Tibetan
་ཞིག་བྱེད་རྒྱུ་བྱུང་ན་ལུས་འདི་མ་སྤངས་པར་འགྲོ་དབང་ཡོད་པ་ཡིན། གང་ལྟར་ཡང་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ལུས་ཇི་སྙེད་ཅིག་བླངས་ཀྱང་ད་ལན་གྱི་ལུས་འདི་ལས་དོན་ཆེ་བ་མ་བྱུང་འདུག་གསུངས་པ་སོགས་ཀྱི་ཐུགས་རངས་པའི་ཞལ་ད་མང་དུ་གནང་། དྲུང་ན་གནས་པ་རྣམས་ཀྱིས་ད་ལོ་ནག་པོ་རིམ་བཞི་ལ་མི་མང་བ་དང་། རབ་བྱུང་བསྙེན་རྫོགས་ལ་སོགས་མང་བས་ལན་ནམ་ཞེས་ལྐོག་ཏུ་གླེངས་འདུག་པས་དེ་མ་ཐག་གསན་ནས། དེ་དག་གང་གིས་ཀྱང་མ་ལན། ད་ལོ་མི་སྡོད་པར་ཤེས་ནས་བསྟན་པའི་རྒྱུན་ལ་ཕན་དུ་རེ་སྟེ་གང་ལྕོགས་ 10-2-26a བྱས་པ་ཡིན་གསུང་བར་འདུག་གོ། །དེ་ནས་ཚེས་བརྒྱད་ཀྱི་བར་ཞལ་ད་གཞན་ཆེར་མི་གནང་བར། རེས་སྤྱན་ནམ་མཁའ་ལ་ཅེར་ཏེ་གཟིགས་ནས་འཛུམ་པ་མཛད། རེས་ཕྱག་དང་ཞབས་བཤུད་ཅིང་སྤྲུག་པ་འཁྲུལ་འཁོར་གྱི་རྣམ་པ་མཛད། རེས་སྐུ་ལུས་གར་སྟབས་ཀྱི་རྣམ་པ་མཛད་པ་སོགས་ཉིན་མཚན་ཁོར་ཡུག་ཏུ་ཉམས་ཀྱི་ངང་ལ་བཞུགས། ཚེས་བརྒྱད་ཀྱི་དགོངས་མོ་ཉི་མ་རྒས་ཙམ་ན། སྐུ་ལུས་གནད་བསྲང་། སྤྱན་བར་སྣང་ལ་གཟིགས། ཕྱི་རོལ་གྱི་སྤྲོས་པ་བཅད་ནས་ཏིང་ངེ་འཛིན་འབའ་ཞིག་ལ་བཞུགས། དེ་ཡང་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་ཚུལ་མ་བསྟན་པའི་ཞག་བཞི་ཙམ་གྱི་གོང་ནས་སྐུ་ལུས་བྱིས་པ་ལོ་བཅུ་དྲུག་ལོན་པའི་རྣམ་པ་ཅན། སྤྱན་དཀར་ནག་འབྱེས་ཤིང་སྤྱན་འབྲས་གནག་པ། སྙན་དང་། ཤངས་དང་། མཆུ་སྒྲོས་རྣམས་ཤིན་ཏུ་དོད་པ། ཞལ་གྱི་དཀྱིལ་འཁོར་གཉེར་མ་མེད་ཅིང་། དཀར་ལ་དམར་བའི་མདངས་ཆགས་པ་ཅིག་བྱུང་འདུག་པ་དེ། ཚེས་བརྒྱད་ནས་ཉི་ཤུ་ལྔའི་བར་དུ་ཡང་། སྐུ་མདངས་དེ་ཁོ་ནའི་ངང་དུ་བཞུགས། དེའི་སྟོབས་ཀྱི་དྲུང་ན་གནས་པ་རྣམས་ཀྱང་བདེ་བར་གཤེགས་པའི་སྣང་བ་མ་བྱུང་ཞིང་། བྱ་དང་། རི་དྭགས་ལ་སོགས་པ་རྣམས་ཀྱང་གནས་གཞན་དུ་མི་འགྲོ་བར་ཉེ་འཁོར་དེ་ཉིད་དུ་གནས་པ་དང་། སྔར་མེད་པའི་དྲི་བཟང་པོ་ཁྱད་པར་ཅན་གྱིས་གཟིམས་ཁང་གི་ནང་རྒྱུན་དུ་ཁེངས་པ་བྱུང་འདུག་གོ། །དེ་ནས་ཉི་ཤུ་ལྔའི་ཉིན་དབུ་ཕྲག་པ་གཡོན་ཕྱོགས་སུ་ཅུང་ཟད་ཡོ། ཞལ་མདངས་གློ་བུར་བ་དེ་ཡལ་ནས་སྔར་གྱི་སྐུ་བགྲེས་པའི་ཞལ་མདངས་ཙམ་དུ་སོང་། གནམ་གང་གི་བར་བཞག་ 10-2-26b ཀྱང་ཁྱད་གཞན་མ་བྱུང་ནས། ན་བཟའ་གཡེངས་པའི་ཚེ་ལུས་གནད་ཞབས་གཉིས་སེམས་དཔའི་སྐྱིལ་ཀྲུང་ལ། པུས་མོ་གཉིས་གཡོན་ཕྱོགས་སུ་ཅུང་ཟད་བསྣོལ། རྟིང་པ་གཉིས་ཀྱི་སྟེང་དུ་འཕོངས་ཀྱི་སྣག་པོ་ཆེ་བཞག །ཕྱག་གཡས་པ་རྡོ་རྗེ་ཁུ་ཚུར་གྱིས་མཆན་ཁུང་གཡོན་ནས་འཁྱུད། གཡོན་པ་སྡིག་མཛུབ་དང་བཅས་ཏེ། དེའི་སྟེང་ནས་དཔུང་པ་གཡས་ལ་འཁྱུད། སྒལ་ཚིགས་དྲང་པོར་བསྲང་བ། རྒྱ་གར་གྱི་གྲུབ་ཆེན་ཨ་ཝ་དྷཱུ་ཏཱིའི་བཞུགས་སྟངས་སུ་འདུག་ཟེར། རྣམ་པར་ཐར་པ་འདི་ལས་དཔགས་ན། ཐུགས་བཞེད་བཞིན་སྒྲུབ་པ་མཛད་པ་བྱུང་ན་སྐུ་ལུས་མ་སྤ
Chinese
