Tibetan
་པར་མོས་པའམ། ཡང་ན་སྦྲུལ་ལྟར་ཞིག་མ་ཐག་གཅིག་རྗེས་སུ་གཅིག་ནང་དུ་ཞུགས་སྙིང་གའི་ཧཱུྃ་ལ་རྫོགས་པར་བསྡུ་ཞིང་ངལ་གསོ། དེ་ལྟར་རླུང་སེམས་ཧཱུྃ་གསུམ་གཅིག་ཏུ་བྱས་ནས་ཕྱིར་འགྲོ་ནང་ལྡོག་ལ་སྦྱང་པས་ལམ་དུ་ལོངས་ནས་འབྱོངས་པའི་རྟགས་སུ་ལུས་རྒྱིད་ལུགས་ནས་ཉལ་མ་ཉིལ་དུ་འབྱུང་། རྣམ་རྟོག་གི་ངར་ཞི་ནས་ཤེས་པ་ལྷན་ནེ་བ་འོང་ཞིང་གྲོལ་བ་སྙམ་བྱེད། སེམས་ཤིན་ཏུ་སྦྱང་པའི་ཡོན་ཏན་ཐོབ་ཏེ་དམིགས་པ་གར་ཡང་བསྒྱུར་ཏུ་བཏུབ་པ་འོང་ངོ་། ། ལམ་དུ་གཞུག་པ། བཞི་པ་ལམ་དུ་གཞུག་པ་ནི། ཧཱུྃ་བརྗོད་པས་རང་གི་ལུས་དང་རླུང་སེམས་བཅས་གཅིག་དྲིལ་དུ་ཧཱུྃ་སྔོན་པོའི་རྣམ་པ་ཅན་གྲུ་གང་བ་ཞིག་ཏུ་མོས་ཏེ་སྲིན་མོའི་འགྲོས་ལྟ་བུས་ལམ་དུ་ཞུགས་ནས་འཁྱོག་མཚམས་སུ་ཧཱུྃ་སྒྲ་དང་ཕར་འཁྱོག་ཚུར་འཁྱོག་ནས་མཐོང་ཡུལ་གྱི་རིའམ་ལྗོངས་སུ་མིག་རྒྱང་ཙམ་དུ་སོང་ནས་ཕ་ཚད་ཀྱི་དངོས་པོ་གང་རུང་ཞིག་གི་སྟེང་དུ་འདུག་པར་བསམ་ལ་ངལ་བསོ། ཡང་སྲིན་འགྲོས་སུ་ཚུར་ལོག་རང་གནས་སུ་འདུག་པ་ལ་འདུན་པ་གཏད་ཅིང་ངལ་བསོ། དེ་བཞིན་དུ་མགྲོན་པོ་དོན་གཉེར་དུ་འགྲོ་བ་ལྟར་གྲོང་ཁྱེར་དང་། ཡུལ་ལྗོངས། གླིང་དང་གླིང་གཞན་སོགས་མི་མཐོང་ཞིང་རྒྱུས་ཡོད་མེད་ཀྱི་ས་ཕྱོགས་ཐམས་ཅད་དུ་སོང་ཞིང་སླར་ལྡོག་པའི་འདུན་པ་བཟུང་སྟེ། སོ་སོར་རེས་འཁྱོག རེས་དྲང་། རེས་དལ། རེས་མྱུར་བར་འགྲོ་ལྡོག་བྱེད་པར་མོས་ལ། ཇི་ལྟར་ལམ་དུ་ཞུགས་པའི་འགྲོས་དང་། ཧཱུྃ་རིང་ཐུང་དལ་དྲག་ཏུ་བརྗོད་པ་བསྟུན་ཏེ་ཡང་ཡང་བསྐྱར་བས་ཡུལ་གྱི་བག་ཆགས་སྦྱོང་། ཡང་ཧཱུྃ་ཧཱུྃ་ཞེས་དག་པའི་ཞིང་ཁམས་རྣམས་སུ་ཡང་དཔག་ཆེན་གྱི་མདའ་ལྟར་སོང་བར་བསམ་པས་ཞིང་ཁམས་འབྱོང་བའི་རྟེན་འབྲེལ་སྒྲིག་གོ། དེ་འབྱོངས་པས་ཐ་མལ་གྱི་རྣམ་རྟོག་ཤུགས་ཀྱིས་ལྷོད་པས། བདེ་ལྷན་ནེ་བ་དང་འབོལ་ཤིག་གེ་བ་འབྱུང་ངོ་། །དེས་སྒོ་གསུམ་ཡང་དག་པའི་ལམ་སྲོལ་དུ་ཚུད་ཅིང་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པའི་ཉམས་བོགས་ཐོན་པར་འགྱུར་རོ། །དེ་ལྟར་ངག་སྦྱངས་པས་རྣམ་རྟོག་རང་ཤུག་ཏུ་འགག་ནས་ཐུན་མོང་དུ་ངག་གི་སྡིག་སྒྲིབ་འདག ངག་ཧཱུྃ་གི་སྒྲ་འབའ་ཞིག་ཏུ་གོ་བས་བར་ཆད་ཞི། ཁྱད་པར་ངག་གི་མངོན་ཞེན་ལྡོག་པས་འཁོར་བར་མི་ལྟུང་། མཐར་ཐུག་ལོངས་སྤྱོད་རྫོགས་པའི་སྐུར་དབྱེར་མེད་དུ་གྲོལ། ངག་རྡོ་རྗེའི་གསུང་དུ་དག་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདས་པར་འགྱུར་རོ།། སེམས་སྦྱང་བ། བྱུང་ས་དང་བྱུང་མཁན་བརྟགས་པ། གསུམ་པ་སེམས་སྦྱང་བ་ནི། ཐལ་འགྱུར་ལས། སེམས་
Chinese
