Tibetan
ཡིན་ཏེ་ཡངས་བ་གཞན། །རྐན་དང་སོ་དང་ལྕེ་དང་མཆུ། །ཕྲད་པ་ཡིན་ཏེ་གཞན་ཞེས་བྱ། །གནས་ཆའི་ཡི་གེ་ཇི་སྙེད་ཀྱང༌། །ང་རོ་གཅིག་གིས་བཅིངས་པ་ལ། །དེལའང་ཡི་གེ་གཅིག་ཅེས་བརྗོད། །ཤིན་ཏུ་ཕྲ་བའི་རྣམ་པའི་ཆ། །དེ་ལའང་ཡི་གེ་གཅིག་ཅེས་བྱ། །སྒྲ་འདི་དག་ལ་འདྲེན་པའི་ཆ། །ཨལྤ་པྲའ་ཎ་གཉིས་གཅིག་ཡིན། །མ་ཧཱ་པྲའ་ཎ་གཅིག་ཉིད་ཡིན། །ཨ་ནུ་སྭ་ར་རྔུབ་པའི་སྒྲ། །བི་སརྫྫ་ནི་བཅད་པའོ། །ཧྲ་སྭ་ཐ་མལ་སྒྲ་ཡིན་ཏེ། །དཱི་རྒྷ་ཏ་ནི་གཉིས་ཀྱི་ཡུན། །པླུ་ཏ་ནི་དེ་བཞིན་གསུམ། །ཨུ་དཱཏྟ་ནི་མཚུངས་གཉིས་གཅིག །ཨ་ནུ་དཱཏྟ་ཕྱེད་ཆ་ཡིན། །སྭ་རི་ཏ་ནི་རང་སྒྲ་འོ། །སྣ་ལྡན་ཨ་ནུ་སྭ་རའི་ཆ། །ཨ་ལྡན་ཨ་མེད་ཅེས་བྱ་བ། །ཆེ་བ་དག་དང་ཆུང་བའི་མིང༌། །དྲང་པོ་དག་ལ་ཇི་ལྟ་བ། །ང་རོ་གཞན་ལའང་དེ་བཞིན་ཏེ། །དེ་ལ་ཅུང་ཟད་གནས་ཆ་ནི། །རྐན་དང་མགུལ་པའི་ཆ་དག་ལས། །བསྒྲེང་དང་བཀུག་པའི་ང་རོ་འབྱུང༌། །དེ་བཞིན་མཆུ་ལས་བསྟོད་སྨད་དོ། །བསྒྲིམས་པ་སྤྱི་བོའི་ཆ་ལས་ཏེ། །གློད་པ་དག་ནི་སོ་ཡིན་ནོ། །འདི་དག་གིས་ནི་བཅིངས་པ་ན། །ཆ་ནི་སྔོན་དུ་བརྗོད་པ་བཞིན། །མི་དེ་མུ་དོ་རྀ་ལི་ཡི། །སྒྲ་ཡི་ཆ་དང་ཅི་རིགས་སྦྱར། །ཨ་ཡི་ཆ་ནི་མདུན་དུ་དཔྱད། །ལྷག་མ་རྣམ་པའི་ཆ་ཞེས་བྱ། །དེ་དག་རེ་རེའི་ཆ་ཡིན་ཏེ། །གང་ཡང་ཕན་ཚུན་བརྟེན་པ་ནི། །ཀུན་དུ་ཁྱབ་ཕྱིར་སྤྱི་ཡི་ཆ། །དེ་དག་ཡི་གེའི་བྱེ་བྲག་སྟེ། །རྣམ་གྲངས་དུ་མ་མེད་པ་དང༌། །མིང་ཚིག་གསལ་བར་བྱེད་པ་དང༌། །དོན་རྣམས་རྗོད་པར་བྱེད་པའི་ཕྱིར། །ཡི་གེ་ཞེས་ནི་བརྗོད་པ་ཡིན། །རང་བཞིན་ལས་དང་དགོས་ཆེད་ཀྱི། །ངེས་ཚིག་ཡིན་ཏེ་གོ་རིམས་བཞིན། །ཚོགས་དང་ལུས་དང་འདུས་པ་ནི། །རྣམ་གྲངས་དག་སྟེ་དེ་བཞིན་སྦྱར། །ཇི་ལྟར་རྡུལ་ལས་གོང་བུ་བཞིན། །ཡི་གེ་འདུས་པར་གྱུར་པ་ན། །མིང་ནི་རབ་ཏུ་འགྲུབ་པར་འགྱུར། །གང་ཞིག་རྣམ་ཆ་འདུས་པ་ཡིས། །དོན་གྱི་ངོ་བོ་ ཉིད་བརྗོད་ན། །རྣམ་ཆ་མང་ངམ་ཉུང་གྱུར་ཀྱང༌། །དེ་ནི་མིང་ཞེས་རབ་ཏུ་བརྗོད། །དེ་ཡང་མིང་གི་ཐོག་མ་དང༌། །རྗེས་སུ་གྲུབ་པ་རྣམ་པ་གཉིས། །ཐོག་མ་འདོད་རྒྱལ་མིང་ཡིན་ཏེ། །རྗེས་གྲུབ་དག་ནི་དོན་ལྡན་དང༌། །རྣམ་པ་གཉིས་ཀར་འདོད་པ་ཡིན། །དེ་ནི་ངེས་ཚིག་ཡོད་མེད་དོ། །གང་ཞིག་གཞན་ལ་མ་བརྟེན་པར། །བླ་དགས་གང་བྱས་ཐོག་མའོ། །དེ་ལ་བརྟེན་པ་རྗེས་གྲུབ་པ། །འདོད་རྒྱལ་དོན་ལྡན་གཉིས་སུ་འདོད། །འདོད་རྒྱལ་དག་ཏུ་མཚུངས་མོད་ཀྱི། །མ་བརྟེན་ཕྱིར་ན་གྲུབ་པ་སྟེ། །མིང་གཞན་
Chinese
的確還有其他寬廣之處， 上顎、牙齒、舌頭和嘴唇， 接觸才是其他。 有多少處所的字母， 被一個語氣所束縛， 那也稱作一個字母。 極其微細的形態部分， 那也稱作一個字母。 引導這些聲音的部分， अल्पप्राण （藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，少氣）二者是一。 महाप्राण （藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，大氣）唯一。 अनुस्वार （藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，隨韻）是吸氣的聲音。 विसर्जनीय （藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，止聲）是斷絕。 ह्रस्व （藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，短音）是通常的聲音， दीर्घ （藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，長音）是二倍的長度， प्लुत （藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，超長音）同樣是三倍。 