Tibetan
六大冊之根本教言Ztsa24སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ། 2-270 ༄༅། །སྟོང་ཉིད་བདུན་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ། ༄༅། །རྒྱ་གར་སྐད་དུ། ཤཱུ་ནྱ་ཏཱ་སྱ་སཔྟ་ཏི་བྲྀཏྟི། བོད་སྐད་དུ། སྟོང་པ་ཉིད་བདུན་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ། འཕགས་པ་འཇམ་དཔལ་ཡེ་ཤེས་སེམས་དཔའ་ལ་པྱག་འཚལ་ལོ། །གནས་པའམ་སྐྱེ་འཇིག་ཡོད་ མེད་དམ། །དམན་པའམ་མཉམ་པའམ་ཁྱད་པར་ཅན། །སངས་རྒྱས་འཇིག་རྟེན་སྙན་དབང་གིས། །གསུང་གི་ཡང་དག་དབང་གིས་མིན། །གནས་པའམ་སྐྱེ་བའམ་འཇིག་པའམ། །ཡོད་པའམ་མེད་པའམ་དམན་པའམ། །མཉམ་པའམ་ཁྱད་པར་ཅན་ ཡང་རུང་སྟེ། དེ་ཐམས་ཅད་ནི་འཇིག་རྟེན་གྱི་ཐ་སྙད་ཀྱི་དབང་གིས་སངས་རྒྱས་ཀྱིས་གསུང་གི་དེ་ཁོ་ནའི་དབང་གིས་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །འདིར་སྨྲས་པ། བདག་ཅེས་བྱ་བ་དེ་ལྟ་བུ་ལ་ སོགས་པའི་མངོན་པར་བརྗོད་པ་གང་ཡིན་པ་འདི་ཅི་ནས་མེད་པ་ཞིག་ཡིན་ནམ་བདག་མེད་དོ་སྙམ་པའི་བློ་དག་ཀྱང་འཇུག་པས་བདག་ནི་གདོན་མི་ཟ་བ་ཁོ་ནར་ཡོད་དོ། །འདིར་བཤད་པ། བདག་མེད་བདག་མེད་མིན་བདག་དང་། །བདག་མེད་མིན་པས་བརྗོད་འགའང་མེད། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། བརྗོད་པར་བྱ་བའི་ཆོས་རྣམས་ཀུན། །མྱ་ངན་འདས་མཚུངས་རང་བཞིན་སྟོང་། །འདིར་སྨྲས་པ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་ བཞིན་སྟོང་། །ཞེས་བྱ་བ་འདི་ཅི་ལྟར་རྒྱལ་པོའི་བཀའི་ཚིག་གམ། འོན་ཏེ་གང་གིས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་བྱ་བ་དེ་ལྟར་ཁོང་དུ་ཆུད་པར་བྱེད་པའི་རིགས་པ་འབའ་ཞིག་ཡོད། 2-271 འདིར་བཤད་པ། གང་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི། །རང་བཞིན་རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པ་འམ། །སོ་སོ་རྣམས་ལའམ་ཐམས་ཅད་ལ། །ཡོད་མིན་དེ་ཕྱིར་སྟོང་པ་ཡིན། །གང་གི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་ བཞིན་རྒྱུའི་རྐྱེན་རྣམས་སམ། རྒྱུ་རྐྱེན་ཚོགས་པའམ། དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་རུང་སྟེ། ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་རང་བཞིན་གྱིས་སྟོང་ངོ་ཞེས་སྨྲའོ། །གཞན་ཡང་། ཡོད་ པ་ཡོད་ཕྱིར་སྐྱེ་མ་ཡིན། །མེད་པ་མེད་པའི་ཕྱིར་མ་ཡིན། །ཆོས་མི་མཐུན་ཕྱིར་ཡོད་མེད་མིན། །སྐྱེ་བ་མེད་ཕྱིར་གནས་འགག་མེད། །དངོས་པོ་ཡོད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བར་མི་འགྱུར་ཏེ། ཡོད་ པ་ནི་ཡོད་བཞིན་པ་ཞེས་བཤད་པས་སོ། །མེད་པ་ནི་མེད་པའི་ཕྱིར་རྒྱུ་ལས་སྐྱེ་བ་མེད་དོ། །ཡོད་མེད་ནི་མི་འདྲ་བའི་ཕྱིར་སྐྱེ་བ་མ་ཡིན་ཏེ་ཕན་ཚུན་འགལ་ལོ། །འདི་ལྟར་ཡོད་ པ་དང་མེད་པ་དག་ནི་ཕན་ཚུན་འགལ་བའི་ཆོས་ཅན་ཡིན་པས་ཆོས་མི་མཐུན་པའི་ཕྱིར་ཡོད་པ་ཡང་མ་ཡིན་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ག་ལ་སྐྱེ། སྐྱེ་བ་མེད་པའི་ཕྱིར་གནས་པ་ དང་འགག་པ་ཡང་མེད་དོ། །འདིར་སྨྲས་པ། འདུས་བྱས་ཀྱི་མཚན་ཉིད་གསུམ་པོ་སྐྱེ་བ་དང་། གནས་པ་དང་། འཇིག་པ་དང་ལྡན་པར་གསུངས་ལ། སྐྱེ་བའི་ཚེ་སྐྱེ་བ་ཡང་སྟོན་ཏེ། དེ་ལྟ་བས་ན་འགའ་ཞི
Chinese
六大册之根本教言Ztsa24《七十空性论释》 ༄༅། །《七十空性论释》 ༄༅། །梵语：Śūnyatāsaptativṛtti。藏语：སྟོང་པ་ཉིད་བདུན་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ།（《七十空性论释》）。顶礼圣妙吉祥智慧勇识。 安住或生灭，存在或不存在，低劣或平等或殊胜，佛陀依世间习俗，而非依语言之真实力量而说。 安住或生或灭，有或无，低劣或平等或殊胜，所有这些都是佛陀依世间俗谛而说，而非依其真实之语力。 此处说：‘我’这个词，以及类似的表达，如果不存在，那么认为‘无我’的智慧也会随之消失，因此‘我’必定存在。 此处解释： 无我、非无我、我和，非无我，皆不可说。为何？因为所有可言说的法，其自性皆如涅槃般空性。 此处说：‘一切事物皆自性空’，这难道是国王的命令吗？或者，有什么样的道理能让人理解‘一切事物皆自性空’呢？ 此处解释： 因为一切事物的自性，在因缘聚合中，或在各个分离的个体中，或在一切事物中，都不存在，因此是空性。 因为一切事物的自性，无论是在因缘中，还是在因缘聚合中，或者在一切事物中，都不存在，所以说一切事物皆自性空。 此外： 因为存在，故不生；因为不存在，故不生；因为法不相容，故非有非无；因为无生，故无住无灭。 因为事物存在，所以不会从因产生，因为存在即是存在。 因为不存在，所以不会从因产生。 因为有和无互不相容，所以不是产生，因为它们彼此矛盾。 如此，有和无是具有相互矛盾性质的法，因为法不相容，所以既非有也非无，又如何产生？因为没有产生，所以也没有安住和灭亡。 此处说：‘有为法的三个特征是生、住、灭’，并且在产生时也显示产生，因此有些...
