Tibetan
གངས་རིའི་ཁྲོད་དུ་རྒྱལ་བསྟན་ཇི་ལྟར་བྱོན་པའི་རྣམ་གཞག་མདོ་ཙམ་བརྗོད་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་གསུམ་པ། གངས་རིའི་ཁྲོད་དུ་རྒྱལ་བསྟན་ཇི་ལྟར་བྱོན་པའི་རྣམ་གཞག་མདོ་ཙམ་བརྗོད་པའི་རབ་ཏུ་བྱེད་པ་སྟེ་གསུམ་པ། གསུམ་པ་གངས་རིའི་ཁྲོད་དུ་རྒྱལ་བསྟན་ཇི་ལྟར་བྱོན་པའི་རྣམ་གཞག་ནི། དག་བྱེད་ཀྱི་གཏེར་ཆེན་པོ་བྲི་ནས་ཡུལ་དུ་རུང་བའི་གནས་ལ་རིགས་པར་མི་བྱེད་པ་ལ། ཁ་བ་ཅན་དུ་མཚོ་བྲི་ནས། ཞེས་པས་གནོད་དོ། །འདིར་རི་བྲག་དང་ལྗོངས་བདེ་བ་གཉིས་གང་ལ་ཡུལ་དུ་རུང་བའི་ཐ་སྙད་ཀྱིས་ཕྱེ་བ་མི་འགའ་བར་བྱས་ནས་ཡུལ་དང་མི་ལ་སོགས་པ་གདོད་ནས་ཡོད་པའམ། རྒྱལ་པོ་རུ་བ་ཏི་དཔུང་དང་བཅས་པ་རི་ཁ་བ་ཅན་དུ་བྲོས་པ་ལས་འཕེལ་བ་སོགས་སྐབས་དེ་དང་དེར་བྱུང་བ་ཇི་ལྟར་ཡང་བོད་ཀྱི་རྒྱལ་པོ་རྣམས་ཀྱི་རྒྱུད་ནི། རྒྱ་གར་ན་ཤཱཀྱ་ཆེན་པོ་དང་། ལོ་ཙ་བྱི་དང་། རི་བྲག་པ་སྟེ་ཤཱཀྱ་རིགས་གསུམ་ལས། འཇམ་དཔལ་རྩ་རྒྱུད་ཀྱི་བཞེད་པས་ལི་ཙ་བྱིའི་རིགས་ལས་ཆད་པ་ཞིག་ཆུ་བོ་གངྒཱ་ལས་བརྒྱུད་རི་ཁ་བ་ཅན་གྱི་དབྲག་ཏུ་སླེབས། རེ་ཞིག་ན་ལྷ་རི་གྱང་མཐོའི་རྩེ་ནས་གཟིགས་པས། ཡུལ་ཡར་ཀླུངས་དགེ་བ་ཅུའི་དཔལ་གྱིས་མཛེས་པར་དུ་དཔྱད་ནས་ལྷ་རི་རོལ་པོའི་རྩེ་ལས་བཙན་ཐང་སྒོ་བཞིར་འཐོན། དངོས་ལ་ཁྱོད་སུ་ཞིག་དྲིས་པས། བཙན་པོའོ། །གང་ནས་བྱོན་དྲིས་པར། ནམ་མཁའ་ལ་མཛུབ་མོ་བསྒྲེངས་པས། བོན་རྣམས་དམུ་ཐག་དང་དམུ་སྐས་ལ་བངས་པའི་ལྷ་ཡིན་ཞེས་སྨྲའོ། །དེར་ལྷ་ལས་ཆད་པའི་རྗེར་བཟུང་སྟེ་གཉའ་བར་ཁྲི་བྱས་ནས་བཏེག་པས་གཉའ་ཁྲི་བཙན་པོའོ། །དེ་ལྟར་བཙན་པོ་འོད་སྡེ་ནས་གནམ་གྱི་ཁྲི་བདུན། བར་གྱི་ལྟེང་གཉིས། སའི་ལེགས་དྲུག། ལྡེ་བརྒྱད། བཙན་གསུམ་པའི་བར་ཆབ་སྲིད་བོན་ལུགས་སུ་བསྐྱངས། བཙན་བཞི་བ་ལྷ་ཐོ་ཐོ་རི་གཉན་བཙན་གྱི་དུས་ན་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ལུང་བསྟན་གྱི་བདེན་པའི་རྒྱུད་མངས་སྟོང་གི་འགྱུར་བ་བསིལ་ལྡན་འགྲོ་བའི་བསོད་ནམས་ཀྱི་ཟམ་ཏོག་ཏུ་ལྷུང་ བའི་དུས་ལ་བབ་སྟེ། ཕོ་བྲང་ཡུམ་བུ་བླ་སྒང་དུ་ཟམ་ཏོག་བཀོད་པ་དང་། སྤང་སྐོང་ཕྱག་བརྒྱ་པ། གསེར་གྱི་མཆོད་རྟེན་རྣམས་ནམ་མཁའ་ལས་བབས། མཚན་གཉན་པོ་གསང་བར་བཏགས། མཆོད་པ་བྱས་པས་རྒྱལ་པོའི་སྲིད་དང་སྐུ་ཚེ་རབ་ཏུ་འཕེལ། དམ་པ་ཆོས་ཀྱི་དབུ་བརྙེས་པར་གྲགས་ཏེ་གླེགས་བམ་བྱུང་བ་ཙམ་མོ། །འདིའི་ཚེ་རྒྱ་གར་ནས་སྨན་པ་བི་བྱི་དང་། བི་ལྷམ་བྱོན་ནས་གསོ་དཔྱད་ཀྱི་བསྟན་པ་ཡང་བྱུང་། ལ་ལ་ནམ་མཁའ་ལས་བབས་པ་བོན་པོའི་
Chinese