उदात्त （藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，高音）是相同二者之一， अनुदात्त （藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，低音）是半個部分， स्वरित （藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，中音）是自有的聲音。 帶鼻音是अनुस्वार （藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，隨韻）的部分， 稱為有聲和無聲。 大的和小的名稱， 對於正直的如何， 對於其他的語氣也是如此， 對此稍微的處所部分是， 從上顎和喉嚨的部分， 產生提升和彎曲的語氣， 同樣從嘴唇產生讚揚和貶低， 收緊是從頭頂的部分， 放鬆則是牙齒。 當被這些所束縛時， 部分如先前所說的四種， मि（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，mi）दे（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，de）मु（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，mu）दो（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，do）ऋ（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，ṛ）li（藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，li）的， 聲音的部分和適當的結合， अ （藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，a）的部分在前面考慮， 剩餘的稱為形態的部分， 那些是各自的部分， 任何互相依賴的， 因為普遍存在是共同的部分。 那些是字母的區別， 為了沒有眾多的種類， 以及使名稱和詞語清晰， 以及為了陳述意義， 所以稱作字母。 自性、作用和必要性的， 是詞源，按照順序四種。 集合、身體和聚集是， 種類，同樣結合。 如灰塵變成團塊般， 當字母聚集時， 名稱就能夠完全成就。 任何形態部分聚集， 如果陳述意義的本質， 形態部分無論多或少， 那完全稱作名稱。 那也是名稱的最初， 和隨後成就的兩種。 最初是隨意安立的名稱， 隨後成就的則是有意義的， 以及認為是兩種。 那是詞源的有或無。 任何不依賴於其他， 隨意所作的是最初的。 依賴於它的是隨後成就的， 隨意安立和有意義的認為是兩種。 在隨意安立中雖然相同， 因為不依賴所以是成就， 其他的名稱
English
Indeed, there are other expanses, The palate, teeth, tongue, and lips, Contact is what is called "other." However many letters of location there may be, If bound by a single tone, That is also called a single letter. A very subtle aspect of form, That is also called a single letter. The part that leads these sounds, Alpapraana (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，less breath) are two in one. Mahaapraana (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，great breath) is one itself. Anusvaara (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，anusvara) is the sound of inhaling. Visarjaniiya (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，visarjanīya) is cutting off. Hrasva (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，short) is the usual sound, Diirgha (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，long) is twice the duration, Pluta (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，prolated) is similarly three times. Udaatta (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，acute) is the same two in one, Anudaatta (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，grave) is half a part, Svarita (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，circumflex) is its own sound. Nasalization is a part of Anusvaara (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，anusvara), Called voiced and unvoiced. The names of large and small, How it is for the upright, It is the same for other tones as well, For that, a slight part of the location is, From the parts of the palate and throat, The tones of raising and bending arise, Likewise, praise and dispraise from the lips, Tightening is from the part of the crown, Loosening is the teeth. When bound by these, The part is as the four spoken before, mi (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，mi) de (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，de) mu (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，mu) do (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，do) r̥ (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，ṛ) li (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，li) of, Combine the parts of the sounds appropriately, Consider the part of a (藏文，梵文天城體，梵文羅馬擬音，a) in front, The remainder is called the part of form, Those are each part, Whatever relies on each other, Because it pervades everywhere, it is a common part. Those are the distinctions of letters, For the sake of not having many kinds, And for making names and words clear, And for the sake of expressing meanings, Therefore, it is called a letter. Of nature, action, and necessity, It is etymology, in order of four. Assembly, body, and gathering are, Kinds, combine them likewise. Just as dust becomes a lump, When letters gather, The name will be fully accomplished. Whatever form parts gather, If it expresses the essence of meaning, Whether the form parts are many or few, That is fully called a name. That is also the beginning of the name, And the two kinds that are subsequently accomplished. The first is a conventionally established name, The subsequently accomplished are meaningful, And it is considered both kinds. That is whether there is etymology or not. Whatever does not rely on others, Whatever is arbitrarily done is the first. That which relies on it is subsequently accomplished, Conventionally established and meaningful are considered two. Although the same in conventionally established, Because it does not rely, it is accomplished, Other names
