Tibetan
ནས་ཡིན་ལུགས་ཀྱི་ཐོག་ཏུ་བཟོ་མི་འཆོས་ཤིང་མ་ཡེངས་མི་བསྒོམ་པར་འཇོག་པ་འདི་ཁོ་ན་གདོད་མའི་སངས་རྒྱས་ཀུན་ཏུ་བཟང་པོའི་དགོངས་པའི་མཐིལ་ལྷག་གེར་བསྟན་པ་ཡིན་ཏེ། ཀློང་དྲུག་པ་ལས། རྟག་ཆད་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །བཟང་ངན་བྲལ་བའི་སྣང་བ་ནི། །སྤང་བླང་བྲལ་བའི་དགོངས་པ་ཞེས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡིས་བསྟན། །བླང་དོར་མེད་པ འི་སེམས་ཉིད་ལ། །ཕྱོགས་མེད་རང་གྲོལ་སྣང་བ་ནི། །ཁྱབ་བརྡལ་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་ཞེས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡིས་བསྟན། །བྱིང་རྒོད་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །བཏང་སྙོམས་ཆེན་པོའི་དགོངས་པ་ནི། །ཚོགས་དྲུག་ལྷུག་པའི་དགོངས་པ་ཞེས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡིས་བསྟན། །ཡ་ང་མེད་པའི་སེམས་ཉིད་ལ། །རེ་དོགས་བྲལ་བའི་སྣང་བ་ནི། །ཡེ་བཞག་གདེངས་ལྡན་དགོངས་པ་ཞེས། །ཀུན་ཏུ་བཟང་པོ་ང་ཡིས་བསྟན། ཅེས་དང་། རིན་ཆེན་སྤུངས་པ་ལས། གཞི་རྩ་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་འདི། །མ་བཙལ་བཞག་པ་ངོ་མཚར་ཆེ། །འགྲོ་དང་འོང་བའི་རིག་པ་ལ། །ཐུག་པ་མེད་པ་ངོ་མཚར་ཆེ། །ཡེ་གནས་ཆེན་པོའི་ཡེ་ཤེས་ལ། །གཉེན་པོ་མེད་པ་ངོ་མཚར་ཆེ། ཞེས་དང། ཀུན་བྱེད་ལས། སྔ་རབས་འདས་པའི་སངས་རྒྱས་རྣམས་ཀྱིས་ཀྱང་། །རང་གི་སེམས་ལས་གཞན་དུ་ཆོས་བཙལ་མེད། །ཇི་བཞིན་པ་ལས་འཆོས་པར་བྱེད་མ་མྱོང་། །ཏིང་འཛིན་རྣམ་པར་རྟོག་པ་སྒོམ་མ་མྱོང་། །རང་སེམས་མི་རྟོག་པ་ཡིས་འགྲུབ་པ་ཡིན། །ད་ལྟར་བཞུགས་དང་སླད་ཀྱིས་འབྱོན་པ་ཡང་། །རྟོག་མེད་མཉམ་པ་ཉིད་ཀྱིས་འགྲུབ་པར་འགྱུར། ཞེས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་དང་པོ་ཉིད་ནས་རང་གྲོལ་ཆེན་པོར་ཡོད་པ་དེ་ཉིད་ངོ་ཤེས་པ་ནི་རིག་པ་སྟེ། དེའི་རྒྱུན་བསྐྱངས་བས་བཙན་ཐབས་སུ་སངས་རྒྱས་པའི་ཕྱིར་ལམ་གཞན་ལས་མྱུར་བ་ཡིན་པས་སྤྲོ་བར་གྱིས་ཤིག ཅེས་སྤྲོ་བ་བསྐྱེད་དོ།། དོགས་པ་བསལ་ཞིང་གེགས་སྒྲོལ་བ། གསུམ་པ་དོགས་པ་བསལ་ཞིང་གེགས་སྒྲོལ་བ་ནི། དེ་ལྟར་གནས་ལུགས་རང་གནས་ཆེན་པོའི་རྒྱུན་བསྐྱངས་པའི་ཚེ་རིག་པ་དེའི་ངོ་བོ་སྟོང་པར་འདུག་སྙམ་ན། སྟོང་པར་འདོགས་མཁན་བློ་ཡིན་པས་གཏད་སོ་ཡོད་ལ་གཏད་སོ་དང་བཅས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་སངས་མི་རྒྱ་བས་སྟོང་པ་ཉིད་ལ་དེར་འཛིན་གྱི་སྒྲིབ་བྱེད་མཐའ་གྲོལ་ཆེན་པོར་སྤང་དགོས་པ་དང་། ཡོད་མེད་སོགས་མཐའ་ལས་འདས་པའི་ངོ་བོའི་བཞུགས་ཚུལ་འདི་ལྟ་བུའོ་སྙམ་པར་གདེངས་འཆའ་བ་དེ་ངེས་ཤེས་ཀྱིས་བཅིངས་པའི་རང་སའི་སྒྲིབ་པ་རྔམ་པོ་ཆེ་ཡིན་པའི་ཚུལ། སེང་གེ་རྩལ་རྫོགས་ལས། བསམ་གཏན་བསྒོམ་པས་ཆོས་ཉིད་དོན་མི་མཐོང་།
Chinese
因此，在这种状态下，不作任何修改、不散乱地安住，这清楚地表明了原始佛普贤王如来的意旨之精髓。如《虚空六法》所说：“无常断的心性中，无好坏的显现是，舍弃取舍的意旨，普贤王如来我已宣说。无取舍的心性中，无偏袒自解脱的显现是，广大遍布的意旨，普贤王如来我已宣说。无沉掉的心性中，大中舍的意旨是，六聚放松的意旨，普贤王如来我已宣说。无畏惧的心性中，无希望恐惧的显现是，原始安住具信心的意旨，普贤王如来我已宣说。”又如《宝积经》所说：“无根基的法性此，不寻自住甚稀奇。去来之觉性，无有穷尽甚稀奇。原始大安住之智慧，无有对治甚稀奇。”又如《普作王续》所说：“往昔逝去的诸佛们，也未曾在自心之外寻找法，从未修改如是之状态，从未修习禅定分别之念，自心不分别即能成就。现在安住和未来出现的诸佛们，也将以无分别平等性而成就。”因此，认识到心之自性从一开始就具有的自解脱，即是觉性。保持这种觉性的连续性，比强迫成佛的其他道路更快，所以要感到高兴。这样就产生了喜悦。 遣除疑惑，解脱障碍。 第三，遣除疑惑，解脱障碍：像这样，在保持自性大安住的连续性时，如果认为觉性的自性是空性，那么，执着空性的是心识，因此是有所执着的，而有所执着的法不能成佛，所以必须舍弃执着空性的障碍，这是极大的解脱。并且，如果认为这种超越有无等边际的自性安住方式就是这样，那么这种以确定之见束缚的自地之障碍是非常可怕的。如《狮子圆满力经》所说：以禅定修习不能见法性之义。
