Tibetan
སྣང་ལ་མེད་རྒྱ་མཚོའི་གཏིང་ན་མེད། །རི་ཡི་ཕྲག་ཏུ་ཞུགས་ཀྱང་མི་ཕན་ནོ། །ཞེས་བགྱི་བ་གསུང་གསུངས། སྐྱེས་པ་ཐམས་ཅད་ཀྱི་མཐའ་འཆི་བར་ངེས་པ་དེ་ཡང༌། སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ནས། ཉིན་མཚན་སྡོད་པ་ཡོད་མེད་པར། །ཚེ་འདི་རྟག་ཏུ་འགོད་འགྱུར་ཞིང༌། །སྣོན་པ་གུད་ནས་འོང་མེད་ན། །བདག་ལྟ་འཆི་བར་ཅིས་མི་འགྱུར། །གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཚེ་ལ་སྣོན་མ་མེད་ཅིང་འབྲིད་པ་ཡོད་པའི་གནད་ཀས་ཡིན་ཏེ། དེ་བས་ན་སློབ་མ་ལ་སྤྲིངས་པ་ལས་ཀྱང༌། དང་པོ་མངལ་དུ་ཞུགས་པའི་ནུབ་མོ་ནས། །དེ་ནས་བརྩམས་ཏེ་འཇིག་རྟེན་འདི་དག་ནི། །གོམ་པ་གང་ཡང་གཞན་དུ་མ་གོལ་བར། །འཆི་བདག་དྲུང་དུ་དེ་ནི་ཉེ་བར་འགྲོ། །གསུངས་པ་བཞིན་དུ་རང་གི་ཚེ་སྐད་ཅིག་དང་རྒྱུན་གྱིས་མི་རྟག་པས། ད0ེར་ན། རི་གཟར་པོའི་འབབ་ཆུའམ་བཤའ་རར་བཅུག་པའི་ལུག་དང་གསད་སར་ཁྲིད་པའི་མི་དང་འདྲ་བར། ལམ་རྣམས་ཐམས་ཅད་འཆི་བདག་ཉིད་ཀྱིས་བཀག །དོགས་པ་མེད་པར་རབ་ཏུ་དགའ་བཞིན་སྤྱོད། །གསུངས། དེ་ལྟར་ངེས་པར་འཆི་བ་ཙམ་དུ་མ་ཟད་ནམ་འཆིའི་ཆ་ཡང་ཡེ་མེད་དེ། ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། སློབ་དཔོན་དབྱིག་གཉེན་གྱིས། སྒྲ་མི་སྙན་ན་ཚེ་སྟོང་སྟེ། །གཉིས་ན་ཕྱེད་ཕྱེད་སྤངས་པའོ། །འདི་ན་མ་ངེས་ཐ་མར་ནི། །ལོ་བཅུ་དང་པོ་དཔག་ཏུ་མེད། །གསུངས་པས་བྱང་གི་སྒྲ་མི་སྙན་པས་ཚེ་ལོ་སྟོང་ཐུབ། དེ་ནས་ཡང་ཁོང་ལ་བདག་ཏུ་འཛིན་པ་ཡོད་ཀྱང་བདག་གིར་འཛིན་པ་མེད་པས་ལྷར་སྐྱེ་བ་ལགས་པར་གདའ་སྟེ། སྤྱིར་གླིང་གསུམ་གྱི་སྐྱེས་པ་དང་བུད་མེད་ཀྱི་ཚེ་ལ་ངེས་པ་མེད། ཁྱད་པར་དུ་འཛམ་བུ་གླིང་པའི་ཚེ་ལ་ངེས་པ་མེད་པས་ཀྱང་ནམ་འཆི་ཆ་མེད་ལ། འཆི་བདག་རྐྱེན་གྱི་ཁྲོད་གནས་པ། །རླུང་དམར་ནང་གནས་མར་མེ་བཞིན། །ཞེས་པ་ལྟར་རླུང་གསེབ་ཀྱི་མར་མེའམ་ནམ་བཞུད་ཆད་ཁའི་སྦྲང་མ་བཞིན་དུ་འཆི་བའི་རྐྱེན་མང་བས་ཀྱང་ནམ་འཆི་ཆ་མེད་དེ། ལ་ལ་མའི་མངལ་དུ་འཆི། ལ་ལ་བཙས་པ་དང་འཆི། ལ་ལ་གོག་ཐལ་ཐུལ་ན་འཆི། ལ་ལ་བྱིས་པ། ལ་ལ་གཞོན་ནུ། ལ་ལ་དར་ལ་བབ་པ། ལ་ལ་བར་མ་ལ་འཆི། རྒས་ཤིང་འཁོགས་པའི་བར་ལ་ལུས་པ་ནི་དགའ་དགའ་ཙམ། འོ་སྐོལ་ད་ལྟ་གཞོན་པས་དེ་ཙུག་མི་འཆི་ཡི་སྙམ་སྟེ། མའི་མངལ་དུ་ཤི་བར་རང་ཡང་ཅི་ཙམ་ཡང་ཡོད། འོ་སྐོལ་ད་ལྟ་དེ་ལྟ་བུ་ཡོང་ཆིས་རང་ཡང་ཡེ་མི་བྱེད་པར་མི་བྱ་དགུ་བྱ་སྟེ། འདི་ནི་དེང་བྱ་འདི་ནི་ཐངས་གཅིག་འོག་ཏུ་བྱ། །འདི་ནི་དེའུ་རེ་བྱ་ཞེས་སྐྱེས་བུ་སེམས་པ་ན། །གཤིན་རྗེ་བེ་ཅོན་ལག་ཐོགས་ཟུར་གྱིས་ལྟ་བྱེད་ཅིང༌། །མིག་རྩ་དམ
Chinese
不在显现中，也不在海的深处，即使进入山中也无济于事。 这样说。所有众生的终点都是死亡，这是确定的。 从进入行为开始，无论日夜停留与否，生命都会不断流逝。 如果没有额外的增加，我怎么不会面临死亡呢？ 如所说，生命没有增加只有减少，这是关键。 因此，在给学生的信中也说： 从最初进入子宫的夜晚开始，从那时起，这个世界上的众生，一步也没有偏离，都在接近死主。 如所说，自己的生命时刻不停地无常。 因此，就像陡峭山上的流水，或被赶入屠宰场的羊，以及被带往刑场的人一样。 所有的道路都被死主阻断，毫无顾虑地尽情享乐。 这样说。 像这样，不仅确定会死亡，而且何时死亡也完全无法确定。 夏惹瓦说，导师世亲说： 如果声音不悦耳，寿命可达千年； 如果有两个，则减半。 在这里不确定，最后，十年和最初的无法衡量。 这样说，因为北方的声音不悦耳，所以寿命可以活到一千年。 之后，即使他有我执，但因为没有执着，所以似乎是转生为天神。 一般来说，三洲的男人和女人的寿命都没有定数。 特别是，阎浮提洲的寿命没有定数，所以也无法确定何时死亡。 处于死主因缘之中，就像狂风中的蜡烛一样。 如同狂风中的蜡烛或即将耗尽的蜜蜂一样，因为死亡的因缘很多，所以也无法确定何时死亡。 有的死在母亲的子宫里，有的出生时就死，有的在蹒跚学步时死，有的在孩童时死，有的在青年时死，有的在壮年时死，有的在中年时死。 能够活到衰老体弱，只是侥幸而已。 我们现在认为自己年轻，不会那么容易死。 但死在母亲子宫里的情况，自己也经历过很多。 我们现在认为不会发生那样的事，所以不做该做的事，反而做不该做的事。 想着“这个今天做，这个下次做，这个慢慢做”，死主手持棍棒，在一旁窥视，眼珠发红。
