Tibetan
་བཅས་ནི། །ཐ་མ་ཉིད་དུ་བཤད་པ་ཡིན། །བསྟན་བཅོས་དབུས་དང་ མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས། དེ་ཁོ་ནའི་ལེའུར་བཅད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་གསུམ་པའོ།། ༈ །། ༄། །གཉེན་པོ་བསྒོམ་པའི་ལེའུར་བཅད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བཞི་པ། གནས་ངན་ལེན་ཕྱིར་སྲེད་རྒྱུའི་ཕྱིར། །གཞི་ཡི་ཕྱིར་དང་མ་རྨོངས་ཕྱིར། །བདེན་པ་བཞི་ལ་འཇུག་བྱ་བས། ། 2-117 དྲན་པ་ཉེ་བར་གཞག་པ་བསྒོམས། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་དང་གཉེན་པོ་རྣམས། །རྣམ་པ་ཐམས་ཅད་ཡོངས་ཤེས་ན། །དེ་དག་སྤོང་ཕྱིར་བརྩོན་འགྲུས་ནི། །རྣམ་པ་བཞི་དག་རབ་ཏུ་འབྱུང་། །དེར་གནས་ལས་སུ་རུང་ བ་ཉིད། །དོན་རྣམས་ཐམས་ཅད་འབྱོར་པར་འགྱུར། །ཉེས་པ་ལྔ་སྤང་འདུ་བྱེད་བརྒྱད། །བསྟན་པའི་རྒྱུ་ལས་བྱུང་བ་འོ། །ལེ་ལོ་དང་ནི་གདམས་ངག་རྣམས། །བརྗེད་དང་བྱིང་དང་རྒོད་པ་དང་། །འདུ་མི་བྱེད་ དང་འདུ་བྱེད་དེ། །འདི་དག་ཉེས་པ་ལྔར་འདོད་དོ། །གནས་དང་དེ་ལ་གནས་པ་དང་། །རྒྱུ ་དང་འབྲས་བུ་ཉིད་དུ་འོ། །དམིགས་པ་བརྗེད་པར་མ་གྱུར་དང་། །བྱིང་དང་རྒོད་པ་རྟོགས་པ་དང་། །དེ་ སྤོང་མངོན་པར་འདུ་བྱེད་དང་། །ཞི་ཚེ་རྣལ་དུ་འཇུག་པ་འོ། །ཐར་པའི་ཆ་དང་མཐུན་བསྐྱེད་ནས། །འདུན་དང་སྦྱོར་བ་དབང་བྱེད་དང་། །དམིགས་པ་བརྗེད་པར་མ་གྱུར་དང་། །མི་འཕྲོ་རྣམ་པར་འབྱེད་ཀྱང་ ངོ་། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ནི་སྲབ་པའི་ཕྱིར། །སྟོབས་ལྡན་འབྲས་བུ་ཕྱི་མ་ཡིན། །དབང་པོ་རྣམས་དང་སྟོབས་རྣམས་ལ། །ངེས་འབྱེད་ཆ་མཐུན་གཉིས་གཉིས་སོ། །རང་བཞིན་ཡན་ལག་གནས་ཡན་ལག །གསུམ་པ་ངེས་འབྱུང་ ཡན་ལག་སྟེ། །བཞི་པ་ཕན་ཡོན་ཡན་ལག་ཡིན། །རྣམ་གསུམ་ཉོན་མོངས་མེད་ཡན་ལག །འདི་ལ་གཞི་དང་གནས་དང་ནི། །ངོ་བོ་ཉིད་དུ་བསྟན་པ་ཡིན། །ཡོངས་སུ་གཅོད་དང་གོ་བྱེད་དང་། །རྣམ་གསུམ་གཞན་ཡིད་ཆེས་པར་བྱེད། ། 2-118 མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་པོར་ནི། །ལམ་གྱི་ཡན་ལག་དེ་བརྒྱད་དོ། །ལྟ་དང་ཚུལ་ཁྲིམས་ཡོ་བྱད་བསྙུངས། །གཞན་ལ་རྣམ་པར་རིག་བྱེད་འདོད། །ཉོན་མོངས་ཉེ་བའི་ཉོན་མོངས་དབང་། །མི་མཐུན་ཕྱོགས་ཀྱི་གཉེན་ པོ་འོ། །རྗེས་སུ་མཐུན་ལ་ཕྱིན་ཅི་ལོག །རྗེས་སུ་འབྲེལ་བཅས་བཟློག་པ་དང་། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་ཕྱིན་ཅི་ལོག །རྗེས་སུ་འབྲེལ་མེད་བསྒོམ་པ་འོ། །བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྣམས་ཀྱི་ནི། །དམིགས་དང་ཡིད་ ལ་བྱེད་པ་དང་། །འཐོབ་པས་དེ་ནི་ཁྱད་པར་འཕགས། །རྒྱུ་ཡི་གནས་དང་ཞུགས་པ་དང་། །སྦྱོར་དང་འབྲས་བུ་བརྗོད་པ་དང་། །བྱ་དང་བྱ་མེད་ཁྱད་པར་དང་། །དེ་ནི་བླ་མ་བླ་ན་མེད། །མོས་ པ་དང་ནི་འཇུག་པ་དང་། །ངེས་པར་འབྱུང་དང་ལུང་བསྟན་དང་། །བརྗོད་པ་དང་ནི་དབང་བསྐུར་དང་། །ཕྱིན་པ་དང་ནི་ཕན་ཡོན་དང་། །བྱ་བ་བསྒྲུབ་པ་བསྟན་པ་འོ། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་རྣམ་གསུམ་ སྟེ། །མ་དག་མ་དག་དག་པ་དང་། །རྣམ་པར་དག་