或者观想如蛇一般，刚死之后一条接一条地进入，完全收摄于心间的吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字中，并放松休息。这样将气、心、吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）三者合一，通过反复练习向外走、向内收，当在道上熟练掌握时，身体会自然而然地倒下。念头的喧嚣平息，觉性自然而然地生起，并感觉解脱。获得极度调伏心的功德，能够随意转变目标。 入道之法。 第四，入道之法是：念诵吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字，观想自己的身体和气心等完全融为一体，成为一个充满蓝色吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字的空间，像罗刹女行走一般进入道路，在转弯处发出吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）的声音，来回转弯，到达视野中的山或地方，在远处某个合适的物体上休息。然后，像罗刹女行走一样返回，专注于回到自己的位置并休息。同样，像客人去办事一样，前往城市、乡村、大陆和其他大陆等看不见且熟悉或不熟悉的地方，并保持返回的意愿。分别交替地时而弯曲，时而笔直，时而缓慢，时而快速地来回走动。根据进入道路的速度和吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字的长短、快慢来念诵，反复练习，从而净化对地方的习气。再念诵“吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）”，观想如箭一般射向清净的刹土，从而建立与净土相熟的缘起。当熟练掌握时，平凡的念头自然而然地放松，会感到轻松和舒适。这样，三门便进入了正确的道路，并能体验到乐、明、无念的境界。如此调伏语，念头自然停止，普遍来说，能清净语的罪障。听到语只是吽（藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽）字的声音，从而平息障碍。特别是，当语的执着消失时，便不会堕入轮回。最终，与报身无二无别地解脱。语转化为金刚语，从而证得涅槃。 调伏心。 观察生处和生者。 第三，调伏心的方法是：《现观庄严论》中说：心
English
Or, visualize like a snake, immediately after dying, entering one after another, completely gathering into the Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) syllable in the heart, and relax. Thus, uniting the wind, mind, and Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) into one, by practicing going out and returning, as a sign of mastering the path, the body will naturally collapse and fall asleep. The noise of thoughts subsides, awareness naturally arises, and one feels liberated. Having obtained the merit of extremely taming the mind, one will be able to transform the object of focus at will. Entering the Path. Fourth, the method of entering the path is: By reciting Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), visualize your body, wind, and mind as completely integrated into a space filled with blue Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) syllables, enter the path like a demoness walking, and at the turning points, make the sound of Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), turning back and forth, reaching a