Tibetan
ས་ན་རྒྱལ་པོ་དེ་ཡང་ཆོས་ཐམས་ཅད་ཀྱི་རང་བཞིན་སྟོང་པ་ཉིད་དབྱེར་མེད་པས་ན་རང་བཞིན་ཆོས་ཉིད་དེའི་ཀློང་དབྱིངས་དོན་དམ་པའི་ངང་དུ་སྣང་སྲིད་གཞི་ལས་མ་གཡོས་པར་རྫོགས་པས་ན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ། དཔེར་ན་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་ལ་ནམ་མཁས་ཁྱབ་ཅིང་ནམ་མཁས་དངོས་པོ་ཐམས་ཅད་མ་སྤང་བ་ལྟར་ཆོས་ཐམས་ཅད་ལ་ཆོས་ཉིད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོས་ཁྱབ་ཅིང་། རྫོགས་པ་ཆེན་པོས་ཆོས་གང་ཡང་མ་སྤང་བས་ན་གང་ཡང་མ་སྤང་། དངོས་པོའི་མཚན་ཉིད་དབྱིབས་དང་ཁ་དོག་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ནམ་མཁའ་ལ་མེད་ཀྱང་ནམ་མཁའ་དེ་དག་གི་ཡུལ་ལས་འདས་པ་ལྟར་ཆོས་ཅན་ཐམས་ཅད་ལ་ཡོད་པའི་དངོས་པོ་དང་མཚན་མ་དང་སྨྲ་བརྗོད་ལ་སོགས་པ་ཐམས་ཅད་ཆོས་ཉིད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ལ་མེད་ཀྱང་རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་དེ་དག་གི་ཡུལ་ལས་འདས་པས་ན་ཀུན་ལས་འདས་པའི་དོན། དེ་ལྟར་དབྱིངས་ཆོས་ཉིད་རྫོགས་པ་ཆེན་པོས་གཞིའི་གནས་ལུགས་གཉུག་མའི་གནས་ལུགས་ཡེ་ཤེས་རང་གི་ངོ་བོ་བསྟན་ནས། དེ་ཉིད་ཤར་གྲོལ་གཉིས་མེད་ཀྱི་ཆོས་སྐུ་ཀ་དག་ཁྲེགས་ཆོད་ཀྱི་ལྟ་བར་ཐག་བཅད་པ་ནི། ཐོལ་སྐྱེས་ཀྱི་རྣམ་རྟོག་ཡུལ་ལ་ཤར་བའི་ཚེ། ཤར་བའི་ཡུལ་དང་ཤར་བའི་རྣམ་རྟོག་གཉིས་ཀ་ལ་ཞེན་འཛིན་གྱི་སྤང་བླང་ཅུང་ཟད་ཀྱང་མི་བྱེད་པར་གང་ཤར་གྱི་ངོ་བོ་ལ་བལྟས་པས་རྣམ་རྟོག་རང་དག་སྟེ་རང་བཞིན་མ་བཅོས་པ་ཤར་བ་དེ་ལྷུན་གྲུབ་སྐུ་གསུམ་གྱི་ངང་དུ་འབྱམས་པའི་རིག་པ་ཡེ་ཤེས་ཀྱི་ཀློང་ཆེན་པོ་ཡིན་པས་ན་གང་ཤར་ཞེན་མེད་ལྷུན་འབྱམས་རིག་པའི་ཀློང་། དེ་ལྟར་ལྟ་བའི་རང་ངོ་མཐོང་བ་དེའི་ངང་དུ་སེམས་མ་བཅོས་པར་ཅོག་གེ་བཞག་པས་རྣམ་རྟོག་རང་དག་སྟེ་རང་བཞིན་བབ་ཀྱི་བསམ་གཏན་ལ་གནས་པ་ནི་ཅོག་བཞགདེའི་ཚེ་སྐྱེ་མེད་ཀྱི་ངང་ནས་འགགས་མེད་ཀྱི་རིག་རྩལ་སྣ་ཚོགས་སུ་ཤར་ཡང་ཞེན་མེད་ཀྱི་ངང་དུ་རོལ་བས་ན་རང་གྲོལ། རྣམ་རྟོག་གང་སྐྱེས་ཀྱི་ངོ་བོ་ལ་ཅེར་གྱིས་བལྟས་པས་རྣམ་རྟོག་རང་ཡལ་ཚེ་གཉུག་མའི་ངོ་བོ་ལྷག་གིས་མཐོང་བ་ནི་ཅེར་མཐོང་། དེ་ལྟ་བུའི་ལྟ་སྒོམ་དེའང་བདེ་གསལ་མི་རྟོག་པ་ལ་སོགས་པའི་ཉམས་གྱི་ཞེན་པ་ཐམས་ཅད་དང་བྲལ་སྟེ་རང་བཞིན་འདི་ལྟ་བུ་ཞིག་གོ་ཞེས་བློས་བསམ་པའི་ཡུལ་ལས་འདས་པས་ན་བསམ་ཡུལ་མེད། ཡེ་ནས་མ་བཅོས་པ་འདི་རང་ངོ་རང་ཤེས་དྲན་པས་སྐྱོངས་ཙམ་ཉམས་ལེན་གྱི་གནད་འགག་ཡིན་པས་ན་རང་བཞིན་བབ་ཡིན། བློས་ནན་གྱི་བཟུང་ནས་སེམས་ལ་བཟོ་བཅོས་ན་ཅི་ཙམ་བཅོས་ན་དེ་ཙམ་ལམ་གོལ་དུ་འགྲོ་བས་ན་བཅོས་ལྷད་མ་བྱེད་ཅིག