English
Therefore, in this state, without modifying anything, without being distracted, simply abiding, this clearly demonstrates the essence of the intention of the primordial Buddha Samantabhadra. As stated in the "Six Spaces": "In the mind-essence without permanence or annihilation, the appearance without good or bad is, the intention free from acceptance or rejection, Samantabhadra, I have declared. In the mind-essence without acceptance or rejection, the appearance of impartial self-liberation is, the intention of vast expanse, Samantabhadra, I have declared. In the mind-essence without sinking or excitement, the intention of great equanimity is, the intention of the six aggregates being relaxed, Samantabhadra, I have declared. In the mind-essence without fear, the appearance free from hope or dread is, the intention of primordial abiding with confidence, Samantabhadra, I have declared." Also, as stated in the "Heap of Jewels": "This Dharma-nature without foundation, abiding without searching is most wondrous. The awareness of going and coming, without end is most wondrous. The wisdom of primordial great abiding, without antidote is most wondrous." Also, as stated in the "All-Creating King": "The Buddhas of the past who have passed away, never sought Dharma outside their own minds, never modified the state of suchness, never meditated on conceptual thoughts of samadhi, self-mind is accomplished by non-thought. The Buddhas who abide now and will come in the future, will also be accomplished by non-conceptual equality." Therefore, recognizing that the nature of mind is self-liberated from the very beginning is awareness. Maintaining the continuity of this awareness is faster than other paths that force enlightenment, so be joyful. Thus, joy is generated. Clearing Doubts and Liberating from Obstacles. Third, clearing doubts and liberating from obstacles: Like this, when maintaining the continuity of the great self-abiding of reality, if one thinks that the nature of awareness is emptiness, then the mind that imputes emptiness is something to rely on, and Dharma with something to rely on cannot attain Buddhahood, so one must abandon the obscuration of clinging to emptiness, which is a great liberation from extremes. And, if one thinks that this way of abiding of the nature that transcends extremes such as existence and non-existence is like this, then this obstacle of one's own ground bound by fixed notions is very frightening. As stated in the "Lion's Complete Power Sutra": Meditating on contemplation does not see the meaning of Dharma-nature.