English
The Root Teachings of the Six Great Volumes Ztsa24 Commentary on the Seventy Stanzas on Emptiness ༄༅། །Commentary on the Seventy Stanzas on Emptiness ༄༅། །In Sanskrit: Śūnyatāsaptativṛtti. In Tibetan: སྟོང་པ་ཉིད་བདུན་ཅུ་པའི་འགྲེལ་པ། (Commentary on the Seventy Stanzas on Emptiness). Homage to the noble Mañjuśrī Jñānasattva. Existing or arising/ceasing, existent or nonexistent, inferior or equal or superior, the Buddha speaks according to worldly convention, not according to the power of true speech. Whether it is abiding, arising, or ceasing; existing or not existing; inferior, equal, or superior; all of that is spoken by the Buddha according to the power of worldly terminology, not according to the power of his own true speech. Here it is said: 'The term 'I,' and similar expressions, if they did not exist, the wisdom that thinks 'no-self' would also disappear, therefore 'I' must certainly exist.' Here it is explained: 'No-self, not no-self, self, and not no-self, there is nothing to be said. Why? Because all phenomena that can be expressed are empty in nature, like nirvāṇa.' Here it is said: 'All things are empty of inherent existence,' is this like a king's command? Or is there a reason by which one understands that 'all things are empty of inherent existence?' Here it is explained: 'Because the inherent nature of all things, in the collection of causes and conditions, or in each separate individual, or in all things, does not exist, therefore it is emptiness.' Because the inherent nature of all things, whether in causes and conditions, or in the collection of causes and conditions, or in all things, does not exist, therefore it is said that all things are empty of inherent existence. Furthermore: 'Because it exists, it does not arise; because it does not exist, it does not arise; because the dharmas are incompatible, it is neither existent nor nonexistent; because there is no arising, there is no abiding or ceasing.' Because a thing exists, it does not arise from a cause, because existence is said to be existing as it is. Because it does not exist, it does not arise from a cause. Because existence and nonexistence are incompatible, it is not arising, because they are mutually contradictory. Thus, existence and nonexistence are dharmas that have mutually contradictory natures, because the dharmas are incompatible, so how can what is neither existent nor nonexistent arise? Because there is no arising, there is also no abiding or ceasing. Here it is said: 'The three characteristics of conditioned phenomena are said to be endowed with arising, abiding, and ceasing,' and at the time of arising, arising is also shown, therefore some... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ག་ལས་འདུས་བྱས་སྐྱེ་བ་ཡོད་དོ། ། 2-272 འདིར་བཤད་པ། སྐྱེས་པ་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་མིན། །མ་སྐྱེས་པ་ཡང་བསྐྱེད་བྱ་མིན། །སྐྱེ་བའི་ཚེ་ཡང་བསྐྱེད་བྱ་མིན། །སྐྱེ་དང་མ་སྐྱེས་པ་ཡི་ཕྱིར། །རེ་ཞིག་སྐྱེས་པ་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་ མ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། སྐྱེས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་ཏེ། སྐྱེས་ཟིན་པ་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །མ་སྐྱེས་པ་ཡང་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། མ་སྐྱེས་ པའི་ཕྱིར་རོ། །གང་མ་སྐྱེས་པ་དེ་ནི་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། བྱ་བ་དང་བྲལ་བ་དང་། མཐུ་མེད་པ་དང་། ཡོད་པ་མ་ཡིན་པ་དེའི་ཕྱིར་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། ། སྐྱེ་བའི་ཚེ་ཡང་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། དེ་ནི་སྐྱེད་པ་དང་མ་སྐྱེས་པར་ཟད་ལ། སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་སྔར་བཤད་པའི་རིམ་ པ་ཁོ་ནས་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ཏེ། དེ་ལ་རེ་ཞིག་སྐྱེས་པ་ནི་སྐྱེས་ཟིན་པའི་ཕྱིར་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །མ་སྐྱེས་པ་གང་ཡིན་པ་དེ་ཡང་མ་སྐྱེས་པའི་ཕྱིར་ དང་། སྐྱེ་བའི་བྱ་བ་དང་བྲལ་བའི་ཕྱིར་དང་། མཐུ་མེད་པའི་ཕྱིར་དང་། མེད་པའི་ཕྱིར་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། །དེ་ལྟ་བས་ན་གང་གི་ཕྱིར་སྐྱེས་པ་དང་མ་སྐྱེས་པ་ལས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་གསུམ་པ་སྐྱེ་བའི་ཚེ་དེ་ནི་ཅི་ཡང་མེད་པ་དེའི་ཕྱིར་ཡང་བསྐྱེད་པར་བྱ་བ་མ་ཡིན་ནོ། ། 2-273 གཞན་ཡང་། རྒྱུ་མི་འཐད་པའི་ཕྱིར་ཡང་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ཡིན་ནོ། །ཅིའི་ཕྱིར་ཞེ་ན། འབྲས་ཡོད་འབྲས་དང་ལྡན་པའི་རྒྱུ། །དེ་མེད་ན་ནི་རྒྱུ་མིན་མཚུངས། །ཡོད་མིན་མེད་པ་ཡིན་ན་འགལ། །དུས་ གསུམ་རྣམས་སུ་འཐད་མ་ཡིན། །འབྲས་བུ་ཡོད་ན་འབྲས་བུ་དང་ལྡན་པ་དེ་རྒྱུ་ཡིན་ནོ། །འབྲས་བུ་དེ་མེད་ན་ནི་རྒྱུ་མ་ཡིན་པ་དང་མཚུངས་པར་འགྱུར་རོ། །འབྲས་བུ་ཡོད་པ་ཡང་མ་ ཡིན་པ་མེད་པ་ཡང་མ་ཡིན་པ་ནི་འགལ་ཏེ། མེད་པ་དང་ཡོད་པ་དུས་གཅིག་ཁོ་ན་ནི་ཡོད་པ་ནི་མ་ཡིན་ནོ། །གཞན་ཡང་། དུས་གསུམ་དུ་ཡང་རྒྱུར་འཐད་པ་མ་ཡིན་ནོ། །ཇི་ ལྟ་ཞེ་ན། རེ་ཞག་གལ་ཏེ་རྒྱུ་སྔ་བར་བརྟགས་ན་ནི་གང་གི་རྒྱུ་ཡིན། འོན་ཏེ་ཕྱི་མར་བརྟགས་ན་ནི་གྲུབ་ཟིན་པ་ལ་རྒྱུ་ཅི་དགོས། འོན་ཏེ་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཅིག་ཅར་ཡིན་ པར་བརྟགས་ན་ནི་རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་ཅིག་ཅར་སྐྱེས་པ་གཉིས་གང་གི་རྒྱུ་གང་ཡིན། གང་གི་འབྲས་བུ་གང་ཡིན་ནོ། །ཇི་ལྟ་ཞེ་ན། དེ་ལྟར་དུས་གསུམ་ཅར་དུ་ཡང་རྒྱུར་མི་འཐད་དོ། ། འདིར་སྨྲས་པ། གྲངས་འཐད་པའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ཏེ། གཅིག་དང་གཉིས་དང་མང་པོ་ཞེས་བྱ་བའི་གྲངས་གང་དག་ཡིན་པ་འདི་ནི་ཡོད་དོ། །གྲངས་ཀྱང་དངོས་པོ་རྣམས་ཡོད་ན་འཐད་པས་དེའི་ཕྱིར་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་སྟོང་པ་མ་ཡིན་ནོ། ། 2-274 འདིར་བཤད་པ།
Chinese