དེ་ལྟར་མ་བཅོས་པའི་ཆོས་ཉིད་རང་ངོ་མ་ཤེས་པ་རྣམས་ནི་རང་བཞིན་རྫོགས་པ་ཆེན་པོའི་ལམ་ལ་རྨོངས་པ་ཡིན་པས་ན་རྨོངས་པ་གང་གིས། དེ་ལྟ་བུའི་རྨོངས་པ་རྣམས་ཀྱིས་སེམས་ཀྱི་ངོ་བོ་མ་བཅོས་པ་དེ་བོར་ནས་བཅོས་མ་ལ་ལམ་དུ་བྱེད་པས་ན་ངོ་བོ་དེ་བོར་ནས་གཉུག་མའི་སེམས་ཡེ་གྲོལ་དུ་གནས་པ་ཉིད་ལ་རིག་པ་སྒྲིམ་པོའི་རྟོག་དཔྱོད་སྣ་ཚོགས་བཏང་ནས་རེ་དོགས་ཀྱི་གཟེབ་དུ་ཚུད་པས་ན་གཉུག་མའི་སེམས་ལ་སྒྲིམ་པོའི་གཟེབ་བསྐུལ་ནས། དེ་ལྟར་རེ་དོགས་ཀྱི་གཟེབ་དུ་ཚུད་པས་འདི་ནི་ཡིན་ནོ་འདི་ནི་མིན་ནོ་སྙམ་དུ་བློས་ཡང་དང་ཡང་དུ་བཅོས་པས་ན་བཅོས་ཤིང་བཅོས་ཤིང་འདི་ཙམ་བཅོས་པས་དེ་ཙམ་དུ་སྙིང་པོའི་དོན་མི་མཐོང་ཞིང་བློས་བྱས་ཀྱི་ལྟ་སྒོམ་གྱིས་ས་མི་ཆོད་པས་ན་སྙིང་པོའི་དོན་ལ་སྒྲིབ། ནམ་མཁའ་ལ་ཡེ་ནས་མདུད་པ་བྱར་མེད་པས་ན་དེ་ལ་བཀྲོལ་རྒྱུའང་མེད་པ་ལྟར་སེམས་ཉིད་ཡེ་གྲོལ་དུ་གནས་པ་ལ་གཟོད་འབད་པས་གྲོལ་བར་རློམ་པས་མི་གྲོལ་བས་ན་གྲོལ་བར་མེད་པར། དེ་ལྟར་འབད་ནས་བཅོས་པས་གྲོལ་བར་འདོད་པ་རྣམས་ནི་སྲིན་བུའི་ཁ་ཆུས་རང་ཉིད་བཅིང་པ་ལྟར་ཞེ་འདོད་ཀྱི་གྲུབ་མཐས་སླར་ལ་འཆིང་བས་ན་དེ་ཡིས་སླར་འཆིང་བྱེད། དེ་དག་གི་གནད་དོན་ཧྲིལ་དྲིལ་ན་ད་ལྟ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་བློས་བཟོ་བཅོས་གང་ཡང་མ་སོང་བར་འདི་ཀ་ལ་གཞི་གནས་ཀྱི་རིག་པ་ཡང་ཟེར། རྫོགས་པ་ཆེན་པོ་ཡང་ཟེར། དེ་བཞིན་དུ་ཕྱག་རྒྱ་ཆེན་པོ། དབུ་མ་ཆེན་མོ། སྤྲོས་པ་དང་བྲལ་བ་སྐྱེ་བ་མེད་པ་ལ་སོགས་མིང་བཏགས་ཀྱང་། དོན་དུ་ཐ་མལ་གྱི་ཤེས་པ་རང་རིག་རྗེན་པ་འདི་ཀ་ཡིན་པས་དེ་རང་ངོ་ཤེས་པ་ལ་ལྟ་བ་ཟེར་བ་ཡིན་པས་དེ་ཡན་ཆོད་ཀྱི་ས་བཅད་དང་པའོ། གཉིས་པ་ནི། དེ་ལྟར་རང་ངོ་ཤེས་པའི་ལྟ་བའི་གནས་ཚུལ་མ་བཅོས་པ་དེ་ཀའི་ངང་དུ་སེམས་བཅོས་མ་དང་བྲལ་བ་ལྷོད་དེ་འཇོག་པ་ནི་སྒོམ་པ་ཡིན་པས་ན་གང་ལ་བློ་ཡི་ཁུང་ན་ལྷོད་ཡོད་ན། དེ་ལྟར་རང་བབ་ཀྱི་ངང་དུ་མ་ཡེངས་ཙམ་དུ་བཞག་ན་རིག་པ་ལ་རང་གནས་ཀྱི་བསམ་གཏན་ཡོད་པས་རང་བབ་ཀྱི་ཏིང་འཛིན་དང་བྲལ་མི་སྲིད་པས་དེ་ལ་བཅས་བཅོས་དང་བླང་དོར་གཞན་གང་ཡང་མི་དགོས་པས་ན་རང་བཞིན་ཉིད་དེ་དེ་ལ་བཅོས་མི་དགོས། དེ་ལ་རང་བབས་སུ་བཞག་པའི་ཚེ་རྩལ་གྱི་རྣམ་རྟོག་སྣ་ཚོགས་ཡུལ་ལ་འཕྲོ་ཞིང་འགྱུ་བའི་ཚེ་དང་པོ་རྣམ་རྟོག་འགྱུ་བ་དེ་ངོ་ཤེས། དེ་ནས་རང་ངོ་མཐོང་བའི་ངང་དུ་བཞག་པས་རྣམ་རྟོག་རང་སར་དག་སྟེ་ཤར་གྲོལ་རྗེས་མེད་དུ་འགྲོ་བས་ན་འགྱུ་མཐོང་རང་དགདེ་ཡང་བཟང་རྟོག་དགེ་བའི་རྣམ་པར་ཤར་ཡང་འདི་ནི་བཟང་པོ་
