Tibetan
ཏིང་འཛིན་སྦྱངས་པ་ མ་བྱས་པའོ། །དགེ་དང་བྱང་ཆུབ་ཡང་དག་འཛིན། །བློ་ལྡན་འཁྲུལ་མེད་སྒྲིབ་པ་མེད། །བསྔོ་དང་མི་སྐྲག་སེར་སྣ་མེད། །དབང་ནི་དགེ་ལ་སོགས་པ་འོ། །དེ་དག་གི་ནི་སྒྲིབ་པ་རྣམས། །གསུམ་གསུམ་དག་ཏུ་ཤེས་པར་བྱ། ། 2-113 བྱེད་རྒྱུ་བཅུ་ནི་སྐྱེ་བ་དང་། །གནས་པ་རྟེན་དང་བསྟན་བྱ་དང་། །འགྱུར་དང་འབྲལ་དང་གཞན་དུ་དང་། །ཡིད་ཆེས་གོ་འབྱེད་འཐོབ་རྣམས་ལ། །མིག་དང་ཟས་ས་མར་མེ་དང་། །མེ་ལ་སོགས་པ་དེ་ ཡི་དཔེ། །ཟོར་བ་བཟོ་ཤེས་དུ་བ་དང་། །རྒྱུ་དང་ལམ་ལ་སོགས་པ་གཞན། །ཕྱོགས་དང་ཕ་རོལ་ཕྱིན་ས་ལ། །སྒྲིབ་པ་དག་ནི་གཞན་ཡིན་ནོ། །གཞི་ལ་མི་མཁས་ལེ་ལོ་དང་། །གཉིས་ཀྱིས་ཏིང་ འཛིན་ཉམས་པ་དང་། །མི་སྐྱེད་པ་དང་ཉམ་ཆུང་དང་། །ལྟ་དང་གནས་ཅན་ལེན་སྐྱོན་ཆགས། །ཕྱུག་པོ་དང་ནི་བདེ་འགྲོ་དང་། །སེམས་ཅན་མི་གཏོང་སྒྲིབ་པ་དང་། །ཉེས་པ་དག་དང་ཡོན་ཏན་རྣམས། །འབྲི་ དང་འཕེལ་དང་འཛུད་པ་དང་། །གྲོལ་བར་བྱེད་དང་མི་ཟད་དང་། །དགེ་བ་རྒྱུན་མི་འཆད་པ་དང་། །ངེས་པར་བྱེད་དང་ཆོས་རྣམས་ལ། །ལོངས་པར་སྤྱོད་དང་ཡོངས་སྨིན་བྱེད། །ཀུན་ཏུ་འགྲོ་དོན་མཆོག་གི་ དོན། །རྒྱུ་མཐུན་དོན་གྱི་མཆོག་ཉིད་དང་། །ཡོངས་སུ་འཛིན་པ་མེད་དོན་དང་། །རྒྱུད་རྣམས་ཐ་དད་མེད་དོན་དང་། །ཉོན་མོངས་རྣམ་དག་མིན་དོན་དང་། །ཐ་དད་མེད་པའི་དོན་ཉིད་དང་། །བྲི་མེད་འཕེལ་བ་ མེད་དོན་དང་། །དབང་ནི་རྣམ་པ་བཞི་ཡི་གནས། །ཆོས་ཀྱི་དབྱིངས་ལ་མ་རིག་པ། །ཉོན་མོངས་ཅན་མིན་སྒྲིབ་པ་བཅུ། །ས་བཅུའི་མི་མཐུན་ཕྱོགས་རྣམས་ཀྱི། །གཉེན་པོ་དག་ནི་ས་ཡིན་ནོ། །ཉོན་མོངས་པ་ཡི་སྒྲིབ་པ་དང་། ། 2-114 ཤེས་བྱའི་སྒྲིབ་པ་ཉིད་དུ་བསྟན། །དེར་ནི་སྒྲིབ་པ་ཐམས་ཅད་དེ། །དེ་ཟད་ནས་ནི་གྲོལ་བར་འདོད། །བསྟན་བཅོས་དབུས་དང་མཐའ་རྣམ་པར་འབྱེད་པ་ལས། སྒྲིབ་པའི་ལེའུར་བཅད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་ གཉིས་པའོ།། ༈ །། ༄། །དེ་ཁོ་ནའི་ལེའུར་བཅད་པ་ཞེས་བྱ་བ་སྟེ་གསུམ་པ། རྩ་བ་མཚན་ཉིད་དེ་ཁོ་ན། །ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་མཚན་ཉིད་དང་། །འབྲས་བུ་རྒྱུ་ཡི་དེ་ཁོ་ན། །རགས་པ་དང་ནི་ཕྲ་བ་དང་། །གྲགས་དང་རྣམ་པར་དག་ཡུལ་དང་། །བསྡུ་དང་ དབྱེ་བའི་མཚན་ཉིད་དང་། །མཁས་དེ་ཁོ་ན་རྣམ་བཅུ་ནི། །བདག་ཏུ་ལྟ་བའི་གཉེན་པོ་འོ། །ངོ་བོ་ཉིད་གསུམ་རྟག་མེད་དང་། །ཡོད་ཀྱང་ཁོ་ན་མ་ཡིན་དང་། །ཡོད་དང་མེད་དེ་ཁོ་ན་སྟེ། ། ངོ་བོ་ཉིད་ནི་གསུམ་དུ་འདོད། །འདི་ལ་ཆོས་དང་གང་ཟག་དང་། །གཟུང་བ་དག་དང་འཛིན་པ་དང་། །ཡོད་དང་མེད་པར་སྒྲོ་འདོགས་དང་། །སྐུར་པ་འདེབས་པར་ལྟ་བ་དག །གང་ཤེས་ནས་ནི་མི་ འབྱུང་བ། །དེ་དེ་ཁོ་ནའི་མཚན་ཉིད་དོ། །མི་རྟག་དོན་ནི་མེད་དོན་དང་། །སྐྱེ་ཞིང་འཇིག་པའི་མཚན་ཉིད་དང་། །དྲི་བཅས་དྲི་མ་མེད་དོན་ཏེ།
Chinese
