Tibetan
་དུ་འདི་དག་གསལ་བར་མ་བྲིས་པས་དེ་ལ་ཁུངས་སུ་འཚོལ་བ་དག་ཀྱང་དེ་ལྟ་མོད། བསམ་ཡས་ཞིག་གསོ་ལྔ་ཕྱི་ཐ་དད་དུ་ཀྱང་གསེབ་ལས་མི་མ་ཡིན་གྱི་རྗེས་ཁྲུ་གང་བ་ལ་སོགས་ཆེ་ཆུང་མ་ངེས་པ་མང་པོ་ཀུན་གྱི་མཐུན་གྲུབ་ཏུ་ཐོན་པས་ཐང་ཡིག་ལ་སོགས་པ་ལོ་རྒྱུས་བྱེ་བྲག་པ་ལ་ངེས་པ་ལྷག་པར་དུ་རྙེད་པའི་སྐབས་བྱུང་བ་ཡིན། དེ་ནས་ཐམས་ཅད་ཡོད་སྨྲའི་སྡེའི་ལུགས་སུ་སད་མི་བདུན་རབ་ཏུ་བྱུང་སྟེ་དམ་པའི་ཆོས་འདུལབའི་གཞི་བཏིང་། རྒྱ་གར་གྱི་པཎྜི་ཏ་ཆེན་པོ་བི་མ་ལ་མི་ཏྲ་དག །སངས་རྒྱས་གསང་བ་དང་། རྣམ་དག་སེངྒེ་ལ་སོགས་པ་དང་། བོད་ཀྱི་ལོ་ཙཱ་བ་བ་གོར་བཻ་རོ་དང་། རྨ་རིན་ཆེན་མཆོག་དང་། གཉགས་ཛྙ་ན་ཀུ་མཱ་ར་དང་། སྐ་ཅོག་ཞང་གསུམ་ལ་སོགས་པའི་ལོ་ཙཱ་བ་བརྒྱ་ཕྲག་བཅུར་ལོངས་པ་ཙམ་གྱིས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་། རྒྱུད་སྡེ་དྲུག་གམ་བཞིའི་ངེས་པ་ཅན། དེ་དག་གི་དགོངས་འགྲེལ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་མང་པོ་བསྒྱུར་ཞིང་། ཤེས་རབ་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་གཏན་ལ་ཕབ། སློབ་དཔོན་ཆེན་པོས་བསམ་ཡས་མཆིམས་ཕུར་སྒྲུབ་སྡེ་ཆེན་པོ་བརྒྱད་ལ་སོགས་ཏེ་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་རྒྱུད་དང་སྒྲུབ་ཐབས་མང་དུ་བསྒྱུར་ཞིང་བསྟན་ནས་རྗེ་འབངས་ཉེར་ལྔར་གྲགས་པས་མཚོན་ལས་ཅན་གྱི་སྐྱེས་བུ་རྣམས་རྗེས་སུ་བཟུང་། ཡེར་བ་དང་མཆིམས་ཕུར་སྒོམ་གྲྭ་བཙུགས་པས་ནམ་མཁའི་ལམ་ལ་གྱ་གྱུར་འགྲོ་བ་མང་པོ་བྱུང་། དེ་དུས་ཀྱི་བསྟན་པ་དར་བལྟ་བུ་རྒྱ་གར་དུའང་མ་བྱུང་ཞེས་ཇེ་བོ་དཱི་པཾ་ཀ་རས་གསུངས། ཁྲི་སྲོང་གི་སྲས་སང་ན་ལེགས་མཇིད་ཡོན་ཏེ་མུ་ཏིག་བཙན་པོས་ཡབ་མེས་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་དང་། ལོ་པཎ་ཐམས་ཅད་ལ་བསྟི་སྟང་ཕུལ་དུ་ཕྱིན་པ་མཛད། རྒྱལ་སྡེ་སྐར་ཆུང་རྡོ་རྗེ་དབྱིངས་ཀྱི་ལྷ་ཁང་བཞེངས། སྔར་མ་འགྱུར་བའི་གསུང་རབ་ཀྱང་ཐོགས་ཤིག་བསྒྱུར། བོད་འབངས་ཀུན་བདེ་སྐྱིད་ཀྱི་གྲིབ་བསིལ་ལ་ངལ་བསོ་བའི་དབུགས་འབྱིན་ཆེན་པོ་མཛད། ཨུ་རྒྱན་སངས་རྒྱས་གཉིས་བ་ལ་མི་ཕྱེད་པའི་དད་པ་དང་། ལྡན་པས་ཟབ་རྒྱས་ཀྱི་གདམས་པ་མང་པོས་རྗེས་སུ་བཟུང་ཞིང་གུང་ཐང་ལ་ཁར་གཤེགས་སྐྱལ་མཛད་པ་ལ་སོགས་པའི་ཞལ་ཆེམས་ཡིག་ཚད་ཀྱང་སྣང་། རི་སྲས། གཙང་མ། ལྷ་་རྗེ། ལྷུན་གྲུབ། དར་སྔ། །རལ་པ་ཅན་དང་ལྔ་ལས། འཕགས་ཆེན་ལག་ན་རྡོ་རྗེའི་སྒྱུ་འཕྲུལ་རྣམ་པར་རོལ་པ་ཁྲི་རལ་བ་ཅན་གྱིས་རྒྱལ་སྲིད་བཟུང་། རྒྱ་བལ་གྱི་པཎྜི་ཏ་མང་པོའང་སྤྱན་དྲངས། ཉི་འོག་གི་མཁན་པོ་འཛིན་མི་ཏྲ་ལ་སོགས་པ་དང་། ལོ་ཙཱ་བ་སྐ་ཅོག་སོགས་གདན་འཛོམ་པར་བྱས། སྔར
Chinese
