Tibetan
།བྱེད་པ་དྲུག་ཏུ་འདོད་པ་སྟེ། །ཚིག་སྡུད་ཙམ་དུ་ཤེས་པར་བྱ། །སྔ་མ་ཕྱི་མའི་སྦྱོར་བ་ཡིས། །ཁྱད་པར་བསྡུ་བ་རྣམས་པ་གཉིས། །འབྲེལ་པ་དག་དང་གོ་རིམས་དང༌། །དོན་དང་གྲགས་པའི་ཡན་ལག་ནི། །བསྡུ་བ་བཞིའོ་གྲགས་པ་ཡང༌། །འཇིག་རྟེན་བསྟན་བཅོས་དག་ལ་གཉིས། །རིགས་གསལ་བྱས་དང་མ་བྱས་པའི། །གཞི་བསྡུ་བ་ནི་གཉིས་ཡིན་ནོ། །ཕྱོགས་གཅིག་དག་ཏུ་བྱེད་པ་དང༌། །སོ་སོ་ཕྱོགས་གཅིག་བྱེད་པ་ཡིས། །གཞི་གཅིག་བསྡུ་བ་གཉིས་སུའོ། །ཁྱད་པར་ཁྱད་པར་ཅན་གཉིས་དང༌། །ཁྱད་པར་རྣམ་གཉིས་གཞི་གཅིག་ཏུ། །མཐུན་པར་གོ་བར་བྱ་བ་ལ། །སྦྱོར་བའི་གཞི་མཐུན་རྣམ་པ་གཉིས། ངོ་བོ་འམ་ནི་ཆོས་ཀྱང་རུང༌། །ཐ་དད་གོ་བར་བྱེད་བ་ཡི། །དེ་ཡི་སྐྱེས་བུ་གསུམ་ཡིན་ཏེ། །བྱེད་པའི་ཚིག་དང་ལས་འཛིན་དང༌། །བ་གཉིས་པ་ཞེས་བྱ་བའོ། །དེ་ལ་བྱེད་པ་བརྒྱད་ཡིན་ཏེ། །དང་པོ་ལ་སོགས་བདུན་པའི་མཐའ། །རྣམ་དབྱེ་སྦྱོར་བ་བདུན་པོ་དང༌། །ཕྲད་དང་སྦྱོར་བ་བྲལ་བའི་ཕྱིར། །གཞན་དང་སྦྱོར་མེད་བོད་པ་སྤང༌། །དགག་པ་དང་ནི་བརྒྱད་དུ་འདོད། །མཚན་ཉིད་དབང་གིས་ཕྱེ་བ་ཡིས། །མ་ཡིན་དགག་པ་བཅུ་བཞི་དང༌། །མཚན་ཉིད་དབྱེ་བ་མེད་མོད་ཀྱི། །ཡུལ་དང་དུས་ཀྱི་ཕྱེ་བ་ཡིས། །མེད་པར་དགག་པ་བཅུ་གཅིག་དག །གང་ལྡན་དགག་པར་འདོད་པའོ། །གཞན་དང་མི་མཐུན་གཉེན་པོ་དང༌། །ཆུང་དང་ཕྲ་ དང་ཉུང་བ་དང༌། །ཡུན་ཐུང་ལྷག་མ་མེད་པ་དང༌། །མཐའ་དག་མིན་དང་བྲལ་བ་དང༌། །དམན་དང་ཞན་དང་ཞུམ་པ་དང༌། །འདྲ་བ་དག་ལས་དགག་པ་ནི། །མ་ཡིན་དགག་པར་འདོད་པའོ། །རྒྱུ་འདྲ་བ་དང་རང་བཞིན་དང༌། །སྐབས་དང་རྟེན་གྱི་དབྱེ་བ་ཡིས། །སྔ་དང་ཞིག་ནས་མེད་པ་དང༌། །དབྱེ་བ་རྣམ་པ་བརྒྱད་ཡིན་ཏེ། །ཕན་ཚུན་དག་ལ་རྣག་བཞིན་དང༌། །རྒྱུ་དང་རང་བཞིན་གཉིས་དབྱེ་བའི། །ཤིན་ཏུ་མེད་དང་བཅུ་གཅིག་ནི། །མེད་པར་དགག་པར་འདོད་པའོ། །ཀུན་ཏུ་ལྡོག་ཕྱིར་དགག་པ་ཡིན། །དེ་ཉིད་གཞན་དུ་མི་བརྗོད་དང༌། །འདྲ་བ་གཞན་དང་བྱེ་བྲག་གི །ཚིག་སྦྱོར་དབྱེ་བ་ལས་འཛིན་ནོ། །གྲངས་དང་བསྡུས་དོན་སྦྱོར་བ་ཡིས། །གཅིག་དང་ཐ་དད་སྦྱོར་བྱེད་པ། །བ་གཉིས་པར་ནི་འདོད་པའོ། །བསྡུ་པའི་ཕྱིར་དང་དབྱེ་ཕྱིར་དང༌། །ཉེ་བར་ཐ་དད་སྦྱོར་བའི་ཕྱིར། །འདས་མ་ཐག་དང་གཞན་དག་དང༌། །ལན་གྲངས་གཞན་ལ་སྦྱོར་བྱེད་པ། །ཟླས་དབྱེ་བ་ཞེས་འདོད་པ་ཡིན། །རང་གི་རིགས་ཙམ་སྡུད་བྱེད་ཅིང༌། །ཕྱོགས་གཞན་ཀུན་དུ་སྤོང་བ་དང༌། །རིགས་ཀྱི་ཚད་ཀྱང་མི་འཛིན་པ། །ཕྱོགས་ཙམ་སྟོན་པའི་སྦྱོར
Chinese
认为是六种作用，应知仅是词的集合。通过前后词的连接，有两种归纳差别的方式。关联等和顺序，意义和名声的支分，是四种归纳，名声也分，世间论典中有两种。分为已辨别和未辨别，基础归纳有两种。做成一个方向，各自做成一个方向，将一个基础归纳为两种。差别和具有差别的两种，两种差别在一个基础上，为了能一致理解，有两种连接的基础相同的方式。本体或者法也可以，为了能理解不同，它有三种人，即能作的词和业持，以及称为“བ་”第二者。其中有八种能作，即从第一到第七的结尾。七种变格连接，因为词和连接分离的缘故，舍弃与他者无连接的呼格。认为是否定等八种。以体性的角度来区分，有十四种非是之否定，虽然没有体性的差别，但以处所和时间的区分，有十一种无有之否定，认为是具有何者的否定。与他者不一致的对治，小和细，以及少，短暂、没有剩余，不是全部和分离，低劣和弱以及萎靡，从相似等中进行否定，认为是非是之否定。原因相似和自性，通过时机和所依的区分，先前和毁坏后没有，有八种区分方式，在相互之间是脓血，原因和自性是两种区分的，极其没有和十一种，认为是无有之否定。因为完全相反的缘故是否定。不将彼者说成其他，相似、其他和差别的，词的连接区分是业持。通过数量和集合意义的连接，做一个和做不同的连接，认为是“བ་”第二者。为了集合和为了区分，以及为了接近不同连接的缘故，刚过去的和其它的，将次数连接于其它，认为是叫做分段区分。仅仅集合自己的种类，完全舍弃其它方向，也不执持种类的量，是仅仅显示方向的连接。
English
