Tibetan
། དང་པོ་ལའང་གཙོ་བོ་དང་ཕལ་པ་གཉིས་ལས། དང་པོ་ནི་སྐུ་གསུང་ཐུགས་ཀྱི་རྟེན་བཞེངས་པ་དང་། དཀྱིལ་འཁོར་བྲི་ཐིག་ལས་རབ་འབྱམས་ཀྱི་བྱ་བ་ཕལ་ཆེར་རོ། །ཕྱི་མ་ནི་བཟོ་སྦྱངས་བཅོ་བརྒྱད་ཀྱི་ནང་ཚན་ལས་ཕལ་མོ་ཆེ་ཞིག་གོ །ངག་བཟོ་ལའང་གཙོ་བོ་ནི། དབྱངས་ཀྱི་ཡན་ལག་དྲུག་དང་ལྡན་པའི་རྡོ་རྗེའི་གླུ་ལ་སོགས་པ་དང་། ཆོས་ཀྱི་འབེལ་གཏམ་གྱིས་མཚོན་པ་དང་། ཕལ་པ་ནི་འཇིག་རྟེན་པ་རྣམས་དགའ་བ་སྐྱེད་པའི་གླུ་དབྱངས་ཀྱི་བརྗོད་པ་དང་། འདོད་པའི་གཏམ་དང་། གཤགས་འབྱེད་པ་ལ་སོགས་པའོ། །ཡིད་བཟོའི་གཙོ་བོ་ནི་ཐོས་བསམ་སྒོམ་པ་གསུམ་དང་། ཕལ་པ་ནི་ལུགས་ཀྱི་བསྟན་བཅོས་ལས་བྱུང་བ་བཞིན་བླང་དོར་གྱི་གནས་ལ་མཁས་ཤིང་སྒྲིན་པའོ། །གསོ་བ་རིག་པ་ནི། རིག་བྱེད་བཞིའི་ནང་ཚན་ཚངས་པའི་ཞལ་དབུས་མ་ལས་བྱུང་བའི་ཚེའི་རིག་བྱེད་དང་དོན་གཅིག་སྟེ། གཞན་དུ་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པས་ཀྱང་སྡེ་སྣོད་གསུམ་དང་རྒྱུད་ཀྱི་རྡོ་རྗེའི་གནས་ཆེན་པོ་རྣམས་ལས་ཀྱང་ཟུར་གྱིས་བསྟན་ཏོ། །དེང་སང་གྲགས་པ་བརྟན་པའི་དཔལ་ལྡན་རྒྱུད་བཞི་ཞེས་གྲགས་པ་འདི་མཁས་པའི་དབང་པོ་ལེགས་བཤད་འཚོལ་གྱིས། ཕྱི་ལྟར་བཀའ། ནང་ལྟར་པཎྜི་ཏའི་བསྟན་བཅོས། གསང་བ་བོད་དུ་བརྩམས་པར་བཞེད་པའི་སྒྲུབ་བྱེད་ རྒྱས་པར་བཀོད་ལ། རྒྱལ་པོ་པཎྜི་ཏ་བུདྡྷ་ཨབྷི་ནི་བདག་ཅག་གི་སྟོན་པས་དྲང་སྲོང་ལྷུང་བ་རི་དྭགས་ཀྱི་ནགས་སུ་གསུངས་པ་ཉིད་བོད་དུ་ཐེ་རོ་དང་གཡུ་ཐོག་རྙིང་མས་བསྒྱུར་ཞིང་། གཅིག་ཤོས་གཏེར་དང་། མངའ་བདག་གི་ཞལ་ངོ་ནང་བརྒྱུད་དུ་གནས་པ། གྲྭ་མངོན་པས་གཏེར་ནས་དྲངས་པ་དང་སྙན་བརྒྱུད་གཉིས་ཀ་གཡུ་ཐོག་གསར་མས་གསན་ནས་བོད་ལ་ཉེ་བར་མཁོ་བ་འགའ་ཞིག་བསྣན་པ་སོགས་སུ་བཞེད་དོ། །དེ་ཡང་དཔལ་ལྡན་དཔའ་བོས་མཛད་པའི་ཡན་ལག་བརྒྱད་པར་གནས་དྲུག་ཏུ་བསྡུས་པའི། དང་པོ་མདོག་༡ནས་ལ་ལེའུ༣༠། གཉིས་པ་ལུས་གནས་༦ལ། གསུམ་པ་ནད་གནས་༡༦ལ། བཞི་པ་གསོ་བའི་གནས་༢༢ལ། ལྔ་པ་ཆོ་ག་གྲུབ་པ་༦ལ། དྲུག་པ་ཕྱི་མའི་གནས་ཏེ་བསྡོམས་པས་ལེའུའི་༡༢༠བདག་ཉིད་ཅན་དང་། དེའི་འགྲེལ་བ་ཁ་ཆེ་ཟླ་བ་མངོན་དགས་མཛད་པ་སོགས་མང་ངོ་། །བརྗོད་བྱ་ནི། ཡན་ལག་བརྒྱད་དམ། གསོ་བྱ། གསོ་བྱེད། ཇི་ལྟར་གསོ་བ། གསོ་བ་པོ་རྣམ་