mountain or place within sight, and resting on a suitable object in the distance. Then, like a demoness walking, return, focusing on returning to your own place and resting. Similarly, like a guest going on business, go to cities, villages, continents, and other continents, to places unseen and familiar or unfamiliar, and maintain the intention to return. Alternately, sometimes curving, sometimes straight, sometimes slow, sometimes fast, move back and forth. According to the speed of entering the path and the length, slowness, and quickness of reciting Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽), practice repeatedly, thereby purifying the habitual tendencies towards places. Again, reciting "Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽)", visualize shooting like an arrow to the pure lands, thereby establishing the auspicious connection to become familiar with the pure lands. When mastered, ordinary thoughts naturally relax, and one will feel ease and comfort. Thus, the three doors enter the correct path, and one will experience the state of bliss, clarity, and non-thought. By taming speech in this way, thoughts naturally cease, and in general, the obscurations of speech are purified. Hearing only the sound of Hūṃ (藏文：ཧཱུྃ།，梵文天城体：हुं，梵文罗马拟音：hūṃ，汉语字面意思：吽) syllables, obstacles are pacified. In particular, when the attachment to speech disappears, one will not fall into samsara. Ultimately, one is liberated inseparably into the Sambhogakaya. Speech is purified into Vajra speech, thereby attaining Nirvana. Taming the Mind. Examining the Place of Origin and the Ariser. Third, the method of taming the mind is: From the Prasangika (Madhyamaka) school: The mind
Tibetan
ནི་ཐོག་མ་བྱུང་ས་དང་། །བར་དུ་གནས་ས་ཐ་མར་འགྲོ། །དེ་ལྟར་གསུམ་ལ་བརྟགས་དཔྱད་ན། །སེམས་སྦྱང་སེམས་ཀྱི་གནས་ལུགས་ཤེས། ཞེས་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་བརྟགས་པ་ལས། དང་པོ་བྱུང་ས་དང་བྱུང་མཁན་བརྟགས་པ་ནི། སེམས་ཞེས་འཁོར་བར་འཁྱམས་ཏེ་སྡུག་བསྔལ་མྱོང་། སངས་རྒྱས་ནས་བདེ་བ་མྱོང་མཁན་རིག་རིག་ཏུར་ཏུར་པོ་འདི་དང་པོ་གང་ནས་བྱུང་། ཕྱིས་འབྱུང་བའི་དངོས་པོ་རི་བྲག་ཁང་ཁྱིམ་སྣོད་བཅུད་ཕ་མའི་རྒྱུ་རྐྱེན་གང་རུང་ཞིག་ནས་བྱུང་ངམ་སྙམ་ན། དེ་རེ་རེ་ནས་རྡུལ་ཕྲན་དུ་བཤིག་ནས་བཙལ་ཞིང་བརྟགས་པས་མི་རྙེད་དེ། ཕྱི་སྣོད་བཅུད་གང་ནས་ཀྱང་མ་བྱུང་། ནང་རང་ལུས་ནས་བྱུང་ངམ་སྙམ་ན། ལུས་ཀྱི་སྟོད་སྨད་ཕྱི་ནང་བར་གསུམ་གྱི་ཆ་ཤས་སོ་སོ་ནས་བརྡར་ཤ་བཅད་ཀྱང་མི་རྙེད་པས་དེར་ཡང་མ་བྱུང་། དེ་བཞིན་དུ། ཡོད་པ་དངོས་པོར་སྣང་བའི་ཆ་ནས་མ་བྱུང་སྟེ་ཅི་ལྟར་བཙལ་ཡང་དེའི་དམིགས་པ་མ་རྙེད། མེད་པ་སྟོང་པའི་ཕྱོགས་ནས་ཀྱང་མ་བྱུང་སྟེ་བྱུང་ས་དང་བྱུང་ཡུལ་མ་གྲུབ། སེམས་ལས་སེམས་བྱུང་བ་མིན་ཏེ་བྱུང་ས་བྱུང་མཁན་གཉིས་མ་གྲུབ། བྱུང་སའི་ཡུལ་དང་བྱུང་མཁན་གྱི་སེམས་ཅི་འདྲ་ཡིན་ཕར་དཔྱད། ཚོལ་མཁན་གྱི་སེམས་ལ་ཚུར་བརྟགས་པས། བྱུང་ས་དང་བྱུང་མཁན། འཚོལ་རྒྱུ་དང་འཚོལ་མཁན་དུ་སྣང་བའི་གཟུང་འཛིན་ཐམས་ཅད་ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་རྒྱུ་མ་རྙེད་ནས་རྒྱུ་རྐྱེན་ཡུལ་མེད་རྟེན་བྲལ། སྨྲ་བསམ་བརྗོད་མེད་ཁས་ལེན་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་བའི་ངང་དུ་ཧ་ཕྱད་དེ་ལུས་ན་འབྱོངས་པའི་རྟགས་ཡིན་དེ། ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བའི་སེམས་ཉིད་ངོ་བོ་སྟོང་པ་ཆོས་ཀྱི་སྐུ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་དེ་ངོ་འཕྲོད་ཅིང་གཏན་ལ་ཕེབས་པ་ཡིན་ནོ།། གནས་ས་དང་གནས་མཁན་བརྟགས་པ། གཉིས་པ་གནས་ས་དང་གནས་མཁན་བརྟགས་པ་ནི། གོང་བཞིན་སེམས་དེ་ད་ལྟ་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་ལུས་ཀྱི་ཆ་ཤས་སོགས་གར་གནས་རྩར་བཅད། འདིར་གནས་སྙམ་པ་ཞིག་བྱུང་ན་ཆ་དང་རྡུལ་ཕྲན་དུ་ཕྱེ་ནས་བལྟ། དཔེར་ན་སྙིང་ལྟ་བུ་ཞིག་ལ་གནས་སམ་སྙམ་ན་དེའི་རྩེ་མོ། རྩ་བ། ཤ་དང་ཚིལ། ཁྲག་དང་ཤུན་པ་སོགས་གང་ལ་གནས། གནས་བྱ་དེ་ཡི་གཟུགས་དབྱིབས། ཁ་ཏོག བྱེད་ལས། མཚོན་དཔེ། ངོ་བོ་ངོས་བཟུང་ཅི་འདྲ་ཞིག་འདུག རྟོགས་བྱའི་སེམས་དང་རྟོགས་བྱེད་ཀྱི་ཤེས་པ་གཅིག་གམ་ཐ་དད་སོགས་ལེགས་པས་བརྟགས་པ་ན། དེ་འབྱོངས་པའི་རྟགས་སུ་གང་དུ་ཡང་གནས་ས་དང་རྟེན་ཡུལ་མེད་པ། གང་གི་རྣམ་པར་ཡང་མ་གྲུབ་པས་ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བ། ཤེས་པ་གསལ་ཞིང་སྣང་ཡང་རང་བཞིན་མ་གྲུབ་པ་
Chinese
