Tibetan
བསྟན་པའི་ཆ་ནས་འགྲོ་ལྔའི་རྒྱུད་ལ་ཡོད་ཀྱང་དེ་ཉིད་དྲང་དོན་གྱི་དབང་དུ་བྱས་པ་ཡིན། ངེས་དོན་གྱི་དབང་དུ་མེད་དེ། ཆོས་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་པ་ཡིན་པའི་ཕྱིར། ཞེས་བཞེད། བཞི་པ་ནི། མྱང་འདས་འདས་མ་འོངས་པའི་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡིན་པར་བཤད་པ་ནི། རང་བཞིན་ཅེས་པའི་སྐད་དོད་ཏཎཱ་ཡ་སྟེ་རང་བཞིན་ཉེ་རྒྱུ་དང་། བྱུང་ཟིན་ཏེ་འབྲས་བུ་གཉིས་ཀ་ལ་འཇུག་པས། འདི་སོགས་སངས་རྒྱས་ཀྱི་རང་བཞིན་ཡོད་པར་གསུངས་པ་ནི་འབྲས་བུ་འཇུག་པའི་དབང་དུ་བྱས་སོ། །དེ་ནས་རྗེ་བཙུན་གྱིས། རང་བཞིན་རྒྱུ་ལ། སོགས་ཀྱིས་དོན་ལེགས་པར་བསམ་ན་གནད་ཐམས་ཅད་རང་གྲོལ་དུ་འགྱུར་རོ། །ཞེས་པའང་བརྗེད་བྱང་དུ་བཏབ་པའོ། །མྱང་འདས་ལས། ཤེས་རབ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་ངའི་ལུས་ལ་ཆོས་ཀྱི་སྐུའི་ས་བོན་ཡོད་སྙམ་དུ་ཤེས་པ་ཐམས་ཅད་འཛིན་པར་མི་བྱེད་དོ། །བདག་མེད་པར་བསྟན་ན་ནི་བྱིས་པ་རྣམས་བདག་མེད་དོ་སྙམ་དུ་འཛིན་ནོ། །ཤེས་རབ་ཅན་གྱིས་ནི་ཐ་སྙད་དུ་ཡོད་དོ་སྙམ་དུ་ཤེས་ཏེ་ཐེ་ཚོམ་མེད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ནི་སྟོང་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ་ཞེས་བསྟན་ན་ནི། བྱིས་པ་རྣམས་ཆད་པ་འཇིགས་སུ་རུང་བ་ཡོན་པོ་སྒོམ་པར་བྱེད་དོ། །ཤེས་རབ་ཅན་རྣམས་ཀྱིས་ནི་རྟག་པ་དང་བརྟན་པ་དང་ཐེར་ཟུག་པ་དེ་སྒྱུ་མ་ཙམ་དུ་ཡོད་པར་ཤེས་སོ། །ཞེས་གསུངས།། ༈ །།རྣམ་འགྲེལ་ལེའུ་གཉིས་པར། རྒྱུ་སྤངས་ཡོན་ཏན་སོགས་ཀྱི་དོན་བདེ་གཤེགས་ཞེས་པ་འཆད་པ་སྟེ། དེ་ཡང་བདག་བདེ་ལ་གོམས་པས་བདག་དང་བདག་གིར་ཆགས་པའི་རྒྱུ་སྔ་མ་ངང་གིས་འགོག་ཅིང་། ཕྱི་མ་མི་སྐྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་ཅན་གྱི་ཁྱད་པར་ནི་སྤངས་བའོ། །ཡོན་ཏན་གསུམ་ནི་ཁྱབ་པ་གསུམ་མོ། །དེ་ནི་བདེ་བར་གཤེགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་ཡང་སུ་ག་ཏའི་སྒྲ་ལས་དྲངས་ན་ལེགས་པར་གཤེགས་པ་སོགས་དོན་དུ་མ་ འཇུག་ཀྱང་། འདིར་བསྔགས་པ་ཉིད་དང་། སླར་མི་ལྡོག་པ་ཉིད་དང་། མ་ལུས་པ་ཉིད་དེ་དོན་གསུམ་གྱི་དབང་དུ་བྱས་ཏེ་འཆད་ན། དང་པོ་ནི། བདག་མེད་མཐོང་བའི་ཕྱིར་བསྔགས་པ་མ་ཡིན་པ་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྟེན་དུ་འགྱུར་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ནི་བསྔགས་པར་འོས་པའི་སར་གཤེགས་པ་ཡིན་ལ། གང་གི་རྒྱུ་ཡང་སྡུག་བསྔལ་གྱི་རྩ་བ་བདག་ཏུ་ལྟ་བ་མེད་པར་མཐོང་བའམ། སྦྱོར་བ་ལས་ཡིན་ནོ། །གཉིས་པ་ནི། སྐྱེ་དང་སྐྱོན་ནི་ཀུན་འབྱུང་དག །སླར་ཡང་ལྡོག་ཅེས་བཤད་པ་ཡིན། །བདག་ལྟའི་ས་བོན་སྤངས་པའི་ཕྱིར། །སླར་མི་གཤེགས་པ་ཉིད་ཡིན་ནོ། །དེ་བདེན་ཐ་དད་བདག་ཉིད་བདེན་པ་ཉིད་དུ་བལྟ་བས་སྒྲོ་བརྟགས་པ་བདེན་པ་མ་ཡིན་པའི་རྣམ་པར་བཟློག་པར་འཛིན་པ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཀྱིས། །ཞེས་དང་། གསུམ་པ་ནི། ལུས་ངག་སེམས་ཀྱི་གནས་ངན་ལེན། །ཉོན་མོངས་མེད་དང་ནད་མེད་དང་། །ལམ་བཤད་མི་གསལ་ཉིད་ལུས་ཡིན། །གོམས་ཕྱིར་མ་ལུས་སྤངས་བ་ཉིད། །ཅེས་བཤད་དོ། །འདི་ཡུལ་སུན་ཕྱུང་སོགས་ཀྱི་དོན། བདག་ཏུ་ཆགས་པ་འདིའི་ཡུལ་བདག་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡུལ་མེད་པ་ཉིད་དུ་སུན་ཕྱུང་མེད་པར་ནི་དེ་སྤངས་པར་ནི་ནུས་པ་ཡིན། དེའི་ཡུལ་ཆགས་ཅན་གྱི་སྐྱེ་བ་སྤངས་པར་ནུས་པ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ཡོད་པ་ཙམ་དུ་བལྟ་བའི་ངང་ཚུལ་ཅན་ཡིན་པའི་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བཤད། ༈ །ཡུལ་ཅན་ཡིན་ཡང་ཕྲ་ བའི་ཕྱིར། །འགའ་ཞིག་ལ་ཡང་ཐོགས་མེད་དེ། །ཆུ་བཞིན་གསེར་ལ་དངུལ་ཆུ་བཞིན། །མ་མཐོང་ཕྱིར་ན་མེད་པ་མིན། །ཅེས་སོ། །རྟོག་པའི་དྲྭ་བ་རྣམ་བསལ་ཞིང་། །ཟབ་ཅིང་རྒྱ་ཆེའི་སྐུ་མངའ་བ། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་འོད་ཟེར་དག །ཀུན་ནས་འཕྲོ་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ།། ༈ །།སྐྱེ་བོ་ཕལ་ཆེར་ཕལ་ལ་ཆགས་ཤིང་ཤེས་རབ་རྩལ་མེད་པས་ན་ལེགས་བཤད་རྣམས། །དོན་དུ་མི་གཉེར་ཁོ་ནར་མ་ཟད་ཕྲག་དོག་དྲི་མ་དག་གིས་སྡང་བར་ཡང་། །ཡོངས་གྱུར་དེས་ན་བདག་ལ་འདི་ནི་གཞན་ལ་ཕན་པ་ཡིན་ཅེས་བསམ་པའང་མེད། །སེམས་ནི་ཡུན་རིང་ལེགས་བཤད་གོམས་པ་ལྷུར་ལེན་བསྐྱེད་ཕྱིར་འདི་ལ་དགའ་བ་སྐྱེས། །ཞེས་སོ། །ལེའུ་གཉིས་པར། ཚད་མ་བསླུ་མེད་ཅན་ཞེས་པ། །དོན་བྱེད་ནུས་པར་གནས་པ་ནི། །མི་བསླུ་སྒྲ་ལས་བྱུང་བ་ཡང་། །མངོན་པར་འདོད་པ་སྟོན་ཕྱིར་རོ། །ཞེས་བཤད། འགྲེལ་བར། སླུ་བར་ བྱེད་པ་ན་བསླུ་བའོ། །ཤེས་པ་ནང་ན་ཡོད་པ་དེ་ནི་བསླུ་བ་ཅན་ནོ། །བསླུ་བ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ཅན་ནི་བསླུ་བ་མེད་པ་ཅན་ཏེ། གང་ལ་བསླུ་བ་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བའི་དོན་ཏོ། །མི་བསླུ་བ་དེ་ཡང་དོན་ཡོངས་སུ་བཅད་ནས་འཇུག་པ་ན་དོན་གྱི་རང་གི་ནུས་པ་གྲུབ་པས། ཇི་ལྟར་འདོད་པའི་དོན་དེ་ལྟ་བུའི་ངོ་བོ་མི་བསླུ་བ་ནི་ཡུལ་གྱི་ཆོས་དང་། དེའི་དེ་ལྟར་བུར་གྱུར་པ་རྟོགས་པ་ན་ཤེས་པ་མི་བསླུ་བ་ནི་ཡུལ་ཅན་གྱི་ཆོས་ ཡིན་ནོ། །གང་ལ་ཡོད་པ་དེ་ནི་བསླུ་བ་མེད་པ་ཅན་གྱི་ཤེས་པའོ། །ཞེས་བཤད་དོ།། ༈ །།འདུལ་བ་ཚིག་ལེའུར་བྱས་པ་ལས། དེ་ནས་རབ་གུས་བསྐྱེད་པ་ཡིས། །བླ་མ་ལ་ནི་ཕྱག་བྱ་སྟེ། །ཞེས་དང་། བསམ་གཏན་ཀློག་པའི་ལས་དག་གིས། །ལུས་ལ་སྙིང་པོ་བླང་བར་བྱ། །ངུར་སྨྲིག་གྱོན་ཙམ་གྱིས་ཆོག་པའི། །བསོད་ནམས་ནམ་ཡང་མི་བྱའོ། །ཞེས་དང་། སྡོམ་པ་ལྔ་པོ་གཅོད་པ་དང་། །ད
Chinese
从教义的方面来说，虽然五道众生都有佛性，但这只是从权宜之说的角度来说的。从究竟意义上来说，则并非如此，因为一切法自性本空。如是认为。第四，关于《涅槃经》中说涅槃是过去和未来佛的自性，所谓“自性”的梵语是“tāṇā ya”（藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思），意思是自性近因，以及已经产生的果，两者都包含在内。 诸如此类所说的具有佛性，是从果的角度来说的。然后，至尊者说：“如果好好思考自性是因等意义，那么一切要点都会自然解脱。”这也记录在了备忘录中。《涅槃经》中说：“有智慧的人不会执着于认为我的身体里有法身的种子。如果宣说无我，那么孩子们会认为没有我。有智慧的人会认为这只是名言，因此没有疑惑。如果宣说如来藏是空性，那么孩子们会修习断灭的、可怕的、颠倒的见解。有智慧的人会知道常、恒、不变的事物只是幻象。” 第二品《释量论》中，解释了舍弃因、功德等意义的“善逝”一词。也就是说，由于习惯于安乐，自然会阻止先前执着于我和我所的因，并且具有不产生后者的特征，这就是“舍弃”。三种功德是三种周遍。这就是善逝。如果从梵语“苏伽陀”一词来解释，虽然有善逝等多种含义，但在这里，如果从赞叹、不再返回和无余这三种意义来解释，那么第一种意义是：因为见到无我，所以不是赞叹，也不是成为痛苦的根源，而是前往值得赞叹的地方。而其原因也是因为没有见到痛苦的根源——我，或者是因为修习。第二种意义是：生和过患是集谛，据说还会返回。因为舍弃了我见之种子，所以不再前往。那是真实、不同、自性的真实。
English
