Tibetan
ན༽ གླེགས་བམ་བཅུ་གཉིས་པ། བམ་པོ་དང་པོའོ། ན༽ གླེགས་བམ་བཅུ་གཉིས་པ། བམ་པོ་དང་པོའོ། །དེ་ནས་ཤོག་གུ་བདུན་དང་ཕྲེང་ཕྱེད་དང་དགུ་ན། གཟིགས་ཤིང་དགོངས་སོ། །དེ་རྣམས་ནི། སྐྱོ༷ན་ནི༷། ཞེས་པ་དོན་བཞི་པ་གསུངས་ཟིན་ཏོ། །གང་གིས་མཚོན་ཏེ་མཚན་ཉིད་དུ། །ཤེས་བྱ་དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ། །ཤེས་པ་ཁྱད་པར་བྱེད་པ་སྟེ། །ངོ་བོ་ཉིད་གང་མཚོན་བྱ་ཡང༌། །མཚན་ཉིད་བཞི་ལས་དང་པོ་ཤེས་པར་བྱ་བའི་མཚན་ཉིད་ནི། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་འབྱུང་བ་དང༌། །དེ་ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འདི་ལས་བྱུང་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས། དེ་ནས་ཤོག་གུ་གཉིས་ལ་ཕྲེང་ཕྱེད་དང་གསུམ་ཆད་པ་ན། འཇིག་རྟེན་འཇིག་མེད་བདག་ཉིད་དང༌། །གསོལ་པ། བཅོམ་ལྡན་འདས། དེ་ནས་ཕྲེང་ཕྱེད་དང་གསུམ་ན། རབ་ཏུ་འཇིག་པར་སྟོན་པ་མ་ཡིན་ཏེ། ཞེས་བྱ་བ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ནི་ཕུང་པོ་དེ་བཞིན་ཉིད་འབའ་ཞིག་མཐོང་གི །ཀུན་བཏགས་པའི་ཕུང་པོ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་གསུངས། དེ་ནས་ཕྲེང་བཞི་ལྷག་པ་ན། སེམས་ཅན་སེམས་ཀྱི་སྤྱོད་པ་དང༌། །རབ་འབྱོར། སེམས་ཅན་ཚད་མེད། དེ་ནས་ཤོག་གུ་བཞི་དང་ཕྲེང་ཕྱེད་དང་དགུ་ན། འདི་ཉིད་ལ་མེད་ཅིང་མི་དམིགས་ན། ཞེས་བྱ་བ་ནི་རྣམ་པར་མི་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ངོ་བོ་ཉིད་རྟོགས་ཅིང་དམིགས་པ་ཡང་མེད་ན་གཟུགས་ལ་སོགས་པའི་ཆོས་རྣམས་ལ་དངོས་པོར་དམིགས་ཤིང་སྟོན་པར་ལྟ་ག་ལ་འགྱུར། ཞེས་བཤད་པའོ། །ཞེས་འབུམ་ ཏིག་གསུངས། གཟུགས་ཡོད་པའམ། དམིགས་པར་ལྟ་ག་ལ་འགྱུར་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དམིགས་པར་བྱ་བ་དང་དམིགས་པར་བྱེད་པའམ། མཉམ་པས་མཉམ་པར་གྱུར་པའི་ཚེ། རྣམ་པར་རྟོག་པའི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ཉིད་ཀྱང་མི་སྣང་བ་གཟུགས་ལ་སོགས་པ་ལྟ་ཅི་སྨོས་ཀྱང་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཞེས་བྱ་དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་གསུངས། དེ་ནས་ཤོག་གུ་གཉིས་དང་ཕྲེང་བཞི་ན། བམ་པོ་གཉིས་པ། དེ་བསྡུས་པ་དང་ཕྱིར་བལྟས་དང༌། །རབ་འབྱོར། གཞན་ཡང༌། དེ་ནས་ཕྲེང་ཕྱེད་དང་དྲུག་ལྷག་ཙམ་ན། རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་སེམས་ཀྱི་ཆོས་ཉིད་གཟིགས་པས་སེམས་བསྡུས་པ་དང་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་རྣམས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ཞིང་མེད་པར་མཁྱེན་པ་ལ་སེམས་བསྡུས་པ་དང་རྣམ་པར་གཡེངས་པ་མཁྱེན་པ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་ཀུན་མཁྱེན་གཉིས་པ་དབྱིག་གཉེན་གསུངས། མི་ཟད་པ་ཡི་རྣམ་པ་དང༌། །རབ་འབྱོར། གཞན་ཡང
Chinese
