Tibetan
ཐེག་པའི་རྣམ་དབྱེ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་གཏམ་ཉུང་ངུ་རྣམ་གསལ། ཐེག་པའི་རྣམ་དབྱེ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་གཏམ་ཉུང་ངུ་རྣམ་གསལ། ཐེག་པའི་རྣམ་དབྱེ་གསལ་བར་བྱེད་པའི་གཏམ་ཉུང་ངུ་རྣམ་གསལ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས། །ན་མོ་གུ་རུ་ཝེ། སྲིད་དང་ཞི་བའི་ཕ་མཐའ་ལས། །རྣམ་པར་བརྒལ་བའི་སྒྱུ་འཕྲུལ་ནི། །འདི་ན་ལྷར་བཅས་སྟོན་པ་མཆོག །ཤཱཀྱའི་གཙོ་བོས་དགེ་ལེགས་མཛོད། །གང་དེས་འགྲོ་བའི་ཁམས་དབང་དང་། །བསམ་པའི་རིམ་པར་རྗེས་མཐུན་པའི། །ཐེག་པ་སྣ་ཚོགས་ཐབས་ཚུལ་ལ། །ཕྱོགས་རེས་བསམ་པར་མི་ནུས་ཀྱང་། །རེ་ཞིག་གསང་སྔགས་སྔ་འགྱུར་ལ། །གྲགས་པ་བརྟན་པའི་རྗེས་འབྲངས་ནས། །རིམ་དགུའི་ཐེག་པའི་རྣམ་གཞག་ཉིད། །སྙིང་པོར་དྲིལ་ཏེ་འཆད་ལ་ཕྱོགས། །དེ་ཡང་ཉན་ཐོས་རང་རྒྱལ་དང་། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམ་གསུམ་ལ། །ཀུན་འབྱུང་འདྲེན་པ་ཞེས་བརྗོད་དེ། །སྡེ་སྣོད་གསུམ་གྱི་བརྗོད་བྱས་བསྡུས། །སོ་སོར་ལྟ་སྒོམ་སྤྱོད་པ་དང་། །འབྲས་བུ་རྣམ་བཞིར་དབྱེ་བ་ལས། །ཐོག་མར་ཉན་ཐོས་ཉིད་ལ་ཡང་། །བྱེ་བྲག་སྨྲ་དང་མདོ་སྡེ་གཉིས། །སྔ་མས་ཤེས་བྱའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །སྣང་བ་གཟུགས་དང་གཙོ་བོ་སེམས། །དེ་འཁོར་སེམས་ལས་བྱུང་བ་དང་། །མི་ལྡན་འདུ་བྱེད་འདུས་མ་བྱས། །གཞི་ལྔ་ཉིད་དུ་འདུས་ཞེས་སྒྲོགས། །དེ་ཡང་འཛིན་སེམས་སྐད་ཅིག་མར། །ཤར་དང་ཆ་མེད་རྡུལ་ཕྲན་རྣམས། །བདེན་གྲུབ་ཉིད་དོ་དེ་ལས་ གཞན། །དཔྱད་འོས་མཐའ་དག་ཀུན་རྫོབ་འདོད། །ཕྱི་མས་གཟུང་འཛིན་ཕྲ་བདེན་འགོག །བཏགས་ཡོད་ཙམ་དུ་ལྐོག་ན་མོས། །བསྐྱེད་ཅེས་སྨྲ་ཞིང་འདུས་མ་བྱས། །རྐྱེན་ལས་གྲོལ་ཕྱིར་རྫས་ཡོད་མིན། །གཉིས་ཀའི་སྒོམ་པ་སྡུག་བསྔལ་དང་། །ཀུན་འབྱུང་འགོག་པ་ལམ་བདེན་ཏེ། །དེ་ལའང་བཞི་བཞིར་དབྱེ་བྱས་ནས། །བདེན་བཞི་རྣམ་པ་བཅུ་དྲུག་བསྒོམ། །སྤྱོད་པ་རང་ཉིད་ཞི་བདེ་ལ། །དམིགས་པ་སོ་ཐར་རིགས་བརྒྱད་པོ། །གང་ཡང་རུང་བ་བླངས་ནས་ཀྱང་། །སྡོམ་དང་འཇུག་པའི་ཁྲིམས་ལ་སྦྱོར། །འབྲས་བུ་ཚུལ་གནས་ཐོས་བསམ་དང་། །ཏིང་ངེ་འཛིན་ལ་ཡུན་རིང་དུ། །གོམས་པས་ཤེས་རབ་མཆོག་བརྙེས་ཏེ། །ཉོན་མོངས་ཟག་པ་རིམ་གྱིས་སྤངས། །རྒྱུན་ཞུགས་ལན་གཅིག་ཕྱིར་འོང་དང་། །ཕྱིར་མི་འོང་དང་དགྲ་བཅོམ་ལ། །ཞུགས་གནས་གཉིས་སུ་དབྱེ་བ་རྣམས། །བརྙེས་ཏེ་སྲིད་པ་བྲལ་བར་བྱེད། །གཉིས་པ་རང་རྒྱལ་ཐེག་པ་ཡིས། །ལྟ་བ་ཕྱི་རོལ་གཟུང་བའི་ཡུལ། །བདེན་མེད་ཉིད་དུ་ངེས་རྟོགས་ཀྱང་། །འཛིན་སེམས་བདེན་པར་གྲུབ་འདོད་པས། །བདག་མེད་ཕྱེད་དང་གཉིས་རྟོགས་འདོད། །སྒོམ་པ་ཕྱི་དང་ནང་གི་ནི། །རྟེན་འབྲེལ་ལུགས་ལས་འབྱུང་རྟོགས་ཏེ། །ལུགས་ལྡོག་ཉིད་དུ་གོམས་བྱས་པས། །སྲིད་པའི་རྩ་བ་འབྱིན་པར་སྒྲོགས། །སྤྱོད་པ་ཉམས་དང་བཅོམ་པ་དང་། །ཕམ་དང་ལྟུང་བ་མེད་པ་ཡི། ། ཚུལ་ཁྲིམས་དྲི་མ་བྲལ་བ་ལ། །ཡིད་རབ་དྭངས་བས་སྦྱོར་བ་བྱེད། །འབྲས་བུ་བསེ་རུ་བསྐལ་བརྒྱ་དང་། །ཚོགས་སྤྱོད་མི་ཚེ་གསུམ་དག་གིས། །རང་ཉིད་གཅིག་པུར་བྱང་ཆུབ་ཏུ། །འགྲོ་ལས་གཞན་ཕྱིར་དམིགས་པ་མིན། །གསུམ་པ་བྱང་སེམས་ཐེག་པ་ནི། །དམན་ལམ་ཉིད་ལས་ལྡོག་བྱས་ཏེ། །ཆེན་པོ་བདུན་གྱིས་འཕགས་པའི་ཕྱིར། །རྒྱལ་བའི་སྲས་ཀྱི་འབྱུང་གནས་མཆོག །འདི་ལ་ལྟ་བའི་ཁྱད་པར་གྱིས། །སེམས་ཙམ་དབུ་མ་རྣམ་གཉིས་ཞེས། །གྲགས་པའི་བ་དན་གཡོ་བ་ལས། །སྔ་མར་ཕྱི་རྣམ་ནང་ཤེས་ཀུན། །སེམས་སུ་བདེན་དང་རྫུན་པ་རུ། །ཁས་ལེན་པ་ཡི་བྱེ་བྲག་ལས། །གྲུབ་མཐའ་གཉིས་སུ་དབྱེ་བར་མཛད། །དེ་ཡང་དང་པོའི་ནང་གསེས་སུ། །གཟུང་འཛིན་གྲངས་མཉམ་འདོད་པ་དང་། །དེ་བཞིན་སྒོ་ང་ཕྱེད་ཚལ་བཞིན། །ཆ་གཉིས་དབྱེ་དང་གཞན་ཡང་ནི། །སྣ་ཚོགས་གཉིས་སུ་མེད་པར་སྨྲ། །གཉིས་པ་དྲི་བཅས་རྫུན་པ་དང་། །དྲི་མེད་དག་པ་ཞེས་སུ་འབྱེད། །ཕྱི་མ་དབུ་མ་པ་ལ་ཡང་། །རང་རྒྱུད་པ་དང་ཐལ་འགྱུར་གཉིས། །དང་པོས་ཆོས་རྣམས་ཐམས་ཅད་ཀུན། །ཀུན་རྫོབ་འཁྲུལ་པའི་ངོར་ཡོད་ལ། །དོན་དམ་ཡེ་ཤེས་མ་འཁྲུལ་པའི། །སྣང་ངོ་ཉིད་དུ་མེད་པར་འདོད། །དོན་བྱེད་ནུས་དང་མི་ནུས་ཕྱིར། །ཡང་དག་ལོག་པའི་ཀུན་རྫོབ་དང་། །སྤྲོས་མཐའ་བརྒལ་དང་མ་བརྒལ་བས། །རྣམ་གྲངས་ མིན་དང་རྣམ་གྲངས་པའི། །དོན་དམ་ཞེས་སུ་ཐ་སྙད་མཛད། །ཁྱད་པར་གཏན་ཚིག་ཆེན་པོ་ལྔས། །ཆོས་ཀུན་སྟོང་པར་བློས་གཞལ་ཏེ། །དེ་ཡང་དངོས་ཀུན་བདག་གཞན་དང་། །གཉིས་ཀའམ་ནི་རྒྱུ་མེད་ལས། །སྐྱེ་བ་ནམ་ཡང་གྲུབ་པ་མེད། །དེ་ཡི་ཕྱིར་ན་རང་བཞིན་བྲལ། །ཡོད་པ་སྐྱེ་བ་རིགས་མིན་ཏེ། །མེད་པ་ནམ་མཁའི་པདྨོ་བཞིན། །དུ་མའི་དངོས་ཀྱི་གཅིག་མིན་ཏེ། །གཅིག་གིས་དུ་མ་དེ་བཞིན་དུ། །་དུ་མས་དུ་མ་གཅིག་གིས་གཅིག །བསྐྱེད་པ་ནམ་ཡང་རིགས་མ་ལགས། །དེས་ན་གཅིག་དང་དུ་མ་ལས། །གཟོད་མ་ཉིད་ནས་ཡང་དག་འདས། །འོན་ཀྱང་སྟོང་པ་ཉིད་གང་དེ། རྟེན་འབྱུང་སྣང་ཆར་ཅིར་ཡང་གྲུབ། །ཞེས་འདི་རང་རྒྱུད་ཆུ་གཏེར་གྱི། །ཕ་རོལ་སོན་རྣམས་གཏམ་དུ་གླེང་། །ཕྱི་མ་རབ་དགའི་ས་བརྙེས་པ། །དཔལ་ལྡན་ནཱ་གཱ་རྫུ་ན་ཡིས། །ཐལ་འགྱུར་གྲུབ་མཐའི་རྒྱལ་རྔ་ཆེ། །སྲིད་རྩེའི་བར་དུ་
Chinese
区分乘之差别之略说《显明》。 区分乘之差别之略说《显明》。 区分乘之差别之略说《显明》之名存在。顶礼上师。从有寂的边际之外，完全超脱的幻化是，在此连同天神导师至尊，释迦主尊赐予吉祥。彼者与有情之界、根器和，意乐的次第相符顺的，乘之多种方便方法，无法偏颇思虑，暂时依随古译密咒，名声稳固的后随者，将九乘次第的分类，摄为心要而趋入讲述。彼即声闻、缘觉和，菩提萨埵三种，称为生源引导者，以三藏的所诠摄集。各自从见、修、行和，果四种分类，首先声闻本身也，分为说一切有部和经部二者。前者将所知诸法全部，显现的色和主要的心，彼之眷属心所和，不相应行无为法，宣称为汇集为五蕴。彼即执取心刹那间，生起和无分微尘等，认为真实成立，除此之外，一切应理观察皆为世俗。后者遮止能取所取细微真实，秘密承诺唯是假立。说为生起，无为法，因缘解脱故非实有。二者的修法是苦和，集灭道谛，彼亦分为四四，修习十六谛相。行持自身寂静安乐，所缘是别解脱八种律仪，无论取何者，皆与律仪的受持和行持相结合。果位是安住闻思和，禅定中长久，习惯而证得殊胜智慧，逐渐断除烦恼漏。预流、一来、不来和，阿罗汉，分为入住二者，证得而脱离有。第二缘觉乘，见解是外境所取之境，确定了无实性，但认为能取心真实成立，因此
English
A Short Explanation Clarifying the Distinctions of Vehicles, Called "Clear Illumination." A Short Explanation Clarifying the Distinctions of Vehicles, Called "Clear Illumination." A Short Explanation Clarifying the Distinctions of Vehicles, Called "Clear Illumination" exists. Homage to the Guru. The illusion that completely transcends the limits of existence and peace, here, together with the divine teacher, the supreme Shakya, bestows auspiciousness. He, in accordance with the realms, faculties, and intentions of beings, with various skillful methods of the vehicles, although unable to think partially, for the time being, following the renowned and stable Ancient Translation Secret Mantra, I will focus on explaining the classification of the