Tibetan
噶惹巴·拉沃蒋慈大师教言集JGLG4ངེས་དོན་གྱི་ཆོས་ལ་བསྐུལ་བ་ནམ་མཁའི་ནོར་བུ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། 1-356 ༄༅། །ངེས་དོན་གྱི་ཆོས་ལ་བསྐུལ་བ་ནམ་མཁའི་ནོར་བུ་ཞེས་བྱ་བ་བཞུགས་སོ། ། ༄༅། །ངེས་དོན་གྱི་ཆོས་ལ་བསྐུལ་བ་ནམ་མཁའི་ནོར་བུ་ཞེས་བྱ་བ་ བཞུགས་སོ། ། ཇོ་ནང་གྲུབ་མཐའ་ངེས་དོན་ཁོ་ན་ཡིན། །དེ་ལ་མོས་རྣམས་མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་འཐོབ། ། མི་མོས་པ་རྣམས་དེ་ལས་གཞན་དུ་འགྱུར། །ཞེས་པའི་ཚུལ་རྣམས་གཞུང་འདིས་སྟོན་པར་བྱེད། ། ཆོས་ཞེས་པ་དེ་མ་ནམ་མཁའ་དང་མཉམ་པའི་སེམས་ཅན་ཐམས་ཅད་ཀྱི་དོན་དུ་བྱེད་དགོས། ༄༅། །ངེས་དོན་གྱི་ཆོས་ལ་བསྐུལ་བ་ནམ་མཁའི་ནོར་བུ་ཞེས་བྱ་བ་སངས་རྒྱས་བཅོམ་ ལྡན་འདས་ལ་ཕྱག་འཚལ་ལོ། །གང་ཞིག་ཉེས་པ་ཀུན་ལས་རྣམ་གྲོལ་ཞིང་། །ཡོན་ཏན་རིན་ ཆེན་མ་ལུས་རབ་རྫོགས་པའི། །སེམས་ཅན་ཀུན་གྱི་གཉེན་གཅིག་ཐུགས་རྗེ་ཅན། །སྟོན་ པ་མཚུངས་མེད་ཐུབ་པ་ལ་ཕྱག་འཚལ། །ཉིད་ཀྱིས་བསྟན་པ་འཛིན་པའི་གང་ཟག་མཆོག ། བཤེས་གཉེན་རྣམས་ཀྱིས་སྙན་དུ་ཚིག་འདི་ཞུ། །ཆོས་མཛད་ཐམས་ཅད་སངས་རྒྱས་ཐོབ་ ཕྱིར་ཏུ། །ཡང་དག་ཆོས་ལ་སློབ་པར་འདོད་མཐུན་མོད། །ཡང་དག་ཆོས་མཆོག་ཡིན་མིན་ གནམ་ཐིག་ནི། །རྫོགས་སངས་མྱུར་དུ་འཐོབ་དང་མི་ཐོབ་ཡིན། །སངས་རྒྱས་མྱུར་དུ་ཐོབ་ པའི་ཆོས་ཡིན་ན། །ཐེག་པ་ལྟ་བ་མཐོ་བའི་ཡང་རྩེ་ཡིན། །ལམ་ཟབ་གྲུབ་མཐའ་བཟང་ བའི་མཐར་ཐུག་ཡིན། །ཡིན་མིན་དེ་དག་རྣམས་ལས་ཟློག་པའོ། །རྫོགས་སངས་མྱུར་དུ་ ཐོབ་བྱེད་ཆོས་མཆོག་ནི། །ཆོས་འཁོར་གསུམ་ལས་འཁོར་ལོ་གསུམ་པ་དང་། །མདོ་སྔགས་ གཉིས་ལས་རྡོ་རྗེ་ཐེག་པ་དང་། །བསྟན་བཅོས་ནང་ནས་སེམས་འགྲེལ་སྐོར་བཅུའོ། །སྟོན་ པས་མདོ་སྡེ་རབ་འབྱམས་ཐམས་ཅད་ཀྱི། ། 1-357 ༼ཀ༽ རང་འགྲེལ་མདོ་སྡེ་དགོངས་པ་ངེས་འགྲེལ་ལས། །དང་པོ་བདེན་བཞི་བར་པ་ མཚན་ཉིད་མེད། །གསུམ་པ་ལེགས་པར་རྣམ་ཕྱེའི་ཆོས་འཁོར་ཞེས། །འཁོར་ལོ་རིམ་ གསུམ་རིམ་པར་བསྐོར་བ་ལས། །ལེགས་པར་རྣམ་ཕྱེའི་ཆོས་སྐད་ལྷུར་མེད་པའི། །འཁོར་ ལོ་དང་པོ་བར་པ་གཉིས་པོ་ནི། །བླ་ན་མཆིས་དང་སྐབས་མཆིས་དྲང་བའི་དོན། །རྩོད་པའི་ གཞི་ཡི་གནས་སུ་གྱུར་པ་དང་། །དེ་ལ་མོས་ཏེ་ཡི་གེ་འདྲི་སོགས་ཀྱིས། །ཆོས་སྤྱོད་བྱས་ པས་བསོད་ནམས་སེན་མོའི་རྩེའི། །རྡུལ་དང་བ་གླང་རྨིག་རྗེས་ཆུ་དང་མཚུངས། །ལེགས་ པར་རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་སྟོན་པའི་བཀའ། །གསུམ་པ་བླ་དང་གོང་ན་མ་མཆིས་ཤིང་། །ངེས་ དོན་རྩོད་གཞིའི་གནས་སུ་མ་གྱུར་དང་། །ཆོས་དེ་ཡི་གེ་འདྲི་སོགས་ཆོས་སྤྱོད་ཀྱི། །བསོད་ ནམས་ས་གཞི་བྱིན་གྱིས་རྡུལ་དང་ནི། །རྒྱ་མཚོ་ཆེན་པོའི་ཆུ་དང་མཚུངས་པར་གསུངས། ། ༼ཁ༽ གཟུངས་ཀྱི་དབང་ཕྱུག་རྒྱལ་པོས་ཞུས་པའི་མདོར། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་མི་ མཐོང་སྒྲིབ་བྱེད་པའི།
Chinese
