Tibetan
་ཆེར་བསྡུས་པ་ཚད་མ་རིག་པའི་གཏེར་སོགས་མཛད་ནས་དེང་སང་གི་བར་དུ་ས་དགེའི་མཁས་པ་རྣམས་ཀྱིས་འཆད་རྩོད་རྩོམ་པའི་སྒོ་ནས་དར་ཞིང་རྒྱས་པར་གནས་པ་འདི་ལགས་སོ། །ལྔ་པ་རང་ཉིད་ཀུན་ཤེས་ནས་གཞན་དག་ལའང་འདོམས་པས་ཐར་པ་དང་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པའི་གོ་འཕང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་ནང་རིག་པ་ལ། ངོ་བོ་ནི། ཤེས་བྱ་གང་ཞིག་ཁམས་གསུམ་གྱི་ཉོན་མོངས་སྤངས་ཤིང་ཞི་བའི་ཡོན་ཏན་བརྗོད་པར་མཛད་པའི་མཐུ་ལས་ཕན་བདེའི་གོ་འཕང་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ། ངེས་ཚིག་ནི། ཕྱི་རོལ་པའི་སྟོན་པ་ཚངས་པ་དང་། ཁྱབ་འཇུག་དང་། དབང་ཕྱུག་དང་། དྲང་སྲོང་ཆེན་པོ་བརྒྱད་པ་དང་། གྲོག་མཁར་བ་ལ་སོགས་པ་འཇིག་རྟེན་ན་ཆེན་པོར་གྲགས་པ་དག་གི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་མ་གྱུར་པ་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བཅོམ་ལྡན་འདས་ཁོ་ནས་རང་གིས་ལེགས་པར་རྟོགས་ཤིང་གཞན་ལ་འདོམས་པས་ན་རང་ཅག་ནང་པ་སངས་རྒྱས་པའི་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱོད་ཡུལ་དུ་གྱུར་པས་ན་ནང་རིག་པ་ཞེས་བྱ། དབྱེ་ན། ལྷག་པ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་བསླབ་ པ་རིན་པོ་ཆེའི་བརྗོད་བྱ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད། ལྷག་པ་སེམས་ཀྱི་བསླབ་པའི་བརྗོད་བྱ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད། ལྷག་པ་ཤེས་རབ་ཀྱི་བསླབ་པའི་བརྗོད་བྱ་གཙོ་བོར་སྟོན་པ་མངོན་པའི་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་། གསང་སྔགས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པའི་རྒྱུད་སྡེ་ཆེན་པོ་རྣམ་པ་བཞི་ནི་གཙོ་ཆེ་བའི་དབང་དུ་བྱས་ནས་སློབ་དཔོན་འགའ་ཞིག་གིས་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་དང་། ཕལ་ཆེར་གྱིས་སྡེ་སྣོད་གསུམ་ཀས་བསྡུས་པར་འཆད་ལ། ལ་ལ་དག་རིག་པ་འཛིན་པའི་སྡེ་སྣོད་ཅེས་སྡེ་སྣོད་བཞི་པར་ཡང་བཞག་གོ །དེ་ལ་དང་པོ་འདུལ་བའི་སྡེ་སྣོད་ཀྱི་བརྗོད་བྱ་ཐམས་ཅད་བསྡུ་ན་གཞི་བཅུ་བདུན་དུ་འདུ་སྟེ། ལུང་ལས། རབ་བྱུང་གསོ་སྦྱོང་གཞི་དང་ནི། །དགག་དབྱེ་དབྱར་དང་ཀོ་ལྤགས་དང་། །སྨན་དང་གོས་དང་སྲ་བརྐྱངས་དང་། །ཀོ་ཤམྦྷི་དང་ལས་ཀྱི་གཞི། །དམར་སེར་ཅན་དང་གང་ཟག་དང་། །སྤོ་དང་གསོ་སྦྱོང་བཞག་པ་དང་། །གནས་མལ་དང་ནི་རྩོད་པ་སྟེ། །དགེ་འདུན་དབྱེན་རྣམས་བསྡུས་པ་ཡིན། །ཞེས་སོ། །དེ་ཉིད་ཀྱང་སྡོམ་པ་མ་ཐོབ་པ་ཐོབ་པར་བྱེད་པ། ཐོབ་པ་མི་ཉམས་པར་སྲུང་བ། ཉམས་ན་ཕྱིར་བཅོས་པའི་ཐབས་གསུམ་དུ་ལེགས་པར་འདུ་བ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་གི་བརྗོད་བྱ་སྟོན་པའི་གཞུང་ནི། བདག་ཅག་གི་སྟོན་པས་ཞལ་ནས་གསུངས་པའི་བཀའ་འདུལ་བ་ལུང་སྡེ་བཞི་ཕྲན་དང་བཅས་པ། སློབ་དཔོན་ཡོན་ཏན་འོད་ཀྱི་འདུལ་བ་མདོ་རྩ་བ་བམ་པོ་དགུ་པ། དེའི་འབྲེལ
Chinese
造作了《量理宝藏论》等，直到现在，萨迦、格鲁派的学者们通过讲说、辩论、写作而弘扬光大。第五，自己通晓一切，也教导他人，从而成就解脱和一切智的果位，即是内学。本体是：任何所知，都能凭借其力量，遣除三界的烦恼，宣说寂静的功德，从而成就利益安乐的果位。定义是：外道导师梵天、遍入天、自在天、大仙人八人、具发外道等，这些世间上被称为伟大者，他们的行境所不能及，唯有世尊一切智者自己彻底证悟并教导他人，因此我们内道佛教徒所说的宗派，是他们的行境，所以称为内学。分类是：主要宣说增上戒律学珍贵内容的律藏；主要宣说增上心学内容的经藏；主要宣说增上慧学内容的论藏三者；以及密咒金刚乘的四大续部。一些论师以经藏为主，大多数论师认为三藏都包括，也有人立为明咒藏，作为第四藏。其中，首先，如果将律藏的所有内容归纳，可以归纳为十七事。如律中说：出家、布萨之根本，遮止、解制、夏安居、皮革事，医药、衣物、坚硬物、高赏弥，事业之根本，赤色者、有情、驱摈、布萨安立，住所和诤讼，僧众破裂皆摄也。这些也善于归纳为未得戒者令得戒，已得戒者令不退失，失戒者令还净的三种方法。这些内容的论典是：我等导师亲口所说的教言，律藏四部及其支分； 以及导师功德光所著的律经根本九卷，及其相关。