English
It is not in appearance, nor in the depths of the ocean, nor is it helpful to enter the mountains. Thus it is said. It is certain that the end of all beings is death. From the moment of engaging in action, whether day or night, life is constantly diminishing. If there is no additional increase, how can I not face death? As it is said, life has no addition but only subtraction, that is the key. Therefore, in a letter to a student, it is also said: From the night of first entering the womb, from then on, all beings in this world, without deviating even a step, are approaching the Lord of Death. As it is said, one's own life is impermanent in every moment and continuously. Therefore, like a stream flowing down a steep mountain, or a sheep driven into a slaughterhouse, and a person being led to the execution ground. All paths are blocked by the Lord of Death, enjoy yourself without hesitation. Thus it is said. Like this, not only is it certain that one will die, but also when one will die is completely uncertain. Sharawa said, the teacher Vasubandhu said: If the sound is unpleasant, the lifespan can be a thousand years; if there are two, then it is halved. Here it is uncertain, and finally, ten years and the initial ones are immeasurable. Thus it is said, because the sound of the north is unpleasant, the lifespan can be lived for a thousand years. After that, even if he has self-grasping, but because there is no attachment, it seems that he is reborn as a god. In general, the lifespans of men and women in the three continents are not fixed. In particular, the lifespan of Jambudvipa is not fixed, so it is also impossible to determine when one will die. Abiding in the midst of the conditions of the Lord of Death, like a candle in a red wind. Like a candle in a wind or a bee about to run out, because there are many causes of death, it is also impossible to determine when one will die. Some die in the mother's womb, some die at birth, some die while toddling, some die in childhood, some die in youth, some die in adulthood, some die in middle age. To be able to live to old age and weakness is just a matter of luck. We now think that we are young and will not die so easily. But the situation of dying in the mother's womb, we have also experienced a lot. We now think that such a thing will not happen, so we do not do what should be done, but instead do what should not be done. Thinking "This I will do today, this I will do next time, this I will do slowly," the Lord of Death, holding a club, peeks from the side, with red eyes.