པ་བཞིར་འདུས་པའི་ཚུལ་རྒྱས་པར་འཆད་དུ་ཡོད་མོད་ཀྱི་རེ་ཞིག་མ་སྤྲོས་སོ། །ལོག་སྨྲ་ཚར་བཅད་པ་སྒྲ་རིག་པ་ནི། ལུང་དུ་སྟོན་པའི་སྒྲ་ལས་ལེགས་པར་སྦྱར་བའི་སྐད་ཀྱིས་བསྒྲུབ་པའི་ཚུལ་ཏེ། དེ་ལ་ཐུན་མོང་གི་བརྗོད་བྱ་ལ། ངོ་བོ་གཟུགས་དང་བྱེད་ལས་དང་། །ངེས་ཚིག་དབྱེ་བསྡུ་ཀློག་ཚུལ་ལོ། །ཅེས་པས་ཡི་ གེ་དང་། དཔང་ལོས། ཡི་གེ་གཉིས་སམ་གསུམ་འདུས་པས། །དོན་གྱི་ངོ་བོ་རྗོད་བྱེད་པ། །མིང་ཡིན་དོན་ལ་བློ་གཞོལ་ཕྱིར། །ཞེས་དང་། སྨྲ་སྒོར། དེ་ཡང་མིང་ནི་ཐོག་མ་དང་། །རྗེས་སུ་གྲུབ་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །ཞེས་བཤད་པའི་རྒྱུ་མཚན་ལ་མ་ལྟོས་པར་ཚ་ཞིང་སྲེག་པ་ལ་མེ་ཞེས་བཏགས་པ་ལྟ་བུ་འདོད་རྒྱལ་ཐོག་མའི་མིང་། རྒྱུ་མཚན་ལ་ལྟོས་པ་སྔར་ཐ་སྙད་ལ་གྲགས་ཟིན་ཞིག་གིས་གཞན་ལ་བཏགས་པ་བྲམ་ཟེའི་ཁྱེའུ་ཁ་ཆེ་སྣ་ཉག་ལ་སེངྒེ་ཞེས་བརྗོད་པ་ལྟ་བུ་རྗེས་གྲུབ་བཏགས་པའི་མིང་། ཕྱི་མ་ལའང་བཏགས་པའི་རྗེས་གྲུབ་ཅེས་རླུང་ནད་པུས་མོར་ཞེན་པ་ལ་ལྕེ་སྤྱང་མགོ་ཞེས་བརྗོད་པ་དང་། དངོས་མིང་དང་མཐུན་པར་འཇུག་པ་མཐུན་པའི་རྗེས་གྲུབ་ཕན་བྱེད་ལ་སྨན་ཅེས་པ་ལྟ་བུ། དངོས་བཏགས་གང་དང་ཡང་མ་འབྲེལ་བ་གཟའ་མིག་དམར་ལ་བཀྲ་ཤིས་སུ་བརྗོད་པ་ལྟ་བུ་ལོག་པའི་རྗེས་གྲུབ་སྟེ་གསུམ་དང་། གཞན་ཡང་རྒྱུ་ལ་འབྲས་མིང་བཏགས་པ་བཤལ་སྨན་སྐྱུགས་སྨན། འབྲས་བུར་རྒྱུ་མིང་བཏགས་པ་མཁྲིས་ནད་དང་རླུང་ནད། རྟེན་ལ་བརྟེན་པའི་མིང་སྲོག་གི་རླུང་། ཆ་ཤས་ལ་ཚོགས་པའི་མིང་སྨན་རྣམས་ཚང་། ཡ་གྱལ་གྱི་མིང་ཅུ་གང་བདེ་བྱེད། གཙོ་བོའི་མིང་ག་བུར༢༥། ནུས་པའི་སྒོ་ནས་རིན་ཆེན་ཚ་གྲང་གི་སྦྱོར་བ། བྱེད་ལས་ཀྱི་སྒོ་ནས་གཏར་བསྲེག་ཅེས་པ་ལྟ་བུ་ཡང་ངོ་། །ཚིག་ལ། གསུང་རབ་སྤྱི་ལ་ གྲགས་པ་ནི། དཔང་ལོས། མིང་གཉིས་སམ་ནི་མང་པོ་ཡི། །དོན་གྱི་ཁྱད་པར་རྗོད་བྱེད་པ། །དམ་ཆོས་མངོན་པར་གསུངས་པ་ཡི། །ཚིག་ཡིན་ཡི་གེ་འདུས་པ་ཉིད། །ཅེས་སོ། །བརྡ་སྤྲོད་པའི་ལུགས་ལ། འཆི་མེད་མཛོད་ལས། རྗོད་བྱེད་བསྟན་བཅོས་སྒྲ་ལ་ནི། སུཔ་དང་ཏིངའི་མཐའ་ཅན་ཚིག །ཅེས་སོ། །དེ་ཡང་སློབ་དཔོན་བློ་གྲོས་བརྟན་པས། དོན་གྱི་ངོ་བོ་བརྗོད་པ་མིང་། །དེ་ཡི་ཁྱད་པར་སྟོན་པ་ཚིག །གང་ཡང་མི་སྟོན་ཡི་གེའོ། །ཞེས་སོ། །བརྡ་སྤྲོད་ཐུན་མོང་མ་ཡིན་པའི་བརྗོད་བྱ་ནི། །རང་བཞིན་བྱིངས་དང་མིང་ཡིན་ཏེ། །ཞེས་པ་ལྟར་མདོ་དང་གླེགས་བམ་ལས་བྱུང་བའི་བྱིངས་དང་། བྱིངས་དང་རྣམ་དབྱེ་བོར་བའི་དོན་དང་ལྡན་པ་ནི་རྟགས་སམ་མིང་ངོ་། །རྐྱེན་ནི་སྒྲའི་རང་བཞིན་མིང་ཚིག་གང་རུང་དུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ། དབྱེ་ན་བྱིངས་རྟགས་སུ། ཚིག་ཏུ། བྱིངས་སུ་སྒྲུབ་པ་གསུམ། རྟགས་རྟགས་སུ། མིང་དུ། བྱིངས་སུ། ཚིག་ཏུ་སྒྲུབ་པར་བྱེད་པ་སྟེ་བདུ
Chinese
而且，第一种也分为主要和次要两种。第一种是建造身语意的所依，以及绘制坛城等各种各样的事业。后一种是十八种工艺学中的大部分。在语工艺中，主要的是具备六种音韵的vajra歌等，以及以佛法开示为代表；次要的是使世人喜悦的歌声的表达，以及欲望之语和辩论等。意工艺的主要的是闻思修三者，次要的是如律典中所说，精通并敏锐地辨别取舍之处。医方明是四明中的一种，与从梵天面门中产生的生命吠陀意义相同。此外，我等导师也从三藏和续部的金刚大处中分别开示。如今广为人知的《吉祥四续》据说是由智者勒谢措所著，他广泛地阐述了从外表来看是佛语，从内在来看是班智达的论著，从秘密来看是在西藏创作的论证。国王班智达布达阿比，我等导师在鹿野苑所说的内容，由泰若和玉妥宁玛翻译成藏文。另一种是伏藏，以及领主的口传心授。僧人门朗从伏藏中取出，玉妥萨玛听取了口耳传承，并添加了一些对西藏有用的内容。此外，吉祥勇所著的《八支》归纳为六处：第一，从颜色1到章节30；第二，身体部位6；第三，疾病部位16；第四，治疗部位22；第五，仪轨成就6；第六，后世之处，总共有120个章节。其注释由喀且扎瓦门达所著，等等，非常多。所诠释的内容是八支，或者所治疗的、治疗者、如何治疗、治疗者四种方式的集合，虽然可以详细阐述，但暂时不展开。驳斥邪说的声明学是，通过经文中所示的声音，以善于表达的语言来论证的方式。其中有共同的词。
English
Moreover, the first is also divided into two types: main and secondary. The first is the construction of supports for body, speech, and mind, and various activities such as drawing mandalas. The latter is mostly from the eighteen crafts. In speech craft, the main ones are the vajra songs that possess the six elements of melody, and those represented by Dharma teachings; the secondary ones are the expressions of songs that bring joy to worldly people, as well as words of desire and debates, etc. The main ones of mind craft are the three: hearing, contemplation, and meditation; the secondary ones are, as stated in the Vinaya, being proficient and sharp in