雪域之中佛法如何兴盛之略说之论，即第三。 雪域之中佛法如何兴盛之略说之论，即第三。 第三，雪域之中佛法如何兴盛之情况是：将清净之大宝藏书写后，对于堪为国土之处不以理智来衡量。以“雪域之中湖泊干涸”之语来损害。此处，山岩与乐土二者，以何者堪为国土之名来区分，少数人从中作梗，国土与人民等原本就存在，或者国王如瓦谛率军逃至雪山而发展等，无论当时情况如何，藏地诸王的血统是：印度有释迦牟尼大圣、离车毗、山岩者，即释迦三族。依《文殊根本续》之观点，从离车毗族中分离出的一支，经恒河来到雪山之山岩中。不久，从拉日冈托山顶眺望，见雅砻地方具备十善之庄严而美丽，于是从拉日若波山顶来到赞塘四门。有人问他：“您是谁？”答：“赞普（国王）。”问从何而来，他指着天空。苯教徒们说：“这是用绳索和梯子接来的天神。”于是认定他是天神之后裔，用脖子抬起他，故名聂赤赞普。如此，从赞普沃德起，有天赤七王，中间的定二王，地的勒六王，德八王，至赞三王之间，政权皆以苯教方式治理。至第四王拉托托日年赞时期，如来授记之真谛，十万经函之变异，降临于雪域众生之福泽之桥梁上。时机已到，于雍布拉冈王宫中安放经函，百臂经，金塔等从天而降，取名为聂波桑瓦（意为秘密），进行供养后，国王之国运与寿命极度增长。被认为是圣法之开端，仅有经函出现而已。此时，印度之医师毗毗与毗拉姆前来，也出现了医药之教法。有人说是从天而降的苯教徒。
English
The third, a brief exposition on how the Buddhist doctrine flourished in the snowy land. The third, a brief exposition on how the Buddhist doctrine flourished in the snowy land. Third, the situation of how the Buddhist doctrine flourished in the snowy land is: After writing the great treasure of purification, it is not reasonable to measure the place suitable as a country. It is harmed by the saying, "The lake in the snowy land is dry." Here, which of the two, the mountain rock and the happy land, is distinguished by the name of a country? A few people interfered, and the country and people, etc., originally existed, or King Ruwati fled to the snowy mountain with his army and developed, etc. No matter what the situation was at that time, the lineage of the Tibetan kings was: In India, there were Shakyamuni the Great Sage, Lichavi, and the mountain rock person, that is, the three Shakya clans. According to the view of the Manjushri Root Tantra, a branch separated from the Lichavi clan, passed through the Ganges River and arrived in the mountain rock of the snowy mountain. Soon, looking from the top of Lhari Gyangto Mountain, he saw that the Yarlung area was adorned with the splendor of the ten virtues and was beautiful, so he came to Tsangtang Simen from the top of Lhari Rolpo Mountain. Someone asked him, "Who are you?" He replied, "Tsenpo (king)." When asked where he came from, he pointed to the sky. The Bonpos said, "This is a god brought by ropes and ladders." So they recognized him as a descendant of the gods and lifted him up with their necks, hence the name