Tibetan
བྲལ་སྟོང་པ་ཉིད་ཞུགས་གང་། །དེས་ནི་ལམ་མཆོག་རྙེད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། །འོན་ཏེ་སྙིང་རྗེ་འབའ་ཞིག་སྒོམ་ནའང་། །འཁོར་བ་འདི་ནས་ཐར་པ་ཐོབ་མི་འགྱུར། །གང་ཡང་གཉིས་པོ་སྦྱོར་བར་ནུས་པ་དེ། །འཁོར་བར་མི་གནས་མྱ་ངན་འདས་མི་གནས། །ཞེས་དང་། འཕགས་པ་བློ་གྲོས་མི་ཟད་པས་བསྟན་པ་ལས། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཐབས་ནི་གང་། ཤེས་རབ་མངོན་པར་བསྒྲུབ་པ་ནི་གང་ཞེ་ན། གང་གི་ཕྱིར་མཉམ་པར་བཞག་པ་ན་སེམས་ཅན་ལ་ལྟ་བས་ན་སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོའི་དམིགས་པ་ལ་སེམས་ཉེ་བར་འཇོག་པ་དེ་ནི་དེའི་ཐབས་སོ། །གང་གི་ཕྱིར་ཞི་བ་དང་རབ་ཏུ་ཞི་བར་སྙོམས་པར་འཇུག་པ་དེ་ནི་ཤེས་རབ་བོ། །ཞེས་སོགས་རྒྱ་ཆེར་གསུངས་པ་དང་མཐུན་པར་བདུད་བཏུལ་བའི་ལེའུ་ལས་ཀྱང་བཀའ་བསྩལ་ཏོ། །དེ་ལྟར་ལམ་གྱི་མཚན་ཉིད་ངོས་བཟུང་ནས། དེ་སྦྱོར་བའི་ཆོ་ག་གང་ལས་སྐྱེ་ན་སངས་རྒྱས་ཀྱི་གཟུགས་སྐུ་ཆོས་སྐུའི་ཡོན་ཏན་མཐོང་བ་དང་། ཐེག་ཆེན་གྱི་བསྟན་པ་ལ་དཀོན་པའི་འདུ་ ཤེས་ལ་སོགས་རྐྱེན་བཞི་ལས་སྐྱེ་བར་འདོད་པ་ཡོད་ཀྱང་། འདིར་ལས་དང་པོ་ལ་ཚད་མེད་བཞིས་སྔོན་དུ་འགྲོ་བའི་ས་མཁན་ལྟ་བུ་བྱས་ནས་སྨོན་འཇུག་གཉིས་དང་བསླབ་བྱ་བསླབས་པ་ལས་སྐྱེ་བའོ། །དེ་སྐད་དུ་ཡུམ་བར་མ་ལས། རབ་འབྱོར། དེ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་དཔའ་ཆེན་པོས་བྱམས་པ་ཆེན་པོ་དང་། སྙིང་རྗེ་ཆེན་པོ་དང་། དགའ་བ་ཆེན་པོ་དང་། བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོ་བསྒོམ་པར་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་སྤྱིར་ཚད་མེད་ཀྱི་སྒྲ་དོན་རྣམ་གྲངས་བཞིར་བསྟན་ཏེ། སློབ་དཔོན་བུདྡྷ་གུཔྟས། འདི་ལྟར་སེམས་ཅན་ཚད་མེད་པ་ལ་དམིགས་པ་དང་། ཚོགས་ཚད་མེད་པ་དང་། ཆོས་ཚད་མེད་པ་དང་། ཡེ་ཤེས་ཚད་མེད་པའོ། །དེ་ལ་དང་པོ་ནི་ཁམས་གསུམ་པའི་སེམས་ཅན་མང་ཉུང་འདི་ཙམ་མོ་ཞེས་དཔག་པར་མི་ནུས་པ་དང་། གཉིས་པ་ནི་བསོད་ནམས་དང་ཡེ་ཤེས་རྣམ་པ་གཉིས་ཏེ་བསྐྱེད་པའི་རྒྱུའམ་ངོ་བོ་ཡིན་པ་དང་། གསུམ་པ་ནི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆེ་བའི་ཡོན་ཏན་སྟོབས་དང་མི་འཇིགས་པ་ལ་སོགས་པ་དང་། བཞི་པ་ནི་ཤེས་བྱ་དང་ཤེས་པ་ཐ་མི་དད་པས་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་དམིགས་པའི་ཡུལ་དུ་གྱུར་པ་སྟེ། བྱམས་པ་ལ་སོགས་པ་ཆོས་བཞི་པོ་དེ་དག་གི་ངོ་བོར་གནས་པའོ། །དེ་ལས་བྱམས་པའི་དམིགས་རྣམ་བཤད་པའི་ཕྱིར། །བྱམས་པའི་ངོ་བོ་གཞན་བདེ་འདོད་པ་ཡིན། །སྡུག་པའི་མ་ཡིས་བུ་ལ་ཇི་བཞིན་དུ། །ལུས་དང་ལོངས་སྤྱོད་དགེ་བ་ཀུན་སྤུངས་ནས། །གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་གནོད་པ་བཟོད་ལ་བསླབ། །དེ་ལ་བྱམས་པ་ནི་མོས་པ
Chinese
离空性融入何处？由此不能获得殊胜道，然而仅仅修持慈悲，也不能从此轮回中获得解脱。若能结合二者，则不住轮回，不住涅槃。如是，圣者慧藏无尽所说：其中菩萨的方便是什么？现证智慧是什么？何为于等持中观照有情，以大悲之所缘而心安住，即是其方便。何为寂静与极寂静之等入，即是智慧。等等广说，与降魔品中之教诲相符。如是确定道的体性后，从何产生结合此二者的仪轨呢？虽然有人认为从见到佛之色身法身功德，以及对大乘教法视为稀有等四种缘起而产生。但此处对于初学者，先以四无量作为地基，然后从发愿和趣入二者以及学习学处而产生。如是《中间母经》中说：善现，彼菩萨摩诃萨应修大慈、大悲、大喜、大舍。如是。其中，一般而言，无量的词义显示为四种：导师佛护说：如此缘于无量有情，以及无量福德资粮，无量法，无量智慧。其中，第一是三界有情，不能衡量多少。第二是福德和智慧两种，是生起的因或本体。第三是佛陀的伟大功德，如十力和四无畏等。第四是所知与能知无别，成为如来智慧的对境。慈爱等四法安住于这些的本体中。其中，为了解释慈爱的所缘行相，慈爱的本体是希望他人安乐。如慈母疼爱儿子一般，积聚身体、受用和一切善根，学习利益他人，忍受损害。其中，慈爱是信解。