未修习禅定。 善与菩提正确地执持， 具慧无谬无有遮障， 回向不怖无悭吝， 自在是善等。 彼等之遮障， 当知三三清净。 2-113 十种作用是生与， 住立所依与所诠， 变异分离与异处， 信解悟入获得等。 如眼与食物土地， 灯火等彼之譬喻。 如斧头工巧烟雾， 因与道等其他。 于方与到彼岸地， 遮障即是其他。 于地不巧与懈怠， 二者禅定退失与， 不生微弱与观视， 住者取过失具足。 富饶与善趣与， 不舍众生遮障与， 过患等与功德等， 减损增长与加入与， 解脱作与不尽与， 善法相续不断与， 决定作与诸法于， 受用与令成熟。 周遍利乐最上义， 同类义之最上性与， 无有执持无义与， 相续各异无义与， 烦恼清净非义与， 无有差异之义性与， 无减无增无义与， 自在是四种状态。 于法界不觉知， 非是烦恼性遮障十。 十地之相违品等之， 对治即是地。 烦恼之遮障与， 2-114 所知之遮障即是说。 于彼一切之遮障， 彼尽已乃说解脱。 《辨中边论》中，遮障品第二。 彼如是品第三。 根本体性彼如是， 无倒体性与， 果因之彼如是， 粗大与微细与， 名声与极清净境与， 摄与分别之体性与， 智者彼如是十种， 是我见之对治。 自性三种常无常与， 有然非是唯一与， 有与无彼如是， 自性即是说三种。 于此法与补特伽罗， 所取等与能取与， 有与无上增益与， 诽谤而观视等。 何者知已不生起， 彼是彼如是之体性。 无常义是无义与， 生与灭之体性与， 有垢无垢无义即，
English
Without practicing concentration. Virtue and Bodhi are rightly held, The wise, unerring, without obscurations, Dedication, fearless, without stinginess, Mastery is virtue and so on. The obscurations of those, Should be known as threefold pure. 2-113 Ten functions are birth and, Abiding, support, and what is taught, Change, separation, and otherness, Faith, understanding, attainment, and so on. Like the eye, food, earth, Lamp and so on, are its metaphors. Like axe, skill, smoke, Cause and path, and so on, are others. In direction and reaching the other shore, Obscurations are otherness. Unskilled in the ground and laziness, The two cause concentration to decline and, Not arising, weakness, and viewing, Dwelling, taking faults, completeness. Wealth and good rebirths and, Not abandoning sentient beings, obscurations and, Faults and qualities, Decreasing, increasing, and inserting, Liberating, inexhaustible, and, Virtuous Dharma continuously unceasing and, Determining and Dharmas, Enjoying and ripening. Universally benefiting the highest meaning, The highest nature of similar meaning and, Without holding, without meaning and, Different continuums, without meaning and, Afflictions, completely pure, not meaning and, The nature of non-difference and, Without decrease, without increase, without meaning and, Mastery is the state of four aspects. Ignorance in the realm of Dharma, Not afflicted, ten obscurations. The antidotes to the opposing sides of the ten grounds, Are the grounds. The obscurations of afflictions and, 2-114 The obscurations of knowable things are taught. In that, all obscurations, When they are exhausted, it is said to be liberation. From the 'Distinguishing the Middle from