那，第十二卷，第一品。 那，第十二卷，第一品。 从那里开始，在第七张纸和九行半的地方，观看并思考。那些是：“过失啊！”这第四个意义已经说完了。用什么来象征成为定义呢？所知也是三种。知识是特殊的。本体无论象征什么。四种定义中，首先要了解的定义是：如来出现。为什么呢？因为从这产生的是如来。从那里开始，在第二张纸上缺少三行半的地方：世界不灭的自性啊！祈请者：世尊。从那里开始，在三行半的地方：不是为了显示完全毁灭。名为如此，般若波罗蜜多仅仅是见到蕴的如是性。不是遍计所执的蕴。这是大中观派所说。从那里开始，剩下四行：众生心的行为啊！善现，无量众生。从那里开始，在第四张纸和九行半的地方：如果在这本身上没有且不可见。名为如此，在不分别的般若波罗蜜多中，如果般若波罗蜜多的自性被证悟且没有对境，那么对于色等诸法，怎么会以实有对境并显示呢？这是所说的。这是《十万颂般若》的注释所说。色存在吗？怎么会对境呢？名为如此，是对境和对境者，或者，以平等而成为平等之时。在分别的般若波罗蜜多中，般若波罗蜜多本身也不显现，更何况色等呢？这是这句话的总结。这是大中观派所说。从那里开始，在第二张纸和四行的地方：第二品。那集合和回顾啊！善现，另外。从那里开始，大约剩下六行半的地方：完全了解啊！名为如此，因为见到心的法性，对于心的集合和散乱，不是如实，并且了解为没有，所以称为了解心的集合和散乱。这是大中观派全知第二能仁所说。不尽之相啊！善现，另外。
English
Na, twelfth volume, first chapter. Na, twelfth volume, first chapter. From there, at the seventh page and nine and a half lines, look and contemplate. Those are: "Faults!" This fourth meaning has been spoken. What symbolizes becoming a definition? The knowable is also threefold. Knowledge is special. Whatever the essence symbolizes. Among the four definitions, the first definition to be understood is: the Tathagata appears. Why is that? Because what arises from this is the Tathagata. From there, on the second page where three and a half lines are missing: The self-nature of the imperishable world! Petitioner: Blessed One. From there, at three and a half lines: It is not to show complete destruction. Named thus, the Prajnaparamita only sees the suchness of the aggregates. It is not the aggregates of imputation. This is what the great Madhyamika said. From there, with four lines remaining: The behavior of sentient beings' minds! Subhuti, immeasurable sentient beings. From there, on the fourth page and nine and a half lines: If it is not present and not visible in this itself. Named thus, in the non-discriminating Prajnaparamita, if the self-nature of Prajnaparamita is realized and there is no object, then how can one objectify and show phenomena such as form as real? This is what is said. This is what the commentary on the Hundred Thousand Prajnaparamita says. Does form exist? How can it be objectified? Named thus, it is the object and the objectifier, or, when it becomes equal by equality. In the discriminating Prajnaparamita, Prajnaparamita itself does not appear, let alone form, etc.? This is the summary of this sentence. This is what the great Madhyamika said. From there, on the second page and four lines: Second chapter. That collection and review! Subhuti, also. From there, about six and a half lines remaining: Completely know! Named thus, because seeing the Dharma-nature of the mind, for the collection and distraction of the mind, it is not as it is, and knowing it as non-existent, it is called knowing the collection and distraction of the mind. This is what the great Madhyamika, the second omniscient Dignaga, said. The aspect of inexhaustibility! Subhuti, also.