Tibetan
གང་ལའང་མ་བརྟེན་པ། །གཞན་གྱིས་འགལ་བ་མེད་ཕྱིར་རོ། །འཐད་པར་སྒྲུབ་པའི་རིགས་པ་དག །ཆོས་ཉིད་ལ་ནི་བརྟེན་པ་བཞིན། །དོན་ལྡན་མིང་ཡང་དེ་བཞིན་དུ། །འདོད་རྒྱལ་ཐོག་མ་ཉིད་ལ་བརྟེན། །རྗེས་སུ་གྲུབ་པའི་འདོད་རྒྱལ་ནི། །ལོག་པར་སྒྲུབ་ཕྱིར་ངེས་ཚིག་བཞག །འདོད་རྒྱལ་ཐོག་མའི་མིང་གང་ཡིན། །ངེས་ཚིག་གཞི་མེད་ཆོས་ཉིད་བཞིན། །དེ་ལྡན་དོན་ལྡན་ངེས་ཚིག་ནི། །དེ་ཡིན་ཕྱིར་དང་དེ་ཡོད་ཕྱིར། །དེ་ལ་ཕན་ཕྱིར་དེ་བྱེད་ཕྱིར། །དེ་བྱའི་ཕྱིར་དང་དེ་འདྲའི་ཕྱིར། །དེ་དེའི་ཕྱིར་དང་དེ་ཉིད་ཕྱིར། །དེ་ཡི་མིང་ནི་དེ་སྐད་ཅེས། །རྟོགས་ཀྱི་སྒོ་འམ་མེད་ཀྱང་རུང༌། །སྐབས་ཀྱི་མཐུ་ཡིས་ངེས་ཚིག་བརྗོད། །ཡིན་དང་ངོ་བོ་བསྒྲུབ་བ་དང༌། །དངོས་པོའི་རྐྱེན་ནི་དངོས་ཀྱི་མིང༌། །ལྷག་མ་བཏགས་པ་ཞེས་བྱའོ། །རང་གི་ངོ་བོའི་ངེས་ཚིག་དང༌། །བཏགས་པའི་མིང་གཞན་སྤོང་བྱེད་དང༌། །རང་གི་ཁྱད་པར་གཞན་སེལ་བས། །ཡིན་དང་ངོ་བོ་སྒྲུབ་པ་དང༌། །དངོས་པོའི་རྐྱེན་རྣམས་གོ་རིམས་བཞིན། །རྟེན་ལ་བརྟེན་པ་བཏགས་པ་དང༌། །བརྒྱུད་པའི་རྒྱུ་ལ་འབྲས་བུ་དང༌། །དངོས་ཀྱི་རྒྱུ་ལ་དེ་བཞིན་དང༌། །འབྲས་བུའམ་བྱ་བར་གྱུར་པ་ལ། །དེ་ལ་རྒྱུ་ཡི་མིང་བཏགས་པའམ། །དཔེ་གཞན་གྱི་ནི་མིང་དག་དང༌། །དོན་འདི་དག་གི་སྒོ་ནས་ནི། །ཡོད་དང་དེ་ལ་ཕན་པ་དང༌། །བྱེད་དང་ལས་སུ་བསྒྲུབ་པ་དང༌། །འདྲ་བར་སྦྱར་དང་རིམ་བཞིན་ནོ། །གལ་ཏེ་མིང་གཉིས་འདུས་པའམ། །འོན་ཏེ་མང་པོ་འདུས་ཀྱང་རུང༌། །དེ་དག་ཁྱད་པར་རྗོད་བྱེད་ན། །ཚིག་ཅེས་རབ་ཏུ་བརྗོད་པ་སྟེ། །ཕྲད་རྣམས་དག་དང་བཅས་པའང་ཡིན། །དེ་ལ་ཚིག་གི་སྦྱོར་བ་བཅུ། །འབྲུ་མང་པོ་དང་ཚིག་སྡུད་དང༌། །ཁྱད་པར་ དག་དང་ཡན་ལག་དང༌། །གཞི་དང་གཞི་གཅིག་བསྡུ་བ་དང༌། །གཞི་མཐུན་པ་དང་དེའི་སྐྱེས་བུ། །ཟླས་དབྱེ་བ་དང་ཕྱོགས་ཙམ་མོ། །ཚིག་གཉིས་མང་པོའི་རབ་དབྱེ་བ། །རང་མིང་ལྡན་དང་མི་ལྡན་དང༌། །ཕྱོགས་དང་རྣམ་གྲངས་ཕན་ཚུན་དང༌། །ཚིག་མང་པོ་སྟེ་རྣམ་མང་པོ། །མཐུན་དང་ཐ་དད་དབྱེ་བ་ཡིས། །ཕྱོགས་ཀུན་དང་ནི་ཕྱོགས་གཅིག་ལས། །རབ་ཏུ་དབྱེ་བ་བཞིར་འདོད་དོ། །བྱེད་པ་དྲུག་གིས་སྦྱར་བ་ནི། །ཀུན་ལ་རབ་ཏུ་ལྡན་པ་སྟ། །བརྒྱ་དང་དྲུག་ཅུ་རྩ་བརྒྱད་ལས། །དུས་གཅིག་ཏུ་ནི་སུམ་ལྡན་གཟུང༌། །ཚིག་བསྡུ་བ་ནི་རྣམ་པ་ལྔ། །གཉིས་དང་རྣམ་གྲངས་བྱེ་བྲག་དང༌། །གཞན་དང་བྱེད་པའི་ཚིག་ཡིན་ནོ། །ལས་ལ་སོགས་པའི་དབྱེ་བ་ཡིས། །གཉིས་པ་ལ་སོགས་བདུན་པའི་མཐའ།
Chinese
于任何皆不依赖，因无他者相违故。为成立正理之理路，如是依赖于法性。具义之名亦如是，依赖于最初之随欲。后起之随欲者，为倒立故而立能诠。何为最初随欲之名？如无诠基之法性。彼具义之能诠者，以彼是故与彼有故，于彼有益故彼作故，彼所作故与彼似故，彼彼之故与彼性故，彼之名谓彼如是。虽有通达之门或无亦可，以时势之力而诠释能诠。是与自性之成立，及事物之因是事物之名，剩余者称为假立。自性之能诠与，假立之名遣除他者与，自之差别遣除他者故，是与自性之成立与，事物之因等次第。依于所依是假立，与间接之因成果，与直接之因亦如是，于成果或作用者，于彼假立因之名，或他者之譬喻名等，以此等意义之门，有与于彼有益与，作与成办事业与，相似连结而次第也。若二名聚合，或多名聚合亦可，彼等若为差别之言说，则极名为词，亦有与格等诸词。于彼词之结合有十，多字与词组与，差别 等与支分与，基与一基集合与，同基与彼之生者，类差别与少分也。二词多词之极差别，具自名与不具与，方与类相互与，多词即多类，以相同与相异之差别，从一切方与一方，极差别想为四种。以六作而结合者，是极具一切者，于百六十八中，一时执持三合。词之集合有五种，二与类差别与，他与作之词也。以业等之差别，二等至七之边。
English