the Extremes' treatise, the chapter on obscurations is the second. The chapter on 'Thusness' is the third. The root nature is thusness, The non-reversed nature and, The thusness of cause and effect, Gross and subtle and, Fame and the extremely pure object and, The nature of gathering and distinguishing and, The wise one, these ten thusnesses, Are the antidotes to the view of self. Three self-natures, constant and impermanent and, Existing but not only and, Existing and non-existing, thusness, Self-nature is said to be threefold. In this, Dharma and person, What is grasped and the grasper and, Adding or subtracting existence and non-existence, Slandering and viewing. What is known and does not arise, That is the nature of thusness. The meaning of impermanence is without meaning and, The nature of arising and ceasing and, With defilement, without defilement, without meaning, that is, --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
།རྩ་བའི་ཁོ་ནར་གོ་རིམ་བཞིན། །སྡུག་བསྔལ་ལེན་ དང་མཚན་ཉིད་དང་། །འབྲེལ་པ་གཞན་དུ་འདོད་པ་ཡིན། །དངོས་མེད་དེ་དངོས་མ་ཡིན་དང་། །རང་བཞིན་གྱིས་ནི་སྟོང་པར་འདོད། །མཚན་ཉིད་མེད་པས་བདག་མེད་དང་། །དེ་དང་མི་མཐུན་མཚན་ཉིད་དང་། །རང་གི་མཚན་ཉིད་བསྟན་པ་ཡིན། ། 2-115 དེ་ཕྱིར་སྡུག་བསྔལ་བདེན་པར་འདོད། །བག་ཆགས་དང་ནི་ཀུན་ནས་འབྱུང་། །མ་བྲལ་བ་ཡང་དེ་བཞིན་ནོ། །ངོ་བོ་ཉིད་དང་གཉིས་མི་སྐྱེ། །དྲི་མ་ཞི་བ་གཉིས་སུ་འདོད། །ཡོངས་སུ་ཤེས་དང་སྤང་ བ་དང་། །ཐོབ་པར་མངོན་སུམ་བྱ་བས་ནི། །ལམ་གྱི་བདེན་པ་ཡང་དག་བཤད། །བཏགས་པ་དང་ནི་ཤེས་པ་དང་། །དེ་བཞིན་བརྗོད་པ་རགས་པ་ཡིན། །དམ་པའི་དོན་ནི་གཅིག་པུ་འོ། །དོན་དང་ཐོབ་ དང་སྒྲུབ་པ་ནི། །དོན་དམ་རྣམ་པ་གསུམ་དུ་འདོད། །འགྱུར་མེད་ཕྱིན་ཅི་མ་ལོག་པ། །ཡོངས་སུ་གྲུབ་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །གཅིག་གིས་འཇིག་རྟེན་གྲགས་པ་སྟེ། །གསུམ་གྱིས་རིགས་པའི་གྲགས་པའོ། །རྣམ་དག་ སྤྱོད་ཡུལ་རྣམ་གཉིས་ཏེ། །གཅིག་པུ་ཁོ་ནར་བརྗོད་པ་ཡིན། །རྒྱུ་དང་རྣམ་པར་རྟོག་པ་དང་། །མིང་ནི་རྣམ་པ་གཉིས་སུ་བསྡུ། །ཡང་དག་ཡེ་ཤེས་རབ་ཁོ་ན། །གཅིག་པུ་ཁོ་ནས་བསྡུས་པ་ཡིན། ། འཇུག་དེ་ཁོ་ན་རྣམ་པ་གཉིས། །གནས་པ་དང་ནི་ངན་པར་ཞུགས། །མཚན་ཉིད་རྣམ་པར་རིག་དང་དག །ཡང་དག་སྒྲུབ་པ་གཅིག་པུ་འོ། །གཅིག་དང་རྒྱུ་དང་ཟ་བ་དང་། །བྱེད་པ་དང་ནི་དབང་ བསྒྱུར་དང་། །བདག་པོའི་དོན་དང་རྟག་པ་དང་། །ཉོན་མོངས་པ་དང་དག་པའི་གནས། །རྣལ་འབྱོར་ཅན་དང་མ་གྲོལ་གྲོལ། །འདི་དག་ལ་ནི་བདག་ཏུ་ལྟ། །ཀུན་ཏུ་རྟོག་དང་རྣམ་རྟོག་དོན། །ཆོས་ཉིད་དོན་གྱིས་དེ་དག་དེར། ། 2-116 