如果能做到这一点，就可以不舍弃这个身体而自由自在地离去。无论如何，虽然从无始以来已经获得了无数的身体，但没有比这次的身体更有意义的了。’等等，说了许多这样令人欣慰的话。侍从们私下议论说，‘今年受黑四灌顶的人不多，出家受比丘戒等等的人很多，是因为这个原因吗？’他立刻听到了这些话，回答说：‘这些都不是原因。今年知道自己要走了，希望对佛法的延续有所帮助，所以尽力而为。’据说他这样说道。之后直到初八，他很少说话。有时仰望天空微笑，有时手脚做出伸展和抖动的动作，像是转轮一般，有时身体做出舞蹈的姿势等等，日夜都处于禅定的状态。初八的傍晚，太阳西沉时，他端正身体，眼睛凝视虚空，断绝外在的干扰，完全处于禅定之中。而且，在没有示现涅槃的四天前，身体变得像十六岁的少年一般，眼睛黑白分明，眼珠乌黑发亮，耳朵、鼻子和嘴唇都非常突出，脸庞没有皱纹，呈现出白里透红的光泽。从初八到二十五日，身体的光泽一直保持着这种状态。由于这种力量，侍从们也没有感到他要涅槃，鸟类和野兽等也没有离开，而是在附近停留，而且寝宫里总是充满着前所未有的特殊香味。之后，二十五日那天，头稍微向左倾斜，脸上的光泽突然消失，恢复到以前年老的容貌。一直放到三十那天也没有什么变化。脱下法衣时，身体的姿势是双腿结跏趺坐，两个膝盖稍微向左倾斜，臀部坐在两个脚后跟上。右手结金刚拳印，从左腋下环抱，左手结期克印，放在上面，然后用右臂环抱。脊椎挺直。据说这是印度大成就者阿瓦都提的坐姿。从这个传记来看，如果能如愿修行，就可以不舍弃身体…… 如果能做到这一点，就可以不舍弃这个身体而自由自在地离去。无论如何，虽然从无始以来已经获得了无数的身体，但没有比这次的身体更有意义的了。’等等，说了许多这样令人欣慰的话。侍从们私下议论说，‘今年受黑四灌顶的人不多，出家受比丘戒等等的人很多，是因为这个原因吗？’他立刻听到了这些话，回答说：‘这些都不是原因。今年知道自己要走了，希望对佛法的延续有所帮助，所以尽力而为。’据说他这样说道。之后直到初八，他很少说话。有时仰望天空微笑，有时手脚做出伸展和抖动的动作，像是转轮一般，有时身体做出舞蹈的姿势等等，日夜都处于禅定的状态。初八的傍晚，太阳西沉时，他端正身体，眼睛凝视虚空，断绝外在的干扰，完全处于禅定之中。而且，在没有示现涅槃的四天前，身体变得像十六岁的少年一般，眼睛黑白分明，眼珠乌黑发亮，耳朵、鼻子和嘴唇都非常突出，脸庞没有皱纹，呈现出白里透红的光泽。从初八到二十五日，身体的光泽一直保持着这种状态。由于这种力量，侍从们也没有感到他要涅槃，鸟类和野兽等也没有离开，而是在附近停留，而且寝宫里总是充满着前所未有的特殊香味。之后，二十五日那天，头稍微向左倾斜，脸上的光泽突然消失，恢复到以前年老的容貌。一直放到三十那天也没有什么变化。脱下法衣时，身体的姿势是双腿结跏趺坐，两个膝盖稍微向左倾斜，臀部坐在两个脚后跟上。右手结金刚拳印，从左腋下环抱，左手结期克印，放在上面，然后用右臂环抱。脊椎挺直。据说这是印度大成就者阿瓦都提的坐姿。从这个传记来看，如果能如愿修行，就可以不舍弃身体……
English
If one could accomplish this, one would have the power to depart freely without abandoning this body. In any case, although countless bodies have been taken since beginningless time, none have been more meaningful than this present one.' He expressed much satisfaction with such words. Those in attendance secretly discussed, 'Is it because there were not many who received the Black Four Empowerments this year, and many who took monastic vows and full ordination?' He heard this immediately and replied, 'None of those are the reason. Knowing that I will not remain this year, I have done what I could, hoping to benefit the continuation of the teachings.' It is said that he spoke thus. Then, until the eighth day, he did not speak much else. Sometimes he would gaze at the sky and smile. Sometimes he would stretch and shake his hands and feet, as if turning a wheel. Sometimes he would make dance-like gestures with his body, and so forth, remaining in a state of meditative experience day and night. On the evening of the eighth, as the sun was setting, he straightened his body, gazed into space, cut off external distractions, and remained solely in meditative absorption. Moreover, from about four days before showing the manner of passing into peace, his body had the appearance of a sixteen-year-old child. His eyes were clear, with dark pupils, and his ears, nose, and lips were very distinct. His