discerning what to accept and reject. The science of medicine is one of the four sciences, and it has the same meaning as the life Veda that originated from the central face of Brahma. In addition, our teacher also separately taught from the Three Baskets and the great vajra places of the Tantras. The well-known "Glorious Four Tantras" is said to have been written by the wise Lekshe Tso, who extensively elaborated on the proofs that outwardly it is the Buddha's word, inwardly it is a pandita's treatise, and secretly it was composed in Tibet. King Pandita Buddha Abhi, what our teacher spoke in the Deer Park, was translated into Tibetan by Thero and Yuthok Nyingma. Another is the treasure, and the oral transmission residing in the face of the lord. The monk Monlam extracted it from the treasure, and Yuthok Sarma listened to the oral transmission and added some useful content for Tibet. Furthermore, the "Eight Branches" composed by Glorious Brave is summarized into six places: First, from color 1 to chapter 30; Second, body parts 6; Third, disease places 16; Fourth, treatment places 22; Fifth, ritual accomplishment 6; Sixth, the place of the afterlife, totaling 120 chapters. Its commentary was written by Kache Zawa Menda, and so on, there are many. The content to be explained is the eight branches, or the collection of what is to be treated, the healer, how to treat, and the four ways of the healer, although it can be elaborated in detail, it will not be expanded for now. The science of sound, which refutes wrong views, is the way to prove through the sound shown in the scriptures, with well-expressed language. Among them are common words.