噶惹巴·拉沃蒋慈大师教言集JGLG4《策励真实义之法——如意宝》 《策励真实义之法——如意宝》 《策励真实义之法——如意宝》 觉囊派之宗义，唯是真实义。 信奉此宗者，速证得佛果。 不信奉此者，将转向他处。 此论旨在阐释上述之理。 所谓‘法’，应为如同虚空般无边无际的一切众生而行。 《策励真实义之法——如意宝》 顶礼世尊佛陀！ 于诸过患皆解脱， 功德珍宝悉圆满， 众生唯一之亲友，大悲怙主。 无等导师能仁尊，我顶礼赞！ 秉持您之教法之殊胜士， 诸位善知识，请聆听此言。 所有修法者，为证得佛果故， 皆欲研习真正之佛法。 然何者为真正殊胜之法，其衡量之准绳乃是： 能否迅速证得圆满佛果。 若为能速证佛果之法， 则是见地最高的顶峰， 是甚深道、殊胜宗义之究竟。 反之，则与上述相悖。 能速证圆满佛果之殊胜法， 乃是三转法轮中之第三转法轮， 显密二者中之金刚乘， 以及论典中之《心性解脱》等十部论。 导师曾于浩瀚无垠之经藏中， （甲）于自释经部《分别圣旨经》中， 初转法轮说四谛，中转法轮说无相， 三转法轮说善分别。 如是次第而转三法轮， 然于善分别法轮未开显之时， 初转、中转二法轮， 乃是应机而说之不了义。 是故成为争论之根源。 若有人执着于此，以书写等方式， 修习佛法，其所获之福德， 犹如指甲尖端之尘土，牛蹄迹中之水。 而善分别法轮乃是如来真实语， 是无上且更无有高于此者， 亦非争论之根源。 若以书写等方式修习此法， 其所获之福德，犹如大地之尘土， 与浩瀚大海之水相比亦无差别。 （乙）于《持咒自在王请问经》中， 世尊说如来藏为众生烦恼所障蔽，
English
Collection of Instructions by Garab Dorje Lawok Jangsri, JGLG4: 'The Sky Jewel: An Exhortation to the Definitive Dharma' 'The Sky Jewel: An Exhortation to the Definitive Dharma' 'The Sky Jewel: An Exhortation to the Definitive Dharma' The Jonang tradition's tenet is solely the definitive meaning. Those who are devoted to it will quickly attain Buddhahood. Those who are not devoted to it will turn elsewhere. This text aims to elucidate these principles. The term 'Dharma' should be practiced for the benefit of all sentient beings, as boundless as the sky. 'The Sky Jewel: An Exhortation to the Definitive Dharma' Homage to the Bhagavan Buddha! From all faults completely liberated, Qualities and jewels perfectly complete, The sole friend of all sentient beings, compassionate one. Unequaled teacher, Sage, I pay homage! The supreme individuals who uphold your teachings, To all spiritual friends, I offer these words for your ears. All practitioners, for the sake of attaining Buddhahood, Desire to study the true Dharma. However, the yardstick for determining whether a Dharma is truly supreme is: Whether or not one can swiftly attain complete Buddhahood. If it is a Dharma that swiftly attains Buddhahood, Then it is the highest peak of the highest view, The ultimate of the profound path and excellent tenet. Conversely, it is the opposite of the above. The supreme Dharma that swiftly attains complete Buddhahood, Is the third turning of the wheel of Dharma among the three turnings, The Vajrayana among the Sutra and Tantra, And the ten commentaries on the Mind among the treatises. The Teacher, in all the vast Sutras, (A) In the self-commentary Sutra, 'The Definitive Interpretation of Intent', The first turning is the Four Truths, the second is No Characteristics, The third is the Well-Discriminated Dharma. From the sequential turning of the three wheels, When the Well-Discriminated Dharma is not manifest, The first and second turnings, Are provisional and require interpretation. Therefore, they become the source of disputes. If someone clings to this and, through writing and other means, Practices the Dharma, the merit they obtain, Is like the dust on the tip of a fingernail, the water in a cow's hoofprint. But the Well-Discriminated Dharma is the true word of the Tathagata, It is unsurpassed and there is nothing higher than it, And it is not a source of disputes. If one practices this Dharma through writing and other means, The merit they obtain is like the dust of the earth, And is no different from the water of the vast ocean. (B) In the Sutra 'Requested by the King of Dharanis, the Powerful One', The Blessed One said that the essence of the Sugata is obscured by the afflictions of beings, --------------------------------------------------------------------------------
Tibetan
།དྲི་མ་རགས་དང་འབྲིང་དང་ཕྲ་བ་གསུམ། །རིམ་བཞིན་སྦྱོང་བའི་ དོན་དུ་ཆོས་འཁོར་གསུམ། །རིམ་པར་བསྐོར་བ་འདིས་ཀྱང་བར་པ་ལས། །ཆོས་འཁོར་ གསུམ་པ་ཁྱད་པར་འཕགས་པར་བསྟན། །དཔེར་ན་སྒོམ་སྤང་ཆེ་འབྲིང་ཆུང་བ་ཡི། །གཉེན་ པོ་སྒོམ་ལམ་ཆུང་འབྲིང་ཆེན་པོ་རྣམས། །རིམ་པར་ཕྱི་མ་ཁྱད་པར་འཕགས་པ་བཞིན། ། གཞན་ཡང་འཁོར་ལོ་རིམ་གསུམ་ཁྱད་པར་ནི། །རྗོད་བྱེད་འདུལ་བ་མདོ་སྡེ་མངོན་པ་དང་། ། བརྗོད་བྱའི་ཚུལ་ཁྲིམས་ཏིང་འཛིན་ཤེར་རབ་ཀྱི། །བསླབ་པ་གསུམ་པོ་རིམ་པར་སྟོན་ པའམ། །སྤྱོད་པ་སྒོམ་པ་ལྟ་བ་རྣམ་པ་གསུམ། །གོ་རིམ་ཇི་བཞིན་སྟོན་པར་བྱེད་པ་ཡིན། ། འདིས་ཀྱང་འཁོར་ལོ་བར་ལས་གསུམ་པ་ནི། །ཁྱད་པར་འཕགས་པར་རྒྱུད་བླའི་གཞུང་དུ་ གསུངས། །དཔེར་ན་ཕྱིན་དྲུག་ནང་ནས་ཤེར་ཕྱིན་བཞིན། ། ༼ག༽ འཁོར་ལོ་གསུམ་པའི་གཞུང་མཆོག་གང་ཞེ་ན། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་སྒྲས་ཟིན་ 1-358 སྟོན་པའམ། །མི་སྟོན་ན་ཡང་དོན་ནི་རབ་སྟོན་པའི། །ལེགས་པར་རྣམ་པར་ཕྱེ་བའི་ཆོས་ འཁོར་ཏེ། །སྙིང་པོ་དང་ནི་ཤུན་པར་ཕྱེ་བའམ། །དེ་བཞིན་ཀུན་རྫོབ་དང་ནི་དོན་དམ་དང་། ། ཆོས་ཅན་ཆོས་ཉིད་གློ་བུར་གཉུག་མ་དང་། །གནས་སྐབས་མཐར་ཐུག་རྣམ་ཤེས་ཡེ་ཤེས་ དང་། །རང་བྱུང་གཞན་བྱུང་འདུས་བྱས་འདུས་མ་བྱས། །བཏགས་པ་གཉིས་དང་ཡོངས་ གྲུབ་ལ་སོགས་པར། །རྣམ་པར་ཕྱེ་ནས་སྟོན་པའི་གསུང་རབ་སྟེ། །བྱམས་པས་ཐེག་པ་ཆེན་ པོ་རྒྱུད་བླ་མར། །གསུངས་ནས་ཡང་འདིར་རྒྱལ་རྣམས་སེམས་ཅན་ལ། །སངས་རྒྱས་སྙིང་ པོ་ཡོད་ཅེས་ཅི་སྟེ་གསུངས། །ཞེས་དང་དགོངས་པ་ངེས་པར་འགྲེལ་བ་རུ། །ལེགས་པར་རྣམ་ པར་ཕྱེ་བའི་ཆོས་འཁོར་ཞེས། །གསུམ་པའི་ཁྱད་ཆོས་ཡིན་པར་གསུངས་ཕྱིར་རོ། ། ༼ང༽ མདོ་མཆོག་འདི་ཡི་བརྗོད་བྱའི་གཙོ་བོ་ནི། །བདེ་གཤེགས་སྙིང་པོ་འོད་གསལ་ ཆོས་ཀྱི་སྐུ། །རྟག་བརྟན་གཡུང་དྲུང་ཀུན་འགྲོ་ཁྱབ་པའི་བདག །རང་བྱུང་ཡེ་ཤེས་ཤེས་རབ་ ཕ་རོལ་ཕྱིན། །དོན་དམ་བདེན་པ་འགྱུར་མེད་ཡོངས་གྲུབ་སྟེ། །སེམས་ཅན་རྣམས་ལ་དྲི་ བཅས་གཞི་རུ་བཞུགས། །སློབ་པ་རྣམས་ལ་སྦྱོང་བྱེད་ལམ་དུ་བཞུགས། །ལོངས་སྤྲུལ་ལ་ སོགས་དུས་གསུམ་གཟུགས་སྐུ་ལ། །དྲི་བྲལ་འབྲས་བུའི་ཚུལ་དུ་བཞུགས་པ་ལ། །མོས་ནས་ ཐེག་ཆེན་ཆོས་སྤྱོད་བཅུ་སྤྱད་ནས། །མྱུར་དུ་སངས་རྒྱས་ཐོབ་པར་རབ་འགྱུར་ཏེ། ། ༼ཅ༽ རབ་ཞི་རྣམ་ངེས་མདོ་ལས་གང་གི་ལྷའི། །བསྐལ་པ་བྱེ་བའི་བར་དུ་དཔག་ཡས་ཀྱི། ། དགེ་འདུན་རྣམས་ལ་ཅི་འདོད་བསྙེན་བཀུར་བས། །གཞན་གང་དེ་བཞིན་གཤེགས་པ་ རྟག་པ་དང་། །གཡུང་དྲུང་ཞེས་ནི་ཚིག་ཏུ་བརྗོད་པ་ཡི། །བསོད་ནམས་ཆེས་ཆེར་གྲངས་མེད་ བསྐྱེད་པར་གསུངས། །ཡེ་ཤེས་སྣང་བ་རྒྱན་གྱི་མདོ་ལས་ཀྱང་། །གང་གིས་བསྐལ་པ་བྱེ་ བ་སྟོང་ཕྲག་བརྒྱད། །ཕ་རོལ་ཕྱ
Chinese
三种垢染，粗、中、细。 为了次第净除，转了三次法轮。 通过次第转法轮，也显示了第三法轮胜于第二法轮。 例如，对治大、中、小三种断除之物， 使用小、中、大三种对治道。 就像后者次第胜过前者一样。 此外，三次法轮的差别在于： 所诠释的是《律藏》、《经藏》和《论藏》， 所表达的是戒、定、慧三学，次第宣说。 或者，行为、禅修、见解这三种， 按照顺序依次宣说。 由此，第三法轮胜于第二法轮，在《宝性论》中如此宣说。 例如，就像六度中的般若度一样。 （ག）第三法轮的殊胜经典是什么呢？ 是明示如来藏的经典， 或者即使不明示，也能很好地暗示其意义的， 善于分别的法轮。 即区分精华和糠秕， 或者区分世俗谛和胜义谛， 或者区分法相和法性、客尘和本性， 或者区分暂时和究竟、识和智， 或者区分自生和他生、有为和无为， 或者区分二谛和圆成实等。 通过分别来宣说的经典， 弥勒菩萨在《大乘经庄严论》中宣说， 并且在此处，诸佛为何对众生说： ‘有如来藏’？ 在《解深密经》中， 说‘善于分别的法轮’， 是第三法轮的特点。 （ང）这部殊胜经典的中心内容是： 如来藏、光明法身， 常、恒、不变、周遍的主宰， 自生智慧、般若波罗蜜多， 胜义谛、不变的圆成实性。 存在于众生心中，具有垢染的基。 存在于学道者心中，作为净除的道。 存在于报身和化身等三时色身中， 作为无垢的果。 对此生起信心，修持大乘十法行， 就能迅速成佛。 （ཅ）在《寂静决定经》中，哪位天神 在无数劫中， 对僧众随心所欲地供养承侍， 不如听闻如来是常、 是恒常不变的，仅仅是口中说出这些词语， 所获得的福德更为巨大，不可计数。 在《智慧光明庄严经》中也说： 如果有人在八千俱胝劫中， 修持般若波罗蜜多……
English
There are three types of defilements: gross, medium, and subtle. In order to purify them sequentially, three Dharmacakras (法轮, Dharma Wheel) were turned. By turning the Dharmacakras in sequence, it is also shown that the third Dharmacakra is superior to the second. For example, to counteract the great, medium, and small objects to be abandoned through meditation, one uses the small, medium, and great paths of meditation. Just as the latter is superior to the former in sequence. Furthermore, the distinction between the three Dharmacakras lies in: What is expressed are the Vinaya (律藏, Discipline Basket), Sutra (经藏, Discourse Basket), and Abhidharma (论藏, Knowledge Basket), What is conveyed are the three trainings of ethics, concentration, and wisdom, taught in sequence. Or, the three aspects of conduct, meditation, and view, are taught in order. Thus, the third Dharmacakra is superior to the second, as stated in the Uttaratantra (宝性论, Sublime Continuum). For example, like the Prajnaparamita (般若波罗蜜多, Perfection of Wisdom) among the six paramitas. (ག) What are the supreme scriptures of the third Dharmacakra? They are the scriptures that