nine vehicles, condensed into their essence. These are the Hearers, Solitary Realizers, and Bodhisattvas, called the guides to the source, gathered by the subject matter of the Three Baskets. Separately, from the perspectives of view, meditation, conduct, and the four fruits, firstly, the Hearers themselves are also divided into the Vaibhashika and Sautrantika schools. The former proclaims that all knowable phenomena are gathered into the five aggregates: appearing form, the primary mind, its retinue of mental factors, non-associated formations, and unconditioned phenomena. That is, the moment of grasping consciousness arises, and indivisible particles are considered to be truly established; other than that, all that is worthy of investigation is considered conventional. The latter school refutes the subtle truth of the grasped and the grasper, secretly promising only imputation. They say that the unconditioned is produced, but it is not substantially existent because it is liberated from conditions. The meditation of both is suffering, the origin, cessation, and path truths, and these are also divided into four fours, meditating on the sixteen aspects of the four truths. The conduct is aimed at one's own peace and happiness, and the object is any of the eight vows of individual liberation, taking whichever one, and combining it with the vows of restraint and engagement. The result is to abide in listening, thinking, and long-term meditation, becoming accustomed to it and attaining supreme wisdom, gradually abandoning the defilements and outflows. The Stream-enterer, Once-returner, Non-returner, and Arhat are divided into two stages of entry and abiding, attaining them and becoming liberated from existence. Secondly, the Solitary Realizer Vehicle, the view is that the external object of grasping is determined to be without reality, but they believe that the grasping mind is truly established, therefore,
Chinese
欲求通达此理。内外之禅修，了悟缘起之理，于顺逆之理勤修习，则能宣说断除有之根本。行为上，无有违犯、破损，无有失败与堕落之，清净无垢之戒律，以极清净之心与之相应。果报如犀牛角般珍贵，需经百劫与三世之积聚修行，方能独自证得菩提，并非为了利益他人。第三，菩萨乘，从下劣道中解脱，因七大之殊胜，乃诸佛之子之殊胜源泉。于此，以见解之差别，分为唯识与中观二者。从扬起之名声旗帜中，前者认为外境与内识皆为心，有真假之分。因承认此差别，而分为两种宗派。其中，第一种又分为，认为能取所取数量相等，以及如鸡蛋分半等四种，或说多样并非二元。第二种分为有垢虚假与无垢清净。后者中观派又分为自续派与应成派。前者认为一切法在世俗的虚幻层面存在，但在胜义的智慧层面，则不存在显现。因能起作用与不能起作用，而分为真实与虚妄的世俗，又因超越与未超越戏论之边，而分为非名相与名相的胜义。特别以五大理证，以理智衡量一切法皆为空性，即一切事物皆非从自、他、二者或无因而生。因此，其无自性。存在之物不可能产生，不存在之物如虚空莲花。众多事物非一，同样，一亦非众多。众多事物不能生众多，一亦不能生一。因此，从一开始就已超越一与多。然而，此空性却能作为缘起显现而存在。这些是自续派如水库般的彼岸之语。后者证得极喜地，吉祥那伽龙树，高扬应成派之胜幢，直至有顶。
English