Tibetan
།རང་སྣང་ཏིང་འཛིན་བསམ་པའི་ཕྱོགས་དང་བྲལ། །སྤྲོས་བྲལ་ཆོས་ཉིད་ནམ་མཁའི་མཐའ་དང་མཉམ། །དམིགས་པ་དག་གི་ཡུལ་ལ་འཛི ན་རྟོག་མེད། །མཐའ་བཞི་བྲལ་བའི་སངས་རྒྱས་རང་རིག་ཡིན། །ཡོད་མེད་མཐའ་ལས་འདས་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ། ཞེས་དང་། ཁྱུང་ཆེན་ལྡིང་པ་ལས། །མུ་མཐའ་མེད་པར་རྩོལ་བ་གང་ཡིན་པ། །བྱ་ལོང་ནམ་མཁའི་མཐའ་ཚོལ་འདྲ་སྟེ་རྙེད་པ་མིན། །མི་རྙེད་དོན་འདི་རྙེད་ལ་སུས་ཀྱང་བཅོས་སུ་མེད། །ཤེས་བྱ་སྤྲོས་མེད་འདི་ལ་མཐའ་མ་མི་སྲིད་དོ། །ཞེས་གསུངས་ཤིང་དེ་བཞིན་དུ་གཟུགས་སྣང་སོགས་དབང་པོ་དྲུག་གི་ཡུལ་གང་ལ་དགེ་མི་དགེ་སོགས་ཀྱི་རྣམ་པར་རྟོག་པ་ཤར་བ་དེ་ལ་ཆེད་དུ་འཛིན་པ་མ་ཡིན་ཀྱང་། ཡིད་དཔྱོད་ཀྱི་ཐེག་པ་ལྟར་སྟོང་ཉིད་མེད་དགག་དང་། མ་ཡིན་དགག་ལ་སོགས་པའི་བློ་ཡི་ཆོས་ཀྱིས་ཡུལ་སྣང་ཆེད་དུ་བཀག་པ་ཙམ་གྱིས་སངས་མི་རྒྱ་བ་དང་། དེ་ལྟ་ན་སྣང་བ་དང་སྣང་ཡུལ་མ་ཕྱེད་པས་སེམས་ཙམ་རྣམ་བདེན་དྲི་བཅས་སུ་ཉེའོ་སྙམ་ན། མིན་ཏེ། དངོས་པོ་གང་མཐོང་བའི་སྐད་ཅིག་མ་དང་པོར་དེའོ་སྙམ་པ་སོ་སྐྱེའི་ལམ་ལ་མི་སྐྱེ་བའི་དབང་མེད་ཀྱང་། སྐད་ཅིག་མ་གཉིས་པར་དེའི་རང་བཞིན་ལ་དཔྱོད་པའི་སེམས་སེམས་བྱུང་གི་རྩལ་རྫོགས་པས་རྣམ་རྟོག་སྔ་མ་རང་ཡལ་རྗེས་མེད་དུ་སོང་ནས་དངོས་པོའི་སྣང་ཆ་མ་འགག་ཀྱང་། དེར་འཛིན་མེད་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་གནས་པ་ཉིད་གོམས་པས། ཤར་གྲོལ་དུས་མཉམ་དུ་དག་ནས་སྣང་སེམས་འདྲེས་པ་ནི། རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་མ་ནོར་བ་སྟེ། ཀུན་བྱེད་ལས། དབང་པོ་དྲུག་ལ་ཡུལ་དྲུག་སྣང་བ་ལས། །སྡུག་བསྔལ་མཐོང་ནས་དབང་པོ་འགག་པར་བྱེད། །དེས་ནི་ཀུན་བྱེད་བྱས་པ་མི་ཆ་བས། །སྐྱེ་འགག་བྲལ་བའི་འབྲས་བུ་དེ་ལ་མེད། ཅེས་དང་། རིག་འཛིན་དགའ་རབ་རྡོ་རྗེས། ཤར་བའི་དུས་ན་མཉམ་ཤར་བཟང་ངན་མེད། །གྲོལ་བའི་དུས་ན་མཉམ་གྲོལ་བཟང་ངན་མེད། ཞེས་གསུངས་སོ། །དེས་ན་ཁམས་ཀྱི་དྲི་མ་བླང་དོར་གྱི་ངལ་དུབ་དང་བཅས་པས་སྦྱང་བརྩོན་ལ་མི་ལྟོས་ཤིང་། བསྲུང་བསྒོམ་སློབ་ཉམས་ཀྱི་འདུ་ཤེས་དམ་པོས་དཀྲིས་པའི་ཟག་བཅས་ཀྱི་བསླབ་སྤྱོད་ལས་ཆེས་འཕགས་པ། རང་བཞིན་ཐེག་མཆོག་རྒྱལ་པོའི་དགོངས་པ་བྱ་རྩོལ་བློ་འདས་ཐིག་ལེ་ཉག་གཅིག་ལ། ཕ་རོལ་ཏུ་ཕྱིན་པའི་ལམ་གྱི་ཐབས་སྤྱོད་པའི་ཕྱོགས་དང་། ཤེས་རབ་ཀྱི་ཏིང་ངེ་འཛིན་གྱི་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་ཀུན་བྱེད་དྲན་མཆོག་རྒྱལ་པོ་རིག་པའི་ཆོས་ཉིད་ལ་ཚངས་བ་ཡིན་ཏེ། ཁྱད་པར་གྱིས་ཞུས་པའི་མདོ་ལས། མི་འཛིན་པ་ནི་སྦྱིན་པ། མི་གནས
Chinese
自显定解离思念，离戏法性等同虚空边，于诸对境无执著分别，离四边之佛陀自明智，超越有无边际是法身。如是说。 雄鹰腾飞中说：无有边际勤作为何事，如鸟寻觅虚空边不得，不获此义谁亦不能改，所知无戏此无有边际。如是说。 同样，对于显现的色等六根之境，无论生起善与非善等分别念，即使不是特意执著，但如依循唯识宗的宗义，仅仅以心识之法，如以空性之非遮、非非遮等，刻意遮止外境显现，也不能成佛。若那样，由于未区分显现与显现之境，则有落入唯识宗，成为有垢染之真实现象之虞。非也。 无论见到何物，于最初一刹那生起“是彼”之念，凡夫于道中无有不生的自主，然于第二刹那，以心及心所之力，穷究其自性，先前之分别念自然消逝，不留痕迹，虽然事物之显现不灭，然因习惯于安住于无执之法性中，故生起与解脱同时清净，显现与心识交融，乃是自性大圆满道之无谬之道。 《总持经》云：六根现六境，见苦而令根断绝，如是不知总持所作，故于彼无生灭之果。 如是说。 智者嘎饶多吉说：生起之时，同时生起无好坏，解脱之时，同时解脱无好坏。 如是说。 因此，不需以取舍之劳苦来勤奋净治界之垢染，远胜于被守护、修习、学习、体验等狭隘观念所束缚的有漏之学修，自性大圆满王之意，是超越勤作意念之唯一明点，彼岸道之方便行持之方面，以及智慧禅定之方面，一切皆是总持至尊王，与觉性之法性融为一体。于《差别请问经》中说：不执著是布施，不住
English