ཐོག་མ་དུ་མ་ཉིད་དང་ནི། །བསྡུས་དང་ཡོངས་སུ་ཕྱེ་བའི་དོན། །འཛིན་དང་གཟུང་དང་དེ་འཛིན་པ། །ས་བོན་དོན་ཏེ་གཞན་དུ་འདོད། །ཚོར་དང་དོན་རྣམས་ཡོངས་གཅོད་ཀྱི། །ཉེར་སྤྱོད་འབྱུང་སྒོ་གཞན་ ཡིན་ནོ། །རྒྱུ་དང་འབྲས་བུ་རྩོལ་བ་ལ། །སྒྲོ་འདོགས་མེད་ཅིང་བསྐུར་འདེབས་མེད། །མི་འདོད་འདོད་དང་རྣམ་དག་དང་། །མཉམ་དུ་འབྱུང་དང་དབང་བྱེད་དང་། །འཐོབ་དང་ཀུན་ཏུ་སྤྱོད་པ་དག །གཞན་དབང་ཉིད་ ཀྱི་དོན་ཏེ་གཞན། །འཛིན་དང་གནས་དང་རྒྱུན་མི་འཆད། །སྤྱོད་དང་དག་པ་གཉིས་ཀྱི་ཕྱིར། །འབྲས་བུ་རྒྱུ་རྣམས་སྤྱད་ཟིན་དང་། །དེ་བཞིན་མ་སྤྱད་གཞན་ཡིན་ནོ། །ཚོར་བ་རྒྱུ་དང་བཅས་པའི་དོན། །དེ་ ཡི་རྒྱུ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཡིན། །དེ་ཞི་བ་དང་གཉེན་པོའི་དོན། །ལྡན་པའི་ཕྱིར་ན་གཞན་དུ་འདོད། །དེ་ཡི་རྒྱུ་ནི་སྒྲུབ་པ་ཡིན། །ཀུན་འབྱུང་བ་ཡི་བདེན་པ་སྟེ། །ཡོན་ཏན་སྐྱོན་དང་རྣམ་མི་ རྟོག །ཤེས་པས་གཞན་ལས་བདག་གིས་ནི། །ངེས་པར་འབྱུང་ཕྱིར་གཞན་ཞེས་བྱ། །བཏགས་བཅས་རྒྱུར་བཅས་རྒྱུ་མཚན་དང་། །རབ་ཏུ་ཞི་བ་དོན
Chinese
根本上依次认为，痛苦的接受和特征，以及与它们的关系是不同的。无实有并非真实存在，并且自性是空性的。没有特征即无我，与此不符的特征，是为了显示其自身的特征。 因此，认为痛苦是真实的。习气和一切生起，以及不分离也是如此。本体和二不生，以及清净的寂灭被认为是二。通过完全了解、断除和获得，以及显现，如实宣说了道谛。名言和认识，以及如此的言说是粗略的。胜义谛是唯一的。意义、获得和成办，被认为是胜义谛的三种相。不变、不颠倒，以及完全成就的两种相。一种是世间共称，三种是理智共称。清净的行境有两种，唯一地被宣说。因和分别念，以及名称被归纳为两种。真实智慧仅仅是，唯一地被归纳。进入仅仅是两种，安住和恶趣入。特征是辨别和喜悦，真实成办是唯一的。一和因，以及食和，作者和自在，以及主人的意义和常，烦恼和清净的处所，瑜伽士和未解脱与已解脱。对于这些视为我。一切分别和种种分别的意义，法性意义即是那些。 最初的众多和，总摄和完全分开的意义。能执和所执以及执持者，是种子的意义，认为是不同的。感受和诸意义是完全断除的，近取和生门是不同的。因和果在勤作上，没有增益和诽谤。不欲、欲和清净，以及一同生起和自在，获得和完全受用等，是他自在的意义，是不同的。执持和安住以及相续不断，为了受用和清净的缘故。果和因是已受用和，以及未受用是不同的。感受是具有因的意义，它的因是成办。它的寂灭和对治的意义，因为具有的缘故认为是不同的。它的因是成办。一切生起的真谛是，功德和过失以及不分别。通过了解从他者而由我，必定生起故称为他。具有名言和具有因以及理由，以及完全寂灭的意义。
English
Fundamentally, it is sequentially considered that the acceptance and characteristics of suffering, and their relationship, are different. Non-existent is not truly existent, and its own nature is emptiness. Without characteristics is no-self, and the characteristics that contradict this, are to show its own characteristics. Therefore, suffering is considered to be true. Habitual tendencies and all arising, as well as non-separation, are also the same. The essence and non-duality of arising, and the purity of cessation are considered to be two. Through fully understanding, abandoning, and attaining, as well as manifestation, the truth of the path is truly explained. Nominal designation and cognition, as well