English
Having composed works such as "The Treasury of Logic," it has been propagated and flourished up to the present day through the explanation, debate, and writing of Sakya and Gelug scholars. Fifth, the inner science (nang-rig), which enables oneself to achieve liberation and the state of omniscience by fully understanding everything and instructing others. Its essence is: any object of knowledge that, through the power of abandoning the afflictions of the three realms and expressing the qualities of peace, enables the attainment of the state of benefit and happiness. Its definition is: the teachers of externalists, such as Brahma, Vishnu, Shiva, the eight great sages, and the Jatas, who are known as great in the world, are not within the scope of their practice. Only the Bhagavan, the all-knowing one, has fully realized and taught others, so the tenets spoken by us Buddhists of the inner path are within their scope, hence it is called inner science. Its divisions are: the Vinaya Pitaka, which mainly teaches the precious subject matter of higher ethical discipline; the Sutra Pitaka, which mainly teaches the subject matter of higher mental discipline; the Abhidhamma Pitaka, which mainly teaches the subject matter of higher wisdom; and the four great tantra classes of secret mantra Vajrayana. Some teachers mainly focus on the Sutra Pitaka, while most teachers consider all three pitakas to be included. Some also establish the Vidyadhara Pitaka as the fourth pitaka. Among these, first, if all the contents of the Vinaya Pitaka are summarized, they can be summarized into seventeen topics. As it says in the Vinaya: "Ordination, Uposatha are the basis, prohibition, release, summer retreat, leather, medicine, clothing, hard objects, Kaushambi, the basis of actions, red ones, sentient beings, expulsion, Uposatha establishment, dwelling places and disputes, are all included in the Sangha's division." These are also well summarized into three methods: causing those who have not obtained vows to obtain them, protecting those who have obtained them from degenerating, and restoring those who have degenerated. The texts that teach these contents are: the words spoken by our teacher, the four divisions of the Vinaya Pitaka and their branches; and the Vinaya Sutra Root in nine volumes by the teacher Yönten Ö, and its commentaries.