Tibetan
༌། དེ་བཞིན་གཤེགས། དེ་ནས་ཕྲེང་ཕྱེད་དང་དགུ་ན། ཆགས་བཅས་སོགས་དང་། རབ་འབྱོར། གཞན་ཡང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ། དེ་ནས་ཤོག་ལོགས་གཅིག་ལྷག་པ་ན། སེམས་ཀྱི་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་ཚིག་གི་དོན་འདི་ཤེས་པར་བྱ་སྟེ། འདོད་ཆགས་དང་བཅས་པའི་སེམས་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་མ་ཡིན་ཞིང་བདེན་པ་མ་ཡིན་པས་དེ་སྤངས་ཏེ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་ཉིད་ཀྱི་རྣམ་པར་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཞེས་དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་གསུངས། དེ་ནས་ཤོག་གུ་གཅིག་ལྷག་པ་ན། གཏི་མུག་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཞེས་བྱ་བར་ཡང་དག །ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །རྒྱ་ཆེན་དང༌། །རབ་འབྱོར། དེ་ནས་ཕྲེང་གཅིག་ལྷག་ཙམ་ན། རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །ཞེས་བྱ་བ་ལ་སོགས་པས་འདི་སྐད་བསྟན་པར་འགྱུར་ཏེ། འདིའི་སེམས་པ་ནི་རྒྱ་ཆེ་བའོ། །གཞན་གྱི་སེམས་ནི་ཞུམ་པའོ། །འདིའི་སེམས་ནི་འཕེལ་བའོ། །གཞན་གྱི་སེམས་ནི་འགྲིབ་པའོ། །འདིའི་སེམས་ནི་ཁྱད་པར་དུ་འགྲོ་བའོ། །གཞན་གྱི་སེམས་ནི་ཁྱད་པར་ཏུ་འགྲོ་བ་མ་ཡིན་པའོ། །ཞེས་བྱ་བར་མི་གཟིགས་ཀྱི་ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་འདི་ལ་བརྟེན་ནས་སེམས་རྒྱ་ཆེ་བ་དང་དངོས་པོ་མེད་ཅིང་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་ངོ་བོ་ཉིད་མེད་པར་རབ་ཏུ་མཁྱེན་པ་ནི་སེམས་རྒྱ་ཆེ་བ་ལ་སེམས་རྒྱ་ཆེ་བར་ཡོངས་སུ་མཁྱེན་ནས། དེ་ཡང་དག་པ་ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་དངོས་པོ་མེད་པར་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །ཞེས་བསྟན་པ་ཡིན་ནོ། །ཞེས་དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་གསུངས། དེ་ནས་ཕྲེང་དྲུག་ན། ཇི་ལྟ་བ་བཞིན་དུ་རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །ཆེན་པོར་གྱུར་དང་། རབ་འབྱོར། དེ་ནས་འཕྲེང་ཕྱེད་དང་བདུན་ན། རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །ཚད་མེད་དང༌། །རབ་འབྱོར། དེ་ནས་ཡང་ཕྲེང་ཕྱེད་དང་བདུན་ན། རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །རྣམ་ཤེས་བསྟན་དུ་མེད་པ་དང༌། །རབ་འབྱོར། དེ་ནས་ཕྲེང་ལྔ་ལྷག་པ་ན། རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །སེམས་བལྟར་མེད་དང་། རབ་འབྱོར། གཞན་ཡང༌། དེ་ནས་ཕྲེང་གསུམ་ལྷག་ཙམ་ན། སྣང་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཞེས་བྱ་བ་ནི་བསགས་པའི་ཕྱིར་སེམས་ཏེ་ཀུན་བཏགས་པ་ལ་བྱའོ། །དེ་ཡང་དེའི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་ཡོད་པ་མ་ཡིན་ཏེ། མེད་པ་ཉིད་ཀྱི་ཕྱིར་ཏེ་ཁོ་ན་གཟིགས་པ་རྣམས་ཀྱི་སྤྱན་སྔར་སྣང་བར་མི་འགྱུར་རོ། །དེ་བས་ན་སེམས་ནི་བལྟར་མེད་པའོ།། ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཞེས་དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གསུངས། དེ་ནས་ཕྲེང་ཕྱེད་དང་གཉིས་ཙམ་ན། རབ་ཏུ་མཁྱེན་ཏོ། །ཤེས་པ་དེ། །གཡོ་བ་ལ་སོགས་ཞེས་བྱ་དང༌། །རབ་འབྱོར། གཞ
Chinese