It is considered to be six functions, and it should be understood as merely a collection of words. Through the connection of the preceding and following words, there are two ways to summarize the differences. Connections and order, the branches of meaning and fame, are four types of summarization, and fame is also divided into two in worldly treatises. Divided into those that have been distinguished and those that have not, there are two types of basic summarization. Making it one direction, and each making it one direction, summarizing one basis into two. Two types of difference and having difference, two types of difference on one basis, in order to be able to understand consistently, there are two ways of connecting the same basis. Essence or Dharma can also be, in order to understand the difference, it has three persons, namely the acting word and the karmadhāraya, and the one called "ba" the second. Among them, there are eight actors, namely the end of the first to the seventh. Seven case connections, because the word and the connection are separated, abandon the vocative without connection to others. It is considered to be eight types such as negation. Distinguishing from the perspective of nature, there are fourteen types of non-affirmative negation, although there is no difference in nature, but by distinguishing the place and time, there are eleven types of non-existent negation, which are considered to be the negation of what is possessed. Antidotes that are inconsistent with others, small and subtle, and few, short, without remainder, not all and separate, inferior and weak, and withered, negating from similarities, it is considered to be non-affirmative negation. Similar causes and nature, through the distinction of occasion and support, non-existence before and after destruction, there are eight ways of distinguishing, pus and blood are between each other, cause and nature are two distinctions, extremely non-existent and eleven, are considered to be non-existent negation. Because of complete opposition, it is negation. Not saying that it is other, similar, other, and different, the connection distinction of words is karmadhāraya. Through the connection of number and collective meaning, making one and making different connections, it is considered to be "ba" the second. For the sake of collection and for the sake of distinction, and for the sake of connecting near differences, just past and others, connecting the number of times to others, it is considered to be called segmentation distinction. Only collecting one's own kind, completely abandoning other directions, and not holding the amount of kind, it is the connection that only shows the direction.