是最初的生处，中间的住处，最后的去处。像这样对三者进行观察分析，就能调伏自心，了解心的实相。如是观察生、住、灭三者，首先观察生处和生者：所谓的心，在轮回中流转，感受痛苦；成佛后感受安乐的这个觉性炯炯者，最初从何处产生？ 后来产生的物体，是山石房屋，还是器情、父母的因缘等产生呢？如果这样想，就将它们一一分解成微尘来寻找观察，也无法找到。从外在的器情世界任何地方都没有产生。是从内在自身产生的吗？如果这样想，就将身体的上中下，内外中间的各个部分进行辨析，也无法找到，因此也不是从那里产生的。同样，从存在显现为实物的角度来说，也没有产生，无论如何寻找，也无法找到它的目标。从不存在空性的角度来说，也没有产生，生处和生者都无法成立。心不是从心中产生的，生处和生者二者都无法成立。生处之境和生者之心是怎样的，反过来观察。对寻找者的心进行观察，生处和生者，显现为所取和能取的这一切，都无法找到可以确认的本体，因此没有原因、没有处所、没有依靠。在远离言说、思虑、表达、承认一切的状态中，豁然开朗，这是在身体中成熟的征象。认识到远离确认的自性，本体是空性的法身，不生不灭，这就是认识并且确定了。
English
It is the place of origin, the place of dwelling in the middle, and the place of going in the end. If you examine and analyze these three in this way, you can tame your mind and understand the nature of mind. Thus, examining the three aspects of arising, dwelling, and ceasing, first examine the place of arising and the one who arises: The so-called mind, wandering in samsara and experiencing suffering; this bright and aware one who experiences happiness after becoming a Buddha, where did it originally come from? Did later arising objects, such as mountains, rocks, houses, or the causes and conditions of the environment and beings, or parents, arise from somewhere? If you think like this, break them down into atoms one by one, search and examine them, you will not find them. It did not arise from any external environment. Did it arise from within one's own body? If you think like this, dissect the upper, lower, inner, outer, and middle parts of the body, you will not find it, so it did not arise from there either. Likewise, it did not arise from the aspect of existence appearing as an object, no matter how you search, you will not find its target. It did not arise from the aspect of non-existence and emptiness, so the place of arising and the one who arises are not established. Mind does not arise from mind, the place of arising and the one who arises are not established. What is the nature of the place of arising and the mind of the one who arises, examine it in reverse. By examining the mind of the seeker, all the apprehended and the apprehender that appear as the place of arising and the one who arises, the object to be sought and the seeker, cannot find an essence to identify, therefore there is no cause, no place, no support. In a state free from all speech, thought, expression, and acceptance, there is a sudden clarity, which is a sign of maturation in the body. Recognizing the nature of mind that is free from identification, the essence is the empty Dharmakaya, unborn and undying, that is recognition and certainty.
