characteristics, and explaining the secret mantra itself with special characteristics. The first part also has two aspects: specifically explaining the superiority, and recognizing it as the result. The first point is that it is superior in fifteen ways, as stated in the "Rali Inconceivable Tantra": The Hearers and other Lesser Vehicles do not have oral instructions. View, conduct, mind-holding, cause, path, and fruit grounds. Time, enjoyment, yoga, self-other benefit and necessity, fatigue, abandonment of extremes, ease, and the difference of accumulating merit. With fifteen kinds of differences, the Vidyadhara Vehicle is superior. Therefore, the view of characteristics is merely the abandonment of conceptual mind regarding emptiness and freedom from elaboration. From the beginning, it is not understood that the inseparability of the two truths is the nature of deities and mantras. Therefore, enlightenment is achieved without effort through mantras, so it is superior. As stated in the "Illusionary Path Stages": Ultimate and conventional are inseparable, in the great circle of equality. In terms of conduct, characteristics include acceptance and rejection, while in mantras, through the nature of purity, equality, and illusion, it is known that the outer and inner worlds, the three realms of the mandala, are manifestations. Therefore, it transcends acceptance and rejection, so it is superior. The method of holding the mind is also like this. In characteristics, through the practice of calm abiding and insight meditation, one becomes tired of the proliferation of mind-holding in the net of conceptual thoughts. In mantras, through the stage of generation with objects, proliferation gradually subsides. In the stage of completion without objects, wisdom manifests merely by controlling the key points of the channels and energies, so it is superior. In terms of cause, in characteristics, it is believed that the realization of ultimate truth in the result is preceded by the conventional generation and the generated. In mantras, the pure cause is the wisdom of one's own nature. By forcibly pointing it out and meditating on it, wisdom is seen in the present moment, so it is superior. In terms of the path, in characteristics, since the two accumulations alternate, even if one becomes tired of the asceticism of the five paths for eons, one cannot advance. In mantras, since self-born wisdom is taken as the key, one can advance quickly, so it is superior. In terms of the result, in characteristics, it takes a long
Chinese
于彼之末作意乐，咒乘则认为当下顿成自住而超胜。地亦于名相中，以舍亲次第之差别而认为有十一种。咒乘中，如《秘密藏》所说：“地之差别有十三。”如是于法界自性中，以那巴而未生莲花者，加上金刚持者，则为十三。于具差别之秘密上，亦以地之体性不可衡量而超胜。时亦于名相中，若不于三无数等劫中成办。咒乘中，若不失坏誓言且具足殊胜精进，则于此生成办而超胜。受用亦于名相中，视欲妙为过患而修持。咒乘中，以方便所摄持，而修持五肉五甘露，不依明妃等，以无净垢而超胜。瑜伽亦于名相中，修习无所缘之等持如虚空般空性，且学后得如幻化之作意。咒乘中，以俱生清净之等后，而以直接之智慧为道而超胜。于成办自他之利乐上，亦于名相中，仅能成办暂时之微小利益。咒乘中，能降雨而息灭饥荒等，能使无量事业之大悲于所化境中现前，是故于利他，及二次第之甚深作用，令业及习气于刹那刹那间耗尽，且证悟与三摩地由上而上增上，是故于成办自利等亦超胜。见解亦于名相中，唯知因乘之边际遮止随顺而已。咒乘中，决定果乘大秘密之义且心胸宽广而超胜。远离懈怠之边际者，即无难行，谓费力少而成就大果故，较名相超胜者，如《三类灯论》中所说。积资之差别亦，于名相中，唯有共同之布施等六度而已，且于彼上亦为不顺品之微小过患所损害故，长久延缓。咒乘中，以知一切为佛之刹土故，自之受用亦转为资粮故，决定殊胜，且以了知资具为甘露故，于事物之
English
In the end, one aspires with intention. Mantra surpasses because it considers the spontaneous accomplishment as self-abiding right now. As for the ground, in terms of characteristics, it is considered to be eleven due to the distinctions of gradual abandonment and cultivation. In Mantra, as stated in the Guhyagarbha Tantra: "There are thirteen distinctions of the ground." Thus, in the nature of the expanse, those without lotus arising from the syllable 'na', and adding the Vajradhara, make thirteen. In the secret of the distinguished, it also surpasses because the nature of the ground is immeasurable. As for time, in terms of characteristics, it cannot be accomplished in countless eons, such as three incalculable eons. In Mantra, it surpasses because if one does not break vows and possesses supreme diligence, it can be accomplished in this lifetime. As for enjoyment, in terms of characteristics, one cultivates by viewing desirable qualities as faults. In Mantra, it surpasses because it is seized by skillful means, practicing the five meats and five nectars, and not relying on consorts, etc., without purity or impurity. As for yoga, in terms of characteristics, one meditates on emptiness, such as the unapprehendable equipoise like the sky, and learns the subsequent conceptualization like illusion. In Mantra, it surpasses because with the primordially pure equipoise and subsequent, direct wisdom is made the path. As for accomplishing the benefit and happiness of oneself and others, in terms of characteristics, only temporary minor benefits can be accomplished. In Mantra, it is capable of causing rain to quell famine, etc., manifesting the compassion of limitless activities in the field of those to be tamed, therefore, for the benefit of others, and the profound activities of the two stages, causing karma and habitual tendencies to be exhausted in an instant, and realization and samadhi increasing higher and higher, therefore, it also surpasses in accomplishing one's own benefit, etc. As for the view, in terms of characteristics, one only knows the limitations of the causal vehicle, merely conforming. In Mantra, it surpasses because it ascertains the meaning of the great secret of the resultant vehicle and is broad-minded. Abandoning the extreme of laziness means there is nothing difficult to do, because a great result is accomplished with little effort, surpassing characteristics, as explained in the Lamp for the Three Modes. As for the distinction of accumulating merit, in terms of characteristics, there are only the common generosity, etc., the six perfections, and even on that, it is harmed by subtle faults of opposing factors, therefore, it is delayed for a long time. In Mantra, because everything is known as the Buddha's field, one's own enjoyment also turns into accumulation, therefore, it is decisively superior, and because one knows the necessities as nectar, in terms of things,