Nyatri Tsenpo. Thus, from Tsenpo Wode, there were the seven heavenly kings, the two middle Ding kings, the six earthly Lek kings, the eight De kings, and until the three Tsen kings, the regime was governed in the Bonpo way. During the time of the fourth king, Lha Thothori Nyantsen, the truth of the Tathagata's prophecy, the transformation of a hundred thousand sutras, descended on the bridge of blessings for the sentient beings of the snowy land. The time had come to place the sutras in the Yumbulagang Palace, and the Hundred-Armed Sutra, the Golden Pagoda, etc., fell from the sky. The name was given as Nyenpo Sangwa (meaning secret), and after making offerings, the king's fortune and life greatly increased. It was considered the beginning of the holy Dharma, only the sutras appeared. At this time, the Indian doctors Bibi and Bilham came, and the doctrine of medicine also appeared. Some say that the Bonpos fell from the sky.
Tibetan
གཏམ་ཡིན་ཟེར་མོད། ནམ་མཁའ་ལས་བབས་ཚད་པོ་ན་ལུགས་ཡིན་ན་འདྲེན་པ་མཆོག་གླང་ཆེན་ཐལ་དཀར་གྱི་རྣམ་པས་ལྷུམས་སུ་ཞུགས་པོ་དང་། གྲོང་ཁྱེར་གསལ་ལྡན་དུ་ལྷ་ལས་བབས་པ་དང་། ཨིནྡྲ་བྷཱུ་ཏིའི་ཕོ་བྲང་གི་ནམ་མཁའ་ལ་སངས་རྒྱས་འཁོར་དང་བཅས་པ་གཤེགས་བཞུད་སོགས་རྫུ་འཕྲུལ་གྱིས་བཀོད་པའང་། ངེས་པའི་དོན་དུ། སངས་རྒྱས་ཡིན། ཆོས་ཡིན། དགེ་འདུན་ཡིན། པོ་ཏི་དང་གླེགས་བམ་གྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པ་དེ་ཡང་བོན་ལུགས་སུ་ཐལ་བར་འགྱུར་བས། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཕྲིན་ལས་དང་བསྟན་པའི་བབས་ལུགས་བསམ་གྱིས་མི་ཁྱབ་པའང་དྲན་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་རྒྱལ་རབས་ལྔ་པ་གནམ་རི་སྲོང་བཙན་ལ་སྲས་དབུའི་གཙུག་ན་ཨ་མི་ཏཱ་བྷ་ལ་སོགས་པ་ལེགས་པའི་མཚན་དང་ལྡན་ལ། བཟོ་དང་། སྒྱུ་རྩལ་དང་། རིག་པའི་གནས་ལ་མཁས་ཤིང་ཐུགས་སྒམ་པས། བློན་པོ་རྣམས་ཀྱིས་རང་གི་མཚན་ཉིད་ལས་སྲོང་བཙན་སྒམ་པོར་མཚན་གསོལ་བའི་ཆོས་རྒྱལ་བྱོན་ཏོ། །དེས་རང་གི་སྐུ་རིང་ལ་དམ་པ་ཆོས་ཀྱི་སྲོལ་བཏོད་པར་བྱེད་པའི་སླད་དུ། ཐོན་མི་ཨ་ནུའི་བུ་འཁོར་དང་བཅས་པ་རྒྱ་གར་དུ་མངགས་ལྷ་རིག་པའི་སེངྒྒེེེེེེེེེྃ་དང་། བྲམ་ཟེ་་ལི་བྱིན་ལ་ཡིག་རིགས་དང་བརྡ་སྤྲོད་པའི་གཞུང་ལུགས་ལ་སྦྱངས་པ་མཐར་སོན། རྒྱ་གར་གྱི་ཕྱི་མོ་ལྔ་བཅུ་ལ་དབྲི་བསྣན་གྱི་སྒོ་ནས་བོད་ཡིག་སུམ་ཅུར་མཛད། འཕགས་ཡུལ་བརྡ་སྤྲོད་ཀྱི་གཞུང་ཆེན་པོ་བརྒྱད་དང་གྲངས་མཚུངས་སུ་བྱས་ནས་བོད་སྐད་དང་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་བརྡ་ སྤྲོད་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་བརྒྱད་མཛད། མདོ་སྡེ་དཀོན་མཆོག་སྤྲིན་བསྒྱུར། བསྟན་པའི་སྲོག་ཡི་གེས་བསྟན་པ་ཡིན་པས་ཐུག་མཐའ་མེད་པའི་བཀའ་དྲིན་དུ་གྱུར། དེ་ལས་རྒྱལ་པོས་ཀྱང་བསླབས་ཏེ། ཟ་མ་ཏོག་བཀོད་པ་ལ་སོགས་པ་བསྒྱུར། ཡི་གེ་དྲུག་མ་དང་། གཤིན་རྗེའི་གཤེད་དང་། ཆོས་སྐྱོང་ལྷ་མགོན་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་མང་དུ་བསྟན། རྣལ་འབྱོར་དུ་བྱ་བའི་གནས་ལ་སློབ་ཏུ་བཅུག་པས་གྲུབ་པ་ཐོབ་པའང་དུ་མ་བྱུང་། བོད་སྲིན་མོ་གན་རྐྱལ་གྱི་རྣམ་པར་ཡོད་པའི་ས་དགྲའི་གཉེན་པོར་མཐའ་འདུལ། ཡང་འདུལ། རུ་གནོན་གྱི་གཙུག་ལག་ཁང་རྣམས་བཏབ། ཐབས་དང་རྫུ་འཕྲུལ་གྱི་བཀོད་པ་འབྱམ་ཀླས་པས་ཇོ་ཤཱཀ་རྣམ་གཉིས་དང་། ལོ་ཀེ་ཤྭ་ར་སྤྱན་དྲངས། ལྷ་ལྡན་སྤྲུལ་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་རྟེན་དང་བརྟེན་པར་བཅས་པ་བཞེངས། མི་ཆོས་གཙང་མ་བཅུ་དྲུག་གི་ཆོས་ལུགས་ལེགས་པར་བཅས། རྒྱ་གར་བལ་པོ་རྒྱ་ནག་གསུམ་ནས་སློབ་དཔོན་སྤྱན་དྲངས། ཐོན་མིས་ལོ་ཙཱ་བྱས་ནས་དམ་པའི་ཆོས་ཀྱང་འགའ་
Chinese
虽说是故事，但如果像从天空降临那样讲述，那么导师胜者以白象的形象进入母胎，以及在光明城市降生，还有因陀罗菩提王宫的天空中，佛陀与眷属一同来去等神变的示现。如果从究竟的意义上讲，是佛，是法，是僧，是书本和经卷的自性，那样也会落入苯教的范畴，所以佛陀的事业和教法的降临方式是不可思议的，也应当谨记。之后，第五代国王囊日松赞，他的王子头顶上有阿弥陀佛等吉祥的名号，精通工巧、艺术和学问，并且心胸宽广，因此大臣们以他自身的功德，尊称他为松赞干布法王。他为了在自己的执政期间开创神圣佛法的先河，派遣吞米阿努之子一行前往印度，向拉热格白僧给（ལྷ་རིག་པའི་སེངྒེེེེེེེེྃ་）和婆罗门李敬学习文字和语法，最终学有所成。通过对印度五十个字母进行增删，创造了三十个藏文字母。与印度八大语法论典的数量相等，创作了八部与藏语相符的语法论著。翻译了《宝积经》。文字是教法的命脉，因此成为了无与伦比的恩德。之后，国王也开始学习，翻译了《十万颂般若经》等。开示了六字真言、阎魔敌、护法神等众多佛法。让人们在瑜伽修习之处学习，因此也涌现出许多成就者。为了镇压西藏仰卧女魔的形象所象征的地面上的敌人，修建了镇边寺、扬边寺和镇压边境的寺庙。以方便和神通的无量示现，迎请了觉沃释迦牟尼佛像两尊和观世音菩萨。建造了拉萨幻化寺（ལྷ་ལྡན་སྤྲུལ་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་），包括佛像和附属设施。完善了十六条纯净的人间道德规范。从印度、尼泊尔、中国迎请了经师。吞米担任译师，也翻译了一些神圣的佛法。
English
Although it is said to be a story, if it is told as if descending from the sky, then the supreme guide entering the womb in the form of a white elephant, and being born in the city of Light, and the Buddha with his retinue coming and going in the sky of Indra Bhuti's palace, etc., are miraculous displays. In the ultimate sense, it is Buddha, it