Tibetan
་པ་སློབ་དཔོན་ཆོས་ཀྱི་བཤེས་གཉེན་གྱི་རྒྱ་ཆེར་འགྲེལ། སློབ་དཔོན་ཤཱཀྱ་འོད་ཀྱིས་མཛད་པའི་སུམ་བརྒྱ་པ་རྩ་འགྲེལ་སོགས་འཕགས་པའི་ཡུལ་གྱི་མཁས་པས་མཛད་པའི་བསྟན་བཅོས་ཤིན་ཏུ་མང་པོ་དང་། གངས་རིའི་ཁྲོད་འདིར་འདུལ་བ་རྒྱ་མཚོའི་མངའ་བདག་རྩོད་དུས་ཐམས་ཅད་མཁྱེན་པ་བུ་སྟོན་རིན་ཆེན་གྲུབ་ཀྱིས་མཛད་པའི་མདོ་རྩ་དང་། ལས་བརྒྱའི་འགྲེལ་པ། ཀུན་མཁྱེན་མཚོ་སྣ་བ་ཆེན་པོའི་འདུལ་ཊིཀྲ་སོགས་གཞུང་བརྩམས་པའང་མང་དུ་བྱུང་ཞིང་། དེ་དག་རྗེས་འབྲངས་དང་བཅས་པའི་བཤད་སྲོལ་དང་ལག་ལེན་གཉིས་ཀ་དེང་སང་གི་བར་དུ་མ་ནུབ་པར་གནས་སོ། །གཉིས་པ་མདོ་སྡེའི་སྡེ་སྣོད་ལ་ཐེག་དམན་དང་། ཐེག་ཆེན་གཉིས་ལས། འདིར་ཕྱི་མའི་དབང་དུ་བྱས་ན། འཁོར་ལོ་བར་བ་ཡུམ་སྲས་བཅུ་བདུན་སོགས་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པས་ལེགས་པར་གསུངས་པའི་བཀའ་ལ་བརྟེན་ནས། དངོས་བསྟན་སྟོང་ཉིད་ཀྱི་རིམ་པ་འཕགས་པ་ཀླུས་བཀྲལ་བའི་དབུ་མ་རིགས་ཚོགས་དྲུག་སོགས་དང་། སྦས་དོན་མངོན་རྟོགས་ཀྱི་རིམ་པ་རྗེ་བཙུན་མ་ཕམ་པས་བཀྲལ་བའི་མངོན་རྟོགས་རྒྱན་ལ་སོགས་པའི་བསྟན་བཅོས་རྣམས་ཏེ། དེ་ལ་དང་པོ་དབུ་མའི་བརྗོད་བྱ་ཐམས་ཅད་བསྡུ་ན་བདེན་པ་གཉིས་སུ་འདུ་ལ། དེ་ཡང་གྲུབ་མཐའ་སྨྲ་བ་སོ་སོའི་ འདོད་པ་ལྟར་ན། བྱེ་སྨྲ་བས། ཆོས་གང་ཞིག་བརྩམ་པའམ་གཞིག་པའི་སྒོ་ནས་དེ་དང་དེར་འཛིན་གྱི་བློ་འདོར་དུ་རུང་བ་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་དང་། གཅིག་ཤོས་དོན་དམ། མདོ་སྡེ་པས་སྣང་ཡུལ་སྤྱི་མཚན་ཀུན་རྫོབ་དང་། མངོན་སུམ་རང་མཚན་དོན་དམ། སེམས་ཙམ་པས་ཀུན་རྫོབ་ཀྱི་བདེན་པས་བསྡུས་པའི་ཆོས་ཀུན་བརྟགས་གཞན་དབང་གཉིས་སུ་འདུ་ཞིང་། དོན་དམ་བདེན་པ་ཡོངས་གྲུབ་དང་དོན་གཅིག་འདོད། དབུ་མ་རང་རྒྱུད་པས་བློ་གཉིས་སྣང་ནུབ་པའི་ཚུལ་གྱིས་རྟོགས་པ་དོན་དམ་དང་། གཉིས་སྣང་བཅས་པས་རྟོགས་པར་བྱུ་བ་ཀུན་རྫོབ། ཐལ་འགྱུར་བས་མཐོང་བ་རྫུན་པས་རྙེད་པའི་དོན་ཐམས་ཅད་ཀུན་རྫོབ་དང་། དེ་ལས་གཞན་པ་ཉིད་དོན་དམ་པའི་བདེན་པར་འདོད་དོ། །མདོར་ན་བརྗོད་བྱ་མཐར་ཐུག་པ་ནི་གཞི་དབུ་མ་བདེན་གཉིས་ཟུང་འཇུག །ལམ་དབུ་མ་ཚོགས་གཉིས་ཟུང་འཇུག ། འབྲས་བུ་དབུ་མ་སྐུ་གཉིས་ཟུང་འཇུག་རྣམས་སུ་ལེགས་པར་འདུས་པ་ཡིན་ཞིང་། དེ་སྟོན་པར་བྱེད་པའི་བསྟན་བཅོས་ཀྱི་གཙོ་བོ་ཡང་། སློབ་དཔོན་ཀླུ་སྒྲུབ་ཀྱི་དབུ་མ་རྩ་བ་ཤེས་རབ་རབ་བྱེད་ཉེར་བདུན་པ། འཕགས་པ་ལྷའི་དབུ་མ་བཞི་བརྒྱ་པ། ཐལ་འགྱུར་གྱི་སྲོལ་ཁྱད་པར་དུ་ཕྱེ་བ་ཟླ་བ་གྲགས་པའི་དབུ་མ་འ
Chinese
还有法护论师所著的广释，释迦光论师所著的《三百颂》及其释论等，以及印度圣地的学者们所著的众多论典。在这雪域之中，拥有如大海般律藏的自在者，精通一切的布顿仁钦珠所著的《律根本论》和《百业经释》，以及全知措纳瓦大师的律释等，也涌现了许多论著。这些论著及其传承至今未衰，依然存在。第二，关于经藏，有小乘和大乘之分。这里以后者为主，依据我等导师善说的中期法轮《十七母子经》等经典，以及圣者龙树阐释的显说空性次第的《中观理聚六论》等，以及至尊弥勒阐释的隐义现观次第的《现观庄严论》等论典。其中，首先，如果将中观所诠释的一切内容归纳起来，可归为二谛。根据不同宗派的观点，毗婆沙宗认为，凡是通过造作或破除某种事物，从而能够舍弃对该事物的执着的，都属于世俗谛；另一种是胜义谛。经部宗认为，显现的对境总相是世俗谛，现量自相是胜义谛。唯识宗认为，包含在世俗谛中的一切法都可归为遍计所执和依他起二者，胜义谛与圆成实性意义相同。中观自续派认为，以二取分别念消失的方式所证悟的是胜义谛，以二取分别念存在的方式所证悟的是世俗谛。应成派认为，以虚假的见解所获得的意义都是世俗谛，除此之外的才是胜义谛。总之，所诠释的究竟是基中观二谛双运，道中观二资粮双运，果中观二身双运。而阐释这些内容的主要论典有龙树论师的《中观根本慧论》第二十七章，圣天论师的《中观四百论》，以及将应成派的宗风发扬光大的月称论师的《中观入
English