face was without wrinkles, and it had a white and reddish glow. From the eighth to the twenty-fifth, his body remained in that same radiant state. Due to this power, those in attendance did not feel that he was about to pass away. Birds and wild animals also did not go elsewhere but remained nearby, and an unprecedented, particularly pleasant fragrance constantly filled the room. Then, on the twenty-fifth day, his head tilted slightly to the left. The sudden radiance of his face disappeared, and it returned to the appearance of an elderly person. Even after leaving it until the thirtieth, there was no other change. When the robes were removed, his body was in the posture of a bodhisattva in full lotus position, with his knees slightly crossed to the left. The weight of his hips rested on his heels. His right hand, in the vajra fist mudra, held his left armpit. His left hand, with the threatening finger mudra, rested on top of it, and then he embraced his right arm. His spine was straight. It is said that this was the posture of the great Indian adept Avadhuti. Judging from this biography, if one can accomplish the practice as one wishes, one can avoid abandoning the body... If one could accomplish this, one would have the power to depart freely without abandoning this body. In any case, although countless bodies have been taken since beginningless time, none have been more meaningful than this present one.' He expressed much satisfaction with such words. Those in attendance secretly discussed, 'Is it because there were not many who received the Black Four Empowerments this year, and many who took monastic vows and full ordination?' He heard this immediately and replied, 'None of those are the reason. Knowing that I will not remain this year, I have done what I could, hoping to benefit the continuation of the teachings.' It is said that he spoke thus. Then, until the eighth day, he did not speak much else. Sometimes he would gaze at the sky and smile. Sometimes he would stretch and shake his hands and feet, as if turning a wheel. Sometimes he would make dance-like gestures with his body, and so forth, remaining in a state of meditative experience day and night. On the evening of the eighth, as the sun was setting, he straightened his body, gazed into space, cut off external distractions, and remained solely in meditative absorption. Moreover, from about