Chinese
彼刹那国王，亦复诸法自性空性无别，故自性法性，彼之法界胜义谛中，显有基位未动而圆满，故为大圆满。譬如虚空遍及一切事物，虚空亦不舍弃一切事物，如是法性大圆满遍及一切法，大圆满亦不舍弃任何法，故无所舍。事物之体相，形状与颜色等一切，虚空中虽无有，然虚空超越彼等之境，如是具法一切所有之事物与相，以及言说等一切，法性大圆满中虽无有，然大圆满超越彼等之境，故为超离一切之义。如是法界法性大圆满，显示基位本初之安住，原始之安住，本觉自之体性后，彼即显现解脱无二之法身，于噶达克彻却之见解中决定者，乃是：突发之分别念于境上生起之时，对于生起之境与生起之分别念二者，不作丝毫执着之取舍，而观视所生起之自性，则分别念自净，自性无造作而显现，彼于任运成就三身之状态中，广大之觉性智慧之法界，故为任运无执广大觉性之法界。如是见解之自性面见后，于彼状态中，心不作造作而安住，则分别念自净，安住于自性自然之禅定中，即为自然安住。彼时，虽从无生之状态中，显现无碍之觉性妙力种种，然于无执之状态中嬉戏，故为自解脱。无论生起何种分别念，皆以专注之目光观视其自性，则分别念自灭，更清晰地见到本初之自性，即为专注观见。如是之见修行，亦复远离对于安乐光明无分别等之体验之执着一切，故自性如是，以分别念思量之境所不能及，故为不可思议。本初无造作之此，自识自知，仅以正念守护，即为修持之要诀，故为自性自然。若以分别念执持，而于心上作意造作，则造作愈多，歧途愈远，故勿作造作掺杂。如是无造作之法性自性。
English
That king of the land, too, is inseparable from the emptiness of all dharmas, so the self-nature is the dharmata. In that expanse of the ultimate reality, the basis of appearance and existence is complete without moving from its ground, hence it is the Great Perfection. For example, just as the sky pervades all things and the sky does not abandon all things, so the dharmata Great Perfection pervades all dharmas, and the Great Perfection does not abandon any dharma, hence it abandons nothing. The characteristics of things, such as shape and color, are not in the sky, but the sky transcends their realm. Similarly, all things and characteristics that exist in all phenomena, as well as speech and so on, are not in the dharmata Great Perfection, but the Great Perfection transcends their realm, hence the meaning of transcending all. Thus, the dharmadhatu, the dharmata Great Perfection, reveals the original