Chinese
这些都是最后要讲述的内容。《辨中边论》中，名为‘唯彼之章’，这是第三品。 这是第四品，名为‘对治修习之章’。 为了对治恶趣，为了贪爱的生起，为了（烦恼的）根本，为了不愚痴，为了进入四圣谛，应当修习四念住。 如果完全了解不和顺品和对治品的所有方面，为了断除它们，就会生起四种精进。安住于此，就能胜任一切事务。 舍弃五种过失，修习八种行相，这是从教法的原因中产生的。五种过失是：懈怠、忘失教授、昏沉、掉举、不作行和作行。八种行相是：安住、于彼安住、因、果、不忘失所缘、了知昏沉和掉举、为了断除它们而作行、以及寂止时如实进入。 生起与解脱分相应的（善法），即是欲、勤、堪能、不忘失所缘、以及不散乱的分别。因为不和顺品微弱，所以力量强大，果报在后。根和力各有两种决定胜分。自性支、依处支、第三是出离支，第四是利益支。三种是无烦恼支。这其中，已经讲述了基础、处所和自性。三种是完全断除、能理解、以及使他人信服。 为了对治不和顺品，有八支道。观点、戒律、资具减少，想要向他人表达。烦恼和近烦恼是（不和顺品的）力量。 随顺、颠倒、随顺关联和颠倒，以及非颠倒、颠倒、随顺不关联，这些都是应当修习的。菩萨的所缘、作意和获得，因此而殊胜。原因的处所、进入、结合、果报的宣说、应作和不应作的差别，以及这是无上之上的。信解和进入、决定生起和授记、宣说和灌顶、以及功德和利益，这些都是为了成就事业而宣说的。法界有三种：不净、不净而净、以及清净。
English
These are the final teachings. From the *Madhyāntavibhāga-bhāṣya* (Distinguishing the Middle from the Extremes), this is the third chapter, called 'The Chapter on That Alone'. This is the fourth chapter, called 'The Chapter on Cultivating Antidotes'. To counter bad rebirths, to counter the arising of craving, to counter the root (of afflictions), to counter non-ignorance, and to enter the Four Noble Truths, one should cultivate the four mindfulnesses. If one fully understands all aspects of the unfavorable and the antidotes, then to abandon them, four kinds of diligence will arise. Abiding therein, one will be capable of all tasks. Abandoning the five faults and cultivating the eight applications, this arises from the cause of the teachings. The five faults are: laziness, forgetting the instructions, dullness, excitement, non-application, and application. The eight applications are: abiding, abiding therein, cause, result, not forgetting the object, recognizing dullness and excitement, applying to abandon them, and truly entering into quiescence. Generating (wholesome qualities) that accord with the factors of liberation, namely, aspiration, effort, pliancy, not forgetting the object, and discriminating without distraction. Because the unfavorable is weak, the powerful result is in the future. The faculties and the powers each have two aspects of ascertainment. The nature limb, the support