explicitly teach the Tathagatagarbha (如来藏, Buddha Nature), or even if they do not explicitly teach it, they imply its meaning well, the Dharmacakra that skillfully distinguishes. That is, distinguishing between essence and husk, or distinguishing between conventional truth and ultimate truth, or distinguishing between characteristics and nature, adventitious and intrinsic, or distinguishing between temporary and ultimate, consciousness and wisdom, or distinguishing between self-arisen and other-arisen, conditioned and unconditioned, or distinguishing between the two truths and the perfectly established, and so on. The scriptures that teach through distinguishing, Maitreya (弥勒菩萨) declared in the Mahayana Uttaratantra Shastra (大乘经庄严论, Treatise on the Sublime Continuum of the Great Vehicle), and here again, why do the Buddhas say to sentient beings: 'There is Tathagatagarbha'? In the Samdhinirmocana Sutra (解深密经, Sutra Unraveling the Intent), it is said that 'the Dharmacakra that skillfully distinguishes' is a characteristic of the third Dharmacakra. (ང) The central topic of this supreme sutra is: The Tathagatagarbha, the clear light Dharmakaya (法身, Dharma Body), the permanent, stable, unchanging, all-pervading Lord, self-arisen wisdom, Prajnaparamita, ultimate truth, the immutable perfectly established nature. It resides in the minds of sentient beings as the basis with defilements. It resides in the minds of those on the path as the path of purification. It resides in the three kayas (身, Body) of Sambhogakaya (报身, Enjoyment Body) and Nirmanakaya (化身, Emanation Body), etc., as the stainless fruit. Having faith in this, practicing the ten practices of the Mahayana (大乘, Great Vehicle), one will quickly attain Buddhahood. (ཅ) In the Shanti-viniscaya-sutra (寂静决定经, Sutra of the Determination of Tranquility), which deva (天神, god) for countless kalpas (劫, eon), offered and served the Sangha (僧众, community) to their heart's content, is not equal to hearing that the Tathagata (如来, Thus Gone One) is permanent, is unchanging, merely uttering these words, the merit generated is even greater, immeasurable. In the Jnanlokalankara Sutra (智慧光明庄严经, Sutra of the Ornament of Wisdom Light) it is also said: If someone for eight thousand kotis (俱胝, ten million) of kalpas, practices Prajnaparamita... --------------------------------------------------------------------------------