abiding of the basis, the original abiding, the self-essence of primordial awareness. Then, that very thing is determined in the view of Kadak Trekchö, the dharmakaya of inseparable appearance and liberation, which is: When a sudden thought arises in the realm of objects, one does not make any clinging or acceptance of either the arising object or the arising thought, but looks at the essence of whatever arises, so the thought is self-purified, and the uncorrected self-nature arises. That is the vast expanse of awareness and wisdom that pervades the spontaneously accomplished three kayas, hence it is the spontaneously pervasive realm of unattached awareness. Thus, having seen the self-face of the view, one abides in that state without manipulating the mind, so the thought is self-purified, and one abides in the meditation of natural self-nature, which is natural abiding. At that time, although various unimpeded powers of awareness arise from the state of unborn, they play in the state of non-attachment, hence it is self-liberation. Whatever thought arises, one stares intently at its essence, and when the thought vanishes by itself, one sees the original essence more clearly, which is focused seeing. Such a view and practice is also free from all attachments to experiences such as bliss, clarity, and non-conceptuality, so the self-nature is like this, beyond the realm of conceptual thought, hence it is inconceivable. This primordially uncorrected state, self-knowing and self-aware, is only protected by mindfulness, which is the key point of practice, hence it is natural self-nature. If one grasps it with conceptual mind and manipulates the mind, the more one manipulates it, the further one goes astray, so do not manipulate or adulterate it. Thus, the uncorrected dharmata self-nature.
