Tibetan
ད་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་མཛད་པ་ལ། ད་ནི་རྒྱས་པར་བཤད་པ་མཛད་པ་ལ། གང་སྔར་ཆོས་ཐམས་ཅད་རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་དུ་མངོན་པར་བྱང་ཆུབ་པར་འདོད་པས་ཞེས་སྨོས་པ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་བསམ་པ་བསྟན་ཏོ། །ད་ནི་བསམ་པ་དེ་ཉིད་ཀྱི་བསམ་པའི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་ལ་སོགས་པས་རྒྱས་པར་རྣམ་པར་ཕྱེ་སྟེ་བསྟན་པར་བྱའོ། །དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་གྱིས་སྟོན་ཏེ། ཐེག་པ་གསུམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་དང༌། སངས་རྒྱས་ཀྱི་ཆེ་བའི་བདག་ཉིད་དེ། དེ་ནས་ཡང་ཕྲེང་ལྔ་ཙམ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་པའི་བར་གྱི་ཚིག་ལྔས་ཐེག་པ་གསུམ་འབྲས་བུ་དང་བཅས་པ་བསྟན་ཏོ། །བསླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཉིད་ལས་ལྡོག་པ་ལས་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པ་ཞེས་ཟེར་རོ། །གཞན་དག་ན་རེ། སྐྱོན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱའོ། །ཞེས་སོ། །དེ་ལ་གནས་སྐབས་ནི་གསུམ་སྟེ། ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་དང༌། ཆོས་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་དོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཞིན་ཉིད། དེ་ཡང་རྣམ་པ་གསུམ་སྟེ། བྱིས་པ་སོ་སོའི་སྐྱེ་བོའི་ས་ལ་མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་དང༌། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ས་ལ་དག་པ་དང་མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་དང༌། དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་ས་ལ་དག་པའི་གནས་སྐབས་རྣམས་སོ། །དེ་ལ་མ་དག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ལ་ནི་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་སྟེ། དེ་ཡང་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །དག་པ་དང་མ་དག་པའི་གནས་སྐབས་ལ་ནི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་ཀྱི་གནས་སྐབས་དག་པ་དང་སེམས་ཅན་གྱི་གནས་སྐབས་མ་དག་པའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པ་ཞེས་བྱའོ། །དག་པའི་གནས་སྐབས་ལ་ནི་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། རབ་འབྱོར། དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཡང་དག་པའི་དེ་བཞིན་ཉིད་ཀྱི་ཚིག་བླ་དྭགས་སོ་ཞེས་འབྱུང་བའི་ཕྱིར་རོ། །དེ་ཉིད་ལ་ཆོས་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་ཅེས་བྱའོ། །དེ་བཞིན་གཤེགས་པའི་སྙིང་པོ་སེམས་ཅན་ཞེས་བྱ་བ་ནི་མ་དག་པ་ཀུན་ནས་ཉོན་མོངས་པའི་སྐྱོན་མེད་པའི་གནས་སྐབས་གང་ཡིན་པའི་དེ་ཡོངས་སུ་སྤངས་ནས། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་དག་པ་དང་མ་དག་པ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོན་མེད་པ་ཉིད་ཀྱིས་གནས་སྐབས་ཐོབ་པ་ལ་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་སྐྱོ
Chinese
现在开始广说。 现在开始广说。 之前所说的“凡是想要以一切方式现证诸法者”，是指菩萨的发心。现在将详细地阐述这个发心本身的动机、结果等。它将通过三种方式来展示：具有结果的三乘、菩萨的伟大自性以及佛陀的伟大自性。然后，在接下来的五行左右，“应学般若波罗蜜多”这五个词语，展示了具有结果的三乘。“应学”意味着从声闻和独觉中解脱出来，被称为菩萨的“无过失”。其他人说：“无过失”指的是如来藏。因此，这里有三种状态：遍染的无过失状态、菩萨的无过失状态以及法的无过失状态。如来藏被称为真如。它也有三种形式：凡夫地的未净状态、菩萨地的净与未净状态，以及如来地的清净状态。未净的真如被称为有情，也被称为遍染的无过失状态。净与未净的状态被称为菩萨，因为菩提的状态是清净的，而有情的状态是不净的。这本身被称为菩萨的无过失。清净的状态被称为如来。如《贤劫经》所说：“贤劫，如来被称为真实真如的殊胜之词。”因此，这本身被称为法的无过失状态。如来藏被称为有情，指的是完全舍弃了未净的遍染无过失状态。被称为菩萨，指的是通过净与未净的菩萨无过失状态获得的状态，即菩萨的…
English
Now, to elaborate further. Now, to elaborate further. The previously mentioned phrase, "Whoever desires to fully awaken to all phenomena in every way," refers to the thought of a Bodhisattva. Now, that very thought, along with its causes, results, and so on, will be extensively and distinctly explained. This will be shown in three ways: the three vehicles with their results, the great nature of a Bodhisattva, and the great nature of a Buddha. Then, in about five more lines, the five words up to "should train in the Perfection of Wisdom" indicate the three vehicles with their results. "Should train" means turning away from the Hearers and Solitary Realizers, and it is said to be the "faultlessness" of a Bodhisattva. Others say, "Faultlessness" refers to the Tathagatagarbha. Thus, there are three states: the faultlessness of complete defilement, the faultlessness of a Bodhisattva, and the faultlessness of Dharma. The Tathagatagarbha is called Suchness. It also has three aspects: the impure state on the ground of ordinary beings, the pure and impure state on the ground of Bodhisattvas, and the pure state on the ground of Tathagatas. The impure Suchness is called sentient beings, and it is also called the faultlessness of complete defilement. The state of purity and impurity is called Bodhisattva, because the state of enlightenment is pure and the state of sentient beings is impure. This itself is called the faultlessness of a Bodhisattva. The pure state is called Tathagata, as it says in the Sagaramati Sutra: "O Sagaramati, the term 'Tathagata' is a supreme term for perfect Suchness." Therefore, this itself is called the faultlessness of Dharma. The Tathagatagarbha, called sentient being, refers to completely abandoning the impure state of complete defilement. Called Bodhisattva, it refers to the state attained through the pure and impure faultlessness of a Bodhisattva, which is the Bodhisattva's...