From the perspective of the doctrine, although the five types of beings possess the Buddha-nature, this is only from the standpoint of provisional meaning. From the ultimate meaning, it is not so, because all phenomena are empty of inherent existence. Thus it is held. Fourth, regarding the statement in the Nirvana Sutra that Nirvana is the self-nature of the Buddhas of the past and future, the Sanskrit word for "self-nature" is "tāṇā ya" (藏文，梵文天城体，梵文罗马拟音，汉语字面意思), which means the proximate cause of self-nature, and also includes both the cause and the already arisen result. Statements such as these, which speak of possessing the Buddha-nature, are made from the perspective of the result. Then, the Venerable One said, "If one contemplates well the meaning of self-nature as the cause, etc., then all the key points will naturally be liberated." This was also recorded in the memorandum. The Nirvana Sutra states, "Those who are wise do not cling to the notion that there is a seed of the Dharmakaya in my body. If non-self is taught, then children will cling to the notion that there is no self. Those who are wise know that it exists only nominally, and therefore have no doubt. If it is taught that the essence of the Tathagata is emptiness, then children will cultivate nihilistic, fearful, and inverted views. Those who are wise know that permanence, stability, and immutability are merely illusions." In the second chapter of the Commentary on Valid Cognition, the term "Sugata" is explained as meaning the abandonment of causes, qualities, etc. That is, because of being accustomed to bliss, the former cause of attachment to self and what belongs to self is naturally prevented, and the distinction of having the characteristic of not giving rise to the latter is "abandonment." The three qualities are the three pervasions. That is the very going to bliss. If it is derived from the word "Sugata" in Sanskrit, although it has many meanings such as "gone well," here, if it is explained from the perspective of the three meanings of praise, non-return, and non-omission, then the first meaning is: because of seeing non-self, it is not praise, nor does it become a source of suffering, but rather goes to a place worthy of praise. And the cause of that is also because of seeing that there is no view of self, which is the root of suffering, or because of practice. The second meaning is: birth and faults are the origin of suffering, and it is said that they will return again. Because the seed of the view of self has been abandoned, there is no more going. That is the truth, different, the truth of self.