English
Where does detachment and emptiness enter? By this, one cannot attain the supreme path. However, even if one only meditates on compassion, one will not be liberated from this cycle of existence. Whoever is able to combine these two will neither abide in cyclic existence nor abide in nirvana. Thus, it is taught in the teachings of the noble Inexhaustible Intellect: What is the method of a Bodhisattva? What is the manifestation of wisdom? For what reason, when in meditative equipoise, does one look upon sentient beings, and thereby place the mind near the object of great compassion? That is the method. For what reason does one enter into peace and complete peace? That is wisdom. And so on, it is extensively taught, in accordance with the teachings in the chapter on subduing Mara. Having thus identified the characteristics of the path, from what does the ritual of combining them arise? Although some believe that it arises from four conditions, such as seeing the qualities of the Form Body and Dharma Body of the Buddha, and regarding the Mahayana teachings as rare, here, for beginners, it arises from first making the four immeasurables like a foundation, and then from the two, aspiration and engagement, and from learning the precepts. As it is said in the Intermediate Mother Sutra: "Subhuti, the Bodhisattva Mahasattva should meditate on great love, great compassion, great joy, and great equanimity." Thus it is. In general, the meaning of the word "immeasurable" is shown to have four aspects: The teacher Buddhagupta said: "Thus, it is directed towards immeasurable sentient beings, immeasurable accumulations, immeasurable Dharma, and immeasurable wisdom." The first is that one cannot estimate how many sentient beings there are in the three realms. The second is the two aspects of merit and wisdom, which are the cause or essence of generation. The third is the great qualities of the Buddha, such as the ten powers and the four fearlessnesses. The fourth is that knowable objects and knowledge are inseparable, and thus become the object of the Tathagata's wisdom. The four qualities, such as love, abide in the essence of these. Among these, in order to explain the aspects of the object of love, the essence of love is the desire for others' happiness. Just as a loving mother cares for her child, one accumulates body, possessions, and all virtues, and trains to benefit others and endure harm. Among these, love is faith.