Tibetan
གཞི་མེད་རྩ་བྲལ་ཡེ་སྟོང་ཆེན་པོར་གཏན་ལ་ཕེབས་ཤིང་ལོངས་སྐུ་འགག་པ་མེད་པ་དང་ངོ་འཕྲོད་པ་ཡིན་ནོ། །སྐབས་འདིར་སྒོ་གསུམ་གྱི་སྟེང་དུ་ཚོར་བའི་ཉེར་ལེན་ལས་མྱོང་རེག་གི་མཚན་མ་གང་ཤར་ལ་དེར་ཡོད་པ་ལྟར་སྣང་བ་ནི་འདུ་བྱེད་ཀྱི་ཕུང་པོས་རྒྱུ་བྱས། འཕྲལ་བྱུང་རྣམ་རྟོག་གིས་རྐྱེན་བྱས། གཟུང་ཡུལ་ལ་འཛིན་སེམས་ཆགས་པས་བདག་པོའི་འབྲས་བུ་སྨིན་པ་དང་། གཟུང་འཛིན་ཡུལ་སྟོངས་ཏེ་ཟད་པར་འཁྱོལ་ཚེ་ཉམ་ང་བག་ཚ་མེད་པ་ཡང་འདིས་ལྷོང་བར་གསུངས་སོ།། འགྲོ་ས་དང་འགྲོ་མཁན་ལ་བརྟགས་པ། གསུམ་པ་འགྲོ་ས་དང་འགྲོ་མཁན་ལ་བརྟགས་པ་ནི། དེ་རྗེས་སུ་ཝལ་གྱིས་བྱུང་ནས་ཡལ་གྱིས་སོང་སྙམ་བྱེད་པའི་སེམས་འདིའི་འགྲོ་ས་ཕྱི་ནང་སྣོད་བཅུད་སྣང་སྟོང་ཡོད་མེད་གང་ཡིན་སོགས་ལ་བརྟགས་ཀྱང་། འགྲོ་ས་མེད་པས་ཡུལ་སྣང་སེམས་ཀྱིས་བཟོས་པར་ཐག་ཆོད། འགྲོ་མཁན་གྱི་སེམས་ལ་བརྟགས་ཀྱང་ངོས་བཟུང་དང་བྲལ་བས་ཡུལ་ཅན་རང་བཞིན་མེད་པར་གདེངས་རྙེད། སེམས་བྱུང་གནས་འགྲོ་གསུམ་གྱི་རྒྱུ་སྟོངས་པས་འབྲས་བུ་རེ་དོགས་སུ་འཛིན་པའི་བློ་ལྡོག སེམས་ཉིད་རིག་སྟོང་ཐུགས་རྗེ་ཆེན་པོ་འགྲོ་འོང་གྲོལ་འཁྲུལ་སོགས་དང་བྲལ་བར་ཤེས་པས་བྱས་པའི་ཆོས་ཀྱིས་སངས་མི་རྒྱ་བར་ཡིད་ཆེས་རྙེད། བལྟ་བར་བྱ་བའི་སེམས་དང་། ལྟ་བྱེད་ཀྱི་མཁན་པོ། སེམས་འགྲོ་ཡུལ་བཅས་བསམ་བརྗོད་བློ་ལས་འདས། ངོ་བོ་ཐ་དད་དང་རྣམ་པ་སོ་སོར་ངོས་བཟུང་མེད་པར་སྒྲོ་འདོགས་ཆོད་པར་བྱ། དེ་ལྟར་སེམས་སྦྱངས་འབྱོངས་པའི་རྟགས་སུ་འཁྲུལ་བའི་ཚང་ཞིག་ཅིང་སེམས་ཀྱི་ཁང་བུ་རྡིབས། རིག་པའི་ངོ་བོ་ཤེས་ཤིང་ཡིད་ཆེས་ནང་ནས་རྙེད་དེ། རིག་པ་སྟོང་གསལ་ངོ་བོ་ཉིད་ལས་གཡོ་བ་མེད་པར་གཏན་ལ་ཕེབས། སངས་རྒྱས་སྤྲུལ་པའི་སྐུ་རྒྱུན་ཆད་མེད་པ་དང་ངོ་འཕྲོད་པ་ཡིན་ནོ། །དེས་སྣང་སྟོང་དང་སྐྱེ་འགག་སོགས་གཉིས་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་བརྡར་ཤ་ཆོད་ཅིང་མཚང་རྡོལ་ནས་ཐུན་མོང་དུ་ཡིད་ཀྱི་སྡིག་སྒྲིབ་འདག སེམས་སྟོང་ཉིད་དུ་རྟོགས་པས་བར་ཆད་ཀྱིས་མི་ཚུགས། ཁྱད་པར་སེམས་ཀྱི་མངོན་ཞེན་ལོག་པས་སླར་སྲིད་པར་མི་འཁྲུལ། མཐར་ཐུག་ཆོས་ཀྱི་སྐུར་དབྱེར་མེད་ཆེན་པོར་གྲོལ། སེམས་ཡིད་རྡོ་རྗེའི་ཐུགས་སུ་རྫོགས་ནས་མྱ་ངན་ལས་འདའ་བར་འགྱུར་རོ།། ལུས་ངག་ཡིད་གསུམ་གྱི་སྒྲིབ་པ་སྦྱང་བ།