limb, the third is the emergence limb, and the fourth is the benefit limb. Three are the non-affliction limbs. Herein, the basis, the place, and the nature have been taught. Three are complete cutting off, understanding, and making others believe. To counter the unfavorable, there are the eight limbs of the path. View, discipline, reducing possessions, wanting to express to others. Afflictions and near afflictions are the power (of the unfavorable). Conformity, inversion, conformity with connection and inversion, as well as non-inversion, inversion, conformity without connection, these are what should be cultivated. The objects, mental activity, and attainment of the Bodhisattvas are therefore superior. The place of the cause, entering, union, the declaration of the result, what should be done and what should not be done, the difference, and this is the highest of the highest. Faith and entering, definite arising and prophecy, declaration and empowerment, as well as merit and benefit, these are declared for accomplishing the task. The *dharmadhātu* (realm of phenomena) has three aspects: impure, impure and pure, and pure. --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
པར་ཅི་རིགས་སྦྱར། །འདི་ལས་ཇི་ལྟར་འོས་འོས་སུ། །གང་ཟག་རྣམ་པར་གཞག་པར་འདོད། །སྣོད་གྱུར་རྣམ་པར་སྨིན་བརྗོད་དང་། །དེ་ཡི་དབང་གིས་ སྟོབས་དང་ནི། །འདོད་དང་འཕེལ་དང་རྣམ་དག་སྟེ། །དེ་དག་འབྲས་བུ་གོ་རིམ་བཞིན། །ཕྱི་མ་ཕྱི་མ་ཐོག་མ་དང་། །དེ་གོམས་བྱས་དང་རྫོགས་པ་འོ། །རྗེས་སུ་མཐུན་དང་མི་མཐུན་ཕྱོགས། །བྲལ་བ་དང་ནི་ཁྱད་པར་དང་། ། 2-119 བླ་མ་དང་ནི་བླ་ན་མེད། །འབྲས་བུ་གཞན་ཏེ་མདོར་བསྡུས་པའོ། །བསྟན་བཅོས་དབུས་དང་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས། གཉེན་པོ་བསྒོམ་པའི་ལེའུར་བཅད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་བཞི་པའོ།། ༈ །། ༄། །ཐེག་པ་བླ་ན་མེད་པའི་ལེའུར་བཅད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ལྔ་པ། བླ་མེད་ ཉིད་ནི་སྒྲུབ་པ་དང་། །དམིགས་པ་དང་ནི་ཡང་དག་འགྲུབ། །བསྟན་པ་ཡིན་པར་འདོད་པ་འོ། །སྒྲུབ་པ་དག་ནི་རྣམ་དྲུག་སྟེ། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་དེ་དག་ལའོ། །དམ་པ་དང་ནི་ཡིད་བྱེད་དང་། ། རྗེས་སུ་མཐུན་ཆོས་མཐའ་སྤངས་དང་། །ཁྱད་པར་ཅན་དང་ཁྱད་པར་མེད། །དམ་པ་བཅུ་གཉིས་བདག་ཉིད་དེ། །རྒྱ་ཆེ་བ་དང་ཡུན་རིང་དང་། །ཆེད་དུ་བྱ་དང་མི་ཟད་དང་། །རྒྱུན་མི་འཆད་དང་ཚེགས་ མེད་དང་། །དབང་འབྱོར་བ་དང་ཡོངས་གཟུང་དང་། །རྩོམ་དང་འཐོབ་དང་རྒྱུ་མཐུན་དང་། །འགྲུབ་པ་དམ་པར་འདོད་པ་ཡིན། །དེ་ཕྱིར་དམ་པའི་དོན་གྱིས་ནི། །ཕ་རོལ་ཕྱིན་པ་བཅུར་འདོད་དོ། །སྦྱིན་དང་ཚུལ་ ཁྲིམས་བཟོད་བརྩོན་འགྲུས། །བསམ་གཏན་དང་ནི་ཤེས་རབ་ཐབས། །སྨོན་ལམ་སྟོབས་དང་ཡེ་ཤེས་དང་། །འདི་དག་ཕ་རོལ་ཕྱིན་བཅུ་འོ། །ལས་ནི་རྗེས་སུ་འཛིན་བྱེད་དང་། །གནོད་མི་བྱེད་དང་དེ་ལ་བཟོད། །ཡོན་ ཏན་འཕེལ་དང་འཛུད་ནུས་དང་། །རྣམ་པར་གྲོལ་བར་བྱེད་པ་དང་། །མི་ཟད་པ་དང་རྟག་འཇུག་དང་། །ངེས་པར་ལོངས་སྤྱོད་སྨིན་པར་བྱེད། །ཐེག་པ་ཆེན་པོར་ཇི་ལྟ་བུར། །ཆོས་རྣམས་བཏགས་པར་མཛད་པ་དག ། 2-120 བྱང་ཆུབ་སེམས་དཔའ་རྟག་པར་ཡང་། །ཤེས་རབ་གསུམ་གྱིས་ཡིད་བྱེད་པའོ། །ཁམས་རྟས་བྱེད་དང་འཇུག་བྱེད་དང་། །དེ་ནི་དོན་རྣམས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །དེ་ནི་ཆོས་སྤྱོད་རྣམ་བཅུ་དང་། །ཡང་དག་ལྡན་པར་ཤེས་ པར་བྱ། །ཡི་གེ་འདྲི་མཆོད་སྦྱིན་པ་དང་། །ཉན་དང་ཀློག་དང་ལེན་པ་དང་། །འཆད་དང་ཁ་དོན་བྱེད་པ་དང་། །དེ་སེམས་པ་དང་བསྒོམ་པ་འོ། །སྤྱོད་པ་དེ་བཅུའི་བདག་ཉིད་ནི། །བསོད་ནམས་ཕུང་ པོ་དཔག་ཏུ་མེད། །ཁྱད་པར་ཕྱིར་དང་མི་ཟད་ཕྱིར། །གཞན་ལ་ཕན་འདོགས་མ་ཞིའི་ཕྱིར། །མི་གཡེང་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པར། །གྱུར་པ་རྗེས་སུ་མཐུན་པའི་ཆོས། །ལྡང་དང་ཡུལ་ལ་འཇུག་པ་དང་། །དེ་ བཞིན་རོ་མྱང་བྱིང་དང་རྒོད། །ཡིད་ཆེས་པ་ཡི་བསམ་པ་དང་། །ཡིད་ལ་བྱེད་པ་ངར་འཛིན་དང་། །ཆུང་ངུའི་སེམས་ནི་གཡེང་བ་སྟེ། །བློ་ལྡན་རྣམས་ཀྱིས་ཤེས་པར་བྱ། །ཡི་གེ་དོན་དང་ཡ
Chinese
各种方法都适用。从这些方法中，如何才是最合适的呢？想要确立补特伽罗（梵文：Pudgala，补特伽罗，人），需要说明作为法器的成熟，以及由此产生的力量。 欲望、增长和完全清净，这些是按顺序排列的四种果。后者是前者的基础，通过习惯和圆满而实现。随顺和不随顺的方面，分离和差别， 殊胜和无上，这些是其他的果，简而言之。《辨中边论》中，名为‘对治修习品’的章节，是第四品。 无上 无上本身就是成就，所缘和真实成就，被认为是教法。成就有六种，即彼岸度。殊胜和作意， 随顺法、断边和差别，无差别。十二殊胜的自性，广大和长久，为了利益和不尽，持续不断和无辛劳， 自在和完全掌握，开始和获得，因相应和成就，被认为是殊胜的。因此，凭借殊胜的意义，十种彼岸度被确立。布施、持戒、忍辱、精进， 禅定和智慧、方便，愿力、力量和智慧，这些是十种彼岸度。业是随顺的，不损害和忍受，功德增长和能够进入， 能够解脱和不尽，恒常进入和必定享受成熟。在大乘中，如何安立诸法？ 菩萨（梵文：Bodhisattva，菩提萨埵，觉有情）恒常以三种智慧作意。界作为基础和进入，由此诸事得以成就。 因此，应当了知与十种法行完全相应。书写、供养、布施，听闻、读诵和受持， 讲说和阐释意义，忆念和修习。具有这十种行持的自性，是无量福德聚。为了殊胜和不尽，为了利益他人而不疲倦。 不散乱和不颠倒，转变为随顺法。生起和进入对境，同样地，体验味道、沉没和掉举。具有信心的想法， 作意和执我，以及微小的想法是散乱，有智慧的人应当了知。文字的意义和
English