as such expression, are coarse. The ultimate truth is the only one. Meaning, attainment, and accomplishment, are considered to be the three aspects of ultimate truth. Immutable, non-reversed, and the two aspects of complete accomplishment. One is worldly convention, and three are logical conventions. Pure objects of experience are two, and are uniquely expressed. Cause and conceptualization, as well as name, are summarized into two. True wisdom is merely, uniquely summarized. Entering is merely two, abiding and entering into evil destinies. Characteristics are discernment and joy, true accomplishment is the only one. One and cause, as well as eating and, the agent and autonomy, as well as the meaning of the master and permanence, afflictions and the place of purity, yogis and the non-liberated and liberated. For these, regard as self. The meaning of all conceptualizations and various conceptualizations, the meaning of the nature of phenomena is those. The initial multitude and, the meaning of summarizing and completely separating. The grasper and the grasped, as well as the holder, are the meaning of the seed, considered to be different. Feelings and all meanings are completely cut off, the proximate cause and the source of arising are different. Cause and effect in effort, without superimposition and denial. Undesired, desire, and purity, as well as simultaneous arising and autonomy, attainment and complete enjoyment, etc., are the meaning of other-dependence, which is different. Holding and abiding, as well as continuous, for the sake of enjoyment and purity. Fruit and causes are already enjoyed and, as well as not yet enjoyed are different. Feeling is the meaning with cause, its cause is accomplishment. Its cessation and the meaning of antidote, because of possessing it, it is considered different. Its cause is accomplishment. The truth of all arising is, qualities and faults as well as non-discrimination. Through understanding, from others and by me, it necessarily arises, therefore it is called other. Having designation and having cause as well as reason, and the meaning of complete cessation. --------------------------------------------------------------------------------