Chinese
对于所诠释的对象，其本体是形色和作用，以及定义、分类、归纳和阅读方式。因此，文字和《量释论》中说：“两个或三个文字聚合，能诠释事物的本体，即是名称，为了将心专注于意义。”以及《语门论》中说：“名称有最初的和后来成立的两种。”之所以这样说，是因为不依赖于理由，像将热和燃烧的事物称为“火”一样，这是随意的最初的名称。依赖于理由，用先前已知的术语来命名其他事物，比如称婆罗门的孩子为“狮子”，因为他像喀什米尔的矮鼻子一样，这是后来成立的名称。后者也有称为“假立的后成”，比如将风湿病患者膝盖僵硬称为“舌头狼头”，以及与真实名称一致使用的“一致的后成”，比如称有益的事物为“药”。与真实名称和假立名称都无关的，比如将火星称为“吉祥”，这是“颠倒的后成”，共有三种。此外，还有将原因命名为结果，如泻药和催吐药；将结果命名为原因，如胆病和风湿病；将所依命名为能依，如命气；将部分命名为整体，如各种药物齐全；将个别命名为一般，如豆蔻能带来安乐；将主要命名为樟脑25；从能力的角度来说，是珍宝冷热的混合；从作用的角度来说，如放血和烧灼等。关于词，在所有经文中广为人知的是，《量释论》中说：“两个或多个名称，能诠释事物的差别，即是正法所开示的词，是文字的集合。”按照语法学家的观点，《不朽之藏》中说：“能诠释的论典声音，具有sup（梵文，sup，后缀）和ting（梵文，tiṅ，动词后缀）结尾的是词。”对此，学诚大师说：“诠释事物本体的是名称，显示其差别的是词，什么也不显示的是文字。”对于非共同的语法所诠释的对象是，如“自性、基础和名称”所说，从经和论典中出现的基础，以及具有失去基础和变格意义的是符号或名称。语素是使声音的自性成为名称或词的任何一种，分为三种：使基础成为符号，成为词，成为基础；使符号成为符号，成为名称，成为基础，成为词，共有七种。
English
Regarding the object to be expressed, its essence is form and function, as well as definition, classification, summarization, and reading methods. Therefore, the letters and the Pramāṇavārttika say, "Two or three letters combined, which express the essence of things, are names, for the sake of focusing the mind on the meaning." And the Vākyadvāra says, "Names are of two kinds: original and subsequently established." The reason for this is that, without relying on reasons, like calling something hot and burning "fire," this is an arbitrary original name. Relying on reasons, using a previously known term to name something else, such as calling a Brahmin boy "lion" because he is like a Kashmiri with a snub nose, this is a subsequently established name. The latter also has what is called a "falsely established subsequent," such as calling the stiffness of the knee in a patient with wind disease "tongue wolf head," and the "consistent subsequent" that is used in accordance with the real name, such as calling something beneficial "medicine." Unrelated to either the real name or the falsely established name, such as calling Mars "auspicious," this is a "reversed subsequent," of which there are three kinds. Furthermore, there are naming the cause as the result, such as purgatives and emetics; naming the result as the cause, such as bile disease and wind disease; naming the support as the supported, such as life-sustaining wind; naming the part as the whole, such as all kinds of medicines being complete; naming the particular as the general, such as nutmeg bringing happiness; naming the main one as camphor 25; from the perspective of ability, it is the mixture of precious hot and cold; from the perspective of function, such as bloodletting and cauterization, and so on. Regarding words, what is widely known in all the scriptures is that the Pramāṇavārttika says, "Two or more names, which express the difference of things, are the words taught by the Dharma, which are the collection of letters." According to the grammarians, the Amarakośa says, "The expressive treatise sound, which has sup (Sanskrit, sup, suffix) and ting (Sanskrit, tiṅ, verb suffix) endings, is a word." To this, Master Lobzang says, "What expresses the essence of things is a name, what shows its difference is a word, and what shows nothing is a letter." The object to be expressed by non-common grammar is, as it says, "nature, base, and name," the base that appears from the sutras and treatises, and what has the meaning of losing the base and case endings is a symbol or name. A morpheme is anything that makes the nature of a sound into a name or word, and is divided into three types: making the base into a symbol, into a word, into a base; making the symbol into a symbol, into a name, into a base, into a word, of which there are seven.