Chinese
那些不明白的人，是因为对大圆满的道路感到迷惑，被怎样的迷惑所迷惑呢？正是因为这样的迷惑，他们舍弃了未加修饰的心之本性，而将人为的造作当作道路，因此舍弃了本性，对于本元之心安住于本来解脱的状态，却施加了严厉的理智思辨，从而陷入希望和恐惧的盒子中，因此对本元之心施加了严厉的盒子。像这样陷入希望和恐惧的盒子中，心想“这是对的，这是错的”，用分别念反复地修改，修改再修改，仅仅修改这些，却无法从中看到核心的意义，用分别念所造作的见修行无法确定，因此遮蔽了核心的意义。正如虚空原本就无法打结，因此也无须解开一样，心性安住于本来解脱的状态，却徒劳地努力，自以为能够解脱，结果无法解脱，因此是无法解脱的。像这样努力修饰却想要解脱的人，就像虫子用自己的唾液束缚自己一样，被自己想要的宗派再次束缚，因此它会再次束缚。如果将这些要点总结起来，那就是现在这种平凡的意识，没有经过任何分别念的造作和修饰，就称之为根本安住的觉性，也称之为大圆满。同样，也命名为大手印、大中观、离戏、无生等等。但实际上，这种平凡的意识，赤裸的自明自知，认识它本身就叫做见，以上是第一部分的内容。第二部分是：像这样认识自性的见解，在这种未加修饰的状态中，放松地安住，远离人为的造作，这就是禅修，因此，在谁的心中存在放松的空间呢？像这样在自然的状态中，稍微不散乱地安住，觉性就具有自生的禅定，因此不可能脱离自然状态的禅定，因此不需要任何人为的造作、取舍，因此自性本身就不需要修饰。在这种自然安住的状态中，当各种各样的念头和分别念投射和流动到对境上时，首先要认识到念头的流动。然后，在见到自性的状态中安住，念头自然清净，在生起的同时就解脱，不留痕迹，因此流动和见到同时解脱，即使是好的念头以善的形式生起，这也是好的
English
Those who do not understand are confused about the path of Ati Yoga, by what kind of confusion are they confused? It is precisely because of this kind of confusion that they abandon the unadulterated nature of mind and take artificiality as the path. Therefore, abandoning the nature, to the very mind abiding in the state of primordial liberation, they apply strict intellectual speculation, thereby falling into the box of hope and fear, and thus imposing a strict box on the very mind. Like this, falling into the box of hope and fear, thinking "this is right, this is wrong," repeatedly modifying with conceptual mind, modifying and modifying again, merely modifying these, yet unable to see the core meaning from it, the view and meditation created by conceptual mind cannot be determined, thus obscuring the core meaning. Just as the sky can never be knotted from the beginning, so there is no need to untie it, the nature of mind abides in the state of primordial liberation, yet vainly striving, presuming to be able to liberate, but unable to liberate, therefore it is impossible to liberate. Those who strive and modify in this way, yet want to liberate, are like a worm binding itself with its own saliva, being bound again by the sectarianism they desire, therefore it will bind again. If we summarize these key points, it is that this ordinary consciousness now, without any conceptual fabrication or modification, is called the awareness of the fundamental abiding, and is also called Ati Yoga. Similarly, it is also named Mahamudra, Mahamadhyamaka, free from elaboration, unborn, etc. But in reality, this ordinary consciousness, naked self-knowing, recognizing it itself is called view, the above is the content of the first part. The second part is: Like this, the view of recognizing one's own nature, in this unadulterated state, relaxing and abiding, away from artificial fabrication, this is meditation, therefore, in whose mind does a space of relaxation exist? Like this, abiding in the natural state, slightly without distraction, awareness has self-born contemplation, therefore it is impossible to be separated from the samadhi of the natural state, therefore there is no need for any artificial fabrication, acceptance and rejection, therefore the nature itself does not need modification. In this state of natural abiding, when various thoughts and conceptualizations project and flow onto the objects, first recognize the flow of thoughts. Then, abiding in the state of seeing one's own nature, thoughts naturally purify, liberating as they arise, leaving no trace, therefore the flowing and seeing liberate simultaneously, even if good thoughts arise in a virtuous form, this is also good