由于这些没有清楚地写明，所以寻找依据也只能这样了。桑耶寺五次修缮，每次都不一样，有时出现非人的脚印一肘长等大小不一的情况，大家都认为这是共同的成就，因此在《唐书》等历史文献中，反而更容易找到确切的记载。之后，按照一切有部宗的规矩，七位预试者受戒，奠定了神圣的律藏的基础。迎请了印度的大班智达比玛拉米扎等，以及佛密、遍净狮子等，还有藏地的译师巴果·贝若扎纳、玛·仁钦乔、嘉纳古玛茹、噶焦香三等上百位译师，翻译了三藏，以及六部或四部续部（的分类方式有争议），以及它们的释论等众多佛法，并通过三种智慧加以审定。大导师在桑耶寺青朴等地建立了八大修行院等，翻译并传授了许多金刚乘的续部和修法，以著名的君臣二十五人为代表，摄受了有缘分的士夫们。在叶尔巴和青朴建立了禅修院，出现了很多能在虚空中行走的人。当时佛法兴盛的景象，据说在印度也没有出现过，这是杰沃·迪邦嘎惹说的。赤松德赞之子桑纳累吉云丹，也就是牟尼赞普，对父辈的寺庙和所有译师、班智达都给予了极高的尊重。兴建了嘉赛噶琼多杰央的佛殿，还翻译了以前没有翻译过的经典。让所有藏族百姓在幸福安乐的绿荫下休息，是一位伟大的恩人。他对邬金第二佛具有不可动摇的信心，以甚深广大的教诲摄受他们，并且留下了在贡塘拉卡去世时的遗嘱等文献。从五位王子，也就是日王子、藏玛、拉杰、伦珠、达僧，到赤拉巴坚，化现为圣观自在的幻化，掌握了政权。还迎请了许多印度和尼泊尔的班智达，邀请了尼奥的堪布智扎米扎等，以及译师噶焦等聚会。
English
Since these were not clearly written, searching for evidence can only be done in this way. The five renovations of Samye Monastery were different each time, sometimes with non-human footprints of an elbow's length appearing, and many other uncertain sizes, which everyone considered to be a common achievement. Therefore, in historical documents such as the Tang Dynasty Chronicles, it was easier to find accurate records. After that, according to the rules of the Sarvastivada school, seven aspirants were ordained, laying the foundation for the sacred Vinaya. Great Indian scholars such as Vimalamitra were invited, as well as Buddhasamgupta, Vimalasimha, and others. There were also hundreds of Tibetan translators such as Ba Gor Vairocana, Ma Rinchen Chok, Jnanakumara, and Ka Gok Zhang Sum, who translated the Tripitaka, and the six or four classes of Tantras (the classification method is disputed), as well as their commentaries and many other Dharma teachings, and verified them with the three wisdoms. The great master established eight great practice centers in places such as Samye Chimpu, and translated and taught many Vajrayana tantras and sadhanas, taking the famous king and subjects twenty-five as representatives, and taking care of the fortunate individuals. Meditation centers were established in Yerpa and Chimpu, and many people who could walk in the sky appeared. The