Tibetan
ན་མེད་པ་ཞེས་བྱ་སྟེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་བཞིན་ཉིད་སྐྱོན་མེད་པའི་གནས་སྐབས་ཐོབ་པར་འདོད་པས་ཞེས་བྱ་བའི་ཐ་ཚིག་གོ །ཞེས་དབུ་མ་པ་ཆེན་པོ་སངས་རྒྱས་གཉིས་པ་ལྟ་བུའི་དབྱིག་གཉེན་གསུངས། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བའི་ཡོན་ཏན་ཁྱད་ཞུགས་པའི་ཕྱིར། སའི་ཡེ་ཤེས་ལ་ཞུགས་པའི་བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་ནི། ཡོན་ཏན་རྣམ་པ་བཞིས་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་ཀྱི་ས་ལས་འདས་པ་ཡིན་ཏེ། དབང་པོའི་ཁྱད་པར་དང༌། བསྒྲུབ་པའི་ཁྱད་པར་དང༌། ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཁྱད་པར་དང༌། འབྲས་བུའི་ཁྱད་པར་གྱིས་སོ། །ཞེས་དབུ་མ་པ་གསུངས། ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས། རབ་ཏུ་དགའ་བ་ལ་སོགས་པ་ལ་གནས་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ལ་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་ས་ནི་རིགས་དང་མི་ལྡན་པ་དང༌། སྡིག་པའི་གྲོགས་པོས་ཟིན་པ་དང༌། སྙིང་རྗེ་ཆུང་བ་དང༌། འཁོར་བའི་སྡུག་བསྔལ་ཡུན་རིང་ཞིང་མི་བཟད་པས་འཇིགས་པ་སྟེ་རྒྱུ་བཞིས་བྱང་ཆུབ་ཀྱི་སེམས་ལ་སོགས་ལ་རྒྱལ་སྲས་ལ་རྒྱུ་བཞི་པོ་མེད་པས་ཕྱིར་མི་ལྡོག་པའི་སའོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་སེམས་ཅན་གྱི་དོན་ལྷུར་ལེན་པ། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་སེམས་ལ་ཅི་སེམས་པ་དང་སྤྱོད་པ་རྣམ་པར་གཡོ་བ། གང་ལ་དད་པ་ཤེས་པར་འདོད་པར་བྱའོ། །ཐམས་ཅད་ཀྱི་ཡེ་ཤེས་གང་ཟག་ལ་བདག་མེད་པ་ཙམ་ཤེས་པར་བྱས་ཏེ། བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་ཡེ་ཤེས་གང་ཟག་དང་ཆོས་གཉིས་ཀ་ལ་བདག་མེད་པར་ཤེས་པ་དེས་ཟིལ་གྱིས་མནན་བསླབ་པར་བྱའོ། །སྔར་བཤད་པའི་གཟུངས་ཀྱི་སྒོ་དང༌། དཔའ་བར་འགྲོ་བ་ལ་སོགས་པའི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་སྒོ་བསླབ་པར་བྱའོ། །དེ་ནས་ཕྲེང་ཅིག་ལྷག་སོང་བ་ན། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པ་ལ་བསླབ་པར་བྱའོ། །ཞེས་བྱ་བ་ནི་ཉན་ཐོས་དང༌། རང་སངས་རྒྱས་དག་སྦྱིན་པ་བྱེད་པའི་སེམས་ནི་སྲེད་པ་དང་བཅས་ཤིང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་བཅས་པའི་ཕྱིར་རོ། །སྲེད་པའི་འབྲས་བུ་དང་བདག་གི་དོན་དུ་བྱེད་པར་འགྱུར་བས་དག་པ་མ་ཡིན་ནོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའི་རྗེས་སུ་ཡི་རང་བ་དང་ལྡན་པའི་སེམས་ནི་སྲེད་པ་མེད་པ་དང༌། རྣམ་པར་མི་རྟོག་པ་དང༌། མཚན་མའི་སྤྱོད་ཡུལ་མ་ཡིན་པ་དང༌། བདག་དང་གཞན་ལ་ཕན་པ་བསྒྲུབ་སྟེ། ཡོན་ཏན་དེ་དག་གིས་འཕགས་པའི་ཕྱིར་ཟིལ་གྱིས་གནོན་ཏོ། །དེ་བཞིན་དུ་ཚུལ་ཁྲིམས་ཀྱི་ཕུང་པོ་ལ་སོགས་པ་ལ་ཡང་སྦྱར་རོ། །ཞེས་དབུ་མ་པ་གསུངས། དེ་ནས་ཡིག་ཕྲེང་བཅུ་གཅིག་ཙམ་ན། སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ། ཡོ་བྱད་དང་མི་ལྡན་ཏེ་སྦྱིན་པ་ཆུང་ངུ་ཙམ་བྱིན། ཡོ
Chinese
名为“无”，意思是菩萨想要获得如来无垢的境界，这是它的定义。这是像第二佛陀一样的伟大的中观派学者世亲所说的。应学习般若波罗蜜多。因为具有殊胜的功德。进入地的智慧的菩萨，以四种功德超越了声闻和独觉地：即根器的差别、修行的差别、智慧的差别和果的差别。这是中观派所说的。应学习安住于不退转地，以及极喜地等。其中，不退转地是指不具足种姓、被恶友摄持、慈悲心小、畏惧轮回的痛苦长久且难以忍受，这四种原因导致不能生起菩提心等。菩萨没有这四种原因，因此是不退转地。菩萨致力于众生的利益，应了解众生心中所想和行为的各种变化，以及他们所信仰的对象。应了解一切的智慧，即仅仅了解补特伽罗无我。菩萨的智慧是了解补特伽罗和法二者都无我，因此应通过这种智慧来压制（烦恼）并进行学习。应学习之前所说的陀罗尼之门，以及勇猛行等三摩地之门。之后多了一行字，应学习般若波罗蜜多。之所以这样说，是因为声闻和独觉布施的心是与贪欲和分别念相伴随的。因为会产生贪欲的果报，并且是为了自己的利益而做，所以是不清净的。菩萨具有随喜功德的心，是没有贪欲的，没有分别念的，不是相的行境，能够成办自他利益，因为这些功德而超胜，所以能够压制（烦恼）。同样，也应将其应用于戒蕴等。这是中观派所说的。之后大约有十一行字，为了所有众生的利益，即使没有资具，也应给予少许布施。