four days before showing the manner of passing into peace, his body had the appearance of a sixteen-year-old child. His eyes were clear, with dark pupils, and his ears, nose, and lips were very distinct. His face was without wrinkles, and it had a white and reddish glow. From the eighth to the twenty-fifth, his body remained in that same radiant state. Due to this power, those in attendance did not feel that he was about to pass away. Birds and wild animals also did not go elsewhere but remained nearby, and an unprecedented, particularly pleasant fragrance constantly filled the room. Then, on the twenty-fifth day, his head tilted slightly to the left. The sudden radiance of his face disappeared, and it returned to the appearance of an elderly person. Even after leaving it until the thirtieth, there was no other change. When the robes were removed, his body was in the posture of a bodhisattva in full lotus position, with his knees slightly crossed to the left. The weight of his hips rested on his heels. His right hand, in the vajra fist mudra, held his left armpit. His left hand, with the threatening finger mudra, rested on top of it, and then he embraced his right arm. His spine was straight. It is said that this was the posture of the great Indian adept Avadhuti. Judging from this biography, if one can accomplish the practice as one wishes, one can avoid abandoning the body... --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
ངས་པར་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་བརྙེས་པར་ཞལ་གྱིས་བཞེས་འདུག་ཅིང་། འོན་ཀྱང་ཐོག་མ་མེད་པ་ནས་ལུས་ཇི་སྙེད་ཅིག་བླངས་ཀྱང་། ད་ལན་གྱི་ལུས་འདི་ལས་དོན་ཆེ་བ་མ་བྱུང་ཞེས་གསུངས་པའི་ཤུགས་ཀྱིས་བར་དོར་ཕྱག་ཆེན་མཆོག་གི་དངོས་གྲུབ་བརྙེས་པ་གདོན་མི་ཟ་བར་སྣང་ངོ་། །བདེ་བར་གཤེགས་ཁར་སྐུ་ལུས་ལ་མཚན་དཔེ་ཆ་མཐུན་བྱུང་བ་འདི་ནི། ཆོས་རྗེ་ས་སྐྱ་པཎྜི་ཏ་བདེ་བར་གཤེགས་ཁར་ལིང་ཆུ་རྩེར་ཐོ་རངས་ཤིག་དབུས་སུ་རྗེ་བཙུན་ཆེན་པོ། གཡས་སུ་བིཪྺ་པ། གཡོན་དུ་ནག་པོ་པ་བྱོན་པ་གཟིགས་ཏེ། རྗེ་བཙུན་གྱི་ཞལ་ནས་སྐྱེ་བ་གསུམ་པ་ལ་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་དྲི་མ་མེད་པའི་དཔལ་དུ་འགྱུར་བར་ལུང་བསྟན། བིཪྺ་པ་དང་ནག་པོ་པ་གཉིས་ཀྱིས་མཐུན་འགྱུར་མཛད། བིཪྺ་པས་ཐོད་པའི་བདུད་རྩི་ལ་སྲིན་ལག་གིས་རེག་པར་མཛད་དེ། ཁྱེད་ཀྱི་ལྗགས་རྐྱོངས་གསུངས་ནས་ལྗགས་ལ་ཐིག་ལེ་བྱས་པའི་སྣང་བ་བྱུང་བས། དེའི་ཚེ་རྟོག་པ་དང་རྟོག་མེད་ཀྱི་མཐའ་ལས་འདས་པ་བདེ་ 10-2-27a གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཡེ་ཤེས། རྒྱལ་བ་རྣམས་ཀྱི་ཐུགས་རྒྱུད་ལ་ཡང་། འདི་ལས་ལྷག་པ་མེད་སྙམ་པ་འཁྲུངས། དེའི་ཚེ་གསང་བའི་གནས་སྦུབས་སུ་ནུབ་པ་དང་། དབུའི་གཙུག་ཏོར་བལྟ་བར་མི་མངོན་པ་སོགས་མཚན་དཔེ་རྣམས་བརྙེས་གསུངས་པ་དང་མཐུན་པར་འདུག་གོ། ༈ །།ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་ལོངས་སྤྱོད་དང་བཅས་པ། །དོན་ཡོད་རྣམ་བཞིས་བླ་མ་མཉེས་བྱས་ནས། །ཅི་མཛད་རྒྱལ་བའི་མཛད་པར་ལེགས་རྟོགས་ནས། །རྨད་བྱུང་ཕྲིན་ལས་བསྒྲུབ་ལ་བརྩོན་པར་ཤོག །དགེའོ།། །།