Desire to understand this thoroughly. The outer and inner meditations, understanding that they arise from the law of dependent origination, and by practicing the law of reversal, it proclaims the cutting of the root of existence. In conduct, without violation, breakage, defeat, or fall, the discipline is stainless, and one engages with it with a very pure mind. The fruit is as precious as a rhinoceros horn, requiring hundreds of eons and three lifetimes of accumulation and practice, in order to attain enlightenment alone, not aiming for the benefit of others. Third, the Bodhisattva Vehicle, liberated from the inferior path, is the supreme source of the sons of the Buddhas because of the seven great perfections. Here, due to the difference in views, it is divided into two: Mind-Only and Madhyamaka. From the waving banner of fame, the former considers all external appearances and inner consciousness as mind, with truth and falsehood. Because of acknowledging this difference, it is divided into two schools. Among them, the first is further divided into those who believe that the number of the grasped and the grasper are equal, and four kinds such as dividing an egg in half, or saying that multiplicity is not dual. The second is divided into defiled falsehood and undefiled purity. The latter Madhyamaka school is further divided into Svatantrika and Prasangika. The former believes that all phenomena exist on the conventional, illusory level, but on the ultimate wisdom level, there is no appearance. Because of being able to function and not being able to function, it is divided into true and false conventional truths, and because of transcending and not transcending the extremes of elaboration, it is divided into non-nominal and nominal ultimate truths. In particular, with the five great reasons, one measures with reason that all phenomena are emptiness, that is, all things are never born from self, other, both, or without cause. Therefore, it is without self-nature. What exists cannot be born, and what does not exist is like a lotus in the sky. Many things are not one, and similarly, one is not many. Many things cannot produce many, and one cannot produce one. Therefore, from the very beginning, it has truly transcended one and many. However, that emptiness can exist as dependent origination and appearance. These are the words of the Svatantrika school, like the other shore of a reservoir. The latter attained the Joyful Land, the glorious Nagarjuna, raised the great victory banner of the Prasangika school, up to the peak of existence.