Tibetan
་བའོ། །གང་ཞིག་རང་གི་དོན་མེད་ཅིང༌། །དོན་གྱི་མིང་ལ་གསལ་བྱེད་པ། །ཚིག་གི་ཕྲད་ཅེས་བྱ་བ་སྟེ། །དེ་ལྡན་ཕྲད་དང་བཅས་པ་ཡིན། །དེ་ལ་ཕྲད་ཀྱི་འཇུག་པ་ནི། །གང་ནི་འདྲི་བའི་ཚིག་གི་དོན། །སྤྱི་ལ་ཁྱབ་པར་སྦྱོར་བ་སྟེ། །ཟླ་སྡུད་པ་ལ་ཀུན་དུ་སྤང༌། །ཅི་ལ་སོགས་པ་འང་དེ་བཞིན་ཏེ། །ཁྱབ་པ་སྐབས་ཀྱིས་བརྩི་བར་བྱ། །དེ་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་དོན། །ཐ་སྙད་དངོས་དང་དུས་འཇུག་གསུམ། །འདས་དང་རྣམ་གྲངས་གཞན་ཅན་དང༌། །ལྷག་མ་དག་དང་བཅས་པའོ། །བདེན་པ་དག་དང་གསང་བ་དང༌། །བདག་གི་བ་དང་ཕ་རོལ་པོ། །དངོས་པོ་དག་ལ་འཇུག་པ་བཞི། །འདས་པ་དང་ནི་མ་འོངས་པའི། །དུས་གཉིས་ལ་ནི་འཇུག་པ་གཉིས། །བདག་ཉིད་ད་ལྟར་ཉིད་ལ་སྤང༌། །དངོས་པོའི་དུས་ནི་མི་འདོར་ཏེ། །ཀུན་ལ་རབ་ཏུ་སྦྱར་བར་བྱ། །འདི་ཚིག་འདས་དང་མ་འོངས་དང༌། །སྐབས་ཀྱི་དངོས་གཞན་དག་ལ་འཇུག །གང་ཞིག་ལ་ནི་ལྟོས་བྱས་པའི། །ཉེ་བ་དག་དང་མངོན་སུམ་པའི། །དངོས་པོ་དག་ཀྱང་གཉིས་ཡིན་ནོ། ། སྤང་བར་བྱ་བ་འདི་ལྟ་སྟེ། །ལྐོག་ཏུ་གྱུར་དང་རིང་བ་དང༌། །གལ་ཏེ་བསྟན་བྱ་དུས་ཉིད་ན། །འདས་དང་མ་འོངས་སྤང་བར་བྱ། །དེ་རྣམས་ཀུན་ལ་བསྒྱུར་བ་ལྡན། །ད་ནི་སྐབས་སུ་བབ་པའི་ཚིག །ད་ལྟར་བྱུང་ལ་སྦྱོར་བ་སྟེ། །འདས་པའི་སྐབས་ལ་རྣམ་པར་སྤང༌། །ན་ཞེས་བྱ་བའི་ཚིག་གི་དོན། །དམིགས་ཀྱིས་འབྱེད་དང་རྒྱུ་མཚན་དང༌། །རྒྱུ་མཚན་དོན་གྱིས་བསྟན་པ་དང༌། །ལས་དང་ཆེད་དང་རྟེན་གནས་དང༌། །ཕྱི་ཚིག་དེ་གཞན་སོགས་སྟོན་དང༌། །འོས་པར་དཀའ་བ་ཆག་འཛིན་ལས། །ཕྱིར་ཚིག་ངེས་པར་བྱེད་པ་དང༌། །དེ་ལས་བཟློག་པ་ཉིད་དང་ནི། །འགལ་བའམ་མི་འགལ་སྟོན་པ་དང༌། །སྨོན་དང་འདྲི་དང་ཐེ་ཚོམ་གཞི། །ཚེ་སྐབས་རྣམས་ལ་འདི་མཐོང་ངོ༌། །སྟེ་ནི་ལྷག་མ་ཡོད་པ་སྟེ། །མཚམས་སྦྱོར་བ་དང་དམ་འཆའ་དང༌། །གཞན་འདྲེན་པ་དང་གསུམ་དུ་འདོད། །བྱེད་དང་བྱ་བའམ་ཡང་ན་ནི། །བྱ་བ་ཉིད་དུ་སྦྱོར་བ་གང། །ཚིག་གཉིས་རིམ་མམ་དུས་གཅིག་ཏུ། །སྦྱོར་བར་བྱེད་པ་མཚམས་སྦྱོར་ཡིན། །གང་ཞིག་གིས་ནི་སྔ་མ་ལ། །གང་ཞིག་གིས་ནི་སྣ་མ་ལ། །གསལ་བར་བྱེད་པ་དམ་འཆའ་བ། །ལྷག་མ་ཡོད་ཙམ་སྟོན་གྱུར་ཅིང༌། །དེ་ལས་གཞན་གྱུར་གཞན་འདྲེན་པའོ། །ད་ནི་འབྱེད་དང་སྡུད་པ་དང༌། །རྒྱུ་མཚན་ཚེ་སྐབས་གདམས་ངག་ལྔ། །དེ་ཉིད་དང་ནི་གཞན་དག་དང༌། །དེ་ཉིད་དང་ནི་གཞན་དག་དང༌། །ལན་གྲངས་གཞན་ལ་སྦྱོར་བ་ཡི། །སྡུད་པའི་དང་ཡང་གསུམ་དུ་འདོད། །ནི་ནི་དགར་དང་བསྣན་པའི་ཚིག །དམིགས་སམ་
Chinese
何者无有自义，而能明了意义之名，称为词之助词，具足此者即为具助词。 其中，助词的用法是：何者具有疑问词的意义，普遍地施加于一切，总括时则完全舍弃。 如“什么”等也是如此，普遍性应依情况而定。 所谓“彼”这个词的意义，有名称、事物和时态三种用法。 过去和种类不同，以及剩余等都包括在内。 真实等和秘密，以及我的和他人，事物等有四种用法。 过去和未来两种时态，有两种用法。 自身现在应舍弃，事物的时态则不应舍弃，应普遍地施加于一切。 此词适用于过去和未来，以及情况的其他事物。 对于何者有所依赖的，亲近的和显现的事物也有两种。 应舍弃的是这样：隐蔽的和遥远的，如果所要指示的是时态本身，则应舍弃过去和未来。 这些都具有转变。 现在是适当时机的词语，适用于现在发生的事情，应完全舍弃过去的情况。 所谓“那”这个词的意义，有特指、原因和理由，以及理由以意义显示，业和目的以及所依处，后词指示其他等，难以胜任的折衷，从后词确定，以及从那反转，相同或不相同，愿望、疑问和犹豫的基础，在这些时候可以看到。 “则”是还有剩余，连接和承诺，以及引导其他，认为是三种。 作者和所作，或者所作本身施加于何处，两个词依次或同时施加，连接即是连接。 以何者在前，以何者在先，使之明显是承诺。 仅仅显示还有剩余，从那变成其他是引导其他。 现在是区分和总括，原因、时机和忠告五种。 彼自身和其他，彼自身和其他，用于其他次数的，总括的“和”也认为是三种。 “乃”是区分和添加的词语，特指或
English