Chinese
因为以观察而臆测并非真实的形态，是执持颠倒之故。如是说。第三是：身语意的恶劣处境，无烦恼和无疾病，道路解说不清晰即是身体，因为串习而无余舍弃。如是说。这是破斥所缘等之义。对自我的执着，此所缘自我为何，破斥其为无所缘之性，否则无法舍弃。无法舍弃其所缘执着的生起，因为那是仅仅观察其存在的状态之故。如是说。༈。即使有境，因为微细之故，对某些也无阻碍，如水之于金，水银之于银。因为未见，故非不存在。如是说。彻底消除分别之网，具有深广之身，普贤王如来的光芒，从各处照耀，我顶礼。༈。大多数人执着于庸俗，且无智慧之才，因此对于善说，不仅不寻求意义，还因嫉妒的污垢而憎恨。完全变成那样，因此我没有认为这对他人有益的想法。内心长久串习善说，为了发起重视，因此对此生起欢喜。如是说。第二品中，名为量是无欺者，存在于能成办义，不欺骗也从声音产生，是为了显示显现的意欲。如是说。释文中，做欺骗即是欺骗。存在于知识中的即是欺骗者。不具有欺骗的存在即是无欺骗者，即所谓无欺骗之义。不欺骗也是在完全确定意义后才进入，因此成立了意义的自性能力。如所希望的意义，那样的体性不欺骗是境的法，当了悟其成为那样时，知识不欺骗是境之法。存在于何者，那就是具有无欺骗的知识。如是说。༈。律藏语偈中，之后以极大的恭敬，对上师作礼拜。如是说。以禅定读诵之事业，于身体取精华。仅仅穿着袈裟就满足的福德，无论何时都不要做。如是说。断绝五种律仪，和
English
Because observing and speculating on what is not true is holding onto the inverted form. Thus it is said. The third is: The bad state of body, speech, and mind, without afflictions and without disease, the explanation of the path is unclear, that is the body, because of habituation, it is completely abandoned. Thus it is said. This is the meaning of refuting the object, etc. Attachment to the self, what is the object of this self, refuting its nature as without an object, otherwise it is impossible to abandon it. It is impossible to abandon the arising of attachment to its object, because it is merely observing its state of existence. Thus it is said. ༈. Even if there is an object, because of its subtlety, there is no obstruction to some, like water to gold, mercury to silver. Because it is unseen, it is not non-existent. Thus it is said. Completely eliminating the net of conceptualization, possessing a deep and vast body, the rays of light of Samantabhadra, shining from everywhere, I prostrate. ༈. Most people are attached to the mundane and lack the talent of wisdom, therefore, not only do they not seek the meaning of the good teachings, but they also hate them with the stains of jealousy. Having completely become like that, therefore, I do not have the thought that this is beneficial to others. The mind has long been habituated to the good teachings, in order to generate respect, therefore, joy arises in this. Thus it is said. In the second chapter, called the measure is the infallible one, existing in the ability to accomplish meaning, non-deception also arises from sound, in order to show the intention of manifestation. Thus it is said. In the commentary, to deceive is to deceive. That which exists within knowledge is the deceiver. That which does not have deception is the non-deceiver, that is, the meaning of what is called non-deception. Non-deception also enters only after completely determining the meaning, therefore, the self-nature ability of the meaning is established. As the desired meaning, such a nature of non-deception is the dharma of the object, and when one realizes that it has become like that, the non-deception of knowledge is the dharma of the object. That in which it exists, that is the knowledge with non-deception. Thus it is said. ༈. From the Vinaya Verse, then with great reverence, pay homage to the lama. Thus it is said. With the activities of meditation and reading, take the essence in the body. Merit that is satisfied with merely wearing robes, never do it. Thus it is said. Cutting off the five vows, and