English
It is called "without," meaning that a Bodhisattva wants to attain the flawless state of Suchness, that is its definition. This is what the great Madhyamaka scholar Vasubandhu, who is like the second Buddha, said. One should study the Prajñāpāramitā. Because it possesses excellent qualities. A Bodhisattva who has entered the wisdom of the ground surpasses the grounds of Śrāvakas and Pratyekabuddhas by four qualities: namely, the difference in faculties, the difference in practice, the difference in wisdom, and the difference in result. This is what the Madhyamaka school says. One should study dwelling in the irreversible ground, as well as the Joyful Ground, etc. Among them, the irreversible ground refers to not possessing lineage, being seized by evil friends, having little compassion, and fearing the long-lasting and unbearable suffering of samsara. These four causes lead to the inability to generate Bodhicitta, etc. Bodhisattvas do not have these four causes, therefore it is the irreversible ground. Bodhisattvas are devoted to the benefit of sentient beings. One should understand the various changes in the minds and behaviors of all sentient beings, and what they believe in. One should understand all wisdom, that is, merely understanding the absence of self in the person. The wisdom of a Bodhisattva is understanding the absence of self in both the person and phenomena, therefore one should suppress (afflictions) and study through this wisdom. One should study the gate of Dhāraṇīs mentioned earlier, as well as the gate of Samādhis such as Heroic Progress. Then, after one more line, one should study the Prajñāpāramitā. The reason for saying this is that the minds of Śrāvakas and Pratyekabuddhas when giving alms are accompanied by desire and conceptualization. Because it will produce the result of desire and is done for one's own benefit, it is not pure. The mind of a Bodhisattva, which possesses the merit of rejoicing, is without desire, without conceptualization, is not the object of signs, and can accomplish the benefit of oneself and others. Because of these qualities, it is superior, so it can suppress (afflictions). Similarly, it should also be applied to the aggregate of morality, etc. This is what the Madhyamaka school says. After about eleven lines, for the benefit of all sentient beings, even without resources, one should give a small amount of alms.