Self-appearing samadhi is free from the side of thought. The nature of reality, free from elaboration, is equal to the expanse of the sky. There is no grasping or conceptualization of the objects of focus. Buddha is self-awareness, free from the four extremes. The Dharmakaya transcends the extremes of existence and non-existence. It is said. In the soaring of the great Garuda: Whatever effort is made without limit, it is like a blind bird seeking the edge of the sky, which is not found. No one can alter the fact that this unfound meaning is found. There is no end to this knowable, non-elaborate. It is said. Similarly, even if there is no deliberate grasping of the arising of thoughts, such as good and bad, in the objects of the six senses, such as visual appearances, according to the tenets of the Mind-Only school, merely blocking the appearance of objects with mental constructs such as emptiness's negation and non-negation will not lead to Buddhahood. If that were the case, since appearance and the object of appearance are not distinguished, there is a risk of falling into the Mind-Only school, becoming a contaminated true phenomenon. It is not so. Although it is inevitable that the thought "it is that" arises in the first moment of seeing something, without the power to prevent it from arising on the path of ordinary beings, in the second moment, the power of mind and mental factors is fully exerted to examine its nature, and the previous conceptualization naturally vanishes without a trace. Although the appearance of the object does not cease, through familiarity with abiding in the nature of reality without grasping, arising and liberation are simultaneously purified, and the blending of appearance and mind is the unerring path of the Great Perfection of self-nature. The All-Creating King says: From the appearance of the six objects to the six senses, seeing suffering causes the senses to cease. Therefore, one does not understand what the All-Creating King has done, and there is no fruit of arising and ceasing in that. It is said. The Vidyadhara Garab Dorje said: At the time of arising, there is no good or bad in simultaneous arising. At the time of liberation, there is no good or bad in simultaneous liberation. It is said. Therefore, there is no need to rely on diligent purification with the labor of accepting and rejecting the impurities of the elements, and it is far superior to the contaminated learning and practice bound by the narrow concepts of protection, meditation, learning, and experience. The intention of the King of the Great Perfection of self-nature is the single bindu that transcends effort and thought. All aspects of the skillful means of the path of the perfections and the aspects of the samadhi of wisdom are the All-Creating King, the supreme mindfulness, and are united with the nature of awareness. In the Sutra Requested with Distinction, it says: Non-grasping is generosity, non-abiding.