There are also the extensive commentaries by Acharya Dharmamitra, the "Three Hundred Verses" with its commentary by Acharya Shakya Prabha, and many other treatises composed by scholars of the holy land of India. In this land of snow mountains, there also arose many treatises such as the "Root Sutra of the Vinaya" and the "Commentary on the Hundred Karmas" by the all-knowing Buton Rinchen Drup, the master of the ocean of Vinaya, and the Vinaya commentary of the omniscient Tsonawa Chenpo. Both the explanatory traditions and the practical applications of these, along with their followers, have remained undiminished to this day. Secondly, regarding the Sutra Pitaka, there are the Hinayana and Mahayana. Here, taking the latter as the main focus, based on the teachings of our teacher, such as the intermediate turning of the wheel of Dharma, the "Seventeen Mother and Son Sutras," and so on, there are the "Six Collections of Reasoning on the Middle Way" by the noble Nagarjuna, which explain the explicitly taught stages of emptiness, and the treatises such as the "Ornament of Clear Realization" by the venerable Maitreya, which explain the stages of hidden meaning and clear realization. Among these, firstly, if all the subjects of the Madhyamaka are summarized, they can be included in the two truths. According to the views of the various philosophical schools, the Vaibhashika school believes that whatever Dharma can be abandoned by creating or destroying something, thereby abandoning the mind's clinging to it, is all conventional truth, and the other is ultimate truth. The Sautrantika school believes that the general characteristics of perceived objects are conventional truth, and the directly perceived self-characteristics are ultimate truth. The Cittamatra school believes that all phenomena included in the conventional truth are included in the two, the completely imputed and the dependent, and that the ultimate truth is the same as the perfectly established nature. The Svatantrika Madhyamaka school believes that the realization that occurs when the mind's dualistic appearance ceases is the ultimate truth, and the realization that occurs with dualistic appearance is the conventional truth. The Prasangika school believes that all meanings found through false seeing are conventional truth, and that which is other than that is the ultimate truth. In short, the ultimate subject matter is the union of the two truths of the basis Madhyamaka, the union of the two accumulations of the path Madhyamaka, and the union of the two bodies of the result Madhyamaka. The main treatises that explain these are the twenty-seventh chapter of Nagarjuna's "Fundamental Wisdom of the Middle Way," Aryadeva's "Four Hundred Verses of the Middle Way," and Chandrakirti's "Entering the Middle Way," which particularly distinguished the Prasangika tradition.