Chinese
他承诺已经获得了殊胜成就，虽然从无始以来已经转生了无数次，但他说没有比这次的身体更有意义的了。由此可以肯定，他在中阴界获得了大手印的殊胜成就。当他趋于涅槃时，他的身体显现了相好圆满的征兆，这与萨迦班智达（Sakya Pandita，萨迦派著名学者）趋于涅槃时所见的景象相似：在灵水的山顶，黎明时分，尊者（Jetsun，对上师的尊称）位于中央，毗瓦巴（Virupa，印度佛教大师）在右边，黑行者（Nagpopa，印度佛教大师）在左边。尊者说，他将在第三世转生成为无垢光佛（Vimalaprabha，佛名），毗瓦巴和黑行者给予了帮助。毗瓦巴用手指触摸颅骨中的甘露，并说‘伸出你的舌头’，然后他的舌头上出现了一个光点。那时，他体验到超越了概念和非概念的、清晰而不分别的智慧，他觉得即使是诸佛的心中，也没有比这更殊胜的了。那时，他获得了秘密处沉没和头顶不可见等相好征兆。这与他所说的相符。 愿我以身、语、意和受用，以四种有意义的方式取悦上师，将他所做的一切都理解为佛陀的事业，并努力成就卓越的事业。吉祥！
English
He promised that he had attained the supreme siddhi (accomplishment), and although he had taken countless bodies since beginningless time, he said that no body had been more meaningful than this one. From this, it seems certain that he attained the supreme siddhi of Mahamudra (Great Seal) in the Bardo (intermediate state). When he was about to pass away, his body showed signs of complete marks and signs, which is similar to what Chöje Sakya Pandita (famous Sakya scholar) saw when he was about to pass away: At the top of Lingchu, at dawn, Jetsun (Venerable Master) was in the center, Virupa (Indian Buddhist master) on the right, and Nagpopa (Indian Buddhist master) on the left. Jetsun said that in the third rebirth, he would become Vimalaprabha (Buddha name), and Virupa and Nagpopa helped. Virupa touched the nectar in the skull with his finger and said, 'Stretch out your tongue,' and then a spot appeared on his tongue. At that time, he experienced clear and non-conceptual wisdom that transcended the extremes of concept and non-concept, and he felt that even in the minds of the Buddhas, there was nothing more supreme than this. At that time, he attained signs such as the sinking of the secret place and the invisibility of the crown of the head. This is consistent with what he said. May I, with body, speech, and mind, and with enjoyment, please the Lama (Guru) in four meaningful ways, understand everything he does as the deeds of the Buddhas, and strive to accomplish extraordinary deeds. Auspicious! --------------------------------------------------------------------------------