Tibetan
ར་ཁྲོས་མ་རངས་གད་མོས་རེ་སྙམ་འདེབས། །ཞེས་སློབ་མ་ལ་སྤྲིང་བ་ནས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཡིན་པས་ནམ་འཆི་ཡེ་ཆ་མེད་གསུངས། འཆི་བའི་དུས་དེ་ཙ་ན། སྤྱོད་པ་ལ་འཇུག་པ་ནས། བདག་ནི་མལ་ན་འདུག་བཞིན་དུ། །གཉེན་བཤེས་རྣམས་ཀྱིས་མཐའ་བསྐོར་ཀྱང༌། །སྲོག་འཆད་པ་ཡི་ཚོར་བ་ནི། །བདག་ཉིད་གཅིག་པུས་མྱོང་བར་འགྱུར། །གཤིན་རྗེའི་ཕོ་ཉས་ཟིན་པ་ལ། །གཉེན་གྱིས་ཅི་ཕན་བཤེས་ཅི་ཕན། །དེ་ཚེ་བསོད་ནམས་གཅིག་སྐྱབས་ན། །གསུངས་པའམ། ལྷན་ཅིག་སྐྱེས་པའི་ཤ་རུས་ཀྱང༌། །ཞིག་སྟེ་སོ་སོར་འབྲལ་འགྱུར་ན། །མཛའ་བ་གཞན་ལྟ་སྨོས་ཅི་དགོས། །གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཐ་ན་རང་གི་རྣམ་ཤེས་དང་མའི་མངལ་ནས་མཉམ་པོར་འགྲོགས་ནས་འོངས་པའི་ལུས་འདི་དང་ཡང་འབྲལ་ན། ལོངས་སྤྱོད་དང་གཉེན་བཤེས་གཞན་ལྟ་ཅི་སྨོས་པས། དམ་པའི་ཆོས་མ་གཏོགས་པ་གཞན་ཅིས་ཀྱང་མི་སྟོངས་པ་ལགས་པར་གདའ། དེས་ན་འཆི་བ་ནི་ཅི་ནས་ཀྱང་འཆི། དེ་ཡང་པུ་ཏོ་བས། སང་ཕོད་ད་སང་བདག་ནི་ཅིར་འགྱུར་ཨང༌། གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ནམ་འཆིའི་ཆ་ཡང་ཡེ་མེད་པ་ལ། ད་ལྟ་ང་དེ་ཙུག་མི་འཆི་ཡི་སྙམ་པ་དེ་རྟག་པར་ཕྱིན་ཅི་ལོག་པ་ཡིན། རང་གི་ངོ་བོ་ལ་སང་ཕོད་ད་སང་ཚེ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱང་གང་སྔ་ཆ་མེད། དེ་སྟེ་ཟླ་བ་གཅིག་དང༌། ཟླ་བ་ཕྱེད་དང༌། ཞག་བཅུ་དང་ཚེ་ཕྱི་མ་གཉིས་ཀྱང་གང་སྔ་ཆ་མེད། ཡན་ཏར་བྱས་པའི་དོ་ནོད་རང་ཀུན་ལ་ཡང་གཟེར་ཀོག་ལངས་ལ་སོགས་པ་བྱུང་ནས་མི་འཆི་བའི་ངེས་ཀྱང་མེད། མདོར་ན་སྐྱེས་ཕན་ཆད་འཆི་བ་ཡིན་ཏེ། སྐྱེ་བ་ཅན་ལ་ངེས་པར་ནི། །རྒ་དང་ན་དང་འཆི་མཆིས་པས། །མ་བགྲེས་མ་སྐུང་མ་འགྲོངས་ཞེས། །ལེགས་སྨོན་གསོལ་ཡང་ཅི་ལ་ཕན། །གསུངས་པའམ། ཤ་ར་བས་ཁམས་པའི་ཚོང་པ་ཚན་ཞིག་ལ། ཁྱོད་ཚོང་པ་ཀུན་ལམ་དུ་ཞག་རེ་སྡད་ཅིང་འགྲོ་འདུག་བྱེད་པ་ལྟར་འཁོར་བའི་སྐྱེ་ཤི་ཡང་དེ་དང་འདྲ་བ་ལགས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ་ཡིན། ཤི་ཙ་ན་ཕུང་པོ་འདི་ཡང༌། ལུས་མཐའ་ཐལ་བ་མཐར་སྐམ་མཐར་འདྲུལ་ཞིང༌། །ཐ་མར་མི་གཙང་སྙིང་པོ་མ་མཆིས་པ། །རྣམ་པར་འཇིག་དེངས་མྱགས་པར་འགྱུར་བ་སྟེ། །སོ་སོར་འགྱེས་ཆོས་ཅན་དུ་མཁྱེན་པར་མཛོད། །ཅེས་སློབ་དཔོན་གྱིས་བཤེས་པའི་སྤྲིང་ཡིག་ལས་གསུངས་པ་བཞིན་དུ། མེར་བསྲེགས་ན་ཐལ་བར་པུར་གྱིས་འགྲོ་བའམ། ཕུང་པོ་རྣམ་པར་བམ་པ་ནས་ས་རྡུལ་དང་འདྲན་འདྲེན་གྱི་བར་དུ་འགྱུར་བར་གསུངས་པས། དེ་ལྟ་བུ་ལ་བརྟེན་ནས་ཀྱང་མི་རྟག་པ་སེམས་པ་ཤ་ར་བའི་ཞལ་ནས། ཁོང་གིས་རྒྱ་གར་ན། དུར་ཁྲོད་སོང་ནས་གཞན་དག་གི །རུས་གོང་དག་དང་
Chinese
以「愤怒不悦以欢笑作答」之语，如从寄给弟子的信中所说的那样，所以说什么时候死完全不知道。临死的时候，《入行论》中说：「我虽卧于床榻上，亲友眷属皆围绕，然断命之苦痛感，唯我一人独感受。阎罗使者捉拿时，亲友有何用益处？那时唯有福德佑，」或者说：「与生俱来的血肉，坏灭离散各东西，何况其他恩爱者，」如是说，甚至和自己的意识以及从母胎中一起出生的这个身体也要分离，更何况受用和亲友呢？所以除了圣法之外，其他任何东西都不能救度。因此，死亡是必然会发生的。还有博朵瓦说：「明后天我将变成什么样啊！」如是说，什么时候死也不知道，现在我不会死的想法，总是颠倒的。就自己的本性而言，明天后天和来世，哪个先到都不知道。也就是说，一个月，半个月，十天和来世，哪个先到也不知道。即使做了严密的防范，如果发生感冒等疾病，也没有不会死的保证。总之，出生之后就是死亡，因为有生者必定有衰老、生病和死亡。所以，即使祈祷「不要衰老、不要生病、不要死亡」，又有什么用呢？或者，夏惹瓦对康巴的商人说：「你们商人像在路上每天停留和行走一样，轮回的生死也是如此。」如是说。死亡的时候，这个尸体也会「身终化灰烬，终枯终腐朽，终成不净物，无有坚实性，分解坏灭散，当知彼性分。」如导师在《亲友书》中所说的那样，如果火化，尸体就会变成灰烬，或者尸体从肿胀到变成尘土，一直到腐烂。因此，依靠这些也要思维无常，夏惹瓦说，他在印度，去了墓地，看到别人的骨头