flourishing of the Dharma at that time, it is said, did not even occur in India, according to Jevo Dipamkara. Trisong Detsen's son, Sangye Lek Maje Yon, also known as Muné Tsenpo, gave the highest respect to his father's monasteries and all the translators and pandits. He built the Gyalsé Karchung Dorje Ying's temple, and also translated scriptures that had not been translated before. He was a great benefactor who allowed all Tibetan people to rest in the shade of happiness and well-being. He had unwavering faith in the second Buddha of Oddiyana, took care of them with profound and vast teachings, and left documents such as his will at the time of his death at Gungtang Lakha. From the five princes, namely Ri, Tsangma, Lhaje, Lhundrup, and Darnga, to Tri Ralpachen, who manifested as the illusion of the great and holy Avalokiteśvara, he took control of the government. Many Indian and Nepalese pandits were also invited, and Khenpo Jinamitra of Nyo, as well as translators such as Ka Gok, were invited to gather.
Tibetan
་ཡབ་མེས་ཀྱི་དུས་བསྒྱུར་བའི་ཆོས། ཨོ་རྒྱན། བལ་ཡུལ། རྒྱ་ནག་སོགས་སྐད་དུ་མ་ལ་བརྟེན་ནས་བསྒྱུར་བས་བོད་སྐད་ལ་འཇུག་དཀའ་བར་རང་སོར་བཞག་པ་རྣམས་ཡུལ་དབུས་འགྱུར་འཆང་གི་རྒྱ་དཔེ་དང་བསྟུན་ནས་སྐད་གསར་བཅད་ཀྱིས་གཏན་ལ་ཕབ། ཡབ་མེས་ཀྱི་གཙུག་ལག་ཁང་ལ་བསྙེན་བཀུར་དང་། བཤད་གྲུབ་ཀྱི་སྲོལ་ཤིན་ཏུ་དར། འོ་ན་ཅང་རྡོའི་ལྷ་ཁང་། རྨིང་ཐོག་གསུམ་རྡོ་བ། བར་ཐོག་གསུམ་སོ་ཕག། སྟེང་ཐོག་གསུམ་ཤིང་ལས་གྲུབ་པ། ཐོག་རེ་རེ་བཞིན་བྱ་འདབ་དང་སྒོ་དང་། ཕ་གུལ་སོགས་ཀྱིས་རྣམ་པར་མཛེས་ཤིང་། སྟེང་གི་རྒྱའི་བས་རླུང་གི་འཕྲུལ་འཁོར་ལས་གདུགས་ལྟར་བསྐྱོད་པ་ལ་སོགས་པའི་ངོ་མཚར་གྱི་བཀོད་པ་མིག་འཕྲུལ་གྱི་སྤུན་ཟླར་འོས་པ་བཞེངས། བསྟན་པ་ལ་ཤིན་ཏུ་གུས་པས་དགེ་འདུན་རེ་ལ་འབངས་མི་ཁྱིམ་བདུན་བདུན་ཕུལ་བ་སོགས་མདོར་ན་བསྟན་པའི་རྩ་་ལག་ཆེན་པོ། ཆོས་རྒྱལ་མེས་དཔོན་རྣམ་གསུམ་ཞེས་གྲགས་པའི་བ་དན་དཀར་པོས་སྲིད་རྩེའི་བསམ་གཏན་པ་དག་ཀྱང་ཚོར་བ་ལ་སོགས་པའི་ཉེ་བར་ལེན་པ་དྲིའི་བཞོན་པ་ཅན་དང་འགྲོགས་སུ་བཅུག་ནས་དད་པ་དང་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བའི་རྣམ་རྟོག་གིས་འདུ་འགོད་རྒྱ་ཆེན་པོ་ལ་འགོད་པར་ནུས་པའི་ཕྲིན་ལས་ཅན། ཐུགས་བསྐྱེད་ཀྱི་རྩ་བ་བརླིང་པ། སྙིང་རྗེའི་བགམ་བརྗིད་པ། དད་པའི་གཏེར་མཛོད་ཕྱུག་པ། སྙིང་སྟོབས་ཀྱི་གྲ་ཟུར་རྣོ་བ། གཞན་ཕན་གྱི་ཁྱོད་ནོར་འཇོམ་ པ། སྨོན་ལམ་གྱི་སྲོག་ཤིང་བརྟན་པ། ཕྲིན་ལས་ཀྱི་ལ་འདབ་རྒྱས་པ། ཕན་བདེའི་གྲིབ་བསིལ་མང་བ། ་ཉོན་མོངས་ཀྱི་ཚ་གདུང་ལས་སྐྱོབ་པ། ཐར་བ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་འབབ་སྟེགས་ལ་བདག་ཅག་གངས་ཅན་པ་རྣམས་གཞོལ་བར་བྱེད། འབབ་པར་བྱེད་པའི་བདག་ཉིད་ཆེན་པོ་འདི་དག་གི་བཀའ་དྲིན་ལ་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ནས་བསམས་ཤིང་། དེ་དག་གིས་བསྟན་པའི་སྲོག་ཤིང་གཅིག་ཏུ་བཀུར་བའི་ཆོས་དང་གང་ཟག་གི་གནས་ཆུད་གཟོན་པའི་ཀུན་སློང་གི་གདོན་ཆེན་པོ་དང་མ་འགྲོགས་པའི་སྐྱེས་བུ་དམ་པ་རྣམས་ལའང་ཕྱག་བྱ་བར་འོས་སོ། །དེ་ལྟར་སྐྱེ་དགུ་ཀུན་གྱི་ཕན་བདེའི་སྐྱེད་མོའི་ཚལ། ལོག་པའི་སྨོན་ལམ་གྱིས་རྣམ་པར་བརྫི་བའི་སྤྲིན་ཕྱི་དུམ་བུ་གླང་དར་མ་བུ་དུམ་བཙན་རྗེ་བློན་གྱི་སྙིང་ལ་ཡིད་ཀྱི་སྲུང་ཤིང་དྲག་པོས་རབ་ཏུ་བསྲུབས་ནས། མངའ་བདག་རལ་བ་ཅན་བཀོངས། ལོ་པཎ་འདུ་བའི་པད་ཚལ་བཤིག །རབ་བྱུང་རྣམས་རྟགས་དང་ཕྲལ། ལ་ལ་རྔོན་པར་བཙུད། གསུང་རབ་ཕལ་ཆེར་ལྷ་སའི་བྲག་ལ་སྦས། འགའ་ཞིག་མེ་དང་ཆུར་སྦྱངས། ཇོ་ཤཱཀ་རྣམ་གཉིས
Chinese
祖先时期翻译的佛法，依靠乌仗那、尼泊尔、汉地等多种语言翻译，对于难以融入藏语而保持原样的部分，参照中部地区的译经师的汉文版本，用新术语加以确定。对祖先建造的寺庙进行侍奉，讲经和修行的传统非常盛行。比如江多的拉康，地基三层是石头，中间三层是砖，上面三层是木头建造的。每一层都用鸟翼、门和装饰物等来美化。顶部的汉式屋顶，借助风力驱动的机械装置像伞一样转动，建造了诸如此类的奇妙建筑，堪比魔术。因为对佛法非常恭敬，供养每个僧人七户百姓等，总之是佛法的强大根基。被称为法王祖孙三代的白色旗帜，即使是统治顶端的禅定者，也让他们与感受等亲近的香气之马为伴，以信心和随喜的念头，能够安置在广大的集会上，具有如此事业。发心的根基稳固，慈悲的威严盛大，信心的宝藏富裕，精进的锋芒锐利，利他的行为圆满，愿望的命脉稳固，事业的枝叶繁茂，利益安乐的荫凉众多，从烦恼的酷热中解救，引领我们雪域之人走向解脱和一切智的阶梯。对于这些引领我们走向解脱的伟大者们的恩德，从各个方面进行思考。对于那些将佛法视为命脉，不与贬低圣法和圣人的邪恶动机为伍的圣者们，也应该顶礼膜拜。如此，为了所有众生的利益安乐的苗圃，被邪恶的愿望所践踏的乌云，朗达玛、子敦赞等君臣的心中，用强力的守护之树猛烈搅动，杀害了君主热巴坚，摧毁了译师和班智达聚集的莲花苑，僧侣们被剥夺了僧衣，一些人被迫成为猎人，大部分经书被藏在拉萨的岩石中，一些被焚烧或沉入水中，觉阿释迦牟尼像两尊
English
The Dharma translated during the time of the ancestors, relying on various languages such as Oddiyana, Nepal, and China, those that were difficult to integrate into Tibetan and remained as they were, were determined with new terminology by referring to the Chinese versions of the translators in the central region. The monasteries built by the ancestors were served with reverence, and the tradition of teaching and practice was very prevalent. For example, the