Not relying on anything, because there is no contradiction by others. The reasons for establishing validity, similarly rely on the nature of phenomena. Meaningful names are also similarly based on the initial convention. Subsequent conventions are established to refute falsehoods. What is the name of the initial convention? Like the nature of phenomena without a basis for definition. A meaningful definition that possesses that is: because it is that, and because it exists, because it benefits that, because it does that, because it is to be done by that, and because it is like that, because it is for that, and because it is that itself, that is called its name. Whether there is a means of understanding or not, the definition is expressed by the power of the occasion. Establishing "is" and "essence," and the cause of things is the name of the thing, the remainder is called imputation. The definition of one's own essence, and the imputed name that eliminates others, and because one's own distinction eliminates others, establishing "is" and "essence," and the causes of things are in order. Relying on the basis is imputation, and the result on the indirect cause, and similarly on the direct cause, on what has become the result or action, on that is imputed the name of the cause, or the names of other examples, through the door of these meanings, existence and benefit to that, doing and accomplishing actions, similarly connecting and sequentially. If two names are combined, or even many are combined, if they express a distinction, then it is highly called a word, and also with particles and so on. There are ten combinations of words: many syllables and phrases, and distinctions and limbs, base and single-base collection, common base and its offspring, class distinction and a mere aspect. The extreme distinction of two or many words, possessing and not possessing its own name, direction and category mutually, many words, that is, many kinds, by the distinction of similar and different, from all directions and one direction, the extreme distinction is considered to be four kinds. Combining with the six agents is completely possessing all, from one hundred and sixty-eight, holding the three combinations at one time. The collection of words is of five kinds: two and category distinction, other and the word of action. By the distinction of object and so on, the end of the second and so on to the seventh.