That which has no meaning of its own, but clarifies the name of meaning, is called a particle of words, and one who possesses it is with particles. Among them, the usage of particles is: What has the meaning of an interrogative word, and is universally applied to everything, and is completely abandoned when summarizing. Such as "what" and so on are also like this, and universality should be determined according to the situation. The meaning of the word "that" has three usages: name, thing, and tense. The past and different kinds, as well as the remainder, are all included. Truth and so on, and secrets, as well as mine and others, things and so on have four usages. The past and future two tenses have two usages. The self should be abandoned now, and the tense of things should not be abandoned, and should be universally applied to everything. This word applies to the past and future, as well as other things of the situation. For what is relied on, the close and manifest things also have two kinds. What should be abandoned is like this: hidden and distant, if what is to be indicated is the tense itself, then the past and future should be abandoned. These all have transformations. Now is the word of the appropriate time, which applies to what is happening now, and the past situation should be completely abandoned. The meaning of the word "that" has specific designation, cause and reason, as well as the reason shown by meaning, karma and purpose, as well as the place of reliance, the latter word indicates other things, the compromise that is difficult to be competent, the determination from the latter word, and the reversal from that, the same or different, the basis of wishes, doubts and hesitation, can be seen at these times. "Then" is that there is still a remainder, connection and commitment, as well as guiding others, which are considered to be three kinds. The author and the made, or where the made itself is applied, two words are applied sequentially or simultaneously, and connection is connection. With what is in front, with what is first, making it clear is commitment. Merely showing that there is still a remainder, and changing from that to another is guiding others. Now is the distinction and summary, cause, opportunity and advice are five kinds. That self and others, that self and others, used for other times, the summarizing "and" is also considered to be three kinds. "Nai" is a word of distinction and addition, specifically designating or