Lhakhang of Jangdo, the foundation of three floors is stone, the middle three floors are brick, and the upper three floors are made of wood. Each floor is beautified with bird wings, doors, and decorations. The Chinese-style roof on top, with a wind-powered mechanical device that rotates like an umbrella, built such wonderful structures that are comparable to magic. Because of great respect for the Dharma, offering seven households of subjects to each monk, etc., in short, it is a strong foundation of the Dharma. The white banner of the so-called Dharma King Ancestors, even the meditators at the top of the government, allowed them to be accompanied by the fragrance-laden horses that are close to feelings, etc., with faith and rejoicing thoughts, able to be placed in a vast gathering, possessing such activities. The root of aspiration is firm, the majesty of compassion is great, the treasure of faith is rich, the sharpness of diligence is keen, the act of benefiting others is complete, the lifeline of aspiration is stable, the branches of activity are lush, the shade of benefit and happiness is abundant, protecting from the heat of afflictions, leading us snowlanders to the steps of liberation and omniscience. We should contemplate in every way the kindness of these great beings who lead us to liberation. We should also pay homage to those holy beings who regard the Dharma as the lifeline and do not associate with the evil motives of belittling the holy Dharma and holy people. Thus, the nursery of benefit and happiness for all beings, the clouds trampled by evil wishes, in the hearts of Langdarma, Zidunzan, and other rulers and ministers, were violently stirred with a strong guardian tree, killing the ruler Relpachen, destroying the lotus garden where translators and pandits gathered, monks were stripped of their robes, some were forced to become hunters, most of the scriptures were hidden in the rocks of Lhasa, some were burned or sunk in water, the two Jowo Shakya statues