如来。之后九行半处，有贪著等，以及善现。另外，如来。之后剩下一页纸，心的真实如是性并非如此。在此应知此句之义：具有贪著之心并非真实如是性，也不是真谛，因此舍弃它，以真实如是性的方式完全了知。这是句子的意义。大中观师如是说。之后剩下一张纸，对于称为远离愚痴之心，真实，如实地完全了知。广大等，以及善现。之后剩下一行左右，完全了知。以“如是”等语，将要如此宣说：此心是广大的，他人的心是怯懦的，此心是增长的，他人的心是衰减的，此心是特殊的，他人的心不是特殊的。对于不观察的般若波罗蜜多，依靠它，完全了知心是广大的，并且无有事物，非有非无，无自性，即于广大之心，完全了知心是广大的，并且如实地完全了知它是无有事物的。这是所要宣说的。大中观师如是说。之后六行处，如实地完全了知。成为伟大，以及善现。之后七行半处，完全了知。无量等，以及善现。之后又是七行半处，完全了知。不可指示的识，以及善现。之后剩下五行处，完全了知。不可见之心，以及善现。另外，之后剩下三行左右，不会显现，名为积聚之心的遍计所执。它也不是以它的自性而存在，因为是无有的自性，所以在唯一观见者们的眼前不会显现。因此，心是不可见的。这是句子的意义。大中观师世亲论师如是说。之后两行半左右，完全了知。那个识，名为动摇等，以及善现。又
English
Thus Gone. Then at nine and a half lines, there are attachments, etc., and Subhuti. Furthermore, Thus Gone One. Then, with one page remaining, the true suchness of the mind is not so. Here, the meaning of this phrase should be understood: The mind with attachment is not the true suchness and is not the truth, so abandoning it, one fully knows in the manner of true suchness. This is the meaning of the sentence. The great Madhyamika said so. Then, with one page remaining, one truly and completely knows as it is, regarding what is called the mind free from ignorance. Extensive, etc., and Subhuti. Then, with about one line remaining, one fully knows. By "thus," etc., it will be taught as follows: This mind is vast. The mind of others is timid. This mind is increasing. The mind of others is decreasing. This mind is special. The mind of others is not special. Relying on this Perfection of Wisdom that does not observe, one fully knows that the mind is vast, and that there are no things, neither existent nor non-existent, without inherent existence, that is, regarding the vast mind, one fully knows that the mind is vast, and one truly and completely knows that it is without things. This is what is to be taught. The great Madhyamika said so. Then at six lines, one fully knows as it is. Become great, and Subhuti. Then at seven and a half lines, one fully knows. Immeasurable, etc., and Subhuti. Then again at seven and a half lines, one fully knows. Indescribable consciousness, and Subhuti. Then with five lines remaining, one fully knows. Invisible mind, and Subhuti. Furthermore, then with about three lines remaining, it does not appear, which is the imputed mind due to accumulation. It also does not exist by its own nature, because it is of the nature of non-existence, so it does not appear before the eyes of those who see only. Therefore, the mind is invisible. This is the meaning of the sentence. The great Madhyamika teacher Vasubandhu said so. Then at about two and a half lines, one fully knows. That consciousness, called movement, etc., and Subhuti. Again