is Dharma, it is Sangha, it is the nature of books and scriptures, that would also fall into the category of Bon religion, so the Buddha's activities and the way the teachings descend are inconceivable, and should also be remembered. Then, the fifth king, Namri Songtsen, whose prince had auspicious names such as Amitabha on the crown of his head, was skilled in crafts, arts, and sciences, and was broad-minded, so the ministers, based on his own merits, honored him with the name Songtsen Gampo, the Dharma king. In order to initiate the tradition of the sacred Dharma during his reign, he sent Tonmi Anu's son and his entourage to India to study writing and grammar from Lha Rigpai Senge (ལྷ་རིག་པའི་སེངྒེེེེེེེེྃ་) and the Brahmin Li Jin, and eventually completed his studies. By adding and subtracting from the fifty Indian letters, he created thirty Tibetan letters. Equal to the number of the eight great treatises on Indian grammar, he composed eight treatises on grammar that conformed to the Tibetan language. Translated the Sutra Collection of the Cloud of Jewels. Since writing is the lifeblood of the teachings, it became an unparalleled kindness. After that, the king also began to learn, translating the Samantabhadra Sutra, etc. He taught many Dharmas such as the six-syllable mantra, Yamantaka, and the Dharma protector Lhamo. He had people study in places for yogic practice, and as a result, many accomplished ones emerged. In order to suppress the enemies on the ground symbolized by the image of Tibet as a supine demoness, he built border-taming temples, further taming temples, and temples to suppress the border. With immeasurable displays of skillful means and miracles, he invited the two Jowo Shakyamuni statues and Avalokiteshvara. He built the Lhasa Trulnang Tsuklakhang (ལྷ་ལྡན་སྤྲུལ་པའི་གཙུག་ལག་ཁང་), including statues and their supports. He perfected the sixteen pure human moral codes. He invited teachers from India, Nepal, and China. Tonmi acted as translator and also translated some sacred Dharmas.