English
With the words, "Answer anger and displeasure with laughter," as said in the letter sent to the disciples, it is said that one does not know when one will die. At the time of death, from the Bodhisattvacharyavatara: "Though I lie on my bed, surrounded by relatives and friends, the feeling of the pain of death, only I alone will experience. When the messengers of Yama seize me, what use are relatives and friends? At that time, only merit is a refuge," or, "The flesh and bones that are born together, will decay and separate into different things, what need to mention other loved ones," as it is said, even this body that has come together with one's own consciousness and from the mother's womb will also separate, what need to mention enjoyments and relatives? Therefore, other than the Holy Dharma, nothing else can save. Therefore, death is bound to happen. Also, Putowa said, "What will I become tomorrow or the day after!" As it is said, one does not know when one will die, the thought that I will not die now is always inverted. In terms of one's own nature, tomorrow, the day after tomorrow, and the next life, one does not know which will come first. That is to say, one month, half a month, ten days, and the next life, one does not know which will come first. Even if strict precautions are taken, if one gets a cold or other illnesses, there is no guarantee that one will not die. In short, after birth there is death, because those who are born are bound to have old age, sickness, and death. Therefore, even if one prays, "Do not age, do not get sick, do not die," what use is it? Or, Sharawa said to the Khampa merchants, "Just as you merchants stay and travel on the road every day, the birth and death of samsara is also like that." As it is said. At the time of death, this corpse will also "The body ends in ashes, ends in dryness, ends in decay, ends in impurity, without solidity, decomposes, decays, and scatters, know that it is of such nature." As the teacher said in the Letter to a Friend, if cremated, the corpse will turn to ashes, or the corpse will change from swelling to dust, all the way to decay. Therefore, relying on these, one should also contemplate impermanence, Sharawa said that in India, he went to the cemetery and saw the bones of others.