Various methods are applicable. From these, how is it most appropriate? Wanting to establish the Pudgala (Person), it is necessary to state the maturation as a vessel, and the power due to that. Desire, increase, and complete purity, these are the four fruits in order. The latter is the basis of the former, achieved through habituation and completion. Concordant and discordant aspects, separation and difference, Superior and unsurpassed, these are other fruits, in brief. In the 'Distinguishing the Middle from the Extremes', the chapter called 'Cultivating the Antidote', is the fourth chapter. Unsurpassed Unsurpassed itself is accomplishment, object of focus, and true accomplishment, is considered the teaching. Accomplishments are sixfold, namely the perfections. Superior and attention, Concordant Dharma, abandoning extremes, and difference, no difference. The nature of twelve superiors, vast and long-lasting, for the sake of benefit and inexhaustible, continuous and without toil, Freedom and complete mastery, beginning and obtaining, cause-congruent and accomplishment, are considered superior. Therefore, by the meaning of superior, ten perfections are established. Giving, ethics, patience, diligence, Meditation and wisdom, skillful means, aspiration, power, and knowledge, these are the ten perfections. Action is conducive, does not harm and endures, merit increases and is able to enter, Able to liberate and inexhaustible, constantly entering and certainly enjoying maturation. In the Great Vehicle, how are phenomena established? A Bodhisattva (Enlightenment Being) constantly attends with three wisdoms. Realm as the basis and entering, thereby things are accomplished. Therefore, it should be known to be fully in accordance with the ten practices of Dharma. Writing, offering, giving, hearing, reading, and receiving, Explaining and elucidating meaning, remembering and meditating. The nature of these ten practices, is an immeasurable accumulation of merit. For the sake of superiority and inexhaustibility, for the sake of benefiting others without fatigue. Non-distraction and non-inversion, transformed into concordant Dharma. Arising and entering the object, similarly, experiencing taste, sinking and agitation. An idea with confidence, Attention and self-grasping, and a small thought is distraction, those with intelligence should know. The meaning of letters and -------------------------------------------------------------------------------- ིད་བྱེད་