如何理解由因缘和合而生的事物？ 在此解释：生不是被创造出来的。未生也不是被创造出来的。生的时候也不是被创造出来的。因为生和未生。 首先，已经生的事物不是被创造出来的。为什么呢？因为它已经生了。已经生的事物不是被创造出来的。未生的事物也不是被创造出来的。为什么呢？因为它还没有生。 没有生的事物不是被创造出来的，因为它与作用分离，没有能力，不存在，因此不是被创造出来的。 生的时候也不是被创造出来的。为什么呢？因为它既不是生也不是未生。无论是生还是未生，都与之前所说的顺序一样，不是被创造出来的。因此，已经生的事物因为已经生了，所以不是被创造出来的。 未生的事物因为还没有生，与生的作用分离，没有能力，不存在，所以不是被创造出来的。因此，除了生和未生之外，第三种状态，即生的时候，什么也不存在，所以也不是被创造出来的。 此外，因为原因不成立，所以没有生。为什么呢？如果结果存在，那么与结果相关的因也是存在的。如果结果不存在，那么因就变得没有意义。如果结果既不是存在也不是不存在，那就是矛盾的。因为不存在和存在不能同时存在。 此外，在过去、现在、未来这三个时间段里，作为原因也是不成立的。如果原因存在于结果之前，那么它是什么的原因呢？如果原因存在于结果之后，那么已经完成的结果还需要什么原因呢？如果原因和结果同时存在，那么原因和结果同时产生，哪个是因，哪个是果呢？ 因此，在过去、现在、未来这三个时间段里，作为原因都是不成立的。 有人说：因为数字是成立的，所以一切事物不是空性的。因为存在一、二、多等数字。如果事物存在，那么数字也是成立的，因此一切事物不是空性的。 在此解释：
English
How does one understand things that arise from assembled causes? Here it is explained: Birth is not something to be created. The unborn is also not to be created. The time of birth is also not to be created. Because of birth and the unborn. Firstly, what is born is not to be created. Why? Because it is already born. What is already born is not to be created. What is unborn is also not to be created. Why? Because it is unborn. What is unborn is not to be created because it is separate from action, without power, and non-existent, therefore it is not to be created. The time of birth is also not to be created. Why? Because it is neither born nor unborn. Whatever is born or unborn, as in the previously stated order, is not to be created. Therefore, what is born is not to be created because it is already born. What is unborn is not to be created because it is unborn, separate from the action of birth, without power, and non-existent. Therefore, besides what is born and unborn, the third state, which is the time of birth, nothing exists, so it is also not to be created. Furthermore, because the cause is not valid, there is no birth. Why? If the result exists, then the cause associated with the result also exists. If the result does not exist, then the cause becomes meaningless. If the result is neither existent nor non-existent, that is contradictory. Because non-existence and existence cannot exist simultaneously. Furthermore, in the three times—past, present, and future—it is also not valid as a cause. If the cause exists before the result, then what is it the cause of? If the cause exists after the result, then what cause is needed for the already completed result? If the cause and result exist simultaneously, then the cause and result arise simultaneously, which is the cause and which is the result? Therefore, in all three times—past, present, and future—it is not valid as a cause. Someone says: Because numbers are valid, all things are not empty. Because there exist numbers such as one, two, and many. If things exist, then numbers are also